🈴 Ingezonden door: L.N
————————-
Beste mensen van OST, nu snel verder met het verhaal ik wens jullie heel veel lees plezier.
Lorenzo en nisia konden de pijn niet meer verdragen... de spanning in de kamer was te snijden, en net voor ze het bewustzijn zouden verliezen...hoorden ze een stem. Akuma, Aloenka, Akoenta... ik ken jullie namen... dit is niet jullie gebied verdwijn uit ons aangezicht.......in de naam van Akoente de almachtige godin tevens jullie leider. Ze slaakten een enorm luidde kreet!
De hoofden verdwenen en de pijn trok langzaam weg....ik keek om om te kijken van waar de stem vandaan kwam...en ik zag een hele charmante oude man staan. Hij had iets in zijn hand dat zo erg glinsterde dat mijn ogen er pijn van deden... voorzichtig maakte hij een vuist en het licht verdween.
Dit was dus de man die verliefd werd op de godin, al die tijd dacht ik dat lorenzo alleen woonde.
Hij vroeg ons plaats te nemen op de bank...aan zijn gezicht kon ik zien dat dit een ernstig gesprek zou worden...hij fronste zijn wenkbrauwen en stelde zich voor. " ik ben Roberto aangenaam", hij keek mij recht in mijn ogen aan! Er was iets met zijn blik het leek alsof hij dwars door mij heen keek.
"Ik ben Nisia aangenaam", zei ik rustig. Hij pakte mijn hand vast en liet het even niet meer los...luister goed Nisia ik ben geen medium van nature, maar door mijn lange relatie met akoende heb ik veel mogen leren, ze is de meest goedhartige wezen die ik ken...en ooit zal kennen. Hij liet mijn hand los en ik zag tranen in zijn ogen verschijnen. Ik zag aan hem dat het een zeer emotioneel onderwerp voor hem was, en ook dat hij nogsteeds zielsveel van haar hield.
Lorenzo pakte een glas water voor hem en terwijl opa Roberto eraan nipte vervolgde hij zijn verhaal.... Nisia je zal inmiddels wel door hebben dat dit een zeer serieuze maar veral erg gevaarlijke situatie is waar jij in verzijlt bent geraakt. Maar ik kan je garanderen dat we hier samen uit zullen komen. Mijn kleinzoon en ik zullen naast je strijden tot het aller laaste moment. Ik weet niet hoe dit allemaal zal uitpakken maar we geven niet op dat beloof ik!
"Maar hoe moeten we dit allemaal gaan aanpakken", vroeg ik angstig. Ik was behoorlijk in paniek omdat we beiden gevoeld hadden waartoe deze godinnen in staat waren en dit was nog maar pas het begin. De eerste fout wat jullie zouden maken is om naar Africa af te reizen om het gevecht daar aan te gaan met de godinnen.... zie het zo, op hun gebied hebben ze meer rechten en zijn ze velen malen sterker.
Nu ze weten dat het akoente is gelukt jou en Lorenzo samen te brengen zullen ze nog velen malen sneller hun offer opeissen....dus lieve dame als we dit niet winnen zal je geen 21 worden. Ik schrok zo erg bij het horen van deze woorden dat ik in tranen uit barstte. Kop op mijn kind zei Roberto... zie wat ik hier in mijn handen heb! Hij maakte zijn handen open en ik zag puur goud liggen... ik maakte spleetjes van mijn ogen om goed te kunnen zien wat het was. Roberto lachtte even en zei: "je vraagt je nu natuurlijk af wat dit is he", ik knikte en luisterde aandachtig.
Dit heb ik van akoente gehad om mezelf te beschermen..... mocht het zijn dat haar zussen mij of Lorenzo aan zouden vallen, dan moest ik hun namen noemen en ze dit laten zien! Dit zijn een aantal schubben van de godin akoente heerser van de rivier en baas over hun Allen! Akoente is een deel van hun en als ik deze vinnen verbrand kan ik ze heel erg schaden. De dag toen ze gevangen werd genomen vergeet ik nooit meer....we stonden te zoenen naast de rivier, tevens de enige plaats waar we elkaar konden ontmoeten.
Voordat ik het wist kwam er een gezang de rivier kookte als het ware en er kwamen allerlei vreemde wezens uit, deze wezens kan je vergelijken met de politie....maar dan in de spirituele wereld. Haar drie zussen hebben gevochten om ze tegen te houden, maar het recht moest zegevieren ze had een zeer strafbaarfeit ondergaan en ze moest daarvoor boeten. Ze werd mee genomen en zou nooit meer kunnen terug keren..... de zussen vochten het aan... en er werd een mensen ziel geeist en niet zomaar eentje, het moest de ziel zijn van een krachtige vrouwelijke medium.
De zussen hebben lang uit gekeken welke geschikte persoon naar de rivier zou komen om offers te brengen en wensen te uiten. Ze kwamen niet boven de rivier totdat ze jou moeder zagen...ze wisten door hun gave dat dit de perfecte optie was omdat ze afkomstig was uit een hoog begaafde familie, ze hebben zichzelf aan haar laten zien en zijn voor eigen gewin accoord gegaan met de wens van je moeder. Ik heb akoente daarna nooit meer gezien.
Het spijt me heel erg dat jullie hierbij betrokkenen zijn geraakt...maar geloof me....akoente zal jou niet zomaar laten sterven. Haar zussen willen niets anders dan weer compleet zijn, zonder akoente is dat onmogelijk. Door jou ziel in de spirituele cel te plaatsen zal akoente haar eeuwige vrijheid terug krijgen. Het is slim om je moeder te bellen ze moet met spoed naar de rivier en ik geef je een lijst met spullen die ze uit Africa moet mee nemen. Bij de rivier moet ze water pakken, 7 stenen en wat zand.
Laat ze niets vergeten.... als ze hier binnen een aantal dagen kan zijn dan kan het gevecht beginnen.
Ook wil ik dat je iedereen die belangrijk voor je is op de hoogte stelt van waar we nu staan en wat er moet gaan gebeuren. We weten namelijk niet hoe dit zal gaan aflopen. Lorenzo is uitverkoren door Akoente en is onze sterkste schakel op dit moment.
Akoente zal strijden via hem! Maar hoe gaat ze dan strijden ze zit toch vast vroeg ik.
Ze is machtig Nisia ze zal nu haar laaste troef inzetten...en dat is haar persoonlijke Leger. Ze kan vanuit daar opdrachten geven maar in de water wereld kan je dit speciaal team maar eenmalig inzetten in het geval dat je vastzit. Dus al die jaren heeft ze ermee gewacht en dit is het ultieme moment om gebruik hiervan te maken. Nisia.... de godin Akoente heeft alles op alles gezet om jou leven te redden en nu verwacht ik van jou het zelfde en dat is..... dat je alles op alles zal zetten dit gevecht te winnen.
Hoe moet ik dit alles doen vroeg ik angstig....ik heb gave dat klopt maar dit is wel erg heftig! Van Akoente heb ik mogen leren wat ervoor nodig is om gevechten te winnen. Op de eerste plaats zal je per direct je leven moeten aanpassen. Akoente heeft mij exact verteld hoe jij zou zijn dus ik weet eigenlijk alles... ik had je alleen nooit gezien.
Nisia dacht meteen aan alles wat ze had geflikt in de afgelopen jaren en zakte haar hoofd verlegen naar beneden.
Opa Roberto vervolgde zijn gesprek en zei....je hebt toch een enorme s* EX verslaving en je geniet van man en vrouw? Ook is het toch een feit dat je best harteloos kan zijn naar het mannelijke geslacht toe... en nooit iets anders voelt dan puur de behoefte aan s* EX Je word nooit verliefd... hoe goed iemand ook voor je is zal je in geen enkel geval het gevoel krijgen loyaal te moeten zijn naar degene toe?
Nou lief kind hier hebben de zussen voor gezorgd, zodat je moeite zal hebben met een van de meest belangrijke handelingen in een spiritueel gevecht en dat is Reinheid. Je zal vanaf nu moeten stoppen met het wilde leven die jij leidt...je zal moeten gaan bidden en mediteren! Je zal je voorouders moeten aanroepen en hulp vragen in deze strijd.
Er is zoveel te doen Nisia en dit moet je heel erg serieus nemen het is namelijk een kwestie van leven en dood! Niet alleen voor jou Nisia...dit stukje heeft betrekking op ons allen. Voor de duidelijkheid dus ook op mij en Lorenzo en verder iedereen die hierbij betrokken is. De zussen kennen geen liefde voor mensen en zullen alles op alles zetten om je ziel in te winnen.
"Ga nu mijn kind", zei opa Roberto...ga alles aan je mensen vertellen...Lorenzo en ik hebben nog veel te doen! Kom morgen vroeg terug en vertel me alles wat je gedroomd hebt. Maar voor je weggaat wil ik je nog iets geven. Roberto liep naar de kast en pakte een blauw zakje... het was bewerkt met gouden draad. Hij deed het open en zei... hier zit wat bewerkt zand in uit Africa... net niet genoeg om een gevecht mee aan te gaan...maar net genoeg om je voor een korte tijd te beschermen tegen de zussen.
Hij pakte een schub en stopte het in het zakje....zet dit onder je kussen en het zal je helpen Om de nacht door te komen! Ik gaf opa Roberto een knuffel en bedankte hem van harte. Lorenzo liep met me mee naar de deur. Hij pakte mijn hand vast en zei:" we gaan het redden Nisia ik heb je leren kennen en wil meer van je weten... het is dus nog lang geen tijd om dood te gaan", ik lachtte en gaf hem snel een kusje op zijn mond.
Eigenlijk wilde ik hem een hevige tongzoen geven...maar ik moest luisteren naar de woorden van opa dus ik bedaarde. Ik keek hem diep aan in zijn grote grijze kijkers.... hij had een lach op zijn gezicht zijn tanden waren zo wit... zo schoon... snel draaide ik me om en liep weg, dit zou mijn grootste uitdaging worden Lorenzo te moeten weerstaan.
Onderweg naar huis zette ik alles nog netjes op een rijtje....het was veel in een korte tijd wat mij allemaal was overkomen. Bij thuiskomst zaten mijn opa en vader op de bank. Mijn opa keek me aan en zei:" meid wat zie je toch bleek is alles goed". Ik gaf geen antwoord want ik wilde eerst naar de kamer om Manuela te bellen. Ik nam een uurtje de tijd om met haar te telefoneren en legde haar alles uit tot in de puntjes.
Daarna sprak ik mijn vader en opa.... mijn vader was volledig overstuur en opa troostte hem.... ik had helemaal geen tijd voor al deze drama het enige wat nog restte was mijn moeder te bellen.
Nu mijn vader en opa alles wisten over Lorenzo en dat er daar enig kans op hulp was wilden ze zo spoedig mogelijk kennis met hem en zijn opa maken. Ik belde mijn moeder op..... het duurde even voordat ze de telefoon beantwoordde. Hallo met Nicasia luidde de stem aan de andere kant van de lijn. Ik had mijn moeder al geruime tijd niet gesproken.... haar stem klonk als muziek in mijn oren! Ik ben het mamma.... Nisia ik bel je om het volgende te bespreken...... ook aan mijn moeder legde ik alles haarfijn uit.
Mijn ma was erg emotioneel en beloofde de spullen te halen en dan de eerst volgende vlucht te pakken om mijn kant op te komen. Bij het neerleggen van de telefoon haalde ik opgelucht adem. Het was inmiddels al avond en ik wilde uit angst niet alleen slapen en ook niet bij mijn opa zoals ik normaal wel zou doen. Ik belde daarom Manuela en vroeg haar bij mij te komen logeren totdat dit alles achter de rug was.
Het liefst zou ik bij haar gaan slapen maar ik wilde zo dicht mogelijk in de buurt van Lorenzo blijven.
Manuela stemde toe en stond een uur later met haar weekend tas voor de deur. Ze had een ondeugende blik in haar ogen.... een blik van " ik heb iets lekkers in mijn tas en je mag nog niet weten wat dat is", Ik ontving haar met een lach en we liepen rechtstreeks naar de kamer.
Al snel toverde ze een fles wodka en een paar blikken cola uit haar tas. Dit is om lekker te ontspannen Nisia zei ze met een brede lach, alweer wist ze mij op te peppen. Ik liep naar de keuken en pakte de glazen. In het begin spraken we over hoe alles zou gaan... maar al gauw deed de alcohol zijn werk en hadden we de grootste lol.
We schaterden van het lachen tot grote ergernis van mijn opa, agressief klopte hij op de deur.... vliegensvlug verstopten we de fles en keken opa overdreven onschuldig aan.... al snel trapte hij erin en verliet de kamer.
"Nu moeten we fluisteren Manuela" zei ik zachtjes.
We kwamen wat dichterbij elkaar zitten en fluisterden de grappigste dingen in elkaars oren.
Ineens stak Manuela haar tong in mijn oor....het gevoel was zo lekker dat het enorm begon te broeien van onderen. We waren beiden zo g- *EIL en dronken dat we niet meer dachten aan de woorden van opa Roberto en hevig bedreven we de liefde en vielen daarna als een blok in slaap.
Al snel droomde ik dat ik langs de rivier zat....de liedjes waren nog mooier dan voorheen!
De rivier trok me aan en mijn benen veranderden langzaam in een staart.
De drie vrouwen kwamen omhoog ze waren nog mooier dan ooit....er is niet veel tijd meer Nisia...sluit je aan bij ons zeiden ze!
Het gevoel om bij hun te horen was nog heftiger dan ooit....het was een sterke drang die ik voelde....zo sterk dat ik er niet tegen bestand was, ik dook het water in.
De drie vrouwen zwommen zingend om me heen....dit was het ultieme gevoel van geluk,vrede, liefde, warmte en geborgenheid...op een manier zoals ik het nooit ervaren had. Ze namen me mee....diep in de rivier ik was machtig en mooier dan ooit. We kwamen bij de gouden deur aan... twee Wachters stonden statig voor de deur.
Ze zagen er angstaanjagend uit maar ik was niet bang...sterker nog...ik voelde me intens gelukkig.
Een derde Wachter kwam aan zwemmen met een sleutel....de deur ging open en daar was ze.... vastgebonden met touw dat op puur goud leek! Op haar hoofd had ze een kroon... deze godin was velen malen mooier dan de rest.... ze huilde en riep mijn naam!
Nisia ga terug je bent stervende....op dat moment besefte ik in watvoor situatie ik mij bevond en wilde terug zwemmen!
In een fractie van een seconde draaide ik mij om...de zussen probeerden mij tegen te houden.
Ik zwom voor mijn leven...zo snel als dat ik kon.
Maar een van de Wachters had mij tepakken...terwijl hij zijn klauwen om mijn nek zette kreeg ik langzaam mijn benen terug.
Ik werd weer mens en kon niet meer ademen onder water....ik begon te stikken.... in de Verte hoorde ik mijn vader opa en Manuela roepen maar ik kon niet wakker worden.......
Hoe het verder ging lezen
jullie in DEEL 8
( ⚠️ DEEL 8 is het laatste deel, maar speciaal voor jullie extra lang, dus wees voorbereid )
Ik hoop dat jullie genoten hebben.
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.
Reactie plaatsen
Reacties