🟦 Ingezonden door: Rafael Bakaboto
⚜️DE UMA APUKU⚜️ – DEEL 1
------------------------
Beste OST-lezers, het is inmiddels algemeen bekend dat veel vrouwen last kunnen hebben van een ampuku. In de meeste gevallen betreft het een mannelijke ampuku – sterker nog, het is vrijwel altijd een mannelijke geest die hen lastigvalt. Het gevolg daarvan is dat deze vrouwen vaak kampen met relatieproblemen met hun echtgenoot. Bovendien komt het geregeld voor dat zij in hun dromen seksuele ervaringen beleven met deze ampuku, wat meestal gebeurt wanneer de geest nog niet “geregeld” is – oftewel: wanneer er nog geen spirituele reiniging of ritueel heeft plaatsgevonden.
Maar net zoals er mannelijke ampuku’s zijn, bestaan er ook vrouwelijke. Deze zijn vooral actief bij mannen – al is dat bij het grote publiek nauwelijks bekend. Wat velen zich niet realiseren, is dat vrouwelijke ampuku’s vaak nóg krachtiger zijn dan hun mannelijke tegenhangers. Dat is ook logisch, want binnen de winti-wereld geldt algemeen dat vrouwelijke winti’s doorgaans sterker zijn dan mannelijke. En net als bij vrouwen, veroorzaken deze vrouwelijke ampuku’s ook veel onrust in relaties van mannen en jongens.
Soms zorgen deze vrouwelijke ampuku’s ervoor dat een jongen homoseksueel geboren wordt – al is dat niet in alle gevallen zo. Ik ken persoonlijk mannen met een vrouwelijke ampuku die toch heteroseksueel zijn. Seksualiteit is immers een complex gegeven dat door meerdere factoren wordt beïnvloed. De vrouwelijke ampuku kan daar één van zijn. Wat deze geest echter vaker veroorzaakt, is dat de man of jongen moeite krijgt met erecties, vooral binnen een serieuze relatie.
Veel mannen die kampen met relatieproblemen als gevolg van een vrouwelijke ampuku, geven onterecht hun vrouw de schuld. Daarom is het belangrijk dat men eerst goed onderzoekt waar het probleem echt ligt – bij de man óf bij de vrouw.
Tot slot: ik wens jullie allen veel leesplezier bij deze waargebeurde onderstaande ervaring. En ik bied bij voorbaat mijn verontschuldigingen aan aan deskundigen die dit lezen. Mocht ik onbewust iets verkeerds hebben geschreven, een taalfout hebben gemaakt, of onwetendheden hebben gedeeld die u raken – vergeef mij.
Mijn dank voor uw aandacht, en veel leesplezier gewenst.
De Uma Ampuku – Hoofdstuk 1: Rajiv
“A’ boy ey doe meisje-meisje”
Vanaf het allereerste begin was Rajiv anders dan andere kinderen. Zijn vader is van Guyanese afkomst en zijn moeder is een Creools-Javaanse mix. Rajiv was al van jongs af aan een opvallende jongen: goed verzorgd, slim, knap – en met een uitgesproken eigenheid in zijn gedrag.
De manier waarop hij dacht, voelde en leefde, week duidelijk af van de norm, al vonden veel familieleden dat toen nog ‘gewoon’ of ‘een fase’. Rajiv speelde zelden met jongens. Hij voelde zich veel meer op zijn gemak tussen meisjes. Hij hield ervan om met zijn nichtjes te spelen, veel liever dan te voetballen met zijn broers of neven. Wat opviel, was dat hij zich al vanaf jonge leeftijd licht vrouwelijk gedroeg – in de volksmond noemde men dat: “A’ boy ey doe meisje-meisje”.
Op school deed Rajiv het uitstekend. Hij bleef nooit zitten en haalde steevast hoge cijfers. Toch begon hij in zijn puberteit (tussen zijn twaalfde en zeventiende jaar) op te vallen doordat hij geen vriendin had. Sterker nog: hij voelde geen enkele romantische of seksuele aantrekkingskracht – niet voor meisjes, maar ook niet voor jongens. Gevoelens van verliefdheid bleven uit, wat hem onzeker maakte over zijn seksualiteit. Was hij ‘straight’? Of toch iets anders? Hij wist het simpelweg niet – en het boeide hem toen ook nog niet genoeg om zich er zorgen over te maken.
In tegenstelling tot zijn leeftijdsgenoten, die zich volop begonnen te interesseren voor meisjes en relaties, bleef Rajiv buiten dat spel. Mensen om hem heen – vrienden en familie – begonnen zich af te vragen wat er met hem aan de hand was. “Rajiv na skoro boy,” zei men dan. “A no sabi fa mus chant wan meid. A no sabi san anga eng nomo.” Vrij vertaald: Rajiv is een slimme jongen, maar weet blijkbaar niet hoe hij met een meisje moet praten.
Rajiv voelde zich ook nooit echt thuis in groepen met andere jongens. Hij begreep hun gesprekken niet, kon zich niet vinden in hun grapjes en had niets met hun interesse in meisjes. Vaak stelde hij zichzelf de vraag: Waarom ben ik niet zoals zij? Wat is er mis met mij? Maar hij hield zich stil – tot hij achttien werd.
Enkele maanden voor zijn achttiende verjaardag
Toen Rajiv begon aan zijn middelbare opleiding, kwam hij in aanraking met het vak maatschappijoriëntatie. Daar leerde hij onder meer hoe je gevoelens kunt herkennen en uiten. Tegelijkertijd zag hij hoe zijn klasgenoten relaties begonnen of vriendschappen verdiepten. Zelfs zijn eigen vrienden hadden inmiddels allemaal een vriend of vriendin. Rajiv voelde zich buitengesloten.
In een poging om erbij te horen – om deel uit te maken van de ‘hype’ – besloot hij zelf ook een vriendin te nemen. Niet omdat hij iets voelde, maar puur uit sociale druk. Hij had uiteindelijk meerdere vriendinnen, maar het liep altijd stuk. Telkens weer gebeurden er bizarre dingen zodra Rajiv een relatie aanging met een meisje:
- Hij toonde nauwelijks interesse op cruciale momenten.
- Hij vond het vies om haar te kussen en ontweek intimiteit.
- Hij kreeg geen erectie bij haar.
- Het meisje kreeg plots buikklachten.
- Ze raakte betrokken bij een aanrijding of moest onverwacht naar het buitenland voor studie.
- Ze droomde over een gouden vrouwelijke slang.
- Een echte slang stak telkens haar pad over.
- Ze begon plotseling extreem lang en onverklaarbaar te menstrueren.
- Of ze zag zomaar uit het niets een beeld van een vrouwelijke slang in haar huis verschijnen.
Na de vierde keer begon Rajiv zich echt af te vragen wat er toch steeds misging. Was het toeval? Of zat er iets groters achter? Uiteindelijk besloot hij het daten voorlopig te laten voor wat het was.
Maar toen gebeurde het onverwachte.
Op een gewone schooldag zag hij een jongen – knap, charismatisch – en tot zijn eigen schrik werd hij compleet van zijn stuk gebracht. Zijn hart bonkte in zijn borstkas, hij begon te zweten langs zijn haarlijn, en hij voelde zich… fantastisch. Wat gebeurt er met me?, vroeg hij zich af. Nog nooit eerder had hij dit soort gevoelens gehad – voor niemand. En nu ineens: dit. En dan nog wel voor een jongen.
Hij probeerde het gevoel te verklaren. Was het jaloezie? Was hij gewoon jaloers op de knappe verschijning van die jongen? Maar hoe kon jaloezie zo’n goed gevoel geven? Het werd hem langzaam duidelijk: dit was iets anders.
Rajiv begon op het internet op onderzoek uit te gaan. Daar stuitte hij op de term ‘homoseksueel’. En met die ontdekking sloeg de paniek toe. Angst greep hem bij de keel. Hij voelde zich gevangen – alsof hij niet meer vrij kon ademen.
Hij wist dat de omgeving waarin hij leefde, dit nooit zou accepteren. Vanaf dat moment leefde Rajiv in angst. Zijn gedrag veranderde. Mensen in zijn omgeving merkten dat er iets met hem was, maar schreven het af als: “Rajiv is gewoon een beetje vreemd – bobo en skoro boy.”
Maar diep vanbinnen woedde een storm.
LIEFDE OP HET EERSTE GEZICHT
Rajiv was achttien geworden. Een feestelijke sfeer vulde het huis: muziek, taart, drank, gelach. Zijn broer Rahul had vrienden meegenomen. Toen ze samen op Rajiv afliepen om hem te feliciteren, viel Rajivs blik meteen op één van hen — Jason.
Jason was anders. Voor Rajiv oogde hij als iemand die uit een ander universum leek te komen. Een lichtgetinte jongen, met diepe bruine ogen waarin je kon verdwalen. Zijn kaaklijn was scherp, zijn baard goed getrimd, en zijn stijl… verleidelijk. Er ging een schok door Rajivs lichaam. Zijn adem stokte.
“Hoe kan een jongen zó aantrekkelijk zijn?” vroeg hij zich af, terwijl zijn blik vastplakte aan Jason.
Toen Jason aan de beurt was om hem te feliciteren, voelde Rajiv zijn hart sneller kloppen. Zijn stem trilde. Hij was zo overweldigd dat hij in de war raakte en per ongeluk “jij ook” zei in plaats van “dank je wel.” De groep lachte uitbundig, maar Rajiv zonk in verlegenheid weg.
Toch kon hij de rest van de avond zijn ogen niet van Jason afhouden. Zijn blik volgde hem heimelijk, telkens weer. Jason leek een magnetisch veld om zich heen te hebben dat Rajiv onweerstaanbaar aantrok.
Vanaf die dag kwam Jason steeds vaker over de vloer. Vooral op de weekendavonden, wanneer er “chill nights” waren met een barbecue of muziek. Rajiv vond het heerlijk, telkens hoopvol wachtend op een moment alleen met Jason — maar die kans kwam maar niet.
Tot op een avond, waarop iedereen wat te veel had gedronken. Jason liep plots Rajivs kamer binnen, terwijl Rajiv in een hoekje rustig tv keek. Jason kwam naast hem zitten en begon te praten.
“Waarom ben je altijd zo op jezelf?” vroeg hij plompverloren.
Rajiv stamelde nerveus: “Ik weet het niet… ik ben gewoon altijd zo geweest.”
Jason lachte en zei speels: “Hmmm… maar ik weet niet hoe de anderen denken, mi lob fa yu de yere…” – zijn stem was loom, licht aangeschoten, maar zijn blik serieus.
Rajiv bloosde en voelde de grond onder zich wegzakken. Die ene zin brandde zich in zijn geheugen.
Vanaf die avond veranderde er iets in Rajiv. Zijn schoolresultaten zakten weg – hij kon zich nergens meer op concentreren. Zijn gedachten dwaalden constant af naar Jason. Hij begon te dromen, te fantaseren, en wist niet meer of hij wakker was of sliep.
JE BENT VAN MIJ EN VAN NIEMAND ANDERS
Tijdens een feestelijke avond bij nieuwe maan, bleef Jason wederom slapen. Iedereen was dronken. Rajiv lag al op bed toen Jason zijn kamer binnenkwam. Ze begonnen te praten, eerst wat luchtig, toen steeds persoonlijker.
Er viel een stilte. Jason keek hem diep aan. Iets in die blik maakte Rajiv week vanbinnen. Zijn hart bonkte, zijn handen voelden klam.
“Ik heb gemerkt dat je me steeds aankijkt… Waarom?” vroeg Jason, terwijl zijn ogen zich in Rajiv vastzetten.
Rajiv slikte. Zijn gedachten tolden. Voor hij iets kon zeggen, gebeurde er iets onverwachts. Jason boog zich naar hem toe en drukte een kus op zijn lippen. Zacht, maar doordringend. Alles in Rajiv keerde zich binnenstebuiten.
Net op dat moment stormde Rahul binnen. Jason trok zich snel terug.
Die nacht sliep Rajiv onrustig. Zijn droom was heftig: drie slangen verschenen voor hem — een imposante witte slang met gouden glans, een zwarte python, en een schitterende gouden slang.
De zwarte slang verdween snel. De witte toonde woede en dreiging, maar loste daarna op in het niets. Alleen de gouden slang bleef. Ze veranderde langzaam in een statige, beeldschone vrouw met lang golvend haar en een mysterieuze stem.
“Rajiv,” sprak ze. “Wat jij nu doet, zal gevolgen hebben. Alles wat je verlangt, zal je van ons krijgen. Maar onthoud: jij bent van mij. En van niemand anders.”
Toen Rajiv wakker werd, was zijn lichaam doorweekt van het zweet, ondanks de koude airco. Hij trilde nog na.
Een paar dagen later vroeg Jason aan Rajivs ouders of hij weer mocht blijven slapen. Ze stemden toe. Dit keer deelden ze een bed. In het donker, tussen stilte en hartslagen in, ontstond er iets teder. Jason vroeg of hij Rajivs hand mocht vasthouden.
“Het is donker… ik slaap liever niet alleen,” fluisterde hij.
Rajiv voelde zich warm worden. Hun handen vonden elkaar in het duister.
“Ik vind je leuk,” zei Jason plots. “Sinds ik je zag. Ik ben bi. En ik weet dat jij ook iets voor mij voelt.”
Ze keken elkaar aan, lang. Een kus volgde – langzaam, zacht. Tederheid overspoelde hen. Hun verbondenheid werd voelbaar, zonder woorden, zonder haast.
Maar opnieuw, die nacht, kwam de droom terug. De gouden slang verscheen opnieuw, veranderde in dezelfde vrouw. Maar dit keer klonken haar woorden strenger, dreigender:
“Genoeg. Je bent te ver gegaan. Wat van mij is, mag niet van een ander zijn. Er zal een moment komen… waarop ik hem zal bijten. Ik ken geen genade. Ik waarschuw maar één keer. Daarna vallen er doden. Ik werk samen met de dagwe-slang van goud.”
Rajiv schrok wakker, ademloos. De kamer was stil, behalve het ritmische ademhalen van Jason naast hem. Maar in zijn hart gloeide nu iets anders: angst. De Uma Apuku had gesproken.
🌺 Voor vervolg:
(LEES DEEL 2)
⭐️ = het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties