🟥 Ingezonden door: Promise wisdom
⚜️DIT VERDIENDE HIJ ECHT NIET⚜️
————————————
Hoi OST vrienden, ik heb nu weer wat tijd één van mijn ervaringen te delen met jullie, veel leesplezier.
Zoals ik in mijn eerdere verhalen (STORY 660 + STORY 664) vertelde, ben ik woonachtig op een plantage. Ik woon in een hoogbouw woning op een hoek perceel, met overzicht op heel veel straten.
Mijn zoon van drie jaar, was ongeveer negen maanden oud, toen deze ervaring zich afspeelde. Ik heb twee nichtjes die verschrikkelijk van baby’s houden. Één van de nichtjes was zeven jaar en de andere zestien jaar oud. Ze kwamen mij heel vaak bezoeken alleen om met mijn zoon te spelen en te helpen met hem. Terwijl zij dit kwamen doen verrichte ik andere huishoudelijke werkzaamheden. Mijn nichtjes konden makkelijk langs komen want ze woonden vlak naast mij. Als ik ze soms nodig had kon ik op het balkon staan en naar ze roepen.
Tegenover hun heb je een meneer wonen die Biga wordt genoemd en vlak naast de woning van Biga heb je dan de begraafplaats van de plantage. Biga heeft een soort van kleine business, verkoop van verschillende soorten sterke drank, frisdranken, versnaperingen soms ook lekker eten vooral in het weekend. Tijdens en vooral na begrafenissen is de woning van Biga ‘the HOTSPOT’ om te chillen, super gezellig altijd. Alla soort torie e gie, waardoor de sfeer daar altijd gaande is. Af en toe is er daar ook ruzie, want Biga geeft mensen spullen, voeding en drank op rekening en als je niet terug betaald…. Hmmm, na wang probleem!!!
Oké, op een bewuste dag was er een begrafenis en gebruikelijk zit ik op balkon te kijken wie komt en gaat. Daar valt er niet veel te beleven dus zit ik vaak te chillen op mijn balkon.
Maar goed, de begrafenis is toen afgelopen, mijn nichtjes kwamen naar mij toe, want het was al tijd om mijn zoontje in bad te stoppen. Wij gingen samen naar binnen, de oudste had mijn zoon op haar schoot, zittende in de woonkamer terwijl ik mijn zoontje zijn badje, pap en kleding aan het voorbereiden was. Ik liep op en neer in het huis aan het lopen om de spullen in orde te maken.
Terwijl ik zo bezig was, hoorde ik uit de richting vanwaar Biga woont voetstappen en gesleep alsof dragers bezig zijn met het dragen van een lijk en druk gepraat alsof ze hun ceremonie deden. Ik dacht “hè?!! Hoe kan dit? Ze hebben toch al begraven maar wat hoor ik dan? Ik liep het balkon op om enkele spullen te halen die ik daar op de tafel had laten liggen. En natuurlijk bemoei bé kier mi ooktoe, ik wilde poolshoogte nemen van wat er gaande was daar buiten.
Het was intussen al over zeven in de avond. Het vreemde was dat elke keer als ik het balkon betrad vergat ik wat ik daar precies ging doen. En het moment ik de woning betrad, hoorde ik opnieuw het gezang van de begrafenis. Keerde ik mij weer richting het balkon, stopte het gezang, gedans en geschuifel. Maar het moment dat ik op het balkon was, was ik compleet verward en wist ik niet meer wat ik daar ging doen. Dit was een heel spelletje dus, waar ik niks van begreep.
Toen ik door had dat iets vreemd gaande was, heb ik niets gezegd aan mijn nichtje, ondanks ik haar zo graag in vertrouwen wilde nemen en zeggen ”Chelle, ze zijn klaar met begraven maar ik hoor duidelijk hoe de dragers en mensen nog zingen alsof ze thuis bij Biga zijn”. Maar ik hield mij in en besloot niks te zeggen. Ik ben via een andere uitgang naar de andere zijde van het balkon gelopen en keek vluchtig in de richting van Biga zijn woning.
Alles zag er daar normaal uit, niks aan de hand. Er waren kleine groepjes van drie en vier klanten, die rustig aan het babbelen en lachen waren onder het genot van een drankje. Niks van wat ik hoorde was daar te zien. Niemand leek last te hebben van datgene wat ik gehoord had. Hoe was dit toch mogelijk?! En waarom hoorde ik begrafenis gedoe die in volle gang was?
Ik heb dat ding gelaten voor wat het was, want ik begreep al dat er zich iets paranormaals afspeelde. Ik besteedde er geen aandacht meer aan en stortte mij weer op de voorbereiding van mijn zoon zijn badje en voeding. Het heeft me verder niet meer bezig gehouden. I was minding my own business.
De volgende dag, rond de tijd van 11:45AM, was ik aan het werk. Zoals jullie weten uit mijn vorige verhalen, ik werk vanuit huis. Ik hoorde een geschreeuw en lawaai vanuit de straat komen. Het geluid kwam vanuit de kant van Biga zijn woning.
Bemoei en sociale controle ook, mie long go loekoe want ik was ook goed op Biga. Toen ik aankwam bij de woning van Biga, zag ik een dame daar staan die in paniek was. Ik kende deze dame, ze woonde iets verderop in de plantage. Ik ging naar haar toe en ze vertelde “ik liep daarnet voorbij die woning van Biga. Ik zag hem bij de poort staan, leunend ertegen en snurken alsof hij aan het slapen was. Ik vond het wel een aparte manier van slapen, dus riep ik hem een paar keren maar hij reageerde niet. Ik vond dit vreemd dus ging ik wat dichterbij en zag toen dat er witte schuim uit zijn mond kwam. Dit was sowieso geen goed teken en daarom riep ik voor hulp, want ik schrok me kapot!”.
Er kwamen heel veel mensen van de buurt erbij staan, de ambulance werd ingeschakeld en deze was er gelukkig heel snel. Er is een RGD POLI vlak op de hoek van de plantage, dus Biga werd naar het ziekenhuis afgevoerd. Iedereen in de plantage was van slag, want Biga was wel iemand die geliefd was onder de mensen. Hij was bijna nooit boos en ook al was hij dat soms wel vanwege wanbetalers, hij bleef nooit lang kwaad op de mensen. Hij was een grote man met een klein hartje en dat maakte hem zo geliefd.
Een paar dagen gingen voorbij en we kregen te horen van familieleden dat het slecht ging met Biga, hij lag in coma op de intensive care afdeling. Hij lag gekoppeld aan allerlei apparaten om hem in leven te houden.
Voor dat dit gebeurde, kreeg ik twee keren hele vreemde dromen over Biga. In die droom kwamen twee kleine jongens met hem vechten. Dit vertelde ik hem natuurlijk ook. “Biga iem opo loekoe, wan’ san no boeng” en hij keek mij bedenkelijk aan alsof hij wilde zeggen “fa dang? Suma wang kier mie?”. Ik wist het natuurlijk ook niet, maar wij leven in een maatschappij dat je soms niks hoeft te doen en mensen zullen je toch haten. Vooral hoe Biga zijn kleine ‘business’ draaide wist je sowieso dat er van die types ertussen zaten die hem het daglicht niet gunden.
Het was inmiddels al de derde dag dat Biga in het ziekenhuis lag toen ik opnieuw droomde over hem. Hij was in een heftig gevecht met die kleine jongens, ze gooiden met flessen naar hem. Biga leek niet bang en vocht keihard terug, hij stak ze één voor één met een mes. Hij ging helemaal los met dat mes en uiteindelijk renden die jongens huilend weg. Hierna werd ik ineens wakker en het bleek al overdag te zijn. Ik ging me gauw klaarmaken voor het werk en was die droom voor dat moment even vergeten.
Later in de middaguren zag ik biga’s familieleden bij zijn woning. Er werd een kerkdienst gehouden, EBG liederen werden er gezongen. Daarna werden er allerlei rituelen gedaan en verschillende mensen raakten toen in trans. Winti lek’ winti bing bar’ tap Biga djarie, anderen liepen rondom de woning en waren rituelen aan het uitvoeren. Het was een hele drukte daar van culturele praktijken en dit ging door tot de late avonduren.
De volgende dag verspreidde het nieuws zich al gauw door de plantage dat Biga uit zijn coma gekomen was. Een ieder was verheugd hierover, waaronder ik, want hij was gewoon een goede man en hij verdiende dit allemaal niet wat hem overkomen was. Ik ga jullie eerlijk zeggen, mi ab wang paimang ooktoe na Biga, ik moest hem ook nog betalen maar toen werd hij onverwachts ziek. Ik zei nog tegen mijn nicht die ook spullen op rekening genomen had “meisjeeee, biga no moes dede! Anders oe no mang pai ing, ing jorka oh Kong suku ing monie. Soso probleem!”.
Precies vijf dagen nadat Biga uit coma kwam, werd hij ontslagen uit het ziekenhuis. Hij leek weer de oude te zijn.
Het bleek dat iemand (die hem niet gunde) steeds zware ‘wisie’ voor hem stuurde om hem af te maken maar z’n winti’s hebben hem niet in de steek gelaten, deze hebben keihard voor hem gevochten om hem te beschermen. Degene die hem dit aan wilde doen om hem dood te maken, uiteraard iemand die ook woonachtig is op de plantage, loopt nu als een gek rond op straat. Hij is helemaal doorgedraaid, dit krijg je natuurlijk als je met zwarte machten werkt en degene voor wie je deze wisie stuurt het terug naar jou stuurt. Je law’ of jé dédé! In dit geval is die man dus gek geworden.
Deze gekke man gaat steeds op de begraafplaats met de intentie eten te brengen voor zijn overleden familieleden die daar rusten. Soms gaat hij met een kalebas met water rare dingen uitkraaien bij graven van mensen die hij niet eens kent. Vaak genoeg wordt hij afgetakeld en uitgezet door heren van de plantage. Hij is nu gewoon een last geworden voor de plantage.
Jaa mensen, dit was mijn verhaal tot de volgende keer. Ik heb trouwens heel veel verhalen maar de tijd om te schrijven heb ik soms niet. Hopelijk hebben jullie genoten van dit verhaal.
⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties