✴️ Ingezonden door: Anoniem
————————
Geachte OST Leden, ik wil mijn persoonlijke ervaring delen. Om te beginnen weet ik niet als ik nog in leven ben als dit verhaal online komt.
Ik gebruik niemands werkelijke naam in dit verhaal. Laat dat ook even duidelijk zijn voor een ieder.
Mijn innige wens is alleen nog dat de waarheid naar buiten komt en wat mijn redenen geweest zijn dat ik tot deze daad overgegaan ben.
Laat mij me aan jullie voorstellen, ik ben een dame van 23 Jaar. Ik zit in de 3e klas van het SPI ( Surinaams pedagogisch instituut-lerarenopleiding) en heb een mooie dochter van 1 jaar oud. Over 2 weekjes zal mijn meisje 2 jaartjes oud zijn.
Negen jaren geleden leerde ik mijn man kennen, wij waren beiden 15 jaar oud. Ik hield zielsveel van deze jongen en zou mijn leven gegeven hebben voor hem. Voor dit verhaal zal ik hem Rafiek noemen. Rafiek was mijn alles, niks op deze aarde zou mij weg van hem kunnen houden dus vertelde ik mijn vader over mijn geliefde. Mijn vader zei tegen mij “schat, dit gaat niet werken want hij is Moslim en dat gaat op den duur botsen, teveel cultureel verschil en zal alleen voor problemen zorgen. Vaak willen Moslim mannen na genoten te hebben met een meisje van een ander geloof, uiteindelijk toch een echte moslim vrouw in huis hebben. Verlies je tijd dus niet en maak er een eind aan. Jullie zijn ook nog zo jong, jullie weten niet eens wat jullie werkelijk willen”.
Maar zo verliefd als ik was, luisterde ik gewoon niet naar advies van mijn vader. Ik bleef het contact met Rafiek stiekem voortzetten.
Toen ik 19 jaar werd was de relatie tussen ons nog stevig gaande. Maar het vervelende was dat mijn ouders op die leeftijd al een man voor me aan het zoeken waren voor een huwelijk. Ik was hier fel tegen en zei tegen ze “ waarom zoeken jullie iemand voor me terwijl ik Rafiek al heb, hij is degene om wie ik geef en mijn leven mee wil delen”. Ze wisten natuurlijk al over wie ik het had, want ouders zijn niet dom, plus had ik het aldoor over hem dus ze hadden het op den duur ook wel door.
Mijn ouders zeiden “ okay, wij kunnen je niet tegen houden en zeggen wat je moet doen dus breng die jongen naar huis en laten wij zien wie hij is en eens een goed gesprek met hem hebben. Aangezien dit van jullie al zo lang gaande is, misschien hebben wij ons vergist in hem en is er werkelijk liefde in het spel”. Ik was natuurlijk hartstikke blij dat mij ouders zo reageerden en er werd gauw een ontmoeting geregeld tussen mijn ouders en Rafiek.
De ontmoeting ging heel erg rustig, er werd van alles besproken. Mijn vader vroeg als hij serieus met mij was en er altijd voor me zou zijn. Hij beloofde dat plechtig aan mijn ouders, dus werd er meteen een dag geprikt voor het huwelijk. Rafiek was bij ons thuis gekomen die dag met zijn moeder en die wilde van mij dat ik me zou bekeren tot het Moslim geloof. Ik hield van Rafiek en voor hem zou ik dat heel graag willen doen. Ik beloofde zijn moeder mij toe te wijden aan het geloof.
Henna ( mijn schoonmoeder ) zei ook tegen mij “ Op jullie huwelijk wil ik degene zijn die jou trouwjurk voor je zal kopen, ik zal dan graag zien dat jij het op die speciale dag aandoet. Ben je het daar eens mee?”. Ik zei “ Natuurlijk, ik ben hier zeer verheugd mee dat u dit voor mij wil doen en zal de jurk aandoen zoals u het graag wil hebben”. In mijn hartje was ik enorm blij dat mijn schoonmoeder ook mee wilde werken aan ons huwelijk, ze leek best enthousiast.
Als jong tienermeisje wat wil je nog meer? Alles leek van een lijen dakje te gaan, want mijn ouders waren eindelijk bereid Rafiek als schoonzoon toe te laten in ons leven. En ook Rafiek zijn strenge Moslim moeder was super meegaand, ze wilde mee helpen alle details van het huwelijks te regelen tot op de puntjes. De weken, maanden en dagen voor huwelijk kwam Henna aldoor naar onze woning om nieuwe details van het huwelijk te bespreken met mijn ouders en ik.
Normaliter zaten wij dan altijd bij ons op het balkon als mijn toekomstige schoonmoeder Henna op visite kwam. Zo was Henna er weer eens een dag toen ik ineens in een trans ging, alsof ik overgenomen werd door een andere geest of wintie .. ik kan het echt niet verklaren hoor, maar ik was gewoon compleet de kluts kwijt. Ik moest later vernemen van mijn ouders dat ik in trans gegaan was en niet meer wist wie ik was. Henna keek geschrokken naar mijn ouders en vroeg wat er precies met me was. Mijn ouders zeiden dat ze het nog minder wisten omdat dit mij voor het eerst overkomen was.
Henna zei toen “ ik heb iemand die haar kan helpen met dit wat haar overkomen is, want het is niet normaal hoe ze ineens zo raar begint te doen. Degene zal haar ervanaf kunnen helpen”. Mijn ouders waren radeloos en gaven Henna toestemming mij ergens te brengen voor hulp. Ik werd gebracht naar een Moskee ergens te Paramaribo waar er een heer was die een heel aantal ( voor mij onbekende ) rituelen deed, hij gaf me tenslotte 3 papiertjes waarop er enkele dingen geschreven waren. Ik verstond de taal niet die er geschreven was op de papiertjes.
Hij zei tegen mij “ neem deze papiertjes en zet ze in het glas met water. Wanneer je ziet dat het papier helemaal blanco geworden is en alle letters niet meer zichtbaar zijn, haal het papier uit het glas en drink het water op”. Ik deed wat mij gezegd werd en dit moest ik drie dagen herhalen. Ik kreeg ook een ketting van deze meneer, ik moest de ketting altijd aandoen om zodoende geestelijke bescherming ervan te krijgen. Er werd ook een beetje van mijn haar afgeknipt en dat zag ik die meneer plaatsen in een stukje katoenen stof. Ik hoorde hem enkele versen uitspreken over dit “pakketje” met mijn haar erin verpakt.
Vervolgens zei de man tegen mij “neem dit pakketje en ga het begraven voorin op het perceel/ erf van jou ouders”. Destijds bleef ik nog bij mijn ouders want ik was nog niet getrouwd. Dus deze man wilde dat ik bij mijn ouderlijke woning dit ding moest gaan begraven. Ik weigerde dit te doen, omdat ik bang was dat mijn ouders mij zouden betrappen als ik iets vreemds aan het begraven was op hun perceel. Wat zullen ze van mij denken? Ik wilde dit echt niet, ik durfde dit gewoon niet .....
“als jij dit pakketje begraaft zal het alleen voordelen voor je hebben en zal je nooit meer aanvallen krijgen en gek gaan doen. Je wil toch zelf ook niet dat dit je nog eens overkomt? Of wel?” zei die man tegen me. Natuurlijk wilde ik dit niet, ik wilde een normaal leven hebben zonder problemen met Rafiek. Uiteindelijk besloot Rafiek het pakketje te gaan begraven op het erf van mijn ouderlijke woning. Hoe hij het gedaan heeft zonder betrapt te worden, weet ik niet. Maar hij heeft het wel kunnen doen en ik was opgelucht, want ik wilde gewoon verder met mijn leven.
Daarna gingen de voorbereidingen voor ons huwelijk in volle vaart door. Niemand was zo gelukkig als ik ...... Rafiek en ik zouden eindelijk officieel van elkaar zijn.
Enkele dagen voor ons huwelijk belde Henna mij, ze zei “Schat, ik weet dat ik je die trouwjurk beloofd heb, maar ik heb helaas het geld niet hiervoor dus kan jij alvast die jurk met je eigen geld kopen, dan krijg je het geld naderhand wel weer van mij zodra ik eventjes vrij geld heb?”. Ik gaf haar aan dat het geen probleem moest zijn en dat we het dan maar zo zullen doen zoals ze gevraagd had. In mijn achterhoofd dacht ik wel “ shittttt, wat zullen me ouders nu hiervan zeggen? Dit zullen ze echt niet okay vinden, want mijn schoonmoeder had overduidelijk beloofd de jurk te zullen kopen voor me en nu ineens komt ze met dit op me af!!”.
Ik besloot mijn ouders hier niks over te vertellen, want ze zouden echt enorm teleurgesteld zijn in die mensen. Ik wilde niks onze mooie dag kapot laten maken dus ik troostte me zelf met het feit dat Henna zei dat ik het geld terug kreeg en er verder niks aan de hand was. Die jurk heb ik uit mijn eigen geld gekocht, aan de ene kant was ik wel blij dat ik iets kon kiezen van mijn eigen smaak. Maar schetst mijn verbazing, dat mijn schoonmoeder vaak bij mij aan het werk kwam om geld te vragen. Eerst deed ze het 1 keer en ik dacht “ ach, een ieder kan weleens een probleempje hebben dus waarom zou ik haar niet uit haar nood helpen?!”.
Maar na deze keer, kwam ze vaker aan me werk om geld te vragen. Ze deed dit onder het mom van “ Mijn kinderen hebben thuis niks te eten, ik weet niet hoe ik anders voedsel op tafel moet krijgen. Help me aub”. Ik had geen keus, ik voelde alsof ik niet kon weigeren en ik gaf steeds weer geld aan deze vrouw.
Het huwelijk kwam er eindelijk, ik trok daarna in bij mijn schoonmoeder, omdat Rafiek nog gewoon woonde bij zijn moeder. Kort na het huwelijk bleek dat ik in de blijde verwachting was.
Een ochtend vlak voordat ik naar school zou gaan wekte ik Henna, omdat ik haar het blijde nieuws als eerst wilde vertellen. Ik dacht dat ze er verheugd mee zou zijn, maar ze leek helemaal niet blij toen ik dit aan haar vertelde. Ik liet het maar voor wat het was, dacht dat het misschien moest bezinken bij haar. Op school waren mijn medeleerlingen wel blij voor me, ze feliciteerden me allemaal. Ik voelde me echt in de watten gelegd en kreeg veel complimentjes en lieve wensen van hun.
Maaarrrrrrrrr mensen, toen ik thuis aangekomen was bij mijn schoonmoeder. Werd ik meteen behoorlijk ziek toen ik de woning betrad. En sinds de dag dat ik mijn schoonmoeder hierover ingelicht had, was ik aan de lopende band ziek .... mijn hele zwangerschap was ik ziek, verschrikkelijk ziek ook. Ik gaf aldoor bloed over, als ik naar de wc ging kwam er ook bloed uit. Het ging dus echt niet goed met mij en ik weigerde ook te eten. Ik wilde aldoor alleen blijven en sloot me op in de slaapkamer. Nu ik erop terug kijk, was dit erg vreemd gedrag voor mij want ik hou juist niet van alleen zijn. En toch was dit gedrag mijn hele zwangerschap zo .... ik sloot mezelf aldoor op.
Mijn schoonmoeder kwam toen met allerlei vreemde regels dat Rafiek en ik vanaf dat moment alles apart moesten doen. Wij moesten apart eten, apart koken ... kortom, hij moest zoveel mogelijk bij mij uit de buurt blijven. Er werd aldoor ruzie met mij gezocht en ik gaf nooit tegengas, ik hield me mond maar. De meest wrede en gemene dingen werden er tegen mij gezegd en ik slikte het allemaal maar, alsof ik helemaal onderdanig geworden was. Ik liet het maar allemaal over me heen komen. De sfeer thuis was niet meer fijn, de spanning was te voelen en ik was daar niet meer gelukkig.
Dit ging zo door totdat ik in mijn 8e maand een aanval kreeg, want mijn bloeddruk was sky high ... het was 250 en ik werd met spoed opgenomen. Er werd 2 dagen gewacht om te zien als ik met de nodige rust en andere omgeving tot rust zou komen maar helaas zakte mijn bloeddruk niet. Het bleef gewoon hoog en ookal wat ze deden, er kwam geen enkele verandering. De dokter was bang dat mij of het kindje iets zou overkomen, dus werd er besloten via keizersnede de baby zo gauw mogelijk eruit te halen.
Ik kreeg een prachtige dochter, maar er was van alles mis met haar. Er werden problemen met haar hartje en longen geconstateerd. Ze functioneerden niet naar behoren, plus kwamen ze tot de ontdekking dat ze ook een tekort aan bloed had. Ik werd kort na de operatie weer helemaal “gek”, alsof ik weer ineens overgenomen werd door onzichtbare machten. Ik wist opnieuw niet wie ik was, ik kende mijn eigen naam niet. Ik wist niet waar ik was en waarom ik daar beland was. Ik vroeg die mensen rondom mij wie ze waren en wat ze precies van mij wilden. Zoals mij verteld werd, gilde ik ook “ Ik sta in brand, het is echt veel te heet voor me, iemand is me aan het branden, ik kan niet meer ... help me, ik sta echt te branden. Breng me naar de badkamer zodat ik onder de douche kan staan, anders brand ik helemaal kapot”.
Later wilde ik ook in de spiegel kijken wie ik precies was, hoe ik eruit zag ..... want ik wilde een idee hebben wie degene was wiens lichaam ik had. Natuurlijk begrepen de mensen in het ziekenhuis niet wat met mij aan het gebeuren was. Deze “gekte” van mij duurde precies 2 dagen lang. Ik noem dit “gek” omdat ik absoluut niet meer me zelf was en het was echt alsof een andere geest in me lijf gekomen was. Maar gek ben ik absoluut niet, ik wist alleen niet te verklaren wat met mij aan het gebeuren was.
Na 2 dagen was ik ineens weer me zelf en het was alsof er niks gebeurd was. Ik wist alles ineens weer, maar aangezien ik bang was dat deZe aanvallen weer ineens zouden gebeuren, besloot ik met de school te stoppen. Ik zat in de derde klas toen ik wegbleef.
Mijn baby’tje bleef bijna 2 maandjes in het ziekenhuis voor observatie. Toen het iets beter met haar ging en ik haar mee naar huis mocht nemen kreeg ik aldoor ruzie met mijn schoonmoeder. Ze leek aldoor erop uit te zijn om ruzie te maken en mij te kleineren en beledigen. Ik heb dit nooit begrepen eigenlijk want ik deed altijd mijn uiterste best om geliefd bij haar te zijn. Ik hield/ hou zielsveel van haar zoon Rafiek; dus ik wilde ook met mijn gehele hart goed voor deze vrouw zijn. Waarom ze aldoor gemeen tegen mij was begrijp ik echt niet. Maar de ruzies werden zo erg, dat ik op den duur gewoon met mijn pasgeboren baby en Rafiek uit huis werd gezet. Wij waren letterlijk dakloos ......
Wij werden toen opgevangen door Oom Ronald, een oom van Rafiek. Daar was het leven veel beter voor ons en de sfeer was eindelijk een keer positiever dan voorheen bij Henna thuis.
Nadat wij enkele maanden gewoond hadden bij Oom Ronald belde Henna ons op, om te laten weten dat ze spijt had van haar gedrag. Ze wilde het allemaal goed maken, ook gaf ze aan in te zien hoeveel fouten ze gemaakt had in het verleden. Ze vroeg ons om bij haar langs te gaan om het allemaal uit te praten. Zoals ik al zei, ik wilde vrede hebben en wilde niet met spanning leven dus ik ging naar mijn schoonmoeder toe.
Tegen die periode had mijn schoonmoeder haar man verlaten voor een andere man. Plus had ze 3 kleine kinderen achter gelaten in de ouderlijke woning toen ze bij haar nieuwe man in trok. Ik besloot de zorg van die 3 kinderen op mij te nemen omdat ik het niet kon aanzien hoe ze verwaarloosd werden. Ik had ook de zorg van mijn eigen baby nog dus het was behoorlijk zwaar voor me met al deze kinderen, maar ik deed het met mijn gehele hart. Na iets langer dan een maand toen het tussen Henna en haar nieuwe vlam niet meer boterde, kwam ze met hangende pootjes terug naar huis.
Toen Henna terug was, zei ze tegen Rafiek “Komen jullie weer hier bij mij wonen, nu daar we alles uitgesproken hebben zal er geen ruzie meer komen tussen ons”. Ik zei tegen Rafiek dat ik dit niet wilde omdat ik me herinner wat voor rot periode ik daar gehad heb. Rafiek wilde wel naar zijn moeder toe, dus liet ik hem vrij haar te gaan bezoeken, zodat hij me nooit ervan kon beschuldigen dat ik hem weg hield van zijn moeder. Uiteindelijk na een poos aandringen van Rafiek trok ik weer in bij zijn moeder. En ja hoor mensen, de ruzies begonnen gewoon weer zoals altijd ......
Henna zette ons weer op straat, alsof ze al haar mooie woorden vergeten was! Wij trokken opnieuw in bij Oom Ronald. Daar bleven we ook niet lang wonen omdat hij genoeg van onze drama begon te hebben. Mijn ouders namen ons toen in huis.
Op een dag belde Rafiek ineens vanuit het werk, hij liet me weten dat hij zijn moeder zou gaan bezoeken omdat hij haar heel erg mist. “ Okay goed, ga maar dan zien we mekaar later. Doe voorzichtig” Zei ik. Die zelfde middag belde hij me en zei “ik ga hier slapen, want morgenochtend ga ik een bouwwerk doen met mijn stiefvader en broertje, dus is makkelijker als ik hier slaap. Ik kom daarna dan naar huis dus ik meld je even”. Wederom was ik de begripvolle vrouw dus ik stemde ermee in, alhoewel zijn keuze al gemaakt was. Toen de middag aanbrak dat hij naar huis moest komen, kreeg ik weer een berichtje van hem waarin hij zei “ ik ben vreselijk laat thuis aangekomen, ik ben echt kapot moe dus ik ga maar hier blijven slapen”.
Zo ging dit een hele poos door. Dagen, weken verstreken en aldoor had hij andere redenen en de meest vreemde smoesjes waarom hij niet naar huis kon komen. Hij kwam niet eens eventjes naar huis om mij te zien, alsof hij mij in 1 klap vergeten was. Ik vond dit uiterst vreemd gedrag van hem, want dit was ik niet gewend van hem. Waarom al die smoesjes om niet bij zijn gezinnetje te komen? Wat is er aan de hand? Ik vroeg hem ook, waarom hij mij maar aan het lijntje zat te houden. Hij verzekerde me dat hij dat niet deed en dat het een idee van mij was.
Na mij maanden aan het lijntje gehouden te hebben met leugens dat hij terug zou komen, belde Rafiek ineens mijn moeder om haar te vertellen dat hij niet meer met mij wilde zijn omdat zijn moeder dat zo wilde. Volgens haar was ik niet geschikt voor haar zoon, na alles wat ik gedaan had voor haar. Ik heb altijd niks dan respect gehad voor Rafiek’s moeder. Later belde Henna mijn vader om te zeggen dat ze haar zoon terug wilde hebben. Mijn vader zei dat ze dat vooral moest doen als dat haar blij zou maken. Wij kunnen Rafiek niet dwingen om van mij te houden, dus wij hebben dit maar op zijn beloop gelaten.
Rafiek is sindsdien niet meer naar mij gekomen, zoals hij me zelf heeft laten weten heeft zijn moeder een andere vriendin voor hem geregeld. Hij had dus geen tijd om aan mij te denken. Als ik hem soms bel, scheld hij me vies en vuil uit met alle krachttermen die je je maar kunt bedenken. Soms vraag ik me zelf af waarom ik achter hem aan blijf lopen, want hij geeft me de meest smerige behandeling die een man een vrouw kan geven. Als hij me zo uit zit te schelden, hoor ik zijn moeder altijd heel trots lachen op de achtergrond. Dit doet ze bijna altijd om treiterend te lachen, blijkbaar zet Rafiek die telefoon op luidspreker.
U zal zich afvragen waarom ik mij zo laat behandelen, terwijl deze man mij aldoor de huid vol zit te schelden en uitmaakt voor alles wat maar vies is. Ik weet Zelf niet wat het antwoord op deze vraag is, maar hij is mijn eerste en enige partner geweest. Ik hield/ hou van Rafiek sinds ik 15 was en ben nog steeds getrouwd met hem, wij zijn niet gescheiden.
Ik weet dat Henna “wisie” gebruikt heeft om ons uit mekaar te halen, want Rafiek was altijd een hele lieve jongen en behandelde mij uitstekend. Maar als ik nu terug kijk op de dagen voor ons huwelijk, dat ik ineens aanvallen begon te krijgen alsof ik gek werd en steeds niet wist wie ik was. Dit begon allemaal toen Henna naar mijn ouderlijk huis begon te komen. Toen begonnen de problemen .... het waren geestelijke, of misschien demonische aanvallen. Ik werd aldoor als vuil behandeld en ik bleef het maar pikken alsof ik geen eigen mening meer had. Ook toen ik mijn kindje kreeg en in het ziekenhuis weer compleet gek geworden was.
Allemaal werk van Henna, want als ze dit soort dingen over mij vernam leek ze niet eens geschrokken of een beetje medelijden te hebben. Ze zat maar gemeen te lachen, alsof ze er meer van wist. Niemand gaat zo zitten lachen, terwijl ze zelf gezien heeft hoe serieus het is als ik die “gekte” over mij heen krijg. Het is echt niks om van te lachen en zeker als ik je schoondochter ben. Maar deze vrouw heeft zoveel uitspraken gedaan, waarbij ik vrijwel zeker ben dat ze “wisie” op mij gebruikt heeft.
Ik was bereid te vechten voor mijn gezinnetje, ik wilde me man terug. Rafiek moest terug bij mij en zijn dochter komen. Ik ben hem aan zijn werk gaan bezoeken, heb daar gesmeekt, gehuild, ben op mijn knieën gegaan voor hem, maar niks heeft geholpen. Hij zei tegen me “zelf als je dood gaat doet het me niks, ik wil je toch niet meer hebben. Niks in me lichaam heeft nog gevoel voor je”. Ik vroeg hem “Rafiek, kijk me aan in mijn ogen en zeg me dat alle gevoelens weg zijn en dat je me echt niet meer wil?!”. Hij weigerde mij in de ogen aan te kijken, ookal hoe lang ik hem smeekte me aan te kijken. “Ga maar dood, ik wil je niet en niks van jou kan mij een reet schelen” bleef hij lachend zeggen waar anderen mee stonden te kijken.
Afgelopen dinsdag 18 Mei 2021 heb ik grammaxone ingenomen, want ik kon deze pijn en vernederingen niet meer aan. Ook kreeg ik aldoor de dwang om me zelf iets aan te doen, ik was me zelf niet en ik weet niet hoe ik dit moet beschrijven. Maar ik wist dat demonen met me bezig waren, omdat ik niet dood wilde. Ik wilde mijn dochter zien opgroeien en samen met haar verder gaan. Dat ik dus zover ging om het gift te drinken is totaal niet wat ik gewild had voor me zelf.
Vreemd genoeg, heb ik bijna een hele fles gedronken en denk persoonlijk niet dat ik hier levend uit zal komen. Ik lig hier halfdood met tranen in mijn ogen ( op de intensive care afdeling ) terwijl ik mijn ervaring voor jullie schrijf. Alleen een wonder kan mij nog redden en ik ben niet ready deze aarde te verlaten. Tegelijkertijd schrijf ik dit verhaal als mijn afscheid, zodat men weet dat ik geen normale dood gestorven ben mocht het verkeerd aflopen.
Misschien kan het een wijze les zijn voor andere dames om niet zomaar mee te gaan als jou schoonfamilie je ergens brengt om wasie’s of rituelen te gaan doen waar je niks van begrijpt. Want nu dankzij deze rituelen voelde ik alsof demonen mij dingen lieten doen die ik niet onder controle had. Kijk eens waar ik nu beland ben ....
Dit is gedaan door mijn schoonmoeder, zij heeft “wisie” ( zwarte magie ) op mij gebruikt. Ik weet niet wat ze precies gedaan heeft, maar sinds ik het water gedronken heb in die moskee ging het alleen bergafwaarts met me. Ik begon die vreemde aanvallen ( waarmee ze me zogenaamd wilde helpen ) juist vaker te krijgen, waarbij overduidelijk “iets duister” bezit van mijn lijf nam.
Zogenaamd wilde die moeder me helpen, terwijl zij juist degene was door wie deze “ demonische aanvallen” begonnen zijn. Zij heeft haar hebie’s destijds gebracht naar mijn ouders hun huis. Daarom moest Rafiek dat pakketje begraven op ons erf. Naderhand vallen pas alle stukjes van de puzzel op zijn plek. Het was een leugen dat het voor mijn bescherming was. Een grote leugen die mij nu mijn leven zal gaan kosten.
Mensen van OST, Als ik er niet meer ben ..... was dit echt geen normale dood, laat dit duidelijk zijn. Ik wilde niet weg van deze aarde maar het is alsof “iets” mij dwingt me eigen leven te nemen. Ik wilde er altijd zijn voor mijn mooie dochter, maar ik zal dit niet meer mee maken.
Van Rafiek hou ik nog steeds, hij is altijd mijn grote liefde geweest. Ik lig hier beetje bij beetje dood te gaan en het leven druppelt uit mijn lijf, hij is de enige aan wie ik denk. Dankzij mijn liefde voor hem, heb ik me opengesteld dat zijn moeder mij dit aan kon doen. Zij was al heel lang met mij bezig, maar ik weigerde het in te zien ....
Rafiek belde me gisteren ineens weer, zoals ik uit zijn chat begreep heeft zijn nieuwe vriendinnetje hem in de steek gelaten. Hij slingerde me van alles naar het hoofd, alsof het mijn schuld was dat die meid weg bij hem was, terwijl ik juist ver bij hem uit de buurt bleef sinds hij aan zijn werk liet weten mij niet te willen en ik dood mocht. In die chat begon hij me te bellen & eistte dat ik opnam, nog even ruw en onbeschoft sprak hij tegen me.
Ik kon/ kan niet opnemen omdat ik allerlei buisjes en slangetjes in me mond en neus heb. Ik had ook geen zin in zijn vulgaire taal dus ik verkoos niet op te nemen. Hij is mij geen dag komen bezoeken ondanks hij weet hoe slecht ik eraantoe ben. Het kan hem allemaal niks schelen. Hij is degene die vreemdgegaan is in ons huwelijk, maar hij maakte mij uit voor M0tj0 terwijl hij de enige man was in mijn heel leven.
Ik heb begrepen dat Henna precies zoals bij mij, ook de relatie van haar 2e zoon kapot gemaakt heeft middels wisie. Dat ze dit met Rafiek & ik gedaan heeft is dus geen toeval.
Dit is mijn verhaal, ......
Misschien het allerlaatste hoofdstuk van mijn leven.
Dankzij mijn schoonmoeder ben ik hier!
Het leven gaat beetje bij beetje uit mij .......
🌺 Ik hoop op een wonder, bidden jullie voor mij aub!
⭐️⭐️= Het verhaal is 95% herschreven door de OST Beheerder Paris Simson
Reactie plaatsen
Reacties