✅ ingezonden door: S.S
( Dit verhaal hadden wij al geplaatst, maar waren al onze verhalen in augustus 2019 kwijtgeraakt, dus hier is het verhaal weer voor een ieder die hem gemist heeft )
——————
Beste OST lezers, ik las een verhaal over slechte hindoestaanse schoonmoeders en ik wil ook graag mijn levensverhaal met uw allen delen ....
Ik ben zoals een gelovig hindoe meisje betaamd, getrouwd op 18 jarige leeftijd met mijn man. Ik werd uitgehuwelijkt aan Sanjeev van 26 jaar, omdat mijn ouders dachten dat ze beter wisten wat ik nodig had. Ik was altijd een onderdanige en vooral gehoorzame dochter geweest naar mijn ouders toe en ze hadden met mij nooit problemen.
Ik was nooit een kind geweest die tegen de stroom in wilde zwemmen, als mijn ouders iets van mij verwachten dan zorgde ik ervoor dat ik het deed zoals ze het graag wilden. Ik denk dat u wel weet dat in hindoestaanse gezinnen, men dat ook als normaal ziet dat de jongeren heel veel respect dienen te hebben voor hun ouders en grootouders, dus ik kende het leven niet anders en toen ik uitgehuwelijkt werd, had ik niks in te brengen tegen de beslissing van mijn ouders. Notabene was mijn vader werkzaam in het bedrijf van Sanjeev zijn vader. Ik weet niet hoe dit precies toegegaan is, dat een huwelijk tussen de baas zijn zoon en mij ter sprake gekomen is hoor.... maar het is in ieder geval wel gebeurd & het huwelijk kwam eraan, het was een feit.
Mijn naam is trouwens sharmilla ( niet mijn werkelijke naam) en ik kom uit een middenklasse gezin, waarbij we het niet slecht hadden ... maar ook niet geweldig luxe. We konden elke dag eten en hadden toch best wel een goed leven. Ik had nog 2 zussen en 1 broer, die allemaal al getrouwd waren en uit huis waren. Ik was dus de jongste in huis, nu was het mijn beurt om te gaan trouwen en mijn eigen leven te beginnen. Tot zover ik weet waren mijn oudere zussen en broer wel gelukkig in hun huwelijk. Mijn broer had zelf zijn vrouw gekozen, maar de mannen van mijn zussen waren gekozen door mijn ouders. Dat was wel niet onder druk gebeurd hoor, maar wij gingen er allemaal vanuit dat mijn ouders beter zouden weten.
Maar goed mensen, het huwelijk van Sanjeev en ik werd groots gevierd en er was heel veel familie van hem aanwezig en ook van mijn kant was er heel veel familie aanwezig. Ik was zo gelukkig want sanjeev was een hele mooie jongen, hij zag er verzorgd en netjes uit en hij had de mooiste ogen en ik kon niks aan hem vinden, dat niet mooi was. Hij had een lichtkleurige huid, lichtbruine ogen en een afgetrained lijf. Hij had enkele jaren gewoond in nederland voor zijn studie en hij was pas enkele maandjes terug in suriname. Om eerlijk te zijn... als ik naar hem keek, dan had ik stiekem het gevoel dat hij veel te handsome eruit zag voor een simpel meisje als ik.
Maar anderzijds was ik toch erg blij dat het lot het zo wilde dat hij mijn man werd. Toch stiekem in mijn hoofd vroeg ik me dagelijks af, waarom hij akkoord ermee gegaan was om voor een normaal meisje als ik te gaan. Want hij had me wel vooraf gezien, voor ons huwelijk en we hadden even kort gesproken toen onze ouders bijeenkomsten hadden, om het huwelijk te regelen en om over onze toekomst te praten. En ik was vanaf die dag onder de indruk van hem, hij sprak niet veel.... maar hij keek me wel stiekem aan steeds met die mooie ogen van hem. Ik wilde bijna blozen, als ik dat maar kon...maar ik kan dat niet, want zo licht ben ik niet. Hij liet mij in ieder geval vlindertjes voelen elke keer dat ik hem zag en was het gelukkigste meisje, wetende dat ik hem als mijn man zou hebben en hem voor altijd in me leven zou hebben,.... ook elke dag wakker worden naast hem.
Zoals ik zei, het huwelijk was prachtig...
Ik kan me geen mooiere dag herinneren. Alles ging zoals het moest gaan en alles verliep probleemloos.
Na mijn huwelijk met Sanjeev gingen hij en ik in Torarica logeren voor enkele dagen en daarna gingen wij voor 2 weken op huwelijksreis naar Aruba. Dit was voor mij een heel gebeuren omdat ik nog nooit naar het buitenland geweest was, dus keek ik mijn ogen uit en heb het echt naar mijn gezin gehad. Wat me wel opviel was dat die moeder van sanjeev echt aan de lopende band zat te bellen. Als ik zeg aldoor ... dan bedoel ik echt aldoor, het leek alsof die vrouw gewoon geen leven had en aldoor naar die man van me belde. Ik was nog niet zo gewend met mijn man, dus wilde ik nog niet veel erover zeggen.
Maar die vrouw leek nergens rekening mee te houden en ze belde op de meest onchristelijke tijden, als we bijvoorbeeld aan het slapen waren na een hele dag shoppen. Dus onze huwelijksreis was een beetje verstoord... of laat me het beter zeggen, het was ZWAARRRR verstoord door deze vrouw. Zaten we net eens romantisch ergens te dineren, belde die vrouw gewoon weer dwars erdoor. Het was om gek van te worden. Maar zoals ik zei, ik durfde niks ervan te zeggen. En ze vroeg nooit naar mij, zoals een normale schoonmoeder zou doen, om te vragen hoe ik het maakte en als ik het in aruba naar mijn zin had?
Nee, als ze belde wilde ze urenlang met haar zoon babbelen en niet ophangen, ik bestond gewoon niet voor haar. Gelukkig dat ie af en toe wel tegen haar zei, dat het geen geschikt moment was om te praten en dan was het weer even stil. Maar niet lang daarna belde die vrouw alweer. Ik ga jullie zeggen hoor mensen, ik werd strontziek van mijn kers verse schoonmoeder haar storende gebel. Maar ondanks alles.... heb ik een geweldige tijd met mijn man doorgebracht op Aruba, hij was lief voor me en kocht heel veel dure kado’s voor me. Ik voelde me in de zevende hemel. Ik zag zoveel vrouwen naar mijn man kijken en hij keek ze niet eens aan, hij had alleen oog voor mij. Ik was pas 18 jaar... niet te vergeten mensen, ik keek ook veel bollywood films, tegen die tijd en droomde vaak weg bij al die romantiek. En nu..: was ik ineens met een pracht van een man op aruba, hij overlaadde mij met aandacht, ook met de mooiste kado’s.
Over mijn ontmaagding..... mensen, het was pijnlijk maar ik opende mezelf als een roos, het was een onvergetelijke ervaring en ik ben god dankbaar dat ik het met hem als mijn man mee heb mogen maken. De ontmaagding was niet in Torarica gebeurd, omdat Sanjeev de grote dag ( het grote moment ) wilde houden voor aruba. Hij zei tegen mij “ het is voor jou een speciaal iets, dus laten we dit moment houden voor aruba”, hij hield zich aan zijn afspraak en we hadden pas op Aruba in het prachtig hotel PALACE ANTILLAS voor het eerst sex. dit was een nacht om Nooit meer te vergeten. Kortom mensen, ik was een gelukkige vrouw .....
Wij kwamen weer naar suriname na onze vakantie op Aruba.
Ik begreep dat wij bij onze schoonouders in zouden trekken, omdat Sanjeev zijn ouders een huis voor ons aan het bouwen waren. Maar het huis was nog lang niet af en we zouden in de tussentijd gewoon bij mijn schoonouders in moeten wonen. Dat zou geen probleem moeten zijn, dacht ik en het zou mij ook de gelegenheid geven om ze beter te leren kennen en aan ze te wennen en andersom. Ik was er eerlijk gezegd wel verheugd over, omdat ik allerlei goeie bedoelingen had en ik kon goed koken dus was van plan ze versteld te doen staan van mijn overheerlijke gerechten. Ik was van plan me erg geliefd te maken bij deze mensen, want hoe leuk zou het zijn als er een goeie verstandhouding/ band tussen ons allen zou zijn.
Wij trokken dus in bij de ouders, het huis was enorm. Het had 8 slaapkamers, hoge plafonden en het zag er heel erg luxe uit. Het was voor mij alsof ik elke dag in een hotel bleef nu, zo mooi was het huis van mijn schoonouders. Ik voelde me vereerd dat ik als doorsnee meisje in zo een wereld mocht vertoeven. Sanjeev en ik werden opgehaald door werknemers van zijn vaders bedrijf, omdat zijn ouders zelf op reis waren in USA voor business. Maar dat was geen probleem want we konden gewoon naar huis, om ons alvast thuis te maken. Ik maakte me al gauw comfortabel toen ik daar ingetrokken was. Ik had ook een redelijk goeie band opgebouwd met de broers en broertjes van sanjeev.
16 jaar oud waren de jongere broertjes RADJIV & AKSHAY, een tweeling. KARAN ( 28 jaar) en SHIVA ( 30 jaar) waren de 2 oudere broers. Met 26 jaar was sanjeev de middelste zoon. Mijn schoonmoeder had alleen zonen, 5 zonen in totaal. De 2 oudere zonen waren al uit huis en getrouwd, maar ze kwamen vaak over de vloer met hun vrouw en kids. Ze deden echt hun best mij als nieuweling te verwelkomen en mij op mijn gemak te laten voelen.
Ik was verheugd met het feit dat ik als vrouw nu in huis was en mijn schoonmoeder kon helpen met alles, zoals een echte dochter dat diende te doen. Ze had alleen zonen en ik wilde een echte dochter voor haar zijn, dacht ik. Het duurde niet lang of mijn schoonouders waren weer in het land. Mijn schoonvader was sinds het begin een hele aardige man, hij gaf me complimentjes en knoopte altijd een praatje aan met mij.
Maar mijn schoonmoeder...hmmm....sinds dag 1, toen ze mij zag was ze kortaf en onaardig tegen mij. Ze keek me heel gemeen, kwaad en indringend aan. Ze had een minachtende look, keek me vaak openlijk van kop tot teen aan. Alsof ze me heel veel gemene dingen wilde zeggen, maar het gewoon niet luidop zei. Ik vroeg haar aldoor als ik haar ergens mee moest helpen, maar dan reageerde ze snauwend “ niet nodig, daarvoor hebben we personeel”. Ik heb eindeloos veel keren mijn best gedaan om bij haar in goede smaak te vallen, maar de bleef me maar afstoten en kort tegen me doen. We zaten vaak in 1 ruimte en ze sprak tegen een ieder super aardig, maar tegen mij was het een hele andere koek, ze zag me gewoon niet staan. Niemand zei er ook iets van, haar man niet en mijn man ook niet ...
Het viel me op dat de 2 andere zonen, KARAN en SHIVA ook helemaal niet meer langskwamen sinds die ouders terug waren van hun zakenreis in Usa. Ik vroeg mijn man erover en hij wimpelde het allemaal af met de woorden “ ach schat, ze zijn drukke mensen, dus ze komen vast wel een keer langs”. Ik bleef het vreemd vinden, maar ik zei er maar niks meer over. Ik zag ook niet dat die moeder haar andere oudere zonen aldoor zat te bellen, zoals ze wel mijn man aldoor belde als hij niet thuis was. Toen ik mijn man daarover vroeg, zei hij dat hij vroeger een ongeluk gehad heeft en dat zijn moeder daarom zo protective over hem is en zich daarom aldoor zo een zorgen om hem maakt.
En daarmee was de discussie gesloten, want hij wimpelde elk commentje van me af, als onzin... k moest me maar geen zorgen maken om gekke dingen; want zogenaamd bedoelde zijn moeder het alleen goed. Bla bla bla... het was nooit verkeerd en zijn moeder deed nooit iets fouts, dus ja... op den duur dan zei ik niks meer, ik merkte wel op dat die moeder me steeds vervelender begon te behandelen. Ze schoof het niet onder stoelen of banken, dat ze niet erg gecharmeerd was van mij. En dan druk ik het nog erg netjes uit natuurlijk.
Ze sprak aldoor negatief over mij tegen mijn man, zo ook tegen andere familie leden en ik begon al heel snel bekend te staan als die “ probleem schoondochter” en als die “ luie schoondochter”, “die zwarte schoondochter”... etc etc... ik hoorde eventueel alles terug, maar alles wat je je maar kunt bedenken om mij een slechte naam te bezorgen, deed deze vrouw. De hele familie van mijn man begon raar tegen mij te doen en op feesten van de familie vermeed een ieder mij. Ik was erg ongelukkig, heel vaak organiseerde mijn schoonmoeder etentjes in restaurants met familie leden en werknemers van hun bedrijf, waarbij mijn ouders ook uitgenodigd werden.
Maar met opzet nodigde mijn schoonmoeder mij niet uit. Zogenaamd was ze dat vergeten door de drukte. Hoe vergeet je zoiets? Terwijl ik in 1 huis met je zoon woon, waar je me elke dag ziet? Zelf mijn man was wel altijd aanwezig op deze etentjes, maar ik werd overgeslagen.... en als ik mijn man erover aansprak, dan nam ie het altijd voor zijn moeder op en zei dat het niet met opzet was, ze was zogenaamd vergeten. Nou ja... je gaat 1 keer vergeten, maar niet 5 of 6 keren precies hetzelfde, dat ik overgeslagen werd. Ik zat dan moederziel alleen in dat grote huis, terwijl een ieder weg was naar het restaurant.
Mijn ouders belden me dan vaak vanuit het restaurant om te vragen waar ik was, maar ik wilde ze niet ongerust maken en loog dat ik het druk had met een studie ofzo ... allemaal leugens, want toendertijd studeerde ik helemaal niet. Ik wilde alleen niet dat mijn ouders zouden gaan piekeren als ze wisten in welke situatie ik zat. Dat het allemaal niet zo mooi was om hier te wonen in dat mooie huis, met deze gemene schoonmoeder van me. Maar op den duur begon het wel op te vallen bij mijn ouders dat ik nooit aanwezig was bij feestelijke gelegenheden van mijn schoonfamilie dus moest ik alles opbiechten bij mijn ouders. Maar die stelden me gerust en zeiden dat ik niet zo snel op moest geven en dat die vrouw misschien nog aan me moest wennen. Dus het gesprek met mijn ouders deed me wel goed, eerlijk gezegd ... want als hun zeiden dat het goed zou komen, dan zal het wel zo zijn, dacht ik.
Ik was weer eens een dag alleen in het huis, ..... de familie was weer eens weg op een etentje zonder mij. Toen ik vreemde geluiden hoorde op de bovenste verdieping. ik woonde toen al ongeveer 6 maandjes in het huis. Ik vondt het uiterst vreemd omdat ik zeker wist dat de schoonmaaksters al naar huis waren voor de dag en er was niemand anders in het huis. Ik hoorde duidelijk geluid, ik hoorde mensen praten, ik kon wel niet verstaan wat ze precies zeiden. Maar het leek heel erg druk boven, ik stond op en wilde net gaan kijken maar bedacht me....” moet ik dit wel doen? Zijn het dieven? Wat als ze me doodschieten? Of verkrachten?....”. Ik was helemaal overstuur en rende achter een grote pilaar om erachter te schuilen. Als die rovers de trap af komen dan zullen ze me zien, dacht ik en vliegensvlug maakte ik de tv uit en bleef me verschuilen achter die grote pilaar die vlakbij was. Ik bleef muis stil... ik hoopte stiekem dat ze mij niet gehoord hadden.
Ik vroeg me af waarom ze via de boven verdieping in het huis gekomen waren, maar veel tijd had ik niet te denken... want ik hoorde weer die stemmen en het gestommel van bovenuit komen. Ik was gewoon 1 blok zenuwen, ik beefde helemaal...:: ik zat te denken wat mijn volgende stap zou zijn “moet ik rennen uit het huis? Rennen naar de bewakers bij de poort? De politie bellen?" Maar de knopjes van de cordless telefoon maken altijd een luid piepend geluid, die zeker door de echo in het huis opgemerkt zou worden door die rovers. Zij zouden meteen door hebben dat er iemand in het huis aanwezig was.
Vanwege deze reden besloot ik maar niet te bellen en me schuil te houden......... terwijl ik daar geluidloos stond te huilen van angst, vroeg ik me af wat de bewaking deed."Hadden ze die mannen niet binnen zien komen? Of waren ze overmeesterd? Wat nu? Hoe doe ik nu? “. Mijn mobiele telefoon lag boven op de lader, dus dat was geen oplossing. Ik liep naar de keuken op mijn tenen, zo geluidloos als ik maar kon en keek door de ramen heen als ik iemand zag buiten.... alles leek normaal en ik zag niemand buiten, alleen de tuinlichten verlichten het groot erf en nergens iemand te zien.
Ik maakte zachtjes de keukendeur open en rende zo hard ik kon naar de poort, dat was een heel eindje naar de poort. Daar aangekomen zag ik de 3 bewakers van het security bedrijf verbaasd naar me kijken, omdat ik in mijn slaapkleding helemaal overstuur en huilend buiten adem daar aan kwam rennen. Ik gilde “ dieven... er zijn dieven in het huis, mijn god ....rovers, er zijn rovers in het huis, help help.. ik denk dat er veel zijn, want ik hoorde hun stemmen.... help me” gilde ik hysterisch. Ik kreeg een paniekaanval en kon bijna niet ademen van de zenuwen, dus 1 van die heren, een oudere heer. Hij sprak met me en zei dat ik me in het wachters huisje moest schuilhouden en de lichten uitdoen. Ik mocht de deur op slot doen en pas openmaken als ze terugkwamen, want ze zouden het huis gaan checken.
Ze riepen meer hulp in van het security bedrijf in en binnen niet al te lange tijd stonden er meer dan 10 heren van het bedrijf daar. Ze stormden het huis binnen........
🌺VOOR VERVOLG:
( LEES DEEL 2 op zondag 23 Sept 2018)
🔆Hier de namen van de mensen die in dit verhaal voorkomen:
- Sanjeev ( Mijn man)
- Sharmilla ( ik )
- radjiv & Akshay ( 2ling jongere broers v. Mijn man)
- Karan ( Oudere broer van mijn man)
- Shiva ( oudste broer van mijn man)
- Sarita ( De dienstvrouw van mijn schoonfamilie )
* De rest van de mensen noemde ik niet bij naam in mijn verhaal.
⭐⭐️⭐⭐= Het verhaal is 100% geschreven door de OST beheerder Paris Simson. Het verhaal kwam tot stand middels een telefonisch gesprek tussen de beheerder & de verteller.
—————
🌼Thanks for reading.
Reactie plaatsen
Reacties
Ik heb ook een paar dingen meegemaakt wat overeenkomt in het verhaal..
Mijn schoonouders (vroeger deden ze dat vaker NH iets minder) en schoonzus bellen en praten met mijn man maar vroegen ook nooit naar mij.. En mijn naam verslechteren bij de rest van de schoon familie waardoor sommige vreemd gedragen tegen over mij.. Mijn schoonzus die komt en belt ook nooit op mijn verjaardag.. Ben al 11 jaren met haar broer en nooit..