🟪 Ingezonden door: Melissa Mell Duvant Duvant
⚜️HET HUURHUIS ACHTER AK STADION⚜️
——————
Hallo OST lezers, hier een op waarheid gebaseerde gebeurtenis. Het is geen kiek noch grap, het is mijn persoonlijke ervaring die ik nu met jullie zal delen.
Ik bleef in een huurwoning waar ik uit moest, dus ik zocht dringend naar een andere woning. Ik begon mensen die ik kende te vragen als ze misschien wisten waar ik gauw aan een woning kon komen. Ik bleef niet wachten op mensen en deed ook mijn uiterste best overal te zoeken naar een andere woning. Gelukkig duurde mijn zoektocht niet al te lang en had ik gauw eentje gevonden.
Het was een mooie hoge neuten woning opgetrokken uit steen, die in die straat lag vlak achter AK stadion. Mensen die de omgeving kennen weten dat er achter AK stadion (of precies ernaast, het is maar hoe je het bekijkt) een straatje is. Dit was dus de straat waar mijn nieuwe woning in stond. Ik nam al gauw mijn intrek en was in wolken met de woning, omdat het er goed uitzag en ik dacht bij me zelf “wat een geluk heb ik dat ik zo snel een woning gevonden heb, nog erbij zo een pracht van een woning”.
Maar wat ik tegen die tijd nog niet wist, is dat geen enkele bewoner die er voor mij daar kwam wonen lang in deze woning kon blijven. De eerste maand ging voorbij,
..... de 2e maand ging voorbij....
en bij de 3e maand begonnen de problemen.
Ik ging een middag een wandeling maken en ik zag dat de buurvrouw van enkele huizen verder mij aan roepen was. Ik ging naar haar toe en ze vroeg mij “Dame, mag ik wat vragen?”. Ik zei “natuurlijk buurvrouw “. Bijna fluisterend vroeg ze “Heeft u geen last in die woning waarin u blijft? Want niemand kan lang in die woning blijven, ieder vlucht weg na een korte tijd daar gewoond te hebben”. Ik zei “buurvrouw, eerlijk gezegd woon ik daar gewoon prettig. Ik heb niks vervelend daar meegemaakt. Is er iets dat ik dien te weten?”.
De vrouw zei “ik weet het ook niet hoor, maar dat huis is niet goed. Nu daar je het weet, dat het geen goede woning is, wees niet bang en hou je sterk. Doe alsof je niks weet”. Ik zei “Okay buurvrouw, zal ik doen” en hield me sterk tegenover die mevrouw, maar van binnen was ik hartstikke ongerust. Die vrouw zal me natuurlijk niet zomaar geroepen hebben als er niks aan de hand was. Was er dan toch nog iets met de woning aan de hand wat ik over het hoofd gezien had?
Niet lang na dit gesprek met de buurvrouw, werd mijn oudste zoon behoorlijk ziek. Ik heb namelijk 3 zonen. Het was zo erg met mijn zoon dat hij langer dan een week niet meer at en niet meer dronk.
Die ziekte begon gewoon ineens en ik vond het zeer vreemd. Hij begon ook vreemde geluiden te maken, die ik niet begreep en hij gedroeg zich uiterst vreemd. Hij was zo ziek dat ik hem niet lastig wilde vallen om te vragen waarom hij zulke vreemde geluiden maakte. Toen hij weer een beetje beter was, vertelde hij dat hij visioenen kreeg sinds wij onze intrek genomen hadden in het huis, plus zag hij zwarte figuren rond lopen overal in de woning.
Het vreemde was dat hij dit soort dingen zag, terwijl ik niks van dit alles waar kon nemen. Alleen mijn zoon was in staat die zwarte gedaantes waar te nemen in en rondom de woning. Dit zorgde ervoor dat hij aldoor bang was en nooit alleen gelaten wilde worden. Hij keek steeds angstig en zenuwachtig om zich heen en wilde niet dat ik uit zijn buurt ging. Ondanks ik niks zag, wist ik dat mijn zoon niet loog want hij was echt hartstikke bang en beefde helemaal. Wat hij dus zag was angstwekkend en echt zo eng als hij me vertelde.
Vanwege de angst van mijn zoon was ik ook vreselijk bang geworden als ik in de woning was. Ik dacht meteen aan de woorden van de buurvrouw.
Op den duur sprak mijn zoon gewoon niet meer. Ik zag dat er bij zijn navel iets begon te groeien die op een penis leek. Die vergroeiing had heel duidelijk de vorm van een penis, er was geen missen aan. Ik vond dit uiterst vreemd en kon geen verklaring voor dit rare verschijnsel vinden. Ik vroeg mijn zoon wat dit ding aan zijn lichaam was, maar natuurlijk kreeg ik gewoon geen antwoord. Ik wist ook wel dat hij niet kon praten en het nog minder wist als ik, maar ik was ten einde raad en daarom vroeg ik hem. Hopende dat hij mij een verklaring zou geven.
Ik liet dit maar zo...
Maar was wel aan het peinzen wat ik nu doen moest.
Toen de nacht viel werd mijn zoon wakker en stapte uit zijn bed. Hij begon rond te lopen en keek rondom zich alsof hij dingen zag. Uiteraard zag ik niks want ik keek ook rond om te zien als ik iets waar zou kunnen nemen. Ik zag gewoon niks, ik stapte ook uit bed en vroeg hem “lukt het met je schat? Voel jij je een beetje beter?”. Hij zei niks en begon ineens op een soort enge manier te kronkelen over de vloer als een slang, hij siste en deed bewegingen als een slang. Hij was duidelijk zichzelf niet en als ik zijn naam noemde reageerde hij niet. Hij kronkelde maar door de kamer als een echte slang, niet zoals een mens dat zou kunnen doen. Hij was bezeten door iets en ik wist niet wat ik moest doen.
Ik begon luidop te bidden en Here Jezus Christus zijn naam aan te roepen. Ik noemde mijn zoon zijn naam en vroeg god hem te helpen. Maar het hielp helemaal niet, mijn zoon werd alleen maar erger. Hij bleef in trans, reageerde niet op zijn naam en het slangen gedrag bleef maar voort duren. Het was behoorlijk eng want het was in het holst van de nacht. Precies zo bracht ik mijn zoon naar een oom van mij die verstand had van het culturele.
Eenmaal daar aangekomen smeerde mijn oom één of ander culturele medicatie voor mijn zoon zijn lichaam. Dit zorgde ervoor dat mijn zoon beetje bij beetje weer bij zinnen kwam. Hij begon zelf weer te praten, normaal te eten/ drinken en reageerde ook op alles wat wij tegen hem zeiden. Ik was echt opgelucht want ik dacht eigenlijk al dat ik mijn kind kwijt zou raken.
Mijn oom adviseerde mij zo gauw mogelijk te verhuizen uit deze woning omdat er iets goed mis was daar.
Ik heb zijn advies opgevolgd en ben zo gauw mogelijk uit de woning vertrokken. Maar helaas was het niet zo makkelijk een andere huurwoning te vinden dus zijn we er nog drie maandjes blijven wonen. Het moment dat ik een andere woning gevonden had, zijn de meteen ingetrokken daar want ik wilde mijn kids niet langer blootstellen aan het vervloekte huis en zijn demonen.
Later begreep ik van de buren dat de woning alle vorige huurders problemen gegeven had. Dit was zo omdat de eigenaresse in de woning een slang diende, en een ieder die daarna in deze woning ging wonen kreeg er last van. Letterlijk alle bewoners hebben te maken gehad met de slang en mijn zoon was ook één van deze slachtoffers. Als ik niet tijdig ingegrepen zou hebben was het misschien heel rampzalig afgelopen met hem. Die slang was mijn zoon zijn lijf al binnen gedrongen en het volgende stadium was hem van zijn leven beroven zodat hij een offer zou zijn.
Ik zou vandaag aan de dag mijn zoon niet meer hebben als ik dit niet serieus genomen had.
Deze bewuste woning is van een hindoestaanse familie, die vertrokken zijn naar Nederland en ze hebben de woning achtergelaten en verhuren deze nu aan onwetende mensen. Ze zorgen ervoor dat ze niet zelf in deze woning verblijven.
🌸 Lieve mensen, dit was mijn ervaring voor deze keer. Mochten meer mensen dit huis kennen of ook erin gewoond hebben, dan hoor ik ook graag jullie persoonlijke ervaring?!
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties