🟦 Ingezonden door: Ana Ana
⚜️HUURHUIS AAN DE PALTAN TEWARIEWEG⚜️
———————————
Goedemorgen OST leden, na lange tijd heb ik besloten om weer een ervaring met jullie te delen.
Ongeveer 2 jaren geleden, rond de periode van 2021-2022, was ik op zoek naar een nieuwe huurwoning. Aangezien er een tekort was aan woningen en ik dringend een huis nodig had, wilde ik niet teveel eisen stellen bij het vinden van een geschikte plek. Voor mij maakte het op den duur niet eens meer uit in welke buurt het huis stond, hoe het eruit zag en hoe ver het ook van de stad af lag.
Op een gegeven moment zag ik een advertentie van een woning online, die mij wel beviel, maar helaas stond eronder dat het inmiddels al verhuurd was. Maar gewoon ‘tranga yesi’ (koppigheid) van mij, belde ik gewoon naar het nummer die in de advertentie stond. Ik zou gewoon doen alsof ik niet wist dat het huis bezet was. Misschien zou ik die eigenaar kunnen overhalen het huis liever aan mij te verhuren. Dat bleek later niet eens nodig te zijn want tot mijn grote verbazing hoorde ik van de eigenaar dat de woning inmiddels weer vrij was.
Ik maakte een afspraak met die meneer om het huis te gaan bezichtigen. Het vreemde was dat die heer nog enthousiaster dan ik bleek te zijn, want hij zat me aldoor te bellen om te vragen als ik al onderweg was en hoe ver ik was. “Gaat u nog komen? Lukt het nog te komen?” Vroeg hij elke keer. Ik verzekerde hem dat ik eraan kwam elke keer en toch bleef hij mij maar bellen. “Ik wil u echt helpen hoor!!! Mevrouw u moet zich wel haasten want ik wil die woning niet aan iemand anders verhuren. Ik gun het jou!” zei hij opnieuw.
Ik kreeg ergens een gerust gevoel want ik dacht bij me zelf ‘goh, wat een lieve eigenaar is dit, hij lijkt me zo een goed mens en hij is zo bezorgd om me steeds te bellen’.
Eenmaal aangekomen bij de woning, bleek het te gaan om een woning met twee slaapkamers. Voor dat moment was het prima, ik wist wel dat ik daar niet super lang zou blijven wonen omdat ik gebruikelijk nooit te lang blijf wonen op één plek. En als ik me soms niet zo blij voel met de omgeving, dan vertrek ik sneller van de plek. Ik volg mijn gevoel altijd, want ik heb een gave (helderziend) waarbij ik ‘dingen’ waarnemen als er iets niet goed is. Ik heb de woning geaccepteerd en ben daar gaan wonen. Ik voelde daar eerst geen verkeerde energieën.
De eerste nacht in de nieuwe woning is normaal verlopen. Ik was zo moe, dus heb als een roos geslapen.
Meteen al de volgende ochtend belde de eigenaar mij om te informeren hoe ik geslapen had. Ik zei dat ik heerlijk geslapen had en dit was ook gewoon zo. Alles was relaxed, niks op aan te merken. De tweede dag gebeurde er ook niks en alles was prima in orde. Dag drie brak aan, overdag gebeurde er ook niks maar toen het nacht werd, stond mijn dochter op om te gaan plassen rond de tijd van 3:00AM.
Toen ze klaar met plassen was, rende ze ineens zenuwachtig en overstuur naar mijn slaapkamer. Ze bibberde letterlijk, ze vertelde “mama, ik heb daarnet een korte man gezien die langs rende”. Ik probeerde haar gerust te stellen en zei “meisje, je hebt slaap mang. Er is helemaal niks daar, ga gewoon slapen en maak je geen zorgen!”. Maar ik wist dat ze niet gelogen had, want die a meisje teygie mie kreeg ik meteen kippenvel en mie skieng beng gro ekte, ano tjienso.
Ik besloot daarom in gebed te gaan, en heb mijn zegje gedaan zodat mijn kinderen en ik geen last moesten ondervinden van dat ‘ding’ dat zich bevond in dat huis. Ik heb ook gesproken en gezegd “als hier iets in de woning aanwezig is, laat je zien aan mij! Niet aan mijn kids moet jij je laten zien, ik wil je zien dus toon je aan mij!”. Ik ben natuurlijk niet bang voor bovennatuurlijke entiteiten, maar ben uiteraard wel voorzichtig. Ik wilde alleen zien waarmee ik te maken had, mocht er ‘iets’ daar huizen.
Mensen, mie begi dat mie wan sjie ….
Ja, als het werkelijk zo is mie wan sjie!
Ik ben daarna in slaap gevallen en ik kreeg meteen een boodschap in mijn droom. Ik kreeg een kleine korte man te zien. Hij had een heel groot hoofd in vergelijking met zijn lijf. Zijn lichaampje was compleet bedekt met pimba. Hij liet me weten dat hij woonde in de tweede slaapkamer. Op dat moment was er niemand die daar sliep, mijn kinderen sliepen bij mij in de kamer. In de droom was het ook precies zo, dat die kamer leeg was. Ik werd toen ineens met een schok wakker.
In het donker liep ik door de woning en ik raakte in trans. Dus mensen, wat er daarna gebeurde was echt niet mooi.
Moment a dey krieng, kreeg ik een telefoontje van meneer de eigenaar. Zijn woning was vlak naast die van ons, als het ware gewoon onze buurman. Hij vroeg “buurvrouw, alles goed met u? Ik hoorde de hele nacht een drukte in uw woning, u sprak heel erg luidop, leek alsof u behoorlijk tekeer ging?!”. Ik zei niks, ik luisterde alleen maar zonder te antwoorden.
Maar nu leek het alsof dat ‘ding’ juist wilde gaan regeren, omdat ik nu al door had dat ‘hij’ er was, dus deed het ding minder moeite zich te verschuilen. Ik begon meer vreemde verschijnselen op te merken in de woning en wederom raakte ik in trans om die ‘dingen’ weg te jagen. Natuurlijk deed de huiseigenaar ondertussen alsof hij van niks wist en alleen bezorgd was. Ik heb het daarom ook maar zo gelaten en zei niks tegen hem.
Later op de dag was ik bezig vaat te wassen. Er viel per ongeluk 1 van de glazen uit mijn handen en toen begon het opnieuw. Iets onzichtbaar begon al mijn glazen servies met kracht op de vloer stuk te slaan. Ik vond het vreselijk, want ik had zoveel mooie borden, glazen en servies. Maar toen dat ding klaar was met alles stuk slaan, had ik helemaal niks meer over van al mijn glazen setjes. Ik had letterlijk 2 grote volle dozen met servies en alles was naar de maan.
Naarmate de tijd verstreek en wij daar woonden, begon ik me zwakjes te voelen en had nergens meer zin in. Mijn leven leek alleen maar achteruit te gaan. Ik ging nauwelijks meer uit huis, en zag de straat nauwelijks. Van nature ben ik altijd iemand geweest die graag binnenshuis blijft, maar in dit geval werd het extreem en het was niet normaal meer. De enige manier dat ik de straat zag, was vanuit de woning omdat we vlak langs de straat woonden. En zo zag ik nog mensen die langs reden en soms naar binnen keken.
Een dag besloot ik toch op het balkon te gaan zitten, want was het zelf ook beu dat ik nergens zin in had en nergens naartoe wilde. Maar toen ik daar zat. Zag ik dat een ieder die voorbij liep mij maar als een aap aan zat te kijken. In het begin dacht ik dat het een idee van me was, maar naarmate de tijd verstreek werd het me duidelijker dat men echt naar me staarde. Stuk voor stuk iedereen van de buurt, ik wist niet waarom.
‘Vonden ze me zo mooi? Of juist zo lelijk? Had ik iets van ze aan? Wat is precies hier aan de hand? Dit kan toch niet normaal zijn? Waarom kijken die mensen me zo aan?’ Vroeg ik me zelf af.
Ik ging die avond met heel veel vragen naar bed. Het hield me echt bezig en opnieuw kreeg ik een droom. Deze keer liet een Hindoestaanse oude man zich aan me zien. Hij zei “meisje, kom hier, kom wat dichterbij…. Ik wil je iets vertellen, je hoeft echt niet bang voor me te zijn”. Ik liep wat dichterbij in zijn richting, en was benieuwd wat hij me wilde vertellen. “Luister, mijn zoon heeft mij in deze woning vermoord. Hij zit aan een ieder te vertellen dat ik me zelf vermoord heb, maar dat is helemaal niet waar. Ik zou zoiets nooit met me zelf gedaan hebben. Alleen vanwege rijkdommen en bezittingen heeft hij mij dit aangedaan. Alles heeft hij van me afgepakt, ook mijn leven” klaagde de man. Hij zag er echt gebroken uit.
In de droom nam de man mij mee in een spirituele wereld, het was alsof hij mijn geest wegleidde naar een plek.
Hij zei toen tegen mij “ga in mijn zoon zijn woning, neem een ketting voor me. Ik ga je precies uitleggen waar die ketting ligt. Als je die ketting genomen hebt uit de woning, moet je het ergens heel ver weggooien. Deze ketting is geen normale ketting, het is een talisman om mijn geest weg te houden uit die woning zodat ik hem niks aan kan doen. Hij is bang dat ik hem zal gaan terroriseren, hij weet dat hij bloed aan zijn handen heeft. Dus met deze ketting, is het hem tot nu ook gelukt mij weg te houden uit mijn zoon’s woning. En ik was al die tijd gevangen hier in dit huis, waar je nu woont, daarom moest ik elke huurder lastig vallen om mij te helpen. Maar niemand begreep mij”.
Ik haalde in de spirituele wereld de talisman uit de zoon zijn woning. En zoals de vader het wilde, gooide ik de talisman heel ver weg. De man was heel erg dankbaar en zei tegen mij “doe me nu een genoegen, verhuis hier zo snel mogelijk! Mijn zoon zal gauw doorhebben dat jij mij geholpen hebt, want hij is diep in het occulte verzonken, hij zal een wenk krijgen van die demonische dingen waarmee hij bezig is, hij is geen goede vent. Het zal dan niet mooi voor je worden. Ik wil niet dat jou iets overkomt, dus neem je kinderen en verhuis zo spoedig mogelijk”.
Ik schrok hierna wakker en wist dat dit geen droom was. Ik was gewoon in een soort van trans toestand gegaan en had een visioen gehad. Een heldere boodschap, ik wist nu de waarheid. Mijn poeslieve huisbaas was niet zo onschuldig en aardig als ik aanvankelijk gedacht had. Ik wist dat ik daar gauw verhuizen moest.
Maar verhuizen kon niet zo snel, omdat het nu eenmaal niet zo een makkie is om een huurwoning te vinden in Paramaribo. Ik bleef dus nog een poos wonen in het huis en was wel bezig te zoeken naar een andere plek. Ondertussen werd ik heel erg ziek, en daarna werden ook mijn kinderen na elkaar ziek. Ze begonnen een vreemde kleur groen te poepen. Ik sprak er op facebook over in een groep en deelde wat er gaande was met mijn gezin en ik.
Van alle kanten adviseerde men mij om te verhuizen omdat ze van mening waren dat het vergiftiging was. Dit bleek later ook te kloppen, want ik schakelde BOG in en ze kwamen checken. In de duro-tank vond men dode kikkers. Uiterst vreemd natuurlijk want hoe komen die kikkers daar terecht? Uit zichzelf zouden ze onmogelijk daarin beland kunnen zijn. Het was voor mij al gauw duidelijk dat dit werk was van de huiseigenaar. Hij was ineens niet zo lief meer.
Ik besloot vanaf deze ontdekking om water te kopen en geen kraanwater meer te gebruiken. Want ik vertrouwde niks meer en was bang voor mijn kinderen dat ze iets zou overkomen.
Alsof dat niet erg genoeg was, kwam meneertje van de ene op de andere dag ineens die airco uit die woning halen. Hij begon alles te demonteren zonder noemenswaardige reden. Het was duidelijk dat hij wist dat ik hem doorhad, zoals zijn overleden vader mij ook gezegd had dat zijn zoon het gauw door zou hebben dat ik teveel wist. En die vader had gelijk, want die huiseigenaar begon vrijwel plotseling erg wreed en raar tegen mij te doen terwijl in feite niks voorgevallen was.
Sinds die airco weggehaald was, hadden wij het verdomd heet in die woning. En die ramen van die woning waren halve garen, je kon niks opengooien, dus het was echt een regelrechte hel in die woning. Het leek wel een oven, zo verdomd heet was het. Mi tek’ walo ontbering jere ….het was echt geen fijne tijd, hoe die man ons aldoor dwars zat te bomen. Maar ik had nog geen andere woning dus moest ik me maar kranig houden.
Een dag zette ik op facebook een advertentie want ik wilde iets te koop aanbieden. Ik kreeg al gauw een berichtje van een heer die wel interesse had om het item over te kopen van me. We maakten dus een afspraak dat hij bij mij langs mocht komen om het item op te halen. Maar toen die heer hoorde wat mijn adres was, zei hij meteen “uhm, nee dankje! Ik kom daar niet!”. Ik schrok natuurlijk, waarom zo een reactie?! Want die meneer was enthousiast over het item en sinds hij mijn adres wist, dan had hij gelijk geen interesse meer.
Ik vroeg hem meteen “waarom wilt u niet hierheen komen?! Is er een reden? Kent u dit huis? Of de eigenaar misschien?”. Eerst wilde die heer niks vertellen. Maar ik zei tegen hem “ik heb kinderen en woon hier in die woning, als er iets is dat ik moet weten, laat het mij aub weten. Ik wil niet dat mijn gezin iets overkomt want nu weet ik compleet niks. Wij zijn mensen onderling en we moeten elkaar toch helpen?!”.
Hij vroeg mij toen “slaapt u lekker in die woning? Zonder enige problemen?”. Ik zei “nee, eigenlijk slapen wij, geen van ons allen, lekker in deze woning”. Hij deed toen uit de doeken “dame, de woning waarin u nu verblijft was voorheen een winkelpand. Wist u dat?!”. Ik wist dit niet, maar toen hij het vertelde wist ik pas. “Nou, die huiseigenaar heeft zijn eigen vader vermoord in het pand, ik wilde me eigenlijk niet erin bemoeien, maar verhuis daar zo gauw mogelijk. Die zoon is geen goed mens en een ieder vermoed dat hij de dader is, die plek is geen goede plek. Er is eigenlijk nog veel meer aan de hand, maar ik wil niet te diep erop ingaan. Enige wat ik wel kan zeggen is, verhuis mevrouw!!!”.
Ik liet mij dit natuurlijk geen tweede keer zeggen, ik weet niet hoe ik dit klaargespeeld heb, maar ik heb mijn biezen gepakt en ben verhuisd uit die woning. Die overleden man had me trouwens ook al dringend verzocht daar te verhuizen en nu ook nog een wildvreemde man, dus ik had echt geen reden nog daar te blijven in die woning. Al helemaal niet met een huisbaas vlak naast me die zijn eigen vader vermoord had, nee ik kon daar echt niet langer blijven. Wij hebben er in totaal 7 maanden gewoond.
🌸 Dit was mijn ervaring …..
van de huurwoning aan de Pandit Paltan Tewarieweg.
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties