🟧 Ingezonden door: sweetlobi Tash
⚜️DE KLANT VAN DE MEXICOSTRAAT⚜️
-------------------------
Goedemorgen, OST-familie! Dit is een kort, maar waargebeurd verhaal
We, mijn collega's en ik, werken als taxichauffeurs en dat is wat we dagelijks doen om de kost te verdienen. Op een avond was een van mijn collega’s aan het werk. Hij had zijn taxi geparkeerd voor het Atlantis Casino, in de hoop daar klanten op te pikken. Want ja, daar komen regelmatig mensen die een taxi nodig hebben, dus hij dacht: “Laat me eens daar staan, dan kan ik vast snel een ritje scoren.”
Na een tijdje wenkte de beveiliger van het casino hem dat er een klant naar een taxi zocht. De collega reed zijn taxi naar hem toe.
De beveiliger wees naar een vrouw die daar stond te wachten en zei:
“Kijk, deze mevrouw zoekt een taxi.”
De collega antwoordde: “Is goed hoor, mevrouw, stapt u maar in.”
De vrouw stapte rustig in en begroette hem uiterst beleefd, waarop hij haar vriendelijk groette. Zoals gebruikelijk vroeg hij haar waar ze naartoe wilde. De vrouw antwoordde: “Mexicostraat.” Hij knikte en begon meteen te rijden, richting de opgegeven straat. Maar toen hij eenmaal in de Mexicostraat aankwam, vroeg hij:
“Mevrouw, waar precies moet u zijn? Welk huisnummer?”
Maar hij kreeg geen antwoord. Het bleef stil aan de achterkant. Verbaasd keek hij even in zijn achteruitkijkspiegel, maar ook toen kwam er geen reactie. De dame zat maar voor zich uit te staren, alsof ze diep in gedachten verzonken was.
Dus vroeg hij nogmaals, iets luider dit keer:
“Mevrouw… waar moet u precies heen?”
Opnieuw niets.
Geen geluid, geen beweging.
Op dat moment draaide hij zich om in zijn stoel om met eigen ogen te kijken wat er aan de hand was.
Wat hij toen zag — of beter gezegd, wat hij niet zag — deed hem verstijven van angst.
De achterbank was leeg, hij zat alleen in de auto, de vrouw was verdwenen. Er zat echt niemand meer op de achterbank.
Alsof ze nooit in de taxi had gezeten.
Hij kreeg kippenvel over zijn hele lichaam. Zijn hart bonsde in zijn borstkas. Zonder ook maar een seconde te twijfelen, gaf hij gas en reed direct naar huis, zo snel hij kon.
Eenmaal thuis kreeg hij het ijskoud, begon te beven en kreeg zelfs koorts. De ervaring had hem diep geraakt.
De volgende dag meldde hij zich ziek en gaf aan voorlopig niet meer te komen rijden.
Hij was er duidelijk nog steeds ondersteboven van.
Hij zei: “Ik heb iets meegemaakt dat ik nooit ga vergeten.”
Dat was het, lieve mensen.
Pas goed op jezelf daar buiten… want je weet nooit wie er écht instapt.
Fijne dag verder!
– Sweetlobi Tash
⭐️⭐️ = het verhaal is herschreven door de OST beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties