🟥 Ingezonden door: F.R.
⚜️HIJ ZOCHT EEN VROUW⚜️
-----------------------------
Lieve OST Leden, ik zal proberen mijn verhaal zo helder mogelijk te vertellen, ook al is het een lange ervaring. Het begon allemaal in een periode waarin ik hulp nodig had. Een goede vriendin van mij, Melissa, stelde me voor aan een man die volgens haar bijzonder goed was in zijn werk. Ze had toen nog geen flauw idee dat deze meneer geen goed mens was. Daar kwam ze pas later achter.
Melissa en ik waren al meer dan acht jaar onafscheidelijk. We hadden nooit ruzie gehad, we spraken alles uit en deden bijna alles samen. Maar plotseling, zonder waarschuwing, veranderde haar houding. Ze begon afstandelijk te doen en vermeed elk contact. Ik stuurde haar een bericht: dat ik niet wist wat er mis was, dat ik mijn excuses aanbood mocht ik onbewust iets verkeerd hebben gedaan. Toch kwam er geen antwoord.
Ik ergerde me kapot. Hoe kon een vriendschap van acht jaar ineens zo eindigen? Als iemand het niet meent, merk je dat toch meteen en niet pas na zo veel jaren? Ik wilde de waarheid weten, maar ik kreeg er geen grip op. Daarom vroeg ik die man, Winston, die me op cultureel gebied hielp, om een luku (spirituele inzage) te doen. Tot mijn verbazing werd hij boos. Hij zei dat ik te veel aan Melissa dacht en te weinig aan mezelf. Hij vond dat ik altijd partij voor haar trok.
De eerste ontmoeting met Winston:
Melissa bracht me ooit naar de plek van Winston. Omdat hij niet thuis was, bleven we even langs de straat wachten. Opeens zag ik iemand op een fiets de hoek omkomen. Zijn uitstraling alleen al verraadde wie hij was. Ik dacht bij mezelf: “A man disi ey waka nanga bung tranga san.” (Die man loopt met een hele sterke energie). Melissa gaf me ook een teken dat hij het was. We mochten hem volgen en zijn huis binnenlopen.
Wat ik daar aantrof, viel me meteen op: een vieze omgeving, vuilnis op het erf, een onverzorgde plek. Toch voelde ik geen alarmbellen, want ik wist toen nog weinig van cultuur en rituelen. Meestal zegt mijn gevoel me meteen of ik ergens niet moet zijn, maar die dag leek mijn bewustzijn onderdrukt te worden.
Hij deed een luku voor me, en alles wat hij zei klopte tot in de kleinste details. Daarna moest ik drinken uit een kalebas: redi switi sopi, witi switi sopi, pimba en andere drankjes. Zodra ik had gedronken, veranderden mijn gedachten volledig. Ik dacht ineens: ik ben op de juiste plek.
Vanaf dat moment hielden we ook telefonisch contact. Ik had namelijk bijna dagelijks te maken met nieuwe problemen en Winston leek altijd bereikbaar. Toch viel me op dat hij vaak over Melissa sprak: hoe mooi en aantrekkelijk hij haar vond.
Melissa die vaak apart naar hem ging voor oplossingen voor haar eigen problemen, had me al gewaarschuwd voor hem. Zij had al enkele rare ervaringen met hem opgedaan en zei vaak: “A man dja ey soekoe wang vrouw.” (Die man is op zoek naar een vrouw). Ze zag dat hij haar wilde krooien (spiritueel bewerken met magie). Ik dacht er luchtig over en zei: “Ach, mi naf vrede” (ik heb er vrede mee), niet wetende dat ik zijn ‘back-up plan’ zou worden. Eigenlijk geloofde ik niet dat die man zulke bedoelingen had. Ik hoopte dat ze het verkeerd ingeschat had. Want tegen mij deed Winston super aardig en hij kwam onschuldig over. Ik had nog niks verdacht aan hem op kunnen merken ondanks ik hem wel fijntjes in de gaten begon te houden sinds de waarschuwing van Melissa.
De eerste wasi en de dromen:
Mijn eerste wasi deed ik thuis. Alles was voorbereid; ik hoefde alleen te mixen en te baden in een switi watra. Toen ik mijn ogen sloot, zag ik een rij mensen in het wit achter me staan. Ik schrok en deed mijn ogen meteen open, maar ik voelde geen angst.
Diezelfde avond droomde ik van een zwarte stampoe-man die op een bank zat, met een pangi over zijn schouder en een drum voor zich. Toen ik dit aan Winston vertelde, zei hij dat mijn ampuku een pre wilde, iets dat veel zou kosten. Ik had het geld niet dus zouden we klein beginnen.
Hij kocht de nodige spullen: blaka biri, black stone, rambuntang, becove. Opvallend was dat hij steeds in zijn eigen zak greep om dit voor mij te betalen. In het begin dacht ik dat het uit goedheid was, maar later voelde ik dat er meer achter zat.
Manipulatie en verdeeldheid:
Tussen Winston en mij ontstonden vaak ruzies, vooral omdat hij negatief bleef praten over Melissa. Het leek alsof hij haar niet via magie kon krijgen en mij als plan B gebruikte. Uiteindelijk begon hij via mij dingen naar haar toe te sturen.
Ik kreeg zelf ook vreemde ervaringen. Soms oefenden Melissa en ik voor enkele school projecten, en dan viel er ineens een vogel dood neer. Ik liep soms rond haar huis, alsof ik iets aan het observeren was, zonder te begrijpen waarom ik daar zo stond te staren. Het was alsof 'iets' mijn lichaam gebruikte om bij Melissa thuis rond te snuffelen. Ik voelde op zulke momenten dat ik niet alleen was, maar dat gevoel werd steeds onderdrukt, zodat ik niet teveel erover na moest denken. Melissa wees me later op dit soort vreemde handelingen, want het was haar opgevallen.
Langzaam ontstonden er steeds ruzies tussen Melissa en mij. Ik dwong haar dingen te doen die ik normaal nooit zou vragen. Alsof ik mijn eigen bewustzijn verloor. Soms had ik heldere momenten, maar die verdwenen als de sneeuw voor de zon, als ik teveel over dingen na begon te denken. Alles wat ik meemaakte vertelde ik automatisch aan Winston. Alsof ik steeds heel erg de behoefte kreeg alles aan hem te vertellen.
Angst, dromen en terreur:
Wat me opviel, was dat Winston heel boos werd als ik bepaalde dingen niet wilde eten of drinken. Hij gedroeg zich alsof hij mijn man was, hij wilde elk aspect van mijn leven bepalen. Van hele grote beslissingen tot hele kleine onschuldige pietlullige beslissingen. Bijvoorbeeld bacoves die bedorven waren – als ik ze weggooide, werd hij razend. Toch bleef ik hem zien als mijn enige helper. Hij leek altijd wakker, altijd beschikbaar als ik hem nodig had.
Ik herinner me een nacht: het was rond 1 uur, ik keek tv, toen ik achter me een yorka hoorde schreeuwen. Het leek alsof mijn ziel uit mijn lichaam wilde treden. Melissa hielp me contact opnemen met hem. Hij zei dat de yorka mijn nek zou hebben gebroken als het drie keer had geschreeuwd.
Vanaf toen leefde ik bijna dagelijks in angst. Als het geen gebeurtenissen waren, dan waren het dromen. Ik droomde van een man die seks met me had en beloofde terug te komen. Toen ik dit aan Winston vertelde, zei hij dat een yorka seks met me had gehad. Hij maakte een rode band voor mijn arm.
Diezelfde avond droomde ik weer van een man naast me in bed. Hij probeerde seksuele handelingen, maar de band hield hem tegen. De man verscheen daarna elke nacht in mijn dromen met hetzelfde gezicht: groot hoofd, kroes haar, lange gestalte, agressieve blik, alsof hij me wilde vermoorden. Door de band kon hij niets doen, maar ik bleef doodsbang.
Grenzen trekken:
Toen ik depressief begon te worden, vroeg ik Winston mijn bigi sma te versterken. Eerst weigerde hij, daarna stemde hij toe. De eerste wasi bij hem voelde incompleet, maar de tweede keer lukte het en ging ik in trance.
Hij stelde later een bloed sweri voor. Ik weigerde resoluut. Daarna wilde hij per se een mattenklopper-ring voor me kopen. Ik vroeg waarom ik dat niet zelf kon doen, maar hij hield vol dat hij dit moest regelen. Ik bleef bij mijn besluit en minderde ons contact.
Ik begon te beseffen hoe sterk zijn invloed was. Hij hoefde je niet te zien; alleen je stem was genoeg voor hem om je hele verhaal (bere torie) te kennen.
Het loskomen:
Na een grote ruzie verbrak ik alle contact met Winston. Diezelfde nacht droomde ik dat ik op zijn erf stond, mijn naam op de grond schreef, omhoog keek – en plotseling verdween. Ik wist dat hij iets verkeerd had gedaan, maar ik voelde me eindelijk vrij. Rustig, ondanks dat ik hem nog op de achtergrond voelde proberen. De nachtmerries werden minder, al had ik nog vaak het gevoel dat ik bekeken werd.
Later ontdekte ik dat de mensen die eerst bezig waren met mij al gestopt waren. Of, beter gezegd .... Winston stuurde zelf takru sanie's en wisie om mijn leven ondraaglijk te maken, maar liet het lijken alsof het van anderen kwam, zodat ik afhankelijk van hem bleef.
Zelfbevrijding en herstel:
Ik besloot elders hulp te zoeken. Deze keer lette ik goed op: de omgeving was netjes, ik voelde rust. Ik sprak met mezelf voordat ik de wasi deed. Toen het lukte, zag ik een grote spin, maar voelde geen dreiging.
Jaren later wist ik dat ik mezelf moest bevrijden. Ik begon te mediteren, te bidden, affirmaties op te zeggen en mijn mindset te versterken. Ik leerde mijn energie te beschermen en op mijn intuïtie te vertrouwen.
Pas jaren later kreeg ik opnieuw contact met Melissa. Ik hield mezelf altijd voor: vroeg of laat komt wat in het donker is, aan het licht. En inderdaad, uiteindelijk zou ze zelf vertellen wat er echt aan de hand was. Zij had al die tijd het contact verbroken omdat ze doorhad dat ik me zelf niet meer was en volledig onder controle van Winston was. Hij gebruikte mij om haar leven in de gaten te houden, ook via mij zijn demonische rommel te sturen en uit zelfbescherming had ze het contact verbroken. Ik kan haar natuurlijk geen ongelijk geven.
Zo zie je maar, je weet vaak niet als de bedoelingen van de bonuman, lukuman of wisie man wel puur zijn. Vaak hebben ze een dubbele agenda die ze op na houden. Dit bleek ook duidelijk het geval bij Winston. Ik heb het aan den lijven ondervonden. Wees voorzichtig in wiens handen jij jouw problemen en leven legt.
Mijn conclusie is duidelijk: de grootste bescherming is je eigen geest en innerlijke kracht. Geloof in god, bid tot hem. Geloof in zijn kracht, zegen en bescherming. Vertrouw op jezelf. Bescherm je energie. Kies altijd voor jezelf.
⭐️⭐️= het verhaal is herschreven door de OST beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties