STORY 633: MIJN GELIEFDE JUNIOR - DEEL 2

🟩 Ingezonden door: K.R

          ⚜️MIJN GELIEFDE JUNIOR⚜️ DEEL 2
—————————

Ik was behoorlijk bang, verward en tegerlijk ook boos door zijn vreemd gedrag. Ook vanwege de snee die hij maakte in mijn hand om ons bloed met elkaar te vermengen. Maar nadat hij mij lekker oraal bevredigde was het grootste gedeelte van mijn woede tijdelijk verdwenen. Zijn tong had me zodanig gek gemaakt.

Ik weet dat dit gek klinkt, maar als je verliefd bent op iemand dan wil je zo graag dat het ‘werkt’ tussen jou en degene. En onze seks was nu eenmaal geweldig, dus als hij mij goede seks gaf dan had ik tenminste het gevoel alsof alles goed zou komen tussen ons. Erg dom, ik weet het, maar ik was jong en dacht erg naïef.

Na de geweldige orale seks die hij mij gegeven had, gaf hij me wat drinken uit een glas die daar de hele tijd open gestaan had. Ik zocht er niets achter aangezien hij mijn vriend was. Ik was uitgeput van die enerverende bef beurt, dus dronk het heel glas met cola leeg. Maar ik voelde me ineens vervelend, ik zei toen dat ik naar huis moest want ik voelde me niet zo best. Ik weet niet exact hoe ik thuis ben aangekomen, maar toen ik in de ochtend wakker werd kon ik me niet veel meer herinneren. Kleine stukjes herinnerde ik me wel, maar grote delen misten uit mijn geheugen.

Ik ging vanaf deze nacht regelmatig in de ochtend uren naar Junior.

Een nacht toen ik weer daar aangekomen was, zei hij me dat hij achterin op 't erf zat, toen ik belde om te melden dat ik al aangekomen was. Op het achter erf aangekomen zag ik meneertje op de grond zitten voor het berghok. “Wat doe je zo laat nog op het erf?”vroeg ik. Hij zei niks en was aan het glimlachen. Hij was bezig met krijt te tekenen op de stenen tegels en tot mijn verbazing zag ik een omgekeerde ster. ‘Dit kan toch niks goed zijn, dit is gewoon demonisch’ dacht ik. Mijn hart begon gelijk harder te slaan. Wat zou nu gebeuren? Ik probeerde hem te vragen maar hij gaf mij geen antwoorden op mijn vragen.

Toen hij op een gegeven moment opstond en vroeg als ik mee wilde lopen. In zijn berghok aangekomen, zag ik zwarte kaarsjes branden en meer dan tientallen sigaretten peukjes, tientallen aanstekers, een aantal enge poppen met naalden erin gestoken en een heleboel ander rommel. Het zag er gewoon allemaal eng uit en voelde niet okay aan. Maar ik was bang en durfde niks te zeggen.

Wat er daarna gebeurde herinner ik mij totaal niet meer. Want toen ik weer bij zinnen kwam, bevond ik me ineens weer in zijn slaapkamer en was het alweer tijd voor mij om richting huis te gaan. Ik blijf het vreemd vinden dat ik me compleet niks kan herinneren van dat gedeelte van het berghok. Maar goed, na dit gebeuren had Junior met mij afgesproken, dat hij samen met zijn moeder bij ons thuis langs zou komen. De bedoeling was dat de moeders samen zouden praten over ‘ons’. Hopende dat we eindelijk vanuit mijn zijde van de familie hun zegening konden krijgen ten aanzien van onze relatie. Want het begon aardig vermoeiend te worden om alles zo stiekem te blijven doen.

Hij Kwam met zijn moeder bij ons thuis en ik deed alsof ik van niks wist. Z'n moeder zei aan de mijne 'ja ze zijn nog jong en ik zie dat ze echt van elkaar houden, wij waren ook eens jong en we weten allemaal wat verliefdheid je soms laat doen. Het kunnen soms hele domme dingen zijn, maar uit je fouten leer je en dan behoor je betere keuzes te maken. Laten we ze maar een kans geven. Liever dat wij als ouders ze steunen, dan dat ze stiekeme dingen gaan doen zonder dat wij er iets van weten”.

Maar mijn moeder bleef maar weigeren en is NOOIT akkoord gegaan. Ze had er geen oren naar wat Junior’s moeder te vertellen had. Ze wilde me helemaal niet hebben met Junior. Doordat ik geen groenlicht kreeg van mijn moeder heb ik in mijn hoofd plannen gemaakt om dit niet langer te pikken en van huis weg te lopen. Ik zou stiekem verhuizen, maar wist nog niet hoe ik dit zou gaan doen.

Een avond riep mijn oma mij om een gesprek met mij te voeren. Ze zei tegen me “waarom stop je niet met het leven wat je nu aan het leiden bent? Je ziet er helemaal niet goed uit meer, niet dat frisse en vrolijke meisje die wij kennen en gewend zijn te zien. Je bent eng mager geworden, jouw huid ziet er zo dof en verwaarloosd uit. Wij maken ons enorm zorgen over je. Je moet goed beginnen te eten, anders gaat al je beauty weg. Jammer zou dat zijn. Wat is er toch aan de hand met je? Is het vanwege die jongen dat jij zo achteruit gaat?!”. Ik begreep niet wat mijn oma mij meende te zeggen want naar mijn mening ging alles goed met me.

Ik ging na het gesprek met mijn grootmoeder naar mijn slaapkamer en schreef een brief voor m’n oma. Heb deze toen meteen voor haar gebracht en ze kreeg kippenvel. Ik kan me helemaal niks ervan herinneren wat er geschreven stond in die brief. Ik heb van mijn familieleden begrepen dat het geen normaal iets was wat geschreven had in die brief. Het moet iets demonisch geweest zijn want een ieder weigerde mij te vertellen wat er in die brief gestaan heeft.

Tijd verstreek ….

Mijn moeder zou met haar werk buiten de stad gaan. Het zou een soort family day worden, en gebruikelijk neemt mijn moeder ons als kinderen altijd mee. Dat is ook de bedoeling van een family day, dat de werknemers hun gezinsleden meenemen om een leuke dag met een ieder door te brengen. Ik zou gewoon mee gaan buiten de stad alsof er niks aan de hand was. Maar ik had de planning gemaakt dat ik juist op deze dag zou ‘vluchten’ als wij weer thuis aangekomen waren.

Ik zette een paar van mijn kleren in 2 mandjes en 2 grote zwarte vuilniszakken ..'lord have mercy!’. Ik belde Junior en zei toen dat ik mijn kleren naast dat huis gezet had. Hij moest die kleine jongens vragen om ze op te halen en deze naar zijn huis te brengen. Hij beloofde dit in orde te maken.

Toen we éénmaal uiten de stad waren, zat een ieder te genieten en ze hadden de tijd van hun leven. Ik zou ook moeten genieten van het lekkere verkoelende water en mooie omgeving, maar dit deed ik niet. Ik zat de hele tijd in zenuwen en in gedachten, mij afvragend wat er van mijn leven terecht zou komen nu daar ik weg zou lopen van huis en bij Junior zou gaan wonen. Hoe zou hij mij behandelen? Zou ik spijt van mijn keus hebben en hoe zouden mijn familieleden reageren als ze erachter gekomen waren dat ik gevlucht was naar die jongen waar ze zo een gloed hekel aan hadden?

Ik vroeg mij ook af als mijn broer mijn moeder op zou bellen en haar alles zou vertellen. Want mijn broer was thuis toen die kleine jongens gingen om mijn spullen op te gaan halen naast het huis. Ik was echt bezorgd dat mijn plan aan Diggelen zou vallen. En precies zo gebeurde het, want mijn broer vertelde mijn moeder inderdaad wat hij gezien had en mijn moeder ging behoorlijk tekeer tegen me. Ze vond me ondankbaar en zei dat ik vrij was te verhuizen als ik toch niet gelukkig was in haar huis. Ik moest wel mijn poten nooit meer daar trappen, zei ze.

Ik heb drie avonden bij Junior geslapen en elke ochtend werd ik wakker met een nieuwe snee aan mijn arm. Ik vroeg hem toen wie dat deed elke keer. Hij zei “ik doe het, omdat ik het best spannend vindt om het te doen. Ik krijg er een soort kick van, eerlijk gezegd. Je zou het ook eens moeten proberen, je zal het ook leuk vinden”. Hij reikte mij een scheermes aan en spoorde me aan me zelf te snijden.

Als een ezel nam ik het scheermes en sneed me zelf in mijn arm. Het deed pijn en ik vond er niks aan. Na een paar dagen daar bij Junior geslapen te hebben, begon ik thuis toch wel te missen. Bij Junior was leuk, ik had alle vrijheid en kon doen en laten wat ik maar wilde. Maarrrr ….. it wasn't home! Mijn familieleden vonden het ook vreselijk dat ik vertrokken was, dus stuurden ze mijn oom om me op te halen nadat ze hem het heel verhaal verteld hadden.

Ik was blij toen hij me kwam halen, want eerlijk gezegd a sking be wani, maar a yeye bing weiger fu gwé. Ik voelde echt dat er iets goed mis was met me. Ik wist niet wat precies, maar ik wist gewoon dat er iets niet klopte. Ik ging met heel veel moeite weg van Junior zijn woonplek, terwijl ik eigenlijk wel dolgraag terug wilde naar mijn familie. Dus het voelde tegenstrijdig, omdat ik zoveel van Junior hield en hij was ook alles voor me.

Maar goed, mijn oom kwam me ophalen en de familie heeft mij op een vrydag (als ik me goed kan heugen) naar de kerk gebracht, er werd voor me gebeden en gebeden. Eerlijk, GADO eh besta en begi eh jepi zolang je maar gelooft erin .. ik heb letterlijk gevoeld hoe drie ‘dingen’ één voor één uit mijn lichaam gingen. Mensen, ik praat uit ervaring, ik kom jullie geen bijbel les verzorgen hier. Maar ik heb echt nog nooit iets duidelijker kunnen voelen dan dit gebeuren, hoe er dingen vanuit mij lichaam vertrokken.

Ik kreeg daarna ineens de behoefte om heel luid te gillen en te huilen, ik voelde me vrij, ik voelde me bevrijd, ik voelde me lichtjes, ik was niet meer ‘gebonden’, want zo voelde ik me al een hele tijd. Alsof iets mijn leven in zijn greep had. Maar ik kon het toen niet onder woorden brengen wat het gevoel precies was. Maar nu gilde ik het uit, ik voelde me lekker en goed ……. Alsof er heel veel spirituele rommel en bagage van mijn leven in één keer opgeruimd was.

Na deze bevrijding in de kerk heb ik me zelf beloofd op het juiste pad te blijven en te focussen op mezelf, maar de duivel is nooit tevreden en geeft niet snel op.

Het ging een tijdje goed en perfect in me leven, maar ik liet me zelf weer gaan. Ik kreeg op één of ander manier weer het verlangen om naar Junior te gaan. Ik vocht ertegen, maar uiteindelijk gaf me zelf weer makkelijk aan Junior na dat hij me weer belde met een paar mooie woordjes. Ik haatte me zelf, dat ik weer eens de fout zou begaan maar ik kon me zelf niet tegen houden. Alsof iets mij zij om terug te gaan omdat ik hem keihard nodig had, mijn ziel verlangde naar hem, hij was nu een deel van mij. Dat is wat ik me zelf wijs maakte, want zo voelde dat ook echt voor me.

En toen liet ik me weer meeslepen, ik ging een vroege ochtenden gewoon weer naar ‘achter’ bij Junior thuis zonder iemand bij mij thuis wat te zeggen. Mijn moeder kwam me daar zoeken en Junior z'n moeder zei dood leuk dat ik niet daar was, dus me moeder werd verschrikkelijk kwaad.

Na een aantal keer roepen en roepen hoorde ik ineens dat zij 't was, ging ik naar buiten en ja ik had 't moeten weten. Mi ma floer mie tap a pasi ..was geen makkie hor. Het was echt een schande, want onze buurt is een vrij drukke buurt en vooral die straat waar we wonen. Dus je moet indenken, het was een hele show, de hele buurt stond mee te genieten van deze drama. Junior kwam op een gegeven moment naar buiten op het terras. Je zou verwachten dat hij iets zou doen om me te komen helpen, nee hoor ….. meneertje leek geamuseerd van het spektakel. Ik zag een soort glimlach op zijn gezicht, hij had compleet geen medelijden met me. Later begon hij zelf heel luid te lachen naarmate mijn moeder kwader werd. Ik heb me zo rot en beschaamd gevoeld die dag.

Junior sprak vaker met mijn oma want ze heeft altijd een luisterend oor, dus heeft ze hem uitgenodigd om mee te gaan naar de kerk. In de kerk ging ik naar voren zodat ze voor me bidden en opnieuw mi fier fa ien see fmi eh faya dat ik zo moest gillen. Opnieuw leken er ‘dingen’ mijn lichaam te verlaten, alsof dingen ‘renden’ en ‘vlogen’ uit mijn lijf. Anders kan ik het niet beschrijven, maar zo is de meest accurate manier om het uit te leggen zodat je een idee hebt.

Junior is precies daar op z'n stoel blijven zitten tot we weer weg gingen. Hij bekommerde zich niet eens om me en zat erbij alsof het hem allemaal niks kon schelen.

Na de kerk vroeg hij waarom ik zo moest gillen en huilen, en ik zei tegen hem “je moest zelf eens meemaken wat ik heb ervaren, dan zou je het begrijpen, maar het voelde voor mij als een hele opluchting. Het is alsof god mijn lichaam aan het reinigen is”. Ik dacht toen 'okay, nu kunne wij elke zondag naar de kerk, en wij zullen beiden hulp vinden. Als hij zijn leven ook aan god geeft is er nog hoop voor ons en ook voor onze relatie. Wij hebben gewoon god zijn hulp nodig”.

Maar nee hoor, integendeel werd het alleen maar erger in mijn leven. Het was politie post in en uit, want mijn moeder wist zich echt geen raad meer met me. Mijn broer heeft Junior zelf zo vaak moeten bedreigen om uit mijn buurt te blijven. Het mocht allemaal niet baten. Op den duur moest ik een tijdje bij mijn vader gaan wonen, mijn telefoon werd van me afgepakt en ik moet zeggen, het lukte aardig zonder mijn mobieltje. Maar het duurde niet al te lang alvorens ik weer de neiging kreeg om contact te gaan zoeken met Junior. Ik nam stiekem mijn vader z'n telefoon om contact te maken.

Mijn familie baalde echt van mijn gedrag en dat ik steeds weer rende naar een vent die niks om mij scheen te geven. Hij had trouwens hartelijk gelachen toen mijn moeder me zo had staan uitschelden, slaan en beledigen op straat. Allemaal dankzij hem en toch had hij geen moeite gedaan mij te komen redden, het had hem niet eens verdrietig gemaakt of hem geraakt dat zijn vriendin dit mee moest maken.

Eens liet Junior me weer daarheen gaan, ik moest weer naar achteren op zijn erf. Het was een middag, deze keer was het niet in de ochtend uren. Hij zat daar in z'n berghok op een emmer, er hing een dik stuk touw rondom z'n nek.. 'a boi be wan dede'. Ik wist niet wat de aanleiding hiertoe was, want hij leek het juist niet moeilijk te hebben. Ik was degene die aldoor problemen kreeg vanwege onze relatie. Waarom wilde hij nu dan zelfmoord plegen? Hij gaf me ook geen antwoord toen ik het vroeg. Waarom liet hij me dan daarheen gaan? Als ik toch genegeerd werd? Ik stond daar maar te kijken.

Op den duur liep hij naar binnen. Ik ging toen naar mijn huis en begreep later dat hij een fles mistoline gedronken heeft. Ik heb gehoord dat hij in 't ziekenhuis lag, heb geen ene dag poging gemaakt om hem te bezoeken.

Gado be wan mi kmopo uit a gedoe echt. Ik heb met me zelf zitten praten ‘je zit aldoor je familie pijn aan te doen, je geeft iedereen rondom je verdriet die om je geeft, dit dient te stoppen want die jongen geeft je alleen problemen. Hij geeft niks om je, alleen achteruitgang krijg je sinds je met hem bent. Je dient dit alles te stoppen, het is nu genoeg! Ik verdien gewoon beter, deze jongen is mijn niveau niet!!! Ik dien ver van hem te blijven!’. Ik bleef me zelf kracht inspreken.

Ik trok me zelf terug, het ging niet altijd even makkelijk, maar het lukte me beetje bij beetje. Steeds werd het contact tussen ons minder. Tot ik op een punt belandt ben waarbij er geheel geen contact meer was tussen ons.

Maanden gingen voorbij, tot ik ineens hoorde van derden dat Junior vertrokken was naar nederland met zijn moeder. Ze zouden daar blijven wonen. Ik schrok natuurlijk, want ik had dit niet zien aankomen. Ik was blij dat hij uit mijn leven was maar tegelijkertijd voelde ik ergens wel de pijn, want het was nu definitief klaar. Ik vond het ook erg dat ik dit niet geweten had, want Junior was niet iemand die veel sprak. Ik moest altijd dingen uit hem trekken om antwoorden te krijgen. Dit was dus ook een compleet nieuw iets voor mij dat hij ruim vooraf geweten had dat hij zou verhuizen naar Nederland. Tja, dit was typisch Junior! Alles was zo geheimzinnig aan hem!

Misschien is dit ook zo gegaan,
Omdat god dit zo wilde …. Zodat ik los kon laten en kon beginnen aan een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Nu was ik verplicht te kiezen voor me zelf en mijn familie.

Het ging daarna heel goed met mij en dacht er helemaal niet aan om in een andere relatie te stappen, ondanks ik van alle kanten aandacht kreeg van de heren.

Maar ik ben ook maar een mens met gevoelens en verlangens, dus op den duur gaf ik een leuke heer de kans mij te leren kennen. Want hij gaf niet op en bleef me maar versieren, dus dacht ik ‘ach, laat me hem een kans geven en dan zien we waar dit heen gaat’. Maar al gauw bleek dat hij niet geschikt voor me was, toen ik hem een beetje beter leerde kennen. Gelukkig hebben wij nooit seks met elkaar gehad.

Ik probeerde me nu te focussen op me school. Ergens in 2015 kreeg ik een vriendschapsverzoek op facebook en guess who it was? Jaaahhhhh … meneer Junior, hij zocht weer contact. Ik wilde niet meer in die drama en hoofdpijn belanden, ik heb zijn verzoek verwijderd en toen hij dat zag, heeft hij gechat en zei “het is normaal als je mijn verzoek accepteert, ik ga je heus niet opeten hoor. Wij kunnen toch nog normaal communiceren als grote mensen? Je hoeft toch niet zo tegen me te doen, is nergens voor nodig. Een relatie is misschien niet echt goed gelukt tussen ons, maar dat wil niet zeggen dat wij niet als goede vrienden verder kunnen. Laten we het verleden achterwege laten en vrienden blijven, want ik wil geen vijandschap tussen ons hebben”.

Ik ging akkoord, maar hij moest echt niet van mij verwachten dat ik als eerst een berichtjes zou sturen en dat ik maar moeite zou gaan doen voor hem. Want zo is het wel eraan toegegaan in onze relatie, alles leek van mijn kant uit te komen. Het was duidelijk een eenrichtingsverkeer, dat besefte ik ook naderhand pas. Dus als wij nu vrienden zouden blijven, dan zou niks van mijn kant komen. Als hij kwam babbelen, dan zou ik netjes terug reageren. Maar ik zou niet als eerst beginnen.

Zo ging 't een paar weken/maanden door dat wij af en toe met elkaar chatten over onbelangrijke dingen, koetjes en kalfjes, toen hij opeens vroeg als ik 't zelfe mobiel nummer gebruik, aangezien hij mij niet meer online zag op whatsapp. Ik vond dat uiterst vreemd, waarom wilde hij mij whatsappen? We hadden toch al contact via facebook messenger, dus appen was echt niet nodig. “Nee, ik gebruik dat nummer niet meer” zei ik, maar dat was een leugen. Ik had nog precies hetzelfde nummer maar wilde gewoon niet whatsappen met hem.

Hij geloofde me waarschijnlijk niet, want meteen ging mijn telefoon over, het was een Nederlands mobiel nummer. Ik drukte het gesprek weg. Ik wist 100% zeker dat hij me belde, want ik kende verder niemand in Nederland.

“Ik weet dat je nog hetzelfde nummer hebt … waarom drukte je het gesprek weg? Je kon toch gewoon opgenomen hebben?” Zei hij in ons messenger gesprek. Ik reageerde niet, ik vond hem wel opdringerig en irritant doen. Heb daarom als straf dagenlang niet gereageerd. Toen ik na enkele dagen weer mijn berichtjes ging checken, zag ik dat meneertje een hele rij van naakte foto’s van zichzelf gestuurd had waar hij zichzelf aan het bevredigen was.

Hij schreef ook dat hij me miste en weer een relatie met me aan wilde gaan. Allemaal mooie woordjes, mooie beloftes en hij beloofde over enkele jaren speciaal naar Suriname te komen voor mij. Hij liet me weten hoe hij me weer met zijn tong wilde komen verwennen, hij was volgens hem alleen beter geworden met zijn ‘tong game’. Hij zou me helemaal gek laten worden omdat zijn tong nu breder en langer geworden was, zoals hij zelf vertelde.

Zijn berichtjes irriteerden me en ik heb hem goed uitgescholden. Blijkbaar had hij dit niet zien aankomen, want ik was altijd best wel onderdanig geweest en liet me gauw ompraten door hem. Had heel veel geslikt vanwege mijn liefde voor hem en hij had verwacht dat ik wederom zou zwichten voor zijn charmes. Maar toen dit niet gebeurde begon hij me uit te schelden en mij pijnlijke uitspraken voor de voeten te smijten.

"Jaa yu blaka motjo, blijf dan maar! Weet je dat ik nooit van je gehouden heb?! Ik gebruikte je alleen maar, in mijn ogen was je alleen een hoer die ik kon neuken wanneer ik het maar wilde. Ik zou je trouwens gang bangen als ik weer naar suriname kwam, daarom zocht ik contact met je. Met al mijn vrienden zouden we je tegelijkertijd neuken omdat jij niks waard bent. Je weet het zelf toch ook dat je niks waard bent!” Zei hij.

Ik was aan het lezen wat hij schreef, maar ik reageerde niet terug. Die woorden kwamen wel hard bij me aan, want ik had door de jaren heen zoveel te verduren gehad met deze jongen en nu schreef hij duidelijk dat hij nooit om mij gaf. Mijn familie had me nog zo gewaarschuwd voor deze duivelse jongen. Maar ik wilde niet horen …. Ik kon het niet horen, blindelings vertrouwde ik Junior en ik werd als een magneet aangetrokken door hem. Ook al voelde dit zo fout en verkeerd!

Het feit dat ik niet reageerde maakte Junior alleen nog kwader.

Hij zei “motjo, zeg je niks?! Wist je dat ik mijn tong elke keer gesneden had, waardoor het begon te bloeden en zo befte ik je altijd. Vooral wanneer je ongesteld was, mengde ons bloed zich met elkaar als ik je aan het likken was. En weet je wat ik met je bloed deed als ik je sneetjes gaf als je sliep? Nee dat weet je niet he?! Weet je wat je gedronken hebt toen ik je altijd te drinken gaf? Je kan je niks meer herinneren he? Ik moest je optillen en slepen naar je huis en voor je deur plaatsen, maar de volgende dag wist je niks erover. En je kan je niet herinneren wat er in mijn berghok gebeurd is, zal ik je vertellen nu? ….. of laat me maar niks zeggen, want als je alles weet ga je misschien zelfmoord plegen”.

Ik dacht ‘WHAT THE FUCKKK?!!!’, wat heeft hij eingelijk met me gedaan? Ik probeerde snel wat te typen, maar wist niet wat ik hierop moest antwoorden. Ik was helemaal van slag en zat daar met trillende vingers. Zoveel gedachten schoten door mijn hoofd.

Er kwam weer een berichtje van hem binnen "ieno sab sreef fa mie doe tek yu.. je bent niet de slimste he?! Ik heb jou alleen gebruikt om je familie te straffen want ze mochten mij nooit vanwege die tori van je broertje. Ik ben iemand die niet vergeeft, ik zou ze hoe dan ook betaald zetten! Ik zou je ruïneren en wist dat ik dat via jou kon doen, het is me ook gelukt want je familie had veel verdriet om jou …. Dat je met mij was, degene aan wie ze zo een hekel hadden. Jammer dat je familie je naar de kerk gebracht heeft voor hulp, anders zou het niet zo mooi eindigen voor je. Dat kan ik je verzekeren!”.

Wat bedoelde hij hiermee? Hoe zou ik er geweest zijn? Ik werd nu wel bang van zijn woorden. Ik heb Junior meteen geblokkeerd, want ik was bang voor wat hij nog meer uit de doeken zou doen. Ik herinnerde mij zoveel gedeelten niet meer, en wilde hier niet mee geconfronteerd worden want volgens Junior waren het hele erge dingen.

Maanden gingen voorbij ….

Het ging goed met mij, heel goed. In 2016 stapte ik dan in een nieuwe relatie met de liefde van me leven. Ik ontbrak/ontbreek helemaal niets.

🌺VOOR VERVOLG:
( LEES DEEL 3 )

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door OST beheerder Yvanna hilton.