✅ Ingezonden door: DST
—————————
Goedemorgen OST Familie, mijn naam is saiifa en ik zou graag mijn ervaring anoniem willen delen.
In het jaar 2019 werd ik ontslagen en kwam zonder werk te zitten. Ik was dus naarstig op zoek naar een andere baan. Via vrienden van mij hoorde ik over webcam werk en dat het goed verdiende. Ik had natuurlijk meteen interesse en kreeg het adres waar dit bedrijf gevestigd was. Het was te Paramaribo-Noord, een zijstraat van de Kristalstraat. Toen ik eenmaal op de plek aangekomen was, zag ik één van de dames voorin staan. Ik sprak haar aan en hoorde dat de eigenaresse niet aanwezig was op dat moment.
Simone, zoals de dame heette gaf me het nummer van de eigenaresse zodat ik haar eventjes persoonlijk kon bellen. Dat deed ik dus ook en we maakten de afspraak dat ik over een weekje zou kunnen starten met cammen. Ik moest dan wel mijn eigen laptop meenemen maar mocht gebruik maken van haar internet. Uiteraard telde ik de dagen af en ik was verheugd toen ik eindelijk met cammen mocht beginnen. De “werkplek” was gewoon een ruime woning met 3 grote slaapkamers. De slaapkamers waren elk opgesplitst in 4 delen die wij als cammers “ Hokjes” noemden. In elk hokje had je dan een andere webcam dame die haar werk deed.
De dames waren aardig en ik kon het goed met ze vinden, dus ik begon vol frisse moed aan mijn webcam avontuur. De kamer die ik toegewezen kreeg had airconditioning dus ik had geluk want niet alle kamers hadden deze luxe. De eerste werkdagen verliepen smooth en zonder calamiteiten. In mijn slaapkamer had ik 2 andere collega’s waarmee ik de ruimte deelde .... Oesha & Renate. Oesha kwam gebruikelijk in de ochtend en middag uren werken, terwijl Renate juist in de nachtelijke uren haar werk kwam doen.
Ik probeerde zoveel mogelijk diensten te draaien omdat ik bij wilde verdienen. Voor mij maakte het niet uit hoe lang ik hiervoor moest werken en bij webcammen hoefde ik niet eens naar huis. Ik mocht daar blijven slapen aan het werk en daarna gewoon door werken zodra ik het maar wilde. Af en toe als ik even goed moest rusten ging ik wel naar huis en daarna ging ik er weer hard tegenaan om door te werken enkele dagen achter mekaar.
Zo was er weer een nacht .... ik was aan het werken, het was muisstil en ik zat met mijn earpiece in de oren naar video’tjes te kijken op Youtube. Na een poos hoorde ik een overduidelijk getik in het hokje naast mij. Het klonk alsof iemand heel erg druk bezig was te typen achter een computer. Ik dacht “ ow, blijkbaar is Renate weer aan het werken”. Ik dacht er verder niet meer over na, want gebruikelijk kwam Renate tegen dit soort tijden werken.
Ik vond het wel vreemd dat ze aan het werk gekomen was en niet eerst ff kwam groeten en een babbeltje kwam maken. Dit deden we altijd met elkaar om ff te melden, zo van “ ik ben er hoor schat, hoe was je dag?” en dan wisselden we altijd even ervaringen uit over de klanten online. Maar deze keer was er dus compleet geen contact & ze is dus meteen begonnen met werken, dacht ik.
Het heftig getyp ging maar door .... uren achter elkaar, ik wilde haar niet storen en dacht dat ze misschien haar dag niet had. Iedereen heeft soms van die dagen dat ze ff met rust gelaten willen worden en ik ging maar door met mijn werk. Na urenlang gewerkt te hebben, stuurde ik haar een whatsapp berichtje “ dus tegenwoordig gaan wij zo met elkaar om? Je komt binnen en gaat meteen werken, niet eens een daag of hallo. Je kon toch even melden toen je binnen kwam? Of heb je het te druk .. wat is er? Ik wil niet ineens in je hokje komen want hoor dat je klanten hebt”.
In de webcam wereld als je met een klant bezig bent, willen ze niet zien dat je met anderen in een ruimte bent .... anders gaan ze meteen weg. Ze betalen voor jou, dus ze verwachten privacy en met jou alleen stout te doen voor de webcam. Daarom ging ik niet in haar “hokje”. Ik gilde ook niet naar haar, omdat je tijdens het cammen ook je microfoon aan hebt staan en de klant kan dan ook alles horen. Je kunt met mekaar communiceren via voice en ook via typen. Vanwege deze reden koos ik te whatsappen.
Mensennnnnnnn .... je gaat het niet willen geloven, ik kreeg een Appje terug van Renate. Ze zei “ waarover heb je het meisje? Ik ben gewoon thuis hoor!”. Ik werd meteen koud en warm van de zenuwen, voelde letterlijk kippenvel over mijn geheel lijf. Zelf nu na al die tijd, krijg ik gewoon elke keer kippenvel als ik hieraan terug denk, want terwijl het appje binnen kwam hoorde ik tegelijkertijd nog steeds het heftig getyp naast mij.
Ik durfde niet naar het hokje te gaan naast mij, omdat ik zeker wist dat die nacht niemand anders daar aanwezig was. Ik heb toen gebeden en meteen daarna stopte het getyp ineens. Deze ervaring is me altijd bij gebleven want ik wist heel zeker dat er niemand anders aanwezig was in de woning.
Een andere dag ging ik met Tirza ( een vriendin van mij ) stappen en wij besloten tegen 2:00AM naar huis te gaan. Aangezien ik éénmaal op straat was wilde ik niet meteen naar huis, dus vroeg ik Tirza om mij af te zetten aan het “werk”( bij het webcam bedrijf/ de woning ).
Zoals ik gevraagd had zette zij me af aan het werk en ik maakte de poort open en liep het erf op. Ik liep naar achteren en tikte op het glas van het raam, zodat mijn collega’s de voordeur voor me open konden maken. Nadat ik geklopt had op het raam riep ik naar de deur. Terwijl ik stond te wachten tot iemand open zou doen voor mij, hoorde ik ineens een luid gehijg achter mij. Het klonk alsof een stier agressief bezig was te blazen of hijgen ... ik weet niet hoe je het moet beschrijven. Maar klonk met een soort van zware duivels stemgeluid & het leek maar dichterbij mij te komen. Ik keek rondom mij maar zag niks/ niemand maar het geluid was wel duidelijk hoorbaar.
Ik begon in paniek keihard te timmeren op de deur en gilde dat ze snel open moesten doen voor me. Maar het leek alsof niemand daar was of dat ze mij gewoon niet hoorden. Ik heb het niet afgewacht hoor mensen, ik rende als een bezetene het erf uit ... ik rende en rende, tot ik op de hoek van de straat kwam daar bij een taxibedrijf. Daar heb ik een taxi genomen en ben naar mijn huis gegaan. Ik kan tot de dag van vandaag niet verklaren wat dat zwaar gehijg en gegrom precies was.
Ik ben de volgende ochtend naar die woning gegaan en heb al mijn spullen ingepakt en ben daar nooit meer gaan werken.
Lieve mensen van OST, dit waren mijn twee ervaringen voor deze keer. Ik heb wel meer meegemaakt dus als jullie interesse hebben, dan hoor ik dat graag in de commentjes. Ik zal dan speciaal tijd vrij maken om ze te schrijven, want ik ben meestal heel erg druk.
🌺 Bedankt voor het willen lezen ...
⭐️⭐️= Het verhaal is 95% herschreven door de OST Beheerder Paris Simson
Reactie plaatsen
Reacties