STORY 786: HOE HELP IK PAPA?

Gepubliceerd op 16 september 2025 om 15:28

🟨 Ingezonden door: Veronica

                ⚜️HOE HELP IK PAPA?⚜️

-----------------------

Beste Admin van Original Spuku Tori,

Via dit bericht wend ik mij tot u en tot de mensen binnen uw netwerk die mogelijk soortgelijke ervaringen hebben meegemaakt. Ik zoek hulp en advies in verband met mijn vader en de moeilijke situatie waarin hij zich in bevindt, hij is namelijk in de greep van een krachtige 'krooi'

 

(Graag anoniem plaatsen)

 

Twee jaren na het overlijden van mijn moeder (maart 2018), verscheen er plotseling een vrouw in het leven van mijn vader (april 2020). Zij kwam via een inmiddels overleden tante van mijn vader bij ons thuis. Bij de eerste ontmoeting gedroeg zij zich op een ongepaste manier: zij gaf mijn vader direct een innige kus in zijn nek. Dit is niet iets wat een vrouw bij een man doet die ze pas kent. Het viel ons dus allemaal meteen op, dat deze vrouw duidelijk kwam met bepaalde bedoelingen.

 

Ik weet niet hoe dit allemaal tot stand kwam. Maar kort daarna trok zij met al haar bezittingen bij ons in. Letterlijk de volgende dag al. Ondanks mijn vader en ik een hechte band met elkaar hadden, vertelde hij me niets.


Ik zal deze nieuwe vrouw Sila noemen. 


Vanaf het begin wist zij dat mijn vader Moslim is en dus rundvlees eet, in tegenstelling tot haar geloofsovertuiging binnen het Hindoeïsme. Wij hebben ons aangepast aan haar levensstijl door ervoor te zorgen dat er geen rundvlees werd bereid in de potten en pannen die zij gebruikte. Zij beschikte over haar eigen kookgerei en wij over het onze. Het probleem is echter dat zij op haar beurt geen enkele aanpassing kan of wil maken aan onze levensstijl, wat ons telkens opnieuw heeft geïrriteerd.


Vanaf het begin was Sila's gedrag storend en egoïstisch. Zij deelde niets van wat zij kreeg, terwijl van ons wel werd verwacht dat wij onze spullen met haar deelden. Daarnaast veroorzaakte zij spanningen wanneer mijn vader tijd doorbracht met mij en mijn partner. Zij uitte haar frustraties door hard met pannen en deuren te slaan of door te mopperen in haar moedertaal (Hindoestaans). Ondanks dat ik dit probeerde te negeren, was het bijzonder irritant en pijnlijk. Mijn vader leek echter geen actie te willen ondernemen of te kunnen ondernemen.


Wat mij opviel; wat mijn vader nooit voor mijn wijlen moeder deed, doet hij wel voor haar. Hij SLOOFT zich volledig uit voor haar.

 

Toen mijn vader besloot samen met haar elders een woning te huren, na heftige spanningen, kregen mijn (inmiddels overleden) oma, mijn partner en ik eindelijk rust. In ons eigen huis, waar ik 29 jaar heb gewoond en ben opgegroeid, hadden wij ons daarvoor nooit vrij gevoeld. Alles wat ik deed, werd gecontroleerd of bekritiseerd door Sila. 

 

Vier jaren later (November 2024) ging de gezondheid van mijn oma achteruit en kwamen er problemen met de huurwoning van mijn vader. Uit goede wil boden mijn tante (de zus van mijn vader) en ik hem aan om terug bij ons in te trekken. Wij hoopten dat de vrouw in de tussentijd veranderd zou zijn. Aanvankelijk deed zij zich vriendelijker voor, maar niet lang daarna overleed mijn oma, en vanaf dat moment liet Sila opnieuw haar ware aard zien.


Tijdens de begrafenis en de zeven dagen rouw, die wij volgens Javaanse traditie in acht nemen, misdroeg zij zich volledig. Zij weigerde deel te nemen aan de rouwmomenten, uitte ongenoegen over bezoekers en maakte mijn vader belachelijk door hem op ruwe en beledigende wijze te roepen om onbenullige zaken. Dit veroorzaakte veel schaamte en verdriet voor mij. Ook weigerde zij te helpen bij de voorbereidingen voor de afsluitende kerkdienst, onder het voorwendsel dat zij de Javaanse taal niet beheerste, omdat die dames onderling alleen maar Javaans spraken.

 

Waarom is het normaal voor Hindoestanen om alleen Hindoestaans onderling te praten maar niet normaal voor ons Javanen? Als ik het echt grof moet zeggen; is dat ze als een BIMBO tussen die dames zat en niet wist wat ze moest doen. Als volwassen mens neem ik aan dat je wel capabel genoeg bent om dingen gedaan te krijgen zonder dat men je zegt wat je moet doen?! Of ontbreekt alle logica bij haar? 

 

Ook tijdens mijn verjaardag liet zij zien hoe weinig respect zij heeft. Zij feliciteerde mij niet, bood geen enkele hulp bij het koken of de voorbereidingen. Ik vond het helemaal niet erg en verwachte ook niet veel van haar. Die avond bleef ze zich afzonderen van een ieder, wat een ieder opviel, terwijl mijn schoonfamilie, vrienden en familie aanwezig waren. Mijn gasten merkten dit op en vroegen naar de situatie. Hoewel ik hen geruststelde, voelde ik mij diep gekwetst. Mijn verjaardag, die een vreugdevolle dag had moeten zijn, werd hierdoor volledig overschaduwd.


In het dagelijks leven blijf ik mijn plichten vervullen. Elke ochtend sta ik om half vijf in de ochtend op om te koken, zodat mijn vader en partner voorzien zijn van eten. Of die vrouw hiervan gebruikmaakt of niet, is voor mij van ondergeschikt belang. Zij kookt voor mijn vader alleen wanneer het haar uitkomt en gebruikt haar werk als excuus. Maar ook ik werk, net als mijn partner en mijn vader. Het verschil is dat ik mijn verantwoordelijkheden niet naast mij neerleg.


Daarnaast is zij zeer hebzuchtig en beschouwt zij alles wat van mijn vader is als haar eigendom. Zelfs de sleutel van de onderdelenkast van mijn vader houdt zij verborgen wanneer hij niet thuis is, enkel om te voorkomen dat mijn partner toegang heeft tot de kast voor kleine klusjes. Alles wat mijn vader toebehoort, houdt zij achter. Tegelijkertijd ontkent zij zonder enige schaamte dat zij niet weet waar de spullen zich bevinden.

 

Toch verschijnen deze spullen later weer, precies op de plaats waar ze voorheen waren. Mijn wrok hierover is moeilijk in woorden uit te drukken. Zij levert geen enkele toegevoegde waarde aan het leven van mijn vader.

 

In de vijf jaar dat zij samenwonen, heeft mijn vader zich, ondanks zijn inspanningen om te sparen en vooruit te plannen, niet kunnen ontwikkelen of opbouwen. Integendeel gaat hij alleen maar achteruit in zijn leven. Zij leeft zonder enige financiële of praktische betrokkenheid in het huis, terwijl alle kosten voor nutsvoorzieningen volledig door mijn vader en ik worden gedragen. Ik acht het niet noodzakelijk om van haar enige bijdrage te vragen, noch ben ik daartoe bereid. Integendeel profiteert zij van ons, zij is een bloedzuiger.

 

En zonder enige reden heeft zij een afkeer van mijn partner. Mogelijk komt dit doordat mijn partner een persoon is die geen bullsh*t gedrag accepteert — niet van haar en ook niet van anderen. Bovendien kan ik geen enkele vorm van disrespect tolereren binnen het huis waarin ik ben opgegroeid, samen met mijn grootouders en hun kinderen.


Mijn medelijden voor mijn vader is groot. Hij is 61 jaar en zou in rust moeten leven, niet in stress veroorzaakt door een vrouw die hem kleineert en uitscheldt wanneer zij haar zin niet krijgt. Twee mensen met gaves die dicht bij ons staan hebben mij bevestigd dat mijn vader geestelijk in de greep van deze vrouw is en dat het bijna onmogelijk is hem daaruit te halen. Anderen geven aan dat zij niet willen ingrijpen, omdat zij geen relatie willen verbreken. Maar de vraag is of dit überhaupt een gezonde relatie genoemd kan worden.

 

Ik ben uitgeput en machteloos. Machteloos omdat ik mijn vader niet kan bevrijden uit deze situatie, en omdat ik zie hoe hij zichzelf niet meer is. Alles voelt against nature en onrechtvaardig. Ik ben er heel zeker van dat hij gekrooid is door Sila, want mijn vader lijkt wel een lappenpop die maar blijft doen wat die vrouw wil. Hij heeft ineens geen eigen mening meer en dit is niet zoals wij van hem gewend zijn. Ze kan de ergste dingen doen en hij zegt er niks over, hij kijkt maar toe en doet alles wat zij hem opdraagt. Het is veel te opvallend en er is een complete switch in zijn gedrag en karakter, dus voor ons die hem van dichtbij kennen is het duidelijk dat die vrouw met zwarte machten gewerkt heeft op hem. 


Daarom mijn vraag: wat kan ik doen om mijn vader weer de man te laten worden die hij ooit was? Welke stappen kan ik ondernemen om hem te helpen, zonder dat ik mijzelf en mijn omgeving blijf verliezen in deze omstandigheden? Ik heb niet veel verstand van culturele zaken en daarom wendt ik mij tot dit platform van OST. 


Mind you, dit is maar een deel van het verhaal.


Met vriendelijke groet,

Veronica

(Een wanhopige dochter die op zoek is naar hulp voor haar vader)

 

⭐️= het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is. 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb