STORY 651: REPUBLIEK: NIET HET JUISTE MOMENT

Gepubliceerd op 26 juni 2024 om 14:45

🟧 Ingezonden door: Snow Ashley

          ⚜️REPUBLIEK: NIET HET JUISTE MOMENT⚜️
————————

Dag OST leden, hier mijn tweede ervaring betreffende het gebied bij de SWM & SLM woningen op Republiek.


Oke, dus mijn vader groeide op in het district Para. Hij kent de hele omgeving net als de achterkant van zijn hand. Hij ging tegen die tijd, al zeker 35 jaar, haast elk weekend en in elke vakantie naar een vakantiehuis om te relaxen. Om de vakantiewoning te bereiken, die hij standaard huurde, moest je een lange weg uitrijden en vervolgens sloeg je linksaf, om daarna weer een heel lang stuk rechtdoor te rijden.

Ondertussen reed je door een bos, modderige wegen … en uiteindelijk kwam je daar bij het huurhuis vlak langs het water, op het SWM terrein. Mensen die daar al geweest zijn, zullen wel weten waar ik precies bedoel....


Als ik mij correct herinner, was ik tegen die tijd 13 jaar oud en mijn broer was toen 17 jaar oud. Mijn vader werkte normaliter doordeweeks van 8:00am - 6:00pm, dus het weekend was het tijd om te relaxen. Elke vrijdag maakte mijn moeder ons klaar zodat wij ready waren als mijn vader van het werk kwam. Hij ging dan even douchen, omkleden en eten. Daarna vertrokken we meteen richting republiek. Dit was onze vaste routine aan het eind van elke week.


Maar deze vrijdag was het anders ..... geen van ons had zin buiten de stad te gaan, met uitzondering van mijn vader natuurlijk want die had wel heel veel zin erin. Mijn moeder was iemand die altijd ermee akkoord ging wat mijn vader besloot, maar deze keer zei ze er wel wat van. Ze liet weten liever thuis te willen blijven met de kinderen, en natuurlijk hopende dat mijn vader zelf ook thuis bleef. Één weekendje missen kan geen kwaad toch?


Mijn ouders begonnen te halen en trekken en uiteindelijk zijn wij toch naar Republiek gereden.


Wij vertrokken rond 8:00PM, van Paramaribo naar Republiek rijden is ongeveer 1uur- 1.5 uur rijden. Die avond waren er niet zoveel auto’s over straat, dus was het een vlotte reis daarheen. Maar toen we daar éénmaal aangekomen waren, konden we de plek gewoon niet vinden. Het leek alsof het bos gewoon helemaal dicht begroeid was, waardoor niks te vinden was. Erg vreemd, want wij kwamen daar elke vrijdag en mijn vader kende de plek op zijn tien vingers en wij intussen ook. Maar hoe mijn vader ook keek en zijn best deed, de weg te vinden.... het was er gewoon niet!!!!

 

Mijn vader besloot de lichten van de auto op bright te zetten, reed vervolgens enkele keren heen en weer, stapte ook enkele keren uit, om beter poolshoogte te nemen. Maar hij kwam er maar niet uit. Hij zag de welbekende plek niet waar we heen moesten. Het was alsof de plek daar letterlijk nooit was. De natuur zag er ongerept en fris uit, alsof daar niemand daar geweest was.

Na een hele poos gezocht te hebben naar een plek die er normaal gesproken altijd was, en nu ineens verdwenen was, besloten mijn ouders gewoon maar huiswaarts te keren. Ondertussen begrepen geen van ons, waar de plek ineens naartoe was. Hoe kon dit? Dit bestaat toch niet? Mijn vader kende de plek echt als geen ander, hij zou zich toch nooit zo vergissen?


Later vertelde ik mijn grootmoeder wat ons overkomen was. Ze zei “jullie konden de plek niet vinden, omdat jullie daar op dat moment niet mochten gaan. Het was niet de juiste tijd of het moment om daar te zijn. Anders zouden jullie blijkbaar iets gestoord hebben, dus was voor jullie eigen bestwil dat jullie die plek niet gevonden hebben. Ala sani na boeng sani, alles heeft een reden”.

Sindsdien als we daarheen gingen als gezin, besloten we eerder van huis te vertrekken en niet wanneer het al donker was. We gingen ook niet meer zo vaak als we gewend waren.
We zijn wel een paar keer geweest met familie uit NL. Mijn broer ging niet lang daarna studeren in het buitenland en is nooit meer terug gekomen naar Suriname, dus heeft hij daar ook niet meer bezocht. Intussen zijn ook wij, de rest van ons, al heel lang niet meer daar geweest.

Vroeger was dit gebied van Republiek altijd druk bezocht, alle huisjes propvol met bezoekers, maar de laatste jaren is het erg rustig. Ik vraag me dan af als er meer mensen dit soort vreemde ervaringen daar gehad hebben? Is het daarom zo stil? Of zijn er andere redenen hiervoor? Hopelijk kan iemand mij dit vertellen.

Weet iemand iets over de buurt, bij SLM & SWM huizen enzo? Daar voelde altijd zo mysterieus aan, alsof er meer aan de hand is op die plek. Zal het aan het plantage verleden liggen?


🌺 Mijn oma is al overleden, maar ze had wel veel vreemde tori’s over de plek. Dus helaas kan ze mij dat allemaal niet vertellen zodat ik het neer kan pennen.


⭐️⭐️= Het verhaal is 80% herschreven door de OST Beheerder Yvanna hilton.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb