OST 026 : DE VROUW VAN DE DUIVEL ( DEEL 4 )

🈴 Ingezonden door: L.N

—————————

Beste mensen vriendelijk bedankt voor jullie begrip en geduld, nu snel verder met het verhaal.
Ik wens jullie heel veel lees plezier.

Gedurende de reis was tirsa erg stil, en af en toe zag ik een traantje, ik wist niet hoe ik haar moest troosten...maar een ding was zeker Aron heeft ons gered en zijn dochter aan mij toevertrouwd en ik zal haar beschermen zo goed als dat ik kan.
Ik wilde zo snel als mogelijk de man uit het centrum gaan bellen, en na een tijdje zag ik een telefooncel ik zette snel de wagen aan de kant en vroeg tirsa op mij te wachten in de auto.

Ik was zo nerveus dat ik het nummer vergeten was....ik kneep mijn ogen dicht en dacht diep na.
Ik zag de cijfers van het nummer voor me en begon te bellen, mijn hart klopte sneller toen het over ging.
Hallo.... klonk het aan de andere kant van de lijn, ik moest even slikken en me diep concentreren het verhaal te vertellen....ik wist gewoon niet waar ik moest beginnen een zware golf van emoties gierden door mijn lijf .
Ik haalde diep adem en vertelde wat mij allemaal was overkomen.
Na dat gedaan te hebben was het even stil aan de andere kant van de lijn....ik hoorde een diepe zucht, laten we ons even aan elkaar voorstellen ik ben Richard en wat is jou naam?

Ik schaamde me even omdat ik me officieel nooit had voorgesteld, ik lachtte een beetje schaapachtig en zei...ik ben joan aangenaam kennis te maken.
Richard moest lachen en door de rustige indruk die hij maakte lukte het mij even om te ontspannen.
Hij vroeg me waar ik was en het bleek dat hij helemaal ergens anders was.
Ik raakte nu lichtelijk in paniek, hij stelde me gerust en vroeg me of ik opties had om zo spoedig als mogelijk bij hem te komen.
Ik dacht meteen aan het nummer die Aron me had gegeven.

Ik beloofde Richard terug te bellen en verbrak het gesprek. Het ander nummer ging over en een vriendelijke stem begroette mij aan de andere kant van de lijn. Hallo met roel.... ha...hallo met joan stotterde ik. Roel vroeg meteen waar Aron en tirsa waren..... ik legde hem uit dat het wezen Aron van het leven beroofd had. Ik kon duidelijk de pijn in zijn stem horen maar hij hield zich groot. Hij vroeg me naar een bepaald punt te rijden waar hij ons zou ophalen. Opgelucht haalde ik adem....en voor het eerst in mijn leven voelde ik me vrij en ervaarde ik hoe het was mij gelukkig te voelen.

We reden snel naar het punt waar roel op ons zou wachten. Toen ik kwam aanrijden zag ik een lange slanke man staan met een dikke snor, ik stapte uit en verzocht tirsa nog even te blijven zitten. Roel liep mijn richting op en we maakten kennis, hij had nep paspoorten en verder alles wat we nodig hadden om te vluchten. Ik vertelde hem dat ik naar Richard moest om hulp te vinden....maar hij adviseerde mij om het plan van Aron te volgen. Ook gaf hij aan dat alleen ex sekte leden wisten hoe ze van het wezen af konden komen.

Ik besloot Richard nog niet te bellen, het was immers wel een feit dat Aron tot nu toe nergens over gelogen had, en hij zou per slot van rekening nooit en te nimmer zijn dochter in gevaar brengen.
We lieten de auto achter en gingen met roel mee.... onderweg vielen tirsa en ik al snel in slaap... ik droomde dat ik in een groot Park was, er was daar muziek en iedereen was blij! Met een grote smile op mijn mond liep ik langs de velen kraampjes die er stonden...er was van alles te verkrijgen en ik kon gewoon letterlijk het eten proeven in mijn mond. Ineens zag ik tirsa ze gilde omdat ze werd vastgepakt door een man, hij tilde haar op en nam haar mee in een groot gebouw met zware deuren.

Ik rende erachteraan maar net voordat ik de deur wilde openen zag ik mijn moeder staan, ze wees me de ketting en zei een kort gebed op ... bescherm jezelf tegen het wezen zei ze en verdween. Ik begon te trekken aan de zware deur, ik moest tirsa redden. Met veel moeite kreeg ik de deur open en bevond me in een donkere ruimte, ik kon helemaal niets zien en voelde een beetje om me heen. Verderop zag ik een aantal kaarsen branden wat de ruimte weer licht gaf, opgelucht haalde ik adem en liep richting het licht. Er was een klein kamertje net naast de kaars ik deed hem open en zag hoe de man tirsa aan het vastbinden was.... ze lag op een tafel en gilde niet meer, ze had een machteloze blik in haar ogen.

Ik schreeuwde dat de man haar per direct moest los maken, en hij draaide zich om... het bleek roel te zijn! Volledig bezweet werd ik wakker ik keek om me heen en het bleek dat ik weer thuis was.
Roel en de andere sekte leden kwamen tirsa en mij ophalen, ik vocht met alles wat ik had....hoe hebben we zo lang kunnen slapen dacht ik angstig! Roel had ons onderweg eten en drinken gegeven en daarmee had hij ons gedrogeerd. Hoe kan je ons dit aan doen gilde ik terwijl ze ons mee namen.
Roel keek me niet aan en staarde recht voor zich uit.

Ze gooide ons in de ruimte waar mijn vader al zat te wachten samen met de overige sekten leden.
De troon naast hem was ingenomen door een jonge dame, je kon duidelijk de angst in haar ogen zien....ze wilde het allemaal niet dit was niet haar eigen keus, ik wist exact hoe ze zich voelde.
Tirsa huilde en trilde en ik zag duidelijk hoe het wezen plaats nam in het lichaam van mijn vader.
Je hebt mij zwaar teleurgesteld zei hij...Aron zit al in de hel en jij zal volgen. Vanavond is de laaste dag dat je ziel in je lichaam zit, ik maak een einde aan je leven! Maar eerst zal je moeten toe kijken hoe jou lieve tirsa haar straf zal ondergaan.

We werden vastgepakt en gebonden aan een stoel, ik keek angstig rond in afwachting wat ons te wachten stond. Het wezen zijn stem galmde door de ruimte en hij riep roel naar voren.... neem je beloning voor het leveren van deze onderkruipsels .... de deur ging open en de vrouw en dochter van roel renden huilend op hem af. Nu pas begreep ik het grote verraad van roel, het was of wij.....of zijn gezin. Ik zal nooit vergeten zolang ik leef hoe sadistisch dit wezen daadwerkelijk is.
We werden afgevoerd naar de martelkamer het was daar donker en koud.

Ik moest terug denken aan de eerste keer dat ze me daar gegooid hadden en hoe het wezen toen voor me verscheen en me toesprak. Ik hield tirsa stevig vast....het kind was zo bang dat ze in haar broek geplast had. Ik vroeg haar Om samen te bidden en we gingen in gebed.....ik deed mijn ogen dicht en zag mijn moeder staan. De nieuwe vrouw van de duivel stond naast haar en ze lachtten! Ik deed mijn ogen open en kreeg een gevoel wat ik niet thuis kon brengen diep diep in me....het gevoel dat het allemaal goed zou komen, waar ik ook heen zou gaan het zou een verlossing zijn....en geen vloek.

Ik besloot dit met tirsa te delen en beloofde haar dat onze zielen samen zouden blijven. Het kind werd bang maar ik bleef haar troosten. Ineens hoorde ik de deur zachtjes open gaan, ik kroop in een hoek en stond op....klaar voor een gevecht.
Sssssst..... stil maar ik ben het...tot mijn grote verbazing bleek het de vrouw van de duivel te zijn.
Ik ben Janine en ik ben hier om te helpen, roel heeft zijn vrouw en dochter al terug en hij gaat de hele plek in de fik steken, daarna vluchten we met zijn allen. Iedereen die achter blijft zal verbranden er zijn speciale rituelen uitgevoerd zodat het wezen niet direct door zal hebben wat we van plan zijn.
dus zorg dat zodra jullie de kans krijgen dat jullie vluchten naar de parkeerplaats!

Over een paar uur worden jullie opgehaald, ze zijn van plan tirsa kado te geven aan roel zodat hij haar kan verkrachten en mishandelen....maak je niet druk zoals je wel door hebt staat hij aan ons kant.
Daarna gaan ze jou en je ongeboren kind offeren en ik moet het kind uit je buik snijden. Ik kon mijn oren niet geloven en ik hield mijn hand op tirsa haar mond zodat het zo stil mogelijk bleef in de ruimte.
Roel heeft mannetjes betaald die ons zullen helpen te ontsnappen en een groot vuur zal een einde maken aan dit alles. Wees er klaar voor zei ze snel en vertrok.

Gespannen bleef ik achter en herhaalde het verhaal keer op keer tegen tirsa, ik leerde haar precies hoe ze de weg naar de uitgang kon vinden mocht ik het niet redden. Ze kneep zo hard in mijn hand dat het pijn deed. De uren vlogen voorbij...... maar ik benutte iedere seconden om tirsa voor te bereiden op wat er kwam. Het was tijd.... de deur vloog open en 3 sekten leden pakten ons vast en namen ons mee. Ik probeerde te ontspannen zodat ik me kon focussen op alles wat er kwam. Ik zag roel al zitten....het wezen nam plek op zijn troon en naast hem zijn nieuwe vrouw.

Een van de sekte leden rukte tirsa van me af.... ik probeerde haar terug te trekken maar ik kreeg een harde klap in mijn gezicht. Tirsa werd op haar knieën gezet en ik werd vast gehouden. Treed naar voren roel riep het wezen....ontneem dit mens haar maagdelijkheid en daarna mag de rest van haar genieten. Rustig liep roel op tirsa af, het kindje snikte en trilde, ik keek hem recht in zijn ogen aan en ik zag volle concentratie ik zag in zijn ogen een blik...een blik die mij vertelde dat het goed zat.
Ineens stopte hij en draaide zich om naar het wezen.

Heer der duisternis sprak hij met een schore stem..... laat mij u eerst bedanken dat ik de eer heb een maagd te krijgen. Ik heb iets voor u waar u gelange tijd naar zocht! Het wezen zijn ogen werden duisterder dan ooit en luisterde geconcentreerd naar roel. Wat heeft u voor mij sprak het wezen....zijn stem klonk nog erger dan ooit. Roel liep langzaam op het wezen af, zijn handen waren onder zijn gewaad, mijn hart ging tekeer, en ik kon ook de angst in janine haar ogen zien, dit was het moment ik wist het zeker, ik wenkte tirsa dat het tijd was en aan haar houding te zien begreep ze mij volkomen.

Roel stond nu recht voor het wezen, met een snelle beweging haalde hij zijn hand onder zijn gewaad vandaan en drukte de ketting op het wezen zijn voorhoofd..Het was dezelfde ketting die Aron gebruikte om tegen het wezen te vechten. Janine...schreeuwde roel..janine stond op en stak het wezen met een dolk in zijn nek, ik hoorde een harde knal alsof er iets ontplofte en dat was het moment dat ik tirsa vastpakte en begon te rennen.
De sekte leden vochten met roel..maar onder hun bevonden zich ook de mannen die betaald waren om ons Allen te bevrijden. We renden zo hard als dat we konden en ik hoorde het harde gegil van het wezen!

Ik was nu een weeskind.... mijn vader was dood en het wezen had geen lichaam meer! Het was een gaos...overal was er vuur, we renden de parkeerplaats op en ik zette tirsa in het busje....ik hoorde een luid gegil....het was de stem van janine!
Een van de sekte leden had haar vast, ondanks dat hij gedeeltelijk in brand stond probeerde hij haar mee te nemen zodat ze dood zou gaan. Ik keek om me heen en zag een baksteen liggen, snel pakte ik het op en rende terug. Zo hard als dat ik kon sloeg ik hem op zijn hoofd, hij lag daar al maar ondanks dat kon ik niet stoppen met slaan, hij was ook een van de leden die mij meerdere malen verkracht had.... ik sloeg en sloeg totdat er niets meer van zijn schedel over was, het bloed spoot in mijn gezicht. Janine trok me weg.

Samen renden we naar het busje...iedereen was nu aanwezig en we vertrokken..ik keek om en zag tussen het vuur mijn vader staan, en mijn moeder trok hem in de vlammen....daarna werd alles zwart voor mijn ogen en ik raakte buiten bewustzijn. Ik voelde de tranen van janine en tirsa op mijn gezicht en hun gehuil liet me ontwaken. We hebben het gered..... iedereen was blij. Ik belde Richard op toen ik helemaal veilig was, hij haalde me op en verloste mij van het ongeboren kind met een speciale kruiden middel.

Ik moest een offer brengen zodat het wezen uit mijn leven bleef en het was niet zomaar een offer..... mijn been moest eraf. Janine moest hetzelfde doen ze trilde van angst! We moesten ook ons eigen bloed drinken. Ik huilde maar ik kon niet anders....ik heb nooit meer een kind kunnen baren.
Nooit een partner gevonden...Ondanks mijn offer was mijn hele leven verziekt. Er was mij een kind ontnomen...maar ik had er ook eentje terug gekregen tirsa is altijd bij mij gebleven.

Ik ben nu erg oud en ik heb kleinkinderen dankzij mijn tirsa....en ik dank elke dag dat ik helder ben en er mag zijn. Janine en ik zien elkaar nog vaak, we hehben altijd geld gehad en zijn nooit wat tekort gekomen. In ons leven hebben we nog velen geholpen te verlossen van sekten waarmee ze in aanraking waren gekomen. We probeerden zoveel mogelijk mensen te redden en het is ons ook gelukt. Op onze oude dag kunnen we trots zijn...zolang er materie bestaat zullen er mensen bestaan die denken dat het het allemaal waard is hun ziel te verkopen aan de duivel. Ik heb me overal bij neergelegd en janine en ik konden altijd praten over wat we hebben moeten doorstaan.
Ik ben er en ik heb een tamelijk gelukkige oude dag.

Maar wat nooit weg zal gaan zijn de herinneringen uit de tijd dat ik bekend stond als de vrouw van de duivel.

Ik hoop dat jullie genoten hebben.
L.N.

⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.