STORY 643: PAPA, JE KRIJGT DE GROETEN

🟧 Ingezonden door: Sherina Crbr 

               ⚜️PAPA, JE KRIJGT DE GROETEN⚜️
—————————

Hoi Yvanna, hoe gaat het met je? Ik wil de OST leden een frisse ochtend toewensen en ze een vreemde ervaring vertellen.

Het was 28 April 2020, en gezien de lockdown in de avond dacht ik een beetje eruit te gaan in de middag. Ik moest even naar de geldautomaat om mijn saldo te checken, indien er gestort was dan zou ik meteen even pinnen. Waar ik besloot te pinnen was toevallig in de buurt van een bejaardentehuis aan de Lallarookhweg. Wij stonden iets verder geparkeerd, vanwege de drukte en tekort aan parkeerplaatsen, dus moest ik een eind naar de automaat lopen.

Bij de automaat aangekomen was er een andere klant bezig te pinnen dus moest ik rustig wachten op mijn beurt. Ik keek een beetje verveeld rondom mij om de tijd te doden, want degene voor mij leek al haar tijd te nemen. Ik zag toevallig een oude meneer mijn richting op lopen. Vrijwel meteen herkende ik zijn gezicht, het was meneer Willems (fictieve naam). Hij was een vaste klant van mijn vader, die al heel lang in het bedrijf van mijn vader langskwam.

Meneer Willems was echt zo iemand die je niet kon vergeten, gezien het aantal keren dat hij bij mijn vader geweest was als klant. Hij woonde trouwens ook in de voormalige buurt van ons dus we zagen hem regelmatig langsgaan.

Ik groette de man vrolijk en vroeg hem als hij mij nog kende, want ik zag de verbaasde blik in zijn ogen. Het was alsof hij een beetje van mij geschrokken was. Hij aarzelde en zei “wie ben je ook alweer?”. Ik gaf hem een korte uitleg en toen wist hij het gelijk weer. Ik zag toen een glimlach op zijn gezicht verschijnen. Hij zei “ohhhjaaaa, inderdaad ik herinner me jou weer. Hoe gaat het met je?”. Ik zei dat het prima met mij ging.

Ondertussen was de automaat vrij dus was ik aan de beurt. Ik was bang dat er straks een hele lange rij zou volgen bij de automaat, dus zei ik tegen die meneer “geeft u mij even een momentje, ik ga snel even pinnen voordat het drukker zal worden?!”.

Terwijl ik bezig was bij de automaat, vroeg meneer Willems “hoe gaat het trouwens met je vader, ik heb hem al een poos niet gezien. Kun je hem de groeten voor me doen?”. Nog steeds met mijn aandacht gevestigd op het scherm van de automaat, zei ik “oh, papa maakt het uitstekend hoor. Ik zal de groetjes voor u doen”. Ik was toen klaar met pinnen en keerde me om naar de man. Maarrr … hij was nergens te bekennen. Ik keek even rond om te kijken waar hij heen gelopen was, en kon hem nergens vinden.

‘Hoe kan zo een oude man zo snel weggelopen zijn? In een fractie van seconden was hij weg. Want hij stelde me nog kort ervoor een vraag en binnen 20 seconden was hij er niet meer’ dacht ik. Ik zocht er niks achter en ging ervan uit dat hij misschien andere dingen te doen had en daarom wegging.

Thuis aangekomen gaf ik mijn vader meteen de groetjes van meneer Willems, bang dat ik het later zou vergeten. “Welke meneer Willems?” Vroeg hij verbaasd. “Papa, je kent er toch maar één meneer Willems, die oude heer, jouw vaste klant die altijd bij je kwam. Hij woonde in onze oude buurt, je weet wel wie toch?”. Mijn vader zei “Ja, ik weet over wie je het hebt, maar die man leeft al lang niet meer hoor. Hij is al jaren geleden overleden. Ik denk dat je verkeerd gezien hebt hoor”.

Ik schrok me dood, nu daar mijn vader mij dit vertelde. Ik wist heel zeker dat ik mij niet vergist had, want ik heb die man zo verdomd vaak gezien en zoals ik zei, hij was een bekende van mijn voormalige buurt. Tijdens ons gesprek haalde meneer Willems ook bepaalde kleine dingen aan over onze oude buurt dus ik wist vrijwel zeker dat dit gewoon meneer Willems was. En hij had op dat moment een kledingstijl aan, verweerde kleding, pet en laarzen, die zijn favoriet waren. Ik had me zeker niet vergist, dus liet ik mijn vader dit ook weten.

Mijn paps zei toen “ja, soms dwalen mensen nog rond als ze overleden zijn, ze zullen wel hun redenen hebben hiervoor. Zo kun je zien dat geesten niet alleen s’nachts rondlopen tussen de mensen. Ze doen dit ook gewoon op klaarlichte dag. Maar geloof me, die man is er al lang niet meer. Je hoeft niet bang te zijn want het was niet iemand die anderen kwaad deed. Maar wel apart dat hij zich juist aan jou liet zien”. Ik vond het zelf ook behoorlijk apart dat ik degene was die hem heb mogen zien. Want anders dan trouwe klant van mijn vader en voormalige buurman, heb ik geen enkele binding met hem gehad.

Ik ben naderhand gelukkig niet ziek geworden, maar het blijft wel een ervaring om nooit meer te vergeten. Ik weet nu met alle zekerheid dat er meer is tussen hemel en aarde.

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.