OST 022 : FAYA NISIA ( DEEL 8 )

♍️ Ingezonden door: L.N

———————————

Beste mensen van OST, nu snel verder met het verhaal ik wens jullie heel veel lees plezier.

Iedereen probeerde Nisia wakker te krijgen...maar ze bleef stikken...Manuela was zo erg in paniek dat ze even niet wist waar ze het zoeken moest, ze dacht aan het zakje wat opa Roberto gegeven had voor bescherming, maar hoe ze het moest gebruiken wist ze niet.
"Haal Roberto en Lorenzo" schreeuwde ze plotseling.
Nisia haar vader rende zo hard als dat hij kon richting de buren.
Totaal bezweet bonkte hij op de deur....Lorenzo deed open en snel deed hij zijn verhaal.
"Mijn dochter is in gevaar help ons we weten niet wat we moeten doen"!

Lorenzo greep om zich heen pakte een paar spullen en riep zijn opa om mee te gaan.
Nisia haar lippen waren al helemaal paars toen het drietal arriveerde.
Roberto vroeg naar het zakje en wat water.... Manuela rende naar de keuken en reikte hem een glas water aan.

Hij pakte een beetje zand uit het zakje en maakte er met het water een papje van.
Snel smeerde hij wat ervan op haar benen en gezicht.
Dit zal ervoor zorgen dat ze zich weer zal redden in de geestenwereld, iets heeft haar menselijk gemaakt onder water....ze heeft niet lang meer, lorenzo maak nu contact met Akoente het is hoogtijd.

Lorenzo ging zitten deed zijn ogen dicht en probeerde telepatisch contact te leggen met de grote godin Akoente...al snel begon zijn lichaam te trillen, zijn gelaat veranderde helemaal hij kreeg een soort gouden gloed over zijn gezicht!
Zijn stem veranderde toen hij begon te praten...het was de stem van de godin.
Het was een stem dat iedereen tot rust bracht in de kamer...er viel een totale stilte.

Er werden spreuken geuit die zelfs Roberto niet kon verstaan....Lorenzo viel op de vloer.
Zijn benen plakten tegen elkaar, ze leken nu op de staart van een vis.
Opa Roberto tilde hem op en zette hem op een stoel.
Snel smeerde hij wat van het papje op de benen en de mond van lorenzo.
Het is tijd zei hij.....maak de weg vrij om contact te maken met de geestenwereld redt Nisia!
Lorenzo was nu volledig in trance...sierlijk bewoog hij met zijn armen terwijl hij een gebed opnoemde die eeuwen oud klonk.

Manuela keek toe...haar mond viel open ze vond het een eer dat ze getuige mocht zijn van dit groot wonder.
Al die tijd had ze de verhalen van Nisia aangehoord maar nu ze het zelf zag besefte ze wat Nisia al die tijd had meegemaakt.
Ze liet even een traantje en ging in gebed voor haar vriendin.

Intussen was ik in gevecht met de bewaker...hij was sterk en deinste nergens voor terug.
Ik werd slap en voelde duidelijk hoe het leven uit mijn lichaam stroomde.
Maar toen gebeurde het....ik kreeg mijn staart Terug en kon weer ademen onder water.
Ik duwde met alle kracht de bewaker omver.
Ik vluchtte... de zussen zwommen achter mij aan en er kwamen steeds meer bewakers bij....woest sloegen ze om zich heen.
De stroming van de rivier werkte mij tegen en ik raakte uitgeput.

De zussen begonnen te zingen....een gezang wat mij dwong te stoppen met vechten.
Ik keek om me heen...dit is mijn wereld dacht ik.....het is hier zo mooi en vredig!
Langzaam ging ik helemaal in op het magische lied...het ritueel dat ervoor zorgde dat ik bij hun wilde horen.
Het gezang stopte abrupt....onderzoekend keek ik om me heen.

Het leek alsof alles op pauze was gezet...iedereen stond stil.
Ik zag een aantal bewakers met wapens in hun handen maar ook hun leken versteend te zijn.
Ik vertrouwde het niet en begon langzamer te zwemmen.
Verderop zag ik een groot gat in de rivier...het gat werd steeds groter twee gespierde armen kwamen uit het gat.
En langzaam kroop een mannelijke gedaante eruit.

Ik knipperde met mijn ogen om alles beter te zien.....het bleek Lorenzo te zijn.
Het bovenste gedeelte van zijn lichaam was nu helemaal te zien.
Hij was veranderd in een riviergod!
Dit was het moment dat ik besefte hoe machtig Akoente hem gemaakt had...hij had netals mij de gave gekregen om in contact te kunnen komen met de geesten wereld.

"Nisia zwem snel hierheen ik hou dit niet al te lang vol" schreeuwde hij...het water draaide om hem heen en alles kwam weer los.
De zussen zwommen zo hard als dat ze konden achter mij aan.....maar de spreuken van lorenzo maakten ze langzaam...ook de bewakers konden mij niet pakken.....ik voelde kracht en ik werd sneller.
In een mum van tijd lag ik in Lorenzo zijn armen en voelde ik rust...ik voelde mij veilig.

Ik pakte hem stevig vast....en samen zakten we diep het gat in..
terug naar onze eigen wereld.
"Leg haar op haar buik".... hoorde ik...mijn vader en opa draaiden mij op mijn buik.
Ik voelde hoe het water uit mijn mond stroomde....het hele bed was nat en ik hoorde iedereen opgelucht adem halen.
Langzaam deed ik mijn ogen open en zag lorenzo naast mij.
Ook hij kwam bij....opa Roberto deed warme dekens om ons heen want we waren helemaal koud.
Ik nam even de tijd om bij te komen en iedereen werd door Roberto gevraagd de kamer te verlaten.

Manuela gaf mij snel een knipoog en daarna lieten ze mij achter met de twee heren.
Opa Roberto keek mij heel boos aan...hij had weer die blik....die afkeurende blik die dwars door mij heen keek.
Hij zei "Nisia dit is de druppel".... je zet ons allemaal in gevaar.
Als jij mijn adviessen niet in de wint had geslagen was dit nooit gebeurd..sorry opa Roberto zei ik zacht.

Ik moest toen erg huilen en dacht...waarom heb ik mezelf niet in de hand....opa Roberto verliet boos de kamer en ging op de bank zitten.
Lorenzo sprak me aan en zei dat ik nu echt moest gaan luisteren...hij adviseerde mij al mijn menselijke gevoelens en emoties los te laten anders zouden we dit gevecht nooit kunnen winnen.
Hij zei dat het niet lang meer zal duren voordat de zussen weer aan zouden vallen.
Hij fronste zijn wenkbrauwen en maakte zijn grote grijze ogen tot spleetjes en zei: we blijven bij je totdat alles voorbij is.

We hebben niet meer veel over van het zand...het is precies genoeg voor een aantal dagen.
Mijn opa en ik zullen ervoor zorgen dat de zussen nu even niets kunnen doen..maar je moeder moet heel snel komen.

Een aantal dagen daarna stond mijn moeder op de stoep....ik rende op haar af en wilde haar niet meer loslaten, ik was zo blij om haar te zien.
Ze liep naar binnen en nam even de tijd om de woning te bekijken....je hebt niets veranderd aan de woning hetwieg zei ze met een smile....hetwieg (mijn vader) knikte...maar zei verder niets.
Terwijl mijn opa mijn moeder begroette met een warme knuffel nam ik even de tijd om mijn vader te bestuderen, aan zijn blik kon ik zien dat het hem veel deed om mijn moeder weer te zien.

Mijn moeder was nogsteeds een schoonheid... haar lange krullen vielen mooi over haar heupen...en ondanks dat ze een wijde en tamelijk lange jurk aan had kon je haar mooie rondingen nog goed zien.
Lorenzo liep op haar af en voelde haar gezicht...nu weet ik waar Nisia haar schoonheid vandaan heeft zei hij lachend.
Mijn moeder keek verlegen uit haar ogen en bedankte hem.

"Wat een charmeur is het toch " fluisterde ze in mijn oor....ik was het daar volledig mee eens en gaf haar een knipoog.
Het was een heerlijk gevoel om het hele gezin weer bij elkaar te zien...ik vond het alleen jammer dat het moest onder deze omstandigheden.

Opa Roberto riep iedereen bij elkaar en we namen plaats in de woonkamer...hij vroeg mijn moeder de spullen te pakken die hij nodig had voor het gevecht.
Mijn moeder pakte haar koffer en haalde er een fles water uit....zeven stenen wat zand en kruiden.
Er waren meer spullen die ik eerder nooit had gezien....
Roberto verzamelde alles en vervolgde zijn gesprek.

We staan voor een gevecht die gaat om leven en dood....een ieder die erbij is kan gevaar lopen.
De zussen zullen er alles aan doen om te winnen en daarbij schromen ze niet om onze eigen haat en negatieve gevoelens en gedachten tegen ons te gebruiken.
Dus als er mensen hier zijn die wat tegen elkaar hebben dan word het hoogtijd om alles uit te praten.
Mijn ouders keken elkaar aan....en ook ik was heel erg boos geweest op mijn vader en opa.
Opa Roberto zei dat alles uitgesproken moest worden nog voor de nacht valt.

Ik riep Manuela aan de kant en bedankte haar voor al de dagen dat ze mij had bijgestaan....maar ik wilde dat ze nu vertrok...ik was bang dat haar iets zou overkomen.
Ze begreep mij volkomen ze pakte haar spullen en liep richting de deur.
Ze liet haar weekend tas vallen en rende terug...terwijl ze mij stevig omhelsde fluisterde ze in mijn oor "zorg dat je in leven blijft Nisia win dit gevecht...ik hou van jou "
Ik beloofde mijn uiterste best te doen om dit gevecht te winnen en dat stelde haar gerust.
Ze begroette iedereen en vertrok.

Het was al avond en terwijl iedereen zijn problemen uit sprak riep lorenzo mij om mee te gaan naar het balkon.
We namen daar plaats en ik keek naar de hemel die vol met sterren zat.
Het was volle maan het maanlicht scheen op lorenzo zijn gezicht...erg mooi om te zien.
Er was enig tijd een moment van stilte....Nisia vannacht gaat het allemaal gebeuren zei lorenzo.
Je hebt je niet aan de regels gehouden maar dat is je bij deze vergeven.

Mijn opa en ik gaan een kruiden bad voor je maken die jou volledig zal reinigen van lichaam en geest.
We zullen hard moeten bidden en je beschermers allemaal om bijstand moeten vragen....je voorouders zullen opgeroepen worden en ook hun zullen vanuit hier deelnemen aan het gevecht.
Ik luisterde en nam elk woord in mij op wat hij zei....totdat opa Roberto ons riep.
Het is tijd.... Lorenzo stond op om zijn opa te helpen met de voorbereidingen ik keek toe met open mond hoe het tweetal tewerk ging.

Al snel stond het bad klaar en iedereen nam plaats in de ruimte.....ik nam plaats op een stoel, en terwijl opa Roberto water over mijn hoofd heen gooide ging lorenzo zwaar in gebed.
Bij elk druppel water wat ik over me heen kreeg voelde ik me krachtiger...ik deed mijn ogen dicht en zag mijn opa van moeders kant voor me staan...achter hem stond de donkere man statig op zijn benen, in zijn hand had hij een houwer hij keek me aan met een blik van ik ben er voor je.

Een vrouw in een mooie klederdracht droeg een koperen bekkin op haar hoofd en lachtte me vriendelijk toe.
Zelfs oma Isabella was aanwezig maar stond aan de andere kant van de groep...ze hoorde er niet bij zag ik...maar kwam puur om mij te helpen.
Zoveel goden bij elkaar had ik nooit gezien.
Het krachtige gebed van lorenzo in combinatie met het bad maakte mij sterker dan ooit.

We waren eindelijk klaar...Lorenzo nam wat water wat van mijn bad was overgebleven en wastte zijn handen en gezicht ermee.
Iedereen werd uitgenodigt om mee te gaan naar mijn kamer.....opa Roberto zei dat lorenzo en ik naast elkaar moesten liggen op bed.
Hij pakte een touw die leek op het touw waarmee koningin Akoente vast was gemaakt in de spirituele cel....ik herkende het uit mijn droom.
Dit touw zorgt ervoor dat als jullie in de geestenwereld arriveren dat jullie de weg naar elkaar niet verliezen.

Hij pakte het zand wat mijn moeder gebracht had en maakte er een papje van met het water uit de fles.....de 7 stenen legde hij om ons heen...en vervolgens legde hij de groep uit dat hij ons zal gaan insmeren met het papje en terwijl hij dat doet zal hij spreuken opnoemen die de groep moet herhalen....iedereen was gefocust...even keek ik op en zag dat mijn ouders elkaars hand stevig vast hielden.
Ze keken zorgelijk uit hun ogen...mijn opa deed zijn arm om mijn vaders schouders heen....ze vormden een eenheid en dat stelde mij diep gerust.

Opa Roberto begon ons in te smeren en mijn opa assisteerde hem daarbij....hij begon aan de spreuken en smeerde ons benen en gezichten volledig in...elke spreuk werd herhaald door de groep en al snel voelde ik dat het tijd was mijn lichaam te verlaten.
Ik keek nog even om naar lorenzo maar die staarde naar het plafond...ik kon duidelijk zien dat hij in contact was met Akoente en haar de kracht vroeg zodat ook hij kon uit treden.

Ik trad uit mijn lichaam en zweefde boven het bed ik kon mezelf en lorenzo zien liggen....ook lorenzo trad uit en samen hingen we boven het bed.
Ik had het nooit op deze manier ervaren want normaal kwam ik meteen in de andere wereld terecht.....ineens vielen we in een groot donker gat....vliegensvlug vielen we naar beneden.
Ik hoorde lorenzo schreeuwen er gaat iets mis Nisia en hij verdween als een dief in de nacht.

Ik gilde zo hard als dat ik kon en met een smak viel ik op de grond in een ruimte die voor mij onbekend was.... trillend keek ik rond...nog nooit was ik zo bang geweest als op dat moment.
Het bleek dat ik in een gerechtsgebouw terecht was gekomen.
Ik keek om me heen en zag de drie zussen zitten...ze keken voldaan uit hun ogen.

Naast hun was een grote lege stoel..
Ik hoorde het gekraak van een grote deur en zag een groot eng wezen de ruimte betreden...hij had klauwen en grote zwarte ogen...in zijn hand had hij iets wat op een hamer leek...hij nam plaats in de grote stoel en noemde mijn volledige naam en geboorte datum op en zei dat ik daar was om berecht te worden.

Ik huilde en smeekte....maar niets hielp ik werd veroordeeld om de plek van Akoente in te nemen en hij sloeg de hamer op tafel.
De zussen keken blij en ik werd door twee bewakers vast gepakt en meegenomen.
Onderweg keek ik om me heen het was een duistere plek waar meerdere wezens In cellen vastzaten.
Naarmate we de ruimte benaderden waar Akoente vastzat werd het allemaal mooier.

Ik zag de grote gouden deur uit mijn droom....Akoente werd verlost en ze deed haar hoofd verdrietig naar beneden.
Ik nam haar plaats in....ergens was ik blij dat ze verlost was en ik begon me langzaam te berusten in mijn lot..totdat ik een stem hoorde in mijn hoofd...Akoente maakte contact met mij en vertelde mij dat mijn moeder door alle paniek niet goed geluisterd had...ze had het water uit een andere rivier mee genomen en zo ook de stenen en zand.
Dit heeft ervoor gezorgd dat het ritueel was mis gegaan....opa Roberto had heel wat geleerd zei ze verder maar hij was geen zienner dus kon dit onmogelijk weten.

Ze beloofde mij dat ze alles eraan zou doen om mij vrij te krijgen.
Ze zei dat ik een krachtige medium was en dat ik mezelf niet moest onderschatten blijf vechten....blijf bidden luidde haar stem in mijn hoofd.
Ik vroeg waar lorenzo was en ze gaf aan dat ze ervoor zou zorgen dat ik in beiden werelden mee kon kijken en dat lorenzo terug was op aarde en momenteel vanuit daar voor mij vocht...maar ze zou hem de kracht geven terug te komen.

Ze zei dat als ik mijn ogen dicht zou doen dat ik alles zou kunnen zien...met deze woorden eindigde ons gesprek.
Ik sloot mijn ogen en zag dat de zussen Akoente groot ontvingen.... de rivier was helemaal vol met het volk uit de water wereld.
Ze stonden allemaal op hun koningin te wachten.
Akoente ging op haar staart staan ze werd zo groot dat ze boven iedereen uit stak.

Ze riep haar Leger op en per direct kwamen er van alle kanten zwaar bewapende soldaten, ze namen plaats achter haar en ze sloeg woest met haar staart op het water.
De zussen zakten hun hoofd nederig en ze zwom naar hun toe.
Ze hield haar hand boven hun hoofden en sprak ze toe.
Jullie hebben grote fouten begaan....zo hoort het allemaal niet, er is een bewuste keus gemaakt om een mens te misleiden om een fout die ik zelf ben begaan.

Een onschuldige ziel zit daarom nu vast in de spirituele cel....het is de ziel van een machtig medium die haar taak in het mensenrijk nog moet volbrengen.
Jullie hebben voor eigen gewin de moeder van dit medium verleid om een overeenkomst met jullie te maken die ze nooit zou maken als jullie haar niet met magie bewerkt hadden.
Is dit waar wij godinnen tegenwoordig voor staan???
Jullie hebben daarnaast haar giften ook nogeens aangenomen schaam je...want ik schaam me diep voor jullie gedrag.

Ookal zou ik eeuwig in de cel zitten zou Ik zo een beslissing nooit maken.
Ik ben Akoente koningin van de rivier leider van de leiders...en het word tijd om de eeuwen oude wetten van de water wereld voor eens en voor altijd te veranderen!
Akoente maakte een sierlijke beweging met haar armen en toverde vier wapens tevoorschijn.
Het waren gouden staven.... ze beveelde de zussen naar voren te treden.
Nadat ze elke zus een staaf had gegeven richtte ze haar woord tot het volk.

Statig stond ze op haar staart...haar vinnen glinsterden in de zon....het volk was stil en de stem van Akoente was overal te horen in de hele omgeving.
Ik zag al mijn goden staan aan de kant van de rivier.
Luister allemaal ik wil dat jullie helpen de onschuldige ziel te bevrijden we doden iedereen die ons daarbij in de weg staan.
Ik roep jullie op om in opstand te komen tegen het rechtsystheem van de water wereld.
Ik roep het Leger het volk en een ieder die hier aan wilt deelnemen het is oorlog!

We zullen winnen en met zijn vieren regeren over de rivier.
We zullen nieuwe regels maken en dingen veranderen het...is genoeg geweest.
Akoente sloeg hard met haar staaf op het water en iedereen stond klaar voor het gevecht.
De rivier begon hevig te borrelen en ze zwommen met zijn allen richting het gerechtsgebouw!
Duizenden wezens keken woest uit hun ogen.
Voorop zwommen Akoente en haar zussen...achter hun het Leger gevolgt door het volk.

Ze vielen aan en de bewakers van het gerecht vochten hard terug.
Akoente gaf de bevelen en de zussen vochten ze hard als dat ze konden.
Ze gebruikte magie en spreuken.
De rivier was zo woest.... ik had nog nooit zoveel bloed gezien en zoveel doden zien vallen.
Ik werd bevrijd uit de cel....en koningin Akoente nam me mee.
We zwommen samen weg en onderweg nam ze even de tijd om mij toe te spreken.
Ik zakte mijn hoofd nederig maar de koningin beveelde mij om haar aan te kijken .

Ze zei dat ik dit alles moest zien als een tweede kans.
Je hebt niet veel tijd meer Nisia ze vroeg me mijn ogen dicht te doen en ik zag mezelf liggen in mijn kamer...ik was lijkbleek en zag eruit alsof ik dood was.
Mijn familie stond te huilen aan mijn bed.

Akoente zei dat ik goed gebruik moest maken van mijn tweede kans ik moest Terug naar de aarde en mijn oude levenstijl achter me laten.
Ik was geboren om mensen te genezen.
Ze gaf aan dat ik nog kort als model zou werken en daarna mijn roeping als medium zou moeten volgen.
Na alles gezegd te hebben wees ze richting een groot gat in de rivier.
Ik zag lorenzo uit het gat steken...hij was nog mooier dan ooit.
Je zal altijd een deel van ons blijven zei Akoente...je bent immers gebracht door mijn zussen en ontstaan via magie.

Zwem naar lorenzo...je mag altijd een beroep op ons doen als je ons nodig hebt.
Huilend nam ik afscheid van de zussen iedereen keek toe...het volk het Leger met de koningin als leider.
Langzaam zwom ik naar het gat waar lorenzo stond te wachten.
Ik pakte hem stevig vast...zijn staart was anders dan die van de godinnen het was fleurig maar mannelijk.
Net voordat we ons weg naar de aarde zouden gaan maken kwam Akoente nog een keer tot ons....ze legde haar tere handen op de ogen van lorenzo en zei....ik ontnam je je zicht en geef het bij deze terug via jou ogen zal ik de mensen wereld kunnen aanschouwen.

Ze deed een paar spreuken en ik kon duidelijk de blijdschap in lorenzo zijn gezicht zien.
Hij keek rond met glinsterende ogen en zijn ogen veranderden van grijs naar donkerbruin.
Zeg tegen Roberto dat ik hem zal ophalen de dag dat hij zich zal aanmelden bij de poort....ik zal op hem wachten de dag dat zijn ziel zijn lichaam verlaat zodat we voor eeuwig samen kunnen zijn.
Nadat gezegd te hebben verdween ze....we vielen in het gat en hielden elkaar stevig vast ik kustte en streelde hem en al snel waren we weer terug op aarde.

Iedereen was blij.....een aantal jaar daarna overleed mijn opa en niet al te lang daarna volgde opa Roberto....we waren verdrietig maar we wisten dat hij nu bij Akoente was....Armando vond zijn geluk met een van zijn top modellen.
Ik werkte nog een aantal jaar voor hem als model.
Manuela en ik zijn altijd vrienden gebleven.
Ik volgde daarna mijn roeping als medium en lorenzo bleef altijd achter mij staan en hielp mij met mijn werk.
Deze situatie heeft mij een ander mens gemaakt dus ik moet mij opnieuw voorstellen.

Ik ben Nisia maar mijn vrienden noemen mij misie Nisia. Mijn klanten noemen mij Basie Nisia en mijn lorenzo noemt mij zijn rivier godin.

Mijn ouders zijn weer bij elkaar gekomen...en doen het werk van mijn moeder nu samen in Africa...en ik...ik ben af en toe nog erg ondeugend. Maar dan wel op de momenten dat het mag.

Einde serie...

🌺Ik hoop dat jullie genoten hebben .
Veel liefst L.N.

⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.