🟧 Ingezonden door: Promise Wisdom
⚜️DE NACHTELIJKE WAARSCHUWINGEN⚜️
-------------------------
Hi OST-leden, ik ga een paar korte maar bijzondere ervaringen met jullie delen.
Mijn moeders broer, Lando, was een echte uitgaanstype. Letterlijk élke avond ging hij de straat op en kwam pas diep in de nacht weer thuis. Mijn oma waarschuwde hem vaak:
“Boi, ie sjie fa mi eh warskow joe foe no waka lati!”
(Jongen, ik zal je niet meer waarschuwen om niet zo laat over straat te zijn!)
Maar hoe vaak ze het ook zei, Lando trok zich er niets van aan. Zelfs niet toen ook mijn opa hem begon te waarschuwen. En zoals mijn grootouders al hadden zien aankomen: op een dag gebeurde het onvermijdelijke.
De eerste confrontatie
Die nacht liep Lando weer eens alleen naar huis. Terwijl hij de straat naderde waar mijn grootouders woonden, zag hij op de hoek van de weg een gedaante staan. Het was een lange man, volledig in het wit gekleed.
Of Lando nu deze straat nam of een andere, hij kwam de zelfde enge man steeds weer tegen. Er was geen ontsnappen aan. Hij wist dat dit geen zuivere koffie was. Op dat moment brak het zweet hem uit; zijn kleren plakten aan zijn lichaam. Toch deed hij alsof hij zich niets aantrok, stak een sigaret op en trok er stevig aan – hij wilde moed verzamelen om voorbij te lopen. Na een paar trekken gooide hij de peuk weg. En toen… vroom! Lando zette het op een rennen. In volle vaart stoof hij langs de witte gedaante, sprong over de schutting van zijn ouderlijk huis en wilde net op de deur bonzen toen mijn oma daar al stond, alsof ze op hem had gewacht.
Nog voor hij iets kon zeggen, viel Lando achterover naar binnen. Mijn oma gooide de deur met een klap dicht. Direct daarna hoorden ze drie keiharde slagen op de deur, alsof dat wezen razend was dat hij was ontkomen.
Lando lag verstijfd op de vloer, sprakeloos. Hij kon geen woord uitbrengen. Mijn oma pakte meteen een fles jenever, liet hem een beetje drinken en wreef zijn lichaam ermee in. Daarna werd hij naar zijn kamer gedragen. Pas de volgende dag vertelde hij alles.
Een neef van mijn oma, die een bonuman was, verklaarde later dat het geen kwade geest geweest was. Het was de geest van mijn opa’s vader, die hem beschermd had tegen andere boze geesten die hem die nacht achtervolgden. Dat hij niet kon praten, kwam puur door de shock waarin hij verkeerde. Gelukkig mankeerde hem niks en is hij er goed vanaf gekomen.
De tweede keer – wisi in zijn drank
Na dat voorval zou je denken dat Lando zijn lesje had geleerd. Maar nee – hij dacht juist dat hij onaantastbaar was, beschermd door de geest van zijn voorvader. “Ik hoef nergens bang voor te zijn,” schepte hij op. En dus ging hij door met zijn nachtelijke uitgaansleven.
Tijdens een vakantie, toen alle kleinkinderen bij mijn oma logeerden, gebeurde het opnieuw. Lando kwam midden in de nacht thuis, wankelend, en stomdronken. En vreemd genoeg stond mijn oma alweer bij de deur te wachten, alsof ze aanvoelde dat er iets mis was. “Bam!” – de deur vloog open en Lando strompelde naar binnen. Hij viel op zijn knieën, zijn hoofd gebogen. Mijn oma vroeg waar hij vandaan kwam. Hij mompelde: "Stubila!".
Wij, de kleinkinderen, lagen al te slapen, maar mijn oma maakte ons wakker. Samen liepen we achter haar aan en stonden even later allemaal om Lando heen. Hij zat daar nog steeds, het hoofd gebogen, zonder kracht.
Mijn oma trok één van zijn schoenen uit – zijn linkerschoen. Toen gaf ze de opdracht dat al mijn mannelijke neven in die schoen moesten plassen. Lando moest dat mengsel vervolgens drinken én zijn gezicht ermee wassen. Zijn kleren werden uitgetrokken en buiten gehangen. Zelf kreeg hij van mijn oma een pangi om zijn middel.
Daarna pakte ze een fles Bols, gevuld met een medicijn dat zo sterk stonk dat je het nauwelijks kon verdragen, maar waarvan ze wist dat het krachtig werkte. Ze smeerde hem ermee in. Kort daarna begon Lando heftig over te geven – wel een halfuur lang.
Toen hij eindelijk enigszins tot rust kwam, vroeg hij om water. Mijn oma gaf hem geen gewoon water, maar kreekwater dat ze had bewaard van de plantage waar ze vandaan kwam. Pas daarna knapte hij langzaam op.
Later bleek wat er gebeurd was: een vriend van Lando, die hij als een broer beschouwde, had wisi in zijn drank gedaan. Aangezien mijn grootmoeder op cultureel vlak heel ver was en bepaalde dingen vooraf aanvoelde, wist ze ook dat ze in actie moest komen als Lando thuis aankwam. Zij had van haar spirituele begeleiders al doorgekregen wat er met Lando aan de hand was. Niet lang na dit gebeuren werd die slechte vriend, die iets in zijn drank gezet had, volledig krankzinnig. Tot op de dag van vandaag – al meer dan 25 jaar – dwaalt hij nog steeds als een gek over de Latourweg.
Mijn oma zei toen:
“Hij heeft dit zeker ook bij iemand anders geprobeerd, en die hebben het er niet bij gelaten. A trong lauwmang.”
(Iemand had hem terugbetaald met zwarte magie)
Zoals ik aangaf in de OST groep, wilde ik jullie ook een ervaring vertellen over schedels, maar die vertel ik jullie een andere keer, beste leden.
Ik weet niet of jullie mijn ervaringen spannend vinden, maar dit zijn allemaal waargebeurde gebeurtenissen.
Groetjes ❤️
Promise Wisdom.
⭐️⭐️= het verhaal is herschreven door de OST beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties