STORY 53 : PEPERPOT: DAT DONKERE GEDEELTE

Gepubliceerd op 18 september 2021 om 21:19

🟫 Ingezonden door: Ngatini Ali

 

             ⚜️PEPERPOT: DAT DONKER GEDEELTE⚜️

——————

Lieve OST lezers, ik heb een spannende ervaring en ook deze keer deel ik hem met jullie. Het is niet persoonlijk mijn ervaring hoor, maar van iemand die ik ken.

Het motregende. Geen sterren aan de hemel. Het was donkerder dan normaal, Ik kon maar 70 km per uur rijden. Ik kwam van een feestje en ik had wat biertjes op. Minah, mijn vrouw, kon niet meekomen, omdat ze morgen haar moeder moest helpen. Dus bleef ze met onze twee kinderen thuis. Michel van 4 en 6 maanden geleden is Mano erbij gekomen. Dat feestje in Paramaribo was wel leuk, maar ik moest toch naar huis.

 

Het was al 1 uur in de ochtend. Ik was al voorbij de rotonde op Meerzorg toen ik moest plassen. Ik keek links van me en zag de gekleurde daken van de nieuwe huizen. Er is al electriciteit en enkele huizen zijn al bewoond. Voorbij dat project werd het weer donker, maar ik moest nu wel plassen. Ik stopte aan de kant van de weg en haastte me om te plassen. Ik voelde me niet op m’n gemak, maar ik moest gewoon mijn blaas ledigen. Ik plaste en keek naar boven en zuchtte. Een heel koude bries waaide in mijn rug. Ik rilde.

 

En toen voelde ik me niet meer alleen. Terwijl ik plaste probeerde ik achter me te kijken, maar ik zag niets. Links en rechts…..niets. Ik perste de laatste druppels eruit en keek meteen om me heen. Mijn ogen waren al gewend aan het donker en de lichten van mijn auto waren ook aan, maar ik zag niets en niemand. Maar ik voelde gewoon dat er naar me gekeken werd. Ik heb mijn portier open gelaten en glipte snel in m’n auto. Ik zou net optrekken, toen de haren op m’n achternek overeind begonnen te staan.

 

Ik keek eerst in m’n achteruitkijkspiegel, maar toen ik niets zag draaide ik mijn hele bovenlijf om. Op de achterbank was ook niets te zien.  Ik trok op en reed wat harder naar huis. Ik voelde me de hele weg niet op m’n gemak. Thuis aangekomen liep ik snel naar binnen. Ik heb die vervelende gedachten van me afgeschud. Ik was veilig thuis. Het was muisstil. Ik nam snel een bad en liep in de kamer. In wilde mInah niet wakker maken, dus maakte ik het licht niet aan.

 

Ik zag haar lekker liggen onder de dekens en ik kroop naakt naast haar. Lekker warm was ‘t. Minah keerde zich naar me en haar hand ging meteen naar mijn kruis. En natuurlijk reageerde mijn lichaam. Ik wilde haar vastpakken, maar ze pakte mijn polsen vast en drukte die tegen de kussens, aan weerszijden van mijn hoofd. Ze zat toen op me. Ze ging tekeer en het was anders dan anders.

Nadat we klaar waren rolde ze naar de andere kant van het bed. Plots zwaaide de deur open en het licht ging aan.”Ben je al thuis schat?”

 

Het licht verblindde me, maar meteen keek ik naast mij. Ik zag niemand en Minah stond bij de deuropening met haar vinger nog bij de schakelaar. Mijn gedachten waren in de war. Ik keek de kamer rond.”Ja…..” Kon ik nog eruit brengen. “Ik sliep bij Mano. Vanavond is hij wel extra onrustig.” Ze deed het licht uit en kwam naast me liggen. Ik kon nog steeds niet bevatten wat er is gebeurd. We hoorden Mano plotseling weer huilen. Ik wilde opstaan, maar Minah stond al op. “Ik ga wel schat.”

 

Toen ze uit de kamer was rende ik naar de schakelaar en deed het licht aan. Ik keek rond en knielde om onder het bed te kijken. Er was echt niets en niemand te zien. Mano gilde het nu uit. Ik liep snel naar de babykamer. Minah liep met Mano in haar armen in de kamer. Toen Ik Mano over wilde nemen gilde hij nog harder. Ik liep meteen uit de kamer. Ik wist dat er iets niet pluis was. Ik deed de voordeur open. Ik wilde mijn buurman om hulp vragen. Hij deed die dingen van Djaran Kepang.

 

Dus die man weet zeker meer dan me. Misschien wist hij wat hiervan. Ik was al op balkon toen ik opschrok. De buurman was voor mijn balkondeur. “Yu tjar takru sani kong lie.(Je hebt kwade dingen meegenomen mijn jongen)” Hij liep naar me toe met een groen flesje.”Wasi a boi nanga disi(baad die jongen hiermee), da yu poti restant na ala doro nanga raam(dan zet je de rest bij de deuren en ramen.)” Ik nam het flesje aan en bedankte hem.

 

Hij ging meteen weer weg. Ik heb gedaan wat hij me zei en alles blijkt tot nu toe normaal te zijn. Ik heb Minah alles verteld. Ze was eerst boos, omdat ik met iemand anders sliep, maar later begreep ze dat ik er niets aan kon doen.

 

🌺Vanaf die dag heb ik altijd een lege softfles in de auto. Ik plas nooit meer zomaar ergens.

 

⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.