DIE ENE WINKEL IN DE BINNENSTAD

Gepubliceerd op 23 juli 2021 om 16:49

🟦 Ingezonden door: R.T

⚜️DIE ENE WINKEL IN DE BINNENSTAD⚜️
———————————

Geachte OST leden, Dit waargebeurd verhaal gaat over mijn neef Justin en het speelde zich af in t jaar 2018, toen Justin 19 was.

Justin zat in de tweede klas van ‘t VWO, behaalde altijd goede cijfers en was thuis de jongste en daarom ook erg verwend. Hij heeft nog 2 zussen en een broer die alledrie veel ouder waren dan hem. Justin is wat wij noemen een “nakomertje”.. zijn zus die voor hem geboren was, was destijds 31. En omdat hij de jongste was, was het vaak saai thuis. Moet jij je eens voorstellen.. je broer en zussen zijn allemaal getrouwd, doen hun eigen dingen, niemand gaf Justin echt aandacht, ook zijn ouders(pa Paul en ma Carmen) waren 60plussers.

Alhoewel Justin thuis alles kreeg, wilde hij op den duur iets meer.. denk maar aan uitgaan met zijn leeftijdsgenoten, kortom een beetje vrij leven en zelfstandig zijn.

Een dagje na school kwam Randy om Justin op te halen zodat ze daarna kunnen wandelen. Randy, die een paar straten verder woont, is de beste vriend van Justin. Zo spraken ze tijdens de wandeling over het 1 en ander. Randy stelde voor om na school te gaan werken, zo konden ze wat zakgeld verdienen om te gaan chillen. Justin vond het een goed idee, dan hoeft hij ma Carmen niet steeds om geld te vragen. Thuis vertelde Justin zijn ouders dat hij na school gaat werken en al opzoek was naar een werk. Zijn ouders vonden het eerst geen goed idee maar zoals jullie weten krijgt een verwende jongen altijd zijn zin.

Na een paar weken kwam Randy met het goede nieuws, hij heeft namelijk een baan gevonden en ook voor Justin had ie werk kunnen regelen. Ze zouden wekelijks betaald krijgen. Dat hangt af van het aantal uren die ze hebben gewerkt. Dat klonk voor deze heren erg aantrekkelijk, elke week geld op zak, dus dat word lekker chillen in het weekend.

Ze konden de volgende dag beginnen bij een winkel/warenhuis aan de zwartenhovenbrugstraat, de naam zal ik niet noemen. Super enthousiast was Justin, dat merkte ma Carmen ook. Ze stelde zelf voor om die jongens na het werk op te halen, ze had het ook besproken met Joosje, de moeder van Randy. De jongens vonden het een goed idee, maar alleen wilden ze op de zaterdag zelf naar huis omdat ze na het werk nog gewoon rond willen wandelen in de stad.

Maanden gingen voorbij en alles leek goed te gaan tot ma Carmen een telefoon kreeg van Joosje. Ze gaf aan dat Randy zich anders gedroeg en thuis bijna niet at en vroeg ook nog hoe Justin het maakte. “Alles gaat goed met Justin” zei ma Carmen tegen Joosje. Na een paar dagen zei Justin tegen ma Carmen dat Randy voorlopig niet meer werkt omdat hij ineens erg ziek is geworden…zo ziek dat hij zelf niet meer naar school kwam. Voor Justin was het een shock en het maakte hem verdrietig. Elke dag ging Justin naar Randy toe om te zien hoe het met hem gaat. Randy wilde alleen nog tot Justin praten, wat heel raar was natuurlijk.

Wat Randy zei tegen Justin is dat hij iets aan het werk heeft weggegooid en een kleine man boos heeft gemaakt.. dat hij daarom zo ziek is geworden. “Hou op met je nonsens, je word gauw beter” zei Justin. “Je moet niet meer werken anders word je ook ziek” zei Randy weer tegen Justin die er maar niks van begreep. Justin vertelde het aan zijn ouders en die vonden ook dat hij maar liever stopt. ‘Werken kun je altijd doen, maar focus je nu op je studie en je beste vriend die alleen nog tot jou wilt praten, help hem herstellen’, Dat waren de woorden van zijn ouders.

Justin gehoorzaamde en de volgende dag(maandag) zei hij aan het managementteam van de zaak dat hij wegens omstandigheden op de zaterdag gaat stoppen met werken.

Die mensen maakten er een probleem van, want ze vonden dat hij tenminste een maand van tevoren moest aangeven wanneer hij stopt en er moet ook een vervanger zijn. Justin snapte er weer niks van, want hij heeft netjes gemeld en blijft tot einde van de week. Het management team gaf heel boos aan dat ze justin maar voor 40% uit zullen betalen voor de week… Justin zuchte maar ging er akkoord mee. Hij wilde geen problemen maar vond het onmenselijk dat ze hem zo moesten behandelen.

De zaterdag tevens de laatste weekdag voor Justin brak aan, het was 15u toen ma Carmen een telefoontje kreeg van t management team van de zaak. Ze moest snel naar de zaak komen om Justin op te halen want hij heeft een klein ongelukje gehad. Ma Carmen snelde naar de zaak, ze heeft nog nooit zo hard gereden, zelf drempels zag ze niet. Daar aangekomen zag ze Justin op de grond liggen, de zaak was al gesloten en de andere personeelsleden waren toen al weg, behalve het managementteam en directie. Justin moest nablijven om zijn salaris in onvangst te nemen toen hij ineens botste tegen een keukenkast. Hij kreeg een snee aan zijn vinger en lag onverklaarbaar te kermen van de pijn op de grond en niemand die hem te hulp schoot.

“Hebben jullie geen first-aid kit hier!!??” gilde ma Carmen en men keek gewoon rond zonder antwoord te geven. Ze kon niet geloven wat ze zag! Een kleine snee in zijn vinger en er kwam wel een liter bloed uit! Justin zag er lijkbleek uit en kermde van de pijn. Ma Carmen trok haar hemd uit om Justin zijn vinger te wikkelen en vroeg aan een paar heren om haar te helpen Justin in de auto te krijgen. Daarna reed carmen richting de spoedeisende hulp. In de auto was Justin gestopt met klagen en hij was in slaap gevallen. Justin werd behandeld terwijl ma Carmen naast hem zat en ze was nu enkel gekleed in een kniebroek en een beha. Haar hemd om Justin zijn vinger zat gewoon vol bloed. De arts kon er geen verklaring voor geven en schreef wat tabletten voor en wat rust, daarna mocht hij naar huis.

Na dit alles te hebben gehoord besloot pa Paul dit niet zo te laten. Hij vond het uiterst vreemd en schakelde de hulp in van een doe-vrouw die op Latour woont. Pa Paul was nog net bij de deur van de doevrouw of ze zei “draai go na oso baka en tjari a tra boi kong oktu” ( ga weer naar huis en breng de andere jongen ook hierheen) en pa Paul begreep dan gelijk dat hij Randy ook mee moest nemen naar deze doe-vrouw. Zo gezegd zo gedaan, ook Randy kwam mee met zijn ma Joosje. De doevrouw begon eerst met een luku.

Wat ze zei was niet zo mooi. De zaak waar de jongens werkten was opzoek naar een offer. Ze hebben namelijk van die bakroes die voor vooruitgang zorgen en daarvoor vragen deze bakroes om de paar jaar een jonge ziel. Ze kozen voor Justin maar Randy stond in de weg. Randy was te ijverig, zo ijverig dat hij zelf het werk van Justin deed, zoals opruimen en vegen. Daarom hebben ze ervoor gezorgd dat Randy ziek werd zodat deze bakroes hun slag konden slaan. Vol verbazing luisterden ma Joosje en de ouders van Justin naar deze doevrouw, want ze hebben nog niks verteld maar ze wist gewoon alles.

Het is een wonder dat Justin nog leeft, want hij moest dood… dat gaf de doevrouw aan en vond het de juiste beslissing van pa Paul om gelijk hulp te zoeken. Had hij een dag gewacht, dan zou het te laat zijn en ook Randy zou niet herstellen.

De doevrouw werkte op beide heren en bij Randy had ze een steen, spijker en naald weggehaald. Anno 2021 maken deze heren het goed en ze zijn nog steeds beste vrienden.

🌺 Dit was mijn verhaal. Bedankt voor het lezen

——
Mensen dit in dit verhaal:

Justin ———————> Mijn neef
Paul & Carmen -——> Ouders van Justin

Randy ——> Buurjongen/ Beste vriend van Justin
Joosje ——> Moeder van Randy
———

⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb