✅ Ingezonden door: S.S
———————
Deze mening had ze aangezien ik niet uit “goeie” huize kwam, ik was daarom niet goed genoeg. Ik was niet rijk dus behoorde ik in haar ogen tot iets dat minder was. En dat liet ze me ook blijken op elke manier mogelijk, .... ookal was ik in een ruimte met haar, ze sprak via iemand anders met mij alsof ze niet rechtstreeks tegen me kon praten. Dus als ze me iets te zeggen had, dan deed ze dat via haar man... of via haar tienerzonen, of via mijn man....nooit direct tegen mij.
Ik voelde mij zo laag door deze behandeling van deze gemene vrouw. Ze liet me echt twijfelen aan me zelf, ik begon me eigen “ ik” te verliezen, wist niet eens als ik wel goed genoeg was en het wel waard was om met haar zoon te zijn. Zij bedacht de meest mensonterende dingen om mij te pijnigen. Zo bestelde zij bijna elke dag eten, maar nooit was er een portie bij voor mij. Alsof ik gewoon niet bestond.
Ik moest dus voor mijn eigen warme maaltijden zorgen, ik kreeg gelukkig geld van mijn man zodat ik zelf de auto kon nemen en mijn eten kon gaan kopen. Uiteindelijk heb met heel veel moeite mijn man kunnen overhalen om toch een opleiding te gaan doen. Ik was jong getrouwd en had alleen mijn MULO ( Mavo ) opleiding af kunnen maken en was na me huwelijk niet verder naar school gegaan dus besloot ik me in te schrijven bij het Avond HAVO. Ik was zo blij dat ik dat kon gaan doen en dan eventjes uit het huis kon zijn voor een paar uurtjes.
De situatie thuis begon mij aardig op de zenuwen te werken en ik kon er soms gewoon echt niet tegen. Ik wilde gewoon niet meer leven hoe erg het soms was. Weer naar school gaan en even adem ruimte krijgen was voor mij echt een “Must” geworden. Ik voelde me weer een beetje mens. Ik genoot zo van de school, heel stom eigenlijk.... maar voor mij betekende de school vrijheid, even wat gezelligheid en warmte.
Mijn klasgenoten gaven me de nodige aandacht. Het was er gewoon gezellig, ze waardeerden mij, betrokken me in alles en ik hoorde er gewoon bij. Natuurlijk wist niemand dat ik zo een rot situatie thuis had. Een paar van mijn school vriendinnen wisten wel dat ik getrouwd was. Ze waren zelf ook hindu en begrepen het wel, maar ze wisten niet wat ik mee maakte en ik vertelde het ook niet. Ik hield de schijn goed op, want het was best wel genant om zoiets kenbaar te maken naar de buitenwereld toe.
Elke avond ging ik braafjes naar school, ik deed mijn uiterste best want ik wilde niet weten wat mijn schoonmoeder ervan zou denken als ik bleef zitten.....stom natuurlijk, dat ik toch steeds probeerde deze gemene vrouw te behagen ondanks ze mij niet zag zitten. Ergens hoopte ik stiekem dat ze op een dag bij zou draaien en in zou zien dat ze fout was om mij zo te behandelen. Maar nee hoor..... ze bleef aan mensen zeggen dat ik dom was en geestelijk gestoord. Ze ging zelf zo ver om mijn man te zeggen om mij van school af te halen, omdat het een verloren zaak was.
Maar mijn man luisterde gelukkig niet en liet me gewoon naar school gaan, omdat hij wist hoe ik me verveelde thuis en hij wist ook hoe zijn moeder tegen me deed. “Lieverd, geef haar tijd aan je te wennen, ze heeft het moeilijk mij los te laten” zei hij dan steeds.
Ik was een mooie zaterdag aan het studeren, het was in de middag uren. Ik was alleen met de 3 schoonmaaksters thuis. Ik zat in de keuken en ik zag dat 1 van die dames (Sarita ) aan het koken was. Ik wist van haar dat ze ontzettend goed kon koken...... want ik zat tijdens studeren altijd in de keuken met haar te babbelen en dan schotelde ze me allerlei heerlijke hapjes voor. Ik kon merken dat ze mij wel mocht omdat ik haar nooit behandelde alsof ze minder was.
Sarita was een oudere hindoestaanse dame en ze was ontzettend lief. Ze maakte altijd een praatje met me als ik in de buurt was. Zij was ook een van de mensen die me vertelde wat mijn schoonmoeder allemaal over me vertelde, omdat ze als personeel in de woning altijd veel hoorde en veel zag. Ze wist dat ik als vuil werd behandeld door mijn schoonmoeder en ze was het er ook niet mee eens.
Maar als kok/ schoonmaakster heb je natuurlijk niks te zeggen en jou mening doet er niet toe. Daarom dat ze ook wijselijk haar mond hield, maar ze kwam wel altijd stiekem een praatje met me maken als mijn schoonmoeder niet in de buurt was. Ik was echt gesteld op deze vrouw.
Heel vreemd vond ik het dat Sarita deze middag zo druk in de weer was met koken. Vreemd omdat mijn schoon familie niet thuis was en ze zouden ook nog lang niet thuiskomen. Omdat ze weer een evenement hadden en het was pas begonnen, ze waren niet al te lang weg. Dus ik vroeg aan SARITA waarom ze zo een scala aan gerechten aan het bereiden was. “ Mijn schoonouders komen toch niet nu thuis? Waarom maak je zoveel eten klaar? Voor wie? Gaat er een feest zijn vandaag?”Vroeg ik verbaasd.
Ze zei “ Mevrouw Sharmilla, uuuhm ..... ik weet niet hoe ik het uit moet leggen. Maar ik laat u straks zien ... Ehm, eigenlijk weet ik niet als dat mag, maar ik zal het je toch laten zien”. Mijn interesse was natuurlijk gewekt en ik was benieuwd voor wie ze dit lekker eten moest bereiden. Zou er bezoek komen misschien? Maar hoe? De familie was er niet....
Na enkele uren toen Sarita klaar met koken was, zette zij het eten in mooie schalen, ze deed echt haar best om alles zo mooi mogelijk eruit te laten zien. Ik keek tussendoor naar haar hoe ze dat deed, maar ze was te aandachtig bezig dus ze had niet eens door dat ik haar steeds zat te volgen. Uiteindelijk focuste ik me weer op me studie en toen sarita klaar was, riep ze me om met haar mee te lopen. “ Kan u me met enkele van die schalen op het dienblad helpen? ” vroeg ze. “Ja natuurlijk kan ik dat, wacht ik help u” zei ik en nam enkele schalen op een dienblad en ik achtervolgde haar.
Ze liep de trap op....
“waar gaan we? Niemand is toch thuis? Waar gaat zoveel eten heen?” Dacht ik in me zelf. Maar ik vroeg niks en liet me leiden door Sarita.
Wij kwamen op de eerste verdieping en liepen toen een heel eind naar achteren, richting een andere vleugel van de woning waar ik nog nooit geweest was. . Ja mensen, zoals ik al liet weten, het huis van mijn schoonouders was niet klein. En ik was in bepaalde delen van het huis gewoon nooit geweest, omdat ik niet echt nieuwsgierig aangelegd ben en had ook niks te zoeken in die mensen hun huis.
Ik bleef hier alleen tijdelijk, verder kon ik niet wachten tot we hier weg konden en ons eigen huis konden betrekken. Dus in deze mensen hun huis rond neuzen was niet iets wat op mijn schema stond.
Dus toen Sarita aan het eind van de gang een enorm grote zware deur open deed, bleek er nog een lange gang te zijn die leidde naar een andere deur. We liepen door die andere gang die ik natuurlijk ook voor het eerst zag. Mensen, het zag er echt prachtig uit, helemaal van glas, wit marmeren vloeren, hoog plafond en de zon scheen naar binnen, het was mooi om te zien en ik zag beneden het zwembad in de verte het erf.
Sarita stopte uiteindelijk voor die andere deur, het leek gemaakt te zijn van koper en massief hout. Het was duidelijk een zeer zware deur, het koper was bewerkt over de gehele deur in de vorm van een soort van draakachtig beest. Eng maar wel chique.
Sarita zei tegen me “ Mevrouw, beloofd u mij om niks tegen uw schoonmoeder te zeggen? Ze vertrouwt mij alleen om hierheen te komen.... niemand anders mag hier zomaar komen. Ik speel dus met mijn dagelijks brood om U hier te brengen. U hebt een goed hart en ik denk dat de familie u later ook zal laten zien wat u dalijk te zien krijgt”.
Ik knikte en mijn hart ging als een gekke tekeer, “ waar had deze vrouw het toch over”dacht ik in me zelf. “ natuurlijk sarita, ik beloof er niks over te zeggen. Ik zou niks doen om jou baan in gevaar te brengen” Zei ik. “ okay goed mijn kind, beschaam mijn vertrouwen niet” zei sarita. Ik gaf haar mijn woord en ze klopte toen drie keren op de deur, ... ze wachtte even.
“Is daar toch iemand? Waarvoor klopt ze? Moet iemand de deur open komen doen ofzo?” vroeg ik me zelf af. Honderden vragen schoten door mijn hersenen.
Na even gewacht te hebben, deed sarita de deur open. De kamer was best donker, alle gordijnen waren dicht getrokken en lieten bijna geen licht toe.... de kamer was slecht verlicht en rook naar een soort van wierook, ik weet niet wat het precies was ... maar die kamer zag er mistig uit, alsof iemand gerookt had in de kamer maar het rook er niet naar rook.
Ik stapte met drie kleine stapjes de kamer binnen, .... ik wist even niet als ik wel daar wilde zijn. Doordat die kamer er zo donker en mistig uitzag, was ik toch even verward en dacht “ wie is hier? Waarom klopte sarita?”, dus ik scande met mijn ogen door de donkere kamer om te zien als er iemand was.
🌺VOOR VERVOLG:
LEES DEEL 4 ( op 25 September 2018 )
🌺Dit verhaal bestaat uit 4 delen
( Dit is het 2e deel van de vier delen)
—————————
🔆 Hier de namen van de mensen die in dit verhaal voorkomen:
- Sanjeev ( Mijn man)
- Sharmilla ( ik )
- radjiv & Akshay ( 2ling jongere broers v. Mijn man)
- Karan ( Oudere broer van mijn man)
- Shiva ( oudste broer van mijn man)
- Sarita ( De dienstvrouw van mijn schoonfamilie )
* De rest van de mensen noemde ik niet bij naam in mijn verhaal.
⭐⭐⭐= het verhaal is 100% herschreven door de OST beheerder Paris Simson
Reactie plaatsen
Reacties