STORY 684: DE DAME OP DE BIJLEG PARTY

🟦 Ingezonden door: Armand Fräser

                   ⚜️DE DAME OP DE BIJLEG PARTY⚜️

-----------------------------

Geachte OST leden, jaren geleden had een vriend van mij een bijleg party georganiseerd in Nickerie. Het was zijn eerste party en hij was best wel gespannen of het zou slagen.

De locatie waar het feestje werd gegeven lag vrij afgelegen, waardoor het niet zeker was of de dames het feestje zouden bezoeken. Er kwamen tot zijn opluchting toch aardig wat dames af op het feestje, dat onder zijn ouderlijke woonhuis werd gehouden. De party was niet echt top maar de operator, die hij had ingehuurd, maakte veel goed met zijn uitstekende soul nummers die hij die avond afdraaide. Het werd daardoor toch een gezellige avond.

Toen opgegeven moment mijn favoriete soulnummer werd afgedraaid, ging ik opzoek naar een dame. Ik liep het erf door, maar alle dames waren al ten dans gevraagd. Terwijl ik mij omkeerde om terug te lopen, hoorde ik in de uithoek van het erf in het donker een dames stem die zei: “Ik zit hier niet voor spek en bonen hoor; ik wil ook dansen.” Ik keerde me om en beleefd vroeg ik: “Mag ik dan deze dans van jou?” Ik liet haar voor gaan en begeleide haar naar de danszaal onder het huis, terwijl ik haar mooie rode jurk bewonderde.

Op de dansvloer onder het woonhuis sloeg ze haar armen direct om mijn hals. Normaal gesproken nemen dames een afwachtende houding aan, om te zien of hun danspartner ze bevalt en zich niet aan haar opdringt. Het vreemde ook aan deze dame was dat ze ijskoud voelde. Het was zo erg dat ik na twee nummers ervan begon te klappertanden. Ik zag vrienden van mij, die aan de rand van de dansvloer stonden, heel vreemd naar me kijken en lachen. Ik vermoedde dat ze zagen dat ik het moeilijk had, of dat ze dachten dat ik met opzet rare gezichten trok. We hadden als vrienden de gewoonte om alleen de dansvloer op te gaan, of met een klapstoel te dansen, als sneer naar de organisatie wanneer hun feestje tegenviel qua aanwezigheid van dames.

Toen die dame me na het vierde soulnummer eindelijk losliet, was ik als verstijfd door de kou die ze uitstraalde. Ik nam niet eens de moeite om haar naar haar zitplaats te begeleiden en stapte direct op de vrienden af. Het eerste wat ze vroegen, was waarom ik alleen danste en dat het niet leuk was naar de organisator toe, omdat het zijn eerste bijleg party was. Ik kwam daartegen in verweer en zei dat ik met een dame danste die gekleed was in een rode jurk. Ook de andere vrienden mengden zich in het gesprek en allen beweerden ze dat ik alleen stond te dansen. Ik begon aan mezelf te twijfelen omdat ze helemaal geen oor hadden voor het feit dat ze heel koud aanvoelde.

Terwijl we zo bezig waren, waarbij ik ze tevergeefs trachtte te overtuigen dat ik met een dame danste die in een mooie rode jurk was gekleed, sloot de organisator van de bijleg party zich bij ons groepje. Ik zag dat zijn gezicht vertrok van schrik toen ik het had over de dame in een rode jurk. Hij liep direct weg en ging de trap op van zijn woning. Seconden later zag ik zijn vader de trap afkomen met, een beetje verdekt, een sigaar in zijn mond en een kalebas in zijn hand. In het donker maakte hij onopvallend een rondje op het erf, terwijl ik zijn mond zag bewegen, waarbij hij water uit de kalebas besprenkelde op de grond.

De kou was intussen zo intens op mijn botten gaan zitten, dat ik besloot naar huis te gaan. Ik voelde me niet prettig meer op het feestje. Toen ik thuis aankwam, was mijn oma wakker en vroeg ze waarom ik zo vroeg was. Ik vertelde haar wat me was overkomen. Haar reactie gaf mij een dubbel gevoel; aan de ene kant was ik blij dat ze het verhaal van die dame in haar rode jurk kon bevestigen, en dat ik het niet had verzonnen; maar bleef aan de andere kant nog steeds angstig over wat me was overkomen.

Oma vertelde me toen een verhaal van jaren geleden over de vorige bewoners die daar bleven. Ze hadden een dochter die er een gewoonte van maakte, om ’s nachts het huis uit te sluipen om naar dansfeesten te gaan. Ze klom dan uit het venster van haar slaapkamer om ongevraagd de party’s te bezoeken. Toen ze een keertje thuiskwam en het had geregend, gleed ze van de ladder en brak haar nek.

De volgende dag troffen haar ouders haar dood aan op het erf onder haar slaapkamer venster. Ze was gestoken in een mooie rode jurk. Ondanks diverse verzoeken aan de ouders en andere familieleden om de geest van het meisje mee te nemen naar haar laatste rustplaats, gaven zij geen gehoor. Ze geloofden daar niet in; voor hen was hun dochter nu bij de Here.

Hierna haalde oma haar kalebas tevoorschijn, en gooide er wat rum en water in. Ze nam toen een paar slokken in haar mond en besproeide me daarmee van kop tot teen. Ze mompelde daarbij een reeks van woorden, die erop aankwam dat niets mij moest overkomen en dat de geest van het meisje mij met rust moest laten.

Met een warme beker citroengras thee met honing ging ik naar bed om de volgende ochtend kiplekker op te staan. Ik bedankte oma nog en was zo blij dat ik mijn ‘bigi sma’ nog bij me had.

⭐️= het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.