🟫 Ingezonden door: L.N
⚜️MIJN ROMY⚜️ DEEL 3
————————
De ambulance nam de moeder van Rodney mee, tony en Sylvia gingen mee naar het ziekenhuis want ze voelden zich ergens toch een beetje schuldig. Als ze daar niet naartoe geweest waren zou dit niet gebeurd zijn, maar anderzijds hadden ze geen keus want ze waren daar voor een zeer belangrijke reden.
Nadat ze van het ziekenhuis kwamen gingen ze gauw terug naar tante Maureen.
Oververmoeid van dit heel gebeuren, stapt het tweetal in de auto. “was raar he tony? Dat gegil en die schoten die we hoorden, het licht dat zo uit viel......en daarna vanzelf weer aan ging! Ik krijg gewoon weer kippenvel als ik eraan denk. Rodney's moeder die ineens vlak voor ons onwel werd en half dood was, mijn hemel toch!!!! Het word me allemaal teveel, ik kan deze stress echt niet meer aan” zei Sylvia terwijl ze in tranen uit barstte.
“rustig aan Syl, ik heb het ook moeilijk en wij moeten ons sterk zien te houden nu daar Romy nog leeft en wij misschien haar enige redding zijn. Zoals ik het zie heeft de geest van Rodney zijn eigen moeder aangevallen, het is een hele slechte jongen en dat heeft hij daarnet bewezen. Hij is echt tot alles in staat en we kunnen hem compleet niet pijlen, dat maakt hem uiterst gevaarlijk” zei Tony.
Eindelijk kwam het tweetal aan bij tante Maureen. “Pakken jullie even wat koud te drinken uit de koelkast en komen jullie tot rust. Eet ook wat, ik heb gekookt en daarna gaan we proberen contact te leggen met Romy, het feit dat rodney bij haar is maakt het allemaal wel gevaarlijk. Hij wil haar daar houden om niet meer eenzaam te zijn, en gaat niet zomaar accepteren dat we haar van hem weg halen. Wat er ook mocht gebeuren, hou je rustig en wees vooral niet bang” zei tante Maureen.
Na gegeten en gerust te hebben was het tijd om te starten met het ritueel met als doel contact te leggen met de ziel van Romy!
Tante Maureen had alles al klaargelegd, 15 zwarte kaarsen in een grote cirkel. Ze had met krijt in het midden van de kaarsen een vreemde tekening gemaakt en de spullen van Romy erop gelegd. Vervolgens maakte ze een andere grote cirkel, ze schreef alle namen van de betrokkenen op een papiertje en plaatste het in de cirkel. “niemand mag deze cirkel verlaten zolang ik niet klaar ben!” Zei ze. Ze pakte een boek wat veel weg had van een bijbel, maar het was geen bijbel.
Tony keek haar aan en besefte ineens dat hij zijn tante altijd al had onderschat. Zover hij wist, had ze een gave waar niemand van de familie in geloofde, ze namen haar nooit serieus. Maar nu was deze tante juist degene die het leven probeerde te redden van iemand die zo belangrijk voor hem was.
“Tony!! Concentreer je, we gaan beginnen!” riep tante Maureen. De kaarsen branden hoog en tante Maureen las uit haar mysterieus boek. Ineens leek ze in een soort van trans toestand te zijn.
“Hij heeft haar gepakt, ja …. Zij is met hem, zoals ik al dacht wil hij haar voor altijd daar hebben. Hij wil haar gevangen houden alleen weet zij dat niet. Zij denkt dat het liefde is en is nog steeds verblind door zijn mooie woorden. Het is hem alleen gelukt haar zo makkelijk te beïnvloeden omdat ze al geruime tijd verzwakt is. Haar vorige relatie heeft haar compleet geruïneerd, ze was gebroken, eenzaam en zij voelde zich niks waard. Dit zorgde ervoor dat ze uiterst kwetsbaar was op spiritueel vlak. Ongeveer zelfde in Rodney zijn geval, hij voelde zich eenzaam want hij werd plotseling weggerukt uit het leven. Hij heeft zijn leven niet af kunnen maken en hij had nog heel veel dingen die hij had willen oplossen want hij had veel dingen willen rechtzetten in zijn leven. Ruzies met bepaalde mensen en zijn leven verbeteren, hij heeft vele harten gebroken en vele vrouwen onheus behandeld. Dus de kans die hem afgenomen is, vanwege zijn plotselinge overlijden zit hem zwaar. Hij is lang eenzaam geweest en toen hij Romy ontmoette was het een match made in heaven. Zij hebben zich beiden vol gestort op elkaar, ze wilden een redding zijn voor elkaar. Toch voel ik ergens dat hij misbruik maakt van haar, omdat hij een playboy geweest was, ik voel die zelfde energie nog, zelf na zijn dood. En daar hij nu niemand anders heeft in zijn eigen wereld, dan wil hij Romy vast houden voor zijn eigen zelfzuchtige redenen” zei tante Maureen.
Sylvia en Tony keken geschrokken naar tante Maureen.
“Hij zat al jaren vast op die plek waar hij vermoord was, maar door de liefde van Romy kreeg hij meer kracht om zich the manifesteren en werd hij krachtiger dan voorheen. Hij voedde zich met haar energie zonder dat ze het wist. Daarom was ze heel vaak moe sinds ze hem ontmoet had, dit is de reden want hij behoort niet tot de wereld van de levenden. Hij heeft enorm veel energie nodig om zichzelf te manifesteren ....en zo heeft hij via Romy’s energie de plek kunnen ontsnappen. Dat is wat ik nu te zien krijg. Hij is blij met haar, dan hoeft hij nu niet meer alleen te zijn. Hij zal er alles aan doen haar te behouden, ergens voel ik toch wel dat hij om haar geeft. Maar ik weet niet als dit zo gezond is voor haar, want hij heeft het recht niet uit het leven te rukken. Dankzij Romy is zijn geest vrij en vol van liefde, hij gebruikt haar levens energie om zich te verplaatsen. Rodney was van zichzelf al een sterke geest, maar nu Romy naast hem staat en ze is nog half in de menselijke wereld, bruist ze van de energie die hij goed kan gebruiken. Dit maakt hem vele malen sterker en uiterst gevaarlijk. Ja, want hij was geen lieve jongen hoor! Hij had heel wat gemene daden op zijn kerfstok, een crimineeltje. Maar hij kwam met heel wat weg omdat hij een hele knappe vent was. De dames smeten zichzelf letterlijk voor zijn benen! Wat we nu moeten doen is weten waar hij begraven ligt, en ik ga enkele rituelen uitvoeren bij zijn graf!” Zei tante Maureen.
Alle kaarsen gingen in een keer uit, een ijskoude wind blies door de ruimte en de stem van Romy klonk zacht doch dringend door de kamer “waar ben ik? help me......”
daarna was het ineens weer stil.
Tony barstte meteen in tranen uit.
“Rustig, maar we redden het wel, we moeten snel naar het ziekenhuis om te bidden met Romy en daarna naar het graf. Ik moet weten waar hij begraven ligt. Dat kan alleen zijn moeder ons vertellen, als ze dit niet overleefd lopen we vast en het wordt een race tegen de klok. Romy heeft niet lang meer, ik kan het voelen …. Hij zuigt letterlijk het leven uit haar, zodat ze voorgoed bij hem blijft” zei Tante Maureen.
Snel pakten ze wat spullen en reden naar het ziekenhuis.
Ondertussen zaten Romy en Rodney bij de rivier, hij keek haar verliefd aan ze hadden al zoveel tijd samen doorgebracht dat hij zich geen tijd zonder haar meer kon voorstellen. Dat vertelde hij haar ook. “Ben je gelukkig Romy?” vroeg hij haar. “je bent zo lief voor me rodney, maar om eerlijk te zijn weet ik niet waar ik ben. Ik voel mij thuis bij je, maar ik mis mijn familie en mijn vrienden. Ik kan me niet compleet voelen als ik mijn familie niet naast me heb. Nu voel ik me hopeloos verloren en zelf bang” zei Romy.
“Ik kan je niet laten gaan Romy, ik hou zoveel van je” zei hij met een treurige blik in zijn ogen. Romy dacht aan haar moeder en ook aan Tony en Sylvia, het leek soms bijna alsof ze hun aanwezigheid kon voelen! Hun emoties.... soms leek het alsof ze hun stemmen in de verte kon horen, hoe ze aan het bidden waren. Was ze zich dingen aan het verbeelden omdat ze hun zo vreselijk aan het missen was? Het bracht haar allemaal in de war. Ze wilde met Rodney blijven maar niet onder deze omstandigheden.
De behoefte om naar huis te gaan werd groter en groter het was echt een dubbel gevoel. Ze wilde Rodney zijn liefde, maar ook bij haar familie zijn. Ze wilde niet kiezen, dit was heel verwarrend.
Ze snikte en rodney pakte haar vast bij haar gezicht. “ik hou zoveel van je” fluisterde hij en kustte haar teder. Zijn lippen zochten haar tepels op ze deed haar hoofd naar achteren, en hij likte en kuste haar in haar nek. Hij masseerde haar volle borsten en ze begon zachtjes te kreunen. “Oooh rodney ga door” zei ze zacht. “lig op je rug en doe je ogen dicht” zei hij met een zwoele stem. Ze deed wat hij zei en wachtte op wat er komen zou .
Hij zette zijn lippen tegen haar natte warme schaamlippen en begon ze zachtjes te zoenen, kreunend vroeg ze naar meer.. Hij stak zijn tong diep naar binnen, even stopte hij en keek haar diep in haar ogen aan. “Wat smaak je toch lekker Romy en wat ruik je toch heerlijk” zei hij met een hese stem. Hij zette haar benen op zijn schouders en gleed bij haar naar binnen. Steviger en steviger nam hij haar van alle kanten. Hij tilde haar op en zette haar tegen een boom aan.
Ze voelde hoe haar volle kont tegen de boom aan schuurde het was pijnlijk maar lekker. Hij keek haar recht in haar ogen aan en ze raakte opgewonden van de liefde in zijn ogen maar ook de duisternis die ze ergens meende te zien in hem deed haar hartje sneller kloppen. Die ‘bad boy energy’ die hij uitstraalde maakte bepaalde gevoelens in haar los die ze niet beschrijven kon. Hij wist precies hoe haar aan te raken, aan te kijken en wist precies waar aan te raken. Hij was ruw, tegelijkertijd zo teder als maar wezen kan. Tranen gleden over haar gezicht, ze genoot zo intens en tegelijkertijd wilde ze hier weg maar anderzijds toch ook niet. Deze jongen maakte haar compleet verward. Voor nu wilde ze hem alleen meer en harder, ze wilde aan hem toebehoren.
Rodney haalde de freak uit Romy...
Hij maakte gevoelens los die ze niet kende.
Gulzig stak hij zijn tong in haar mond, hij draaide haar om en ze leunde tegen de boom. “wat ben je toch lekker strak Romy” fluisterde hij met hese stem. Terwijl hij haar van achteren nam hield hij haar kont stevig vast....na een wild liefdes spel kwamen ze beiden heftig klaar. Vermoeid vielen ze neer, rodney keek haar diep in haar ogen aan terwijl hij de blaadjes van de boom uit haar haren plukte.
“Wat zie je er schattig uit zo... zo onschuldig en puur” zei hij lachend. Romy lachte verlegen. Ze waren daar alleen en even werd ze bang dat ze haar mensen nooit meer zou zien. Daar waar ze zich bevond was mooi, vredig en voelde warm aan. Maar ze zag niemand anders, dit beangstigde haar. Ondanks de mooie romantische omgeving, deze mooie man naast zich en de beste sex die ze ooit gehad heeft, voelde ze toch dat ze daar eigenlijk niet thuis hoorde.
Tante Maureen, Sylvia en Tony kwamen aan bij het ziekenhuis waar de moeder van Rodney lag. Ze hadden af moeten wachten tot het bezoek uur was, daar informeerden ze waar de kamer was van de mevrouw. Gelukkig bleek uit zeggen van de verpleegkundigen dat het nu beter met de moeder van Rodney ging. Mede vanwege snel handelen van Tony om de ambulance en alarm nummer te bellen voor hulp. Had hij dit niet gedaan was het misschien anders gelopen.
Maar goed, ze kwamen uiteindelijk bij de moeder’s kamer aan. De vrouw zag er nog zwakjes en fragiel uit. Ze vonden het uiterst vervelend om haar weer lastig te vallen, maar dit was dringend en ze moesten het echt weer om haar te storen. Ze mochten niet allemaal tegelijk naar binnen dus stelde Tony voor om het gesprek met haar te voeren en haar de vraag te gaan stellen. “Hallo moeder, hoe gaat het met u?” Vroeg tony op een vriendelijke zachte toon met een glimlach, om haar gerust te stellen. “Gaat hoor, mijn godswil” zei ze met een geforceerde lach, je kon duidelijk aan haar zien dat ze zich naar en beroert voelde.
Even leek het alsof de spirituele aanwezigheid van Rodney sterk aanwezig was in de ruimte. Tony voelde een soort koude energie en nare spanning hangen in de ruimte. Het gaf een zwaar en ongemakkelijk gevoel.
Tony besloot het kort te houden en met de deur in huis te vallen. Hij wilde de mevrouw niet te lang ophouden, hij vroeg waar Rodney begraven lag. De moeder gaf alle informatie door zonder echt te vragen waarom hij dat nodig had. Blijkbaar had ze de energie niet eens ervoor, ze wist trouwens al dat ze geen slechte bedoelingen hadden en waarom ze haar eigenlijk vorige keer opgezocht hadden.
“vriendelijk bedankt moeders, ik zoek u gauw weer op zodra alles is opgelost is. Ik weet nu trouwens welke kamer en welke etage u ligt. Tot gauw” zei Tony en verliet haastig de kamer. “Heb je alles Tony?” vroeg Sylvia. “ja, heb alle info! Gelukkig werkte ze mee zonder te vragen waarom wij het nodig hadden” zei Tony.
Ze reden naar de begraafplaats, maar zelfs met alle info en aanwijzingen van de moeder konden ze het graf van Rodney met geen mogelijkheid vinden. Tante Maureen zei “ai baja, het is me duidelijk, hij is bezig met ons te spelen. Hij probeert ons tegen te houden en te verwarren”. Ze pakte wat culturele attributen en deed wat rituelen. Dit duurde even en Sylvia en Tony besloten de tante alle ruimte te geven. Ze stonden op een kleine afstand mee te kijken. Na ongeveer 20 minuten begon tante Maureen in een bepaalde richting te lopen, ze liepen achter haar aan.
Ineens stond tante stil, … en ja hoor! Ze stonden ineens voor het graf van Rodney. “Maar hier zijn we toch al bijna 7 of 8 keren voorbij gelopen? Zijn graf was hier toch niet tussen? Hoe kan zijn graf vlak voor onze neus geweest zijn zonder dat we het gezien hebben?” Zei Sylvia compleet verward. “Ik zei jullie al, hij deed dit met ons om ons om de tuin te leiden” zei tante Maureen.
Daarna zakte zij op haar knieën en zei tegen Tony en Sylvia “gaan jullie drie stappen achteruit en wat er ook gebeurt blijf precies daar staan! Onthou dat!”.
Ze pakte de kleding van Romy uit een zak. Ze zei een aantal onverstaanbare woorden en zette de kleding op het graf van Rodney. Ze zette een munt op het graf samen met de ketting van Romy. Vervolgens pakte ze een kaars en stak het aan, en toen begon ze weer te praten. Vrijwel meteen begon het ineens te waaien. Sylvia werd er zenuwachtig en angstig van, dit zag Tony ook aan haar. Hij fluisterde “rustig maar, het komt allemaal goed. Tante weet wat ze doet”.
“Ok draaien jullie je om en noem de naam van Romy, vraag haar terug te komen. Blijf het herhalen totdat ik zeg dat jullie moeten stoppen ermee! Daarna zeggen jullie dat ze in de wereld der levenden hoort en hij moet haar loslaten! Dat hij geen autoriteit heeft over haar en over haar leven, hij dient haar los te laten in de machtige god zijn naam. Hij alleen heeft macht en rechten te bepalen over haar leven. We bieden haar kleding, haar lichaams geur en enkele haren van haar aan zodat hij alsnog wat van haar heeft, maar haar ziel behoort hem niet toe, die eisen we op! Jullie herhalen gewoon wat ik aan het zeggen ben! ” Zei tante Maureen.
Het tweetal deed wat tante Maureen zei.
Romy lag met Rodney op de mooie plek te genieten van zijn aanwezigheid en ze spraken over koetjes en kalfjes. Ineens hoorde ze haar naam. Ze schrok, ze wist niet vanwaar die stem kwam. Ze stond haastig op, met trillende vingers liep ze in de richting van de stem om te proberen onderscheiden wie dat was die haar hier kende. Rodney pakte haar krachtig vast en zei “ga niet daarheen schat, blijf gewoon hier bij mij. Ik laat je echt niet gaan hoor Romy. Blijf hier bij mij!” Zei hij met tranen in zijn ogen. Haar hartje brak hem zo intens verdrietig te zien. Ze had hem nog nooit zo gezien.
Ze wilde hem troosten en in haar armen nemen, om hem te zeggen dat hij zich geen zorgen hoefde te maken. Maar om één of ander vreemde reden deed ze dit niet en rukte zich uit zijn greep. Ze kreeg de sterke behoefte de stem te achtervolgen. Rodney viel op zijn knieën, alsof hij ineens de kracht niet had rechtop te staan. Binnen enkele seconden veranderde zijn prachtig uiterlijk in dat van een lelijk gedrocht, als iemand die al heel lang overleden was.
Zijn huid was niet meer zo gezond en verzorgd als voorheen. Hij kon zich niet meer voeden met Romy’s energie, ze had zichzelf losgetrokken van hem. Haar verlangen naar haar familie en vrienden was veel te groot, ze wilde daar gewoon weg. Rodney’s wereld die Ohzo mooi, warm en vol vrede eruit zag werd duister en koud... alle fleurige bloemen werden grijs. Ze zag wezens en schaduwen om haar heen... was dit de wereld waar ze al die tijd in leefde met Rodney? dacht ze angstig. Het was alsof de betovering verbroken werd, nu daar Rodney haar levenskracht niet meer op kon zuigen. Hij was te zwak om haar te misleiden, te overtuigen en te houden in zijn wereldje.
Romy wist niet wat haar overkomen was, ineens was ze verdwenen uit deze vreemde koude donkere wereld. Ze had nog staan kijken naar Rodney terwijl hij in een eng vervorm schepsel veranderde. Plotseling had hij een bundeltje met kleding in zijn handen. Ze herkende die jurk meteen, maar wat gebeurde er? Ze raakte er helemaal van in de war …. Voordat ze teveel na kon denken was ze ineens weg uit deze plek.
“Ai, mi kba!!! Het is voorbij, ik heb mijn werk gedaan! Laten we nu weggaan, lopen jullie achteruit tot wij de poort van de begraafplaats uitgelopen zijn. Daarna stap je meteen in de auto zonder terug te kijken” zei tante Maureen. Het tweetal deed precies wat tante Maureen gezegd had.
Tony startte de auto en ze reden weg, ze waren alle drie gespannen! Tijdens de rit sprak niemand, een ieder zat met zoveel verschillende gedachten in hun hoofd. Wat nu? Hoe zal dit aflopen? Zal Romy weer beter worden? Is tante Maureen wel zo goed als ze beweerde? Wist ze wel wat ze deed? Ineens werden ze opgeschrikt door Sylvia’s mobieltje die overging. Aan de andere kant van de lijn hoorden ze het blije geschreeuw en gehuil van Romy’s moeder.
“Ze is wakker …. Ze is wakker, god is goed!!!! Mijn Romy, mijn kindje is weer wakker. Ze is bij zinnen, komen jullie gauw naar het ziekenhuis. Haasten jullie je” zei de vrouw vol ongeloof en ze huilde met volle halen. Iedereen was blij, en ook Tony en Sylvia kregen tranen van het nieuws in hun ogen. Tante Maureen werd er zelf geëmotioneerd van. Tony bleef zijn tante bedanken voor haar hulp, want dankzij haar inzet was zijn grote liefde nog in leven.
En al snel kwamen ze aan bij het ziekenhuis! Romy zag er zwakjes uit, haar lippen zagen er nog bleekjes en licht paars uit. Maar ze bruiste van energie, ze was zo blij om haar mensen weer te zien en ze te voelen. Ze omhelsde Tony en Sylvia zo lang dat het leek alsof zij ze nooit meer los zou laten. Ze hadden elkaar ook zoveel te vertellen.
Na een aantal dagen mocht ze naar huis. Tony stond al klaar met een brede lach om Romy op te halen, hij keek haar aan en zei “Romy, ik hou van je, laat me het nu even zeggen voordat ik het later niet meer durf” zei verlegen. In zijn hand had hij een grote bos rozen en een doos chocolade. Sylvia moest er hartelijk om lachen. “Ik wist wel dat je al die tijd verliefd op haar was, maar je ontkende het altijd. Nu komt eindelijk de aap uit de mouw” zei ze plagend. Tony wist niet welke kant hij op moest kijken met deze plagerige opmerkingen.
Romy nam de cadeautjes in ontvangst en bedankte Tony met een verlegen glimlach op haar gezicht. “Ik hou ook van je gekkie. Maar hoeveel precies…… zal je misschien ooit eens uitvinden of misschien ook niet” voegde ze er plagend aan toe met een knipoog in zijn richting. Ze begonnen alle drie te lachen en de sfeer was weer relaxed als van ouds.
Tijdens de rit naar Romy’s huis vertelde Romy wat ze allemaal meegemaakt had in de ‘andere wereld’ toen ze samen met Rodney was. En ook wat er gebeurde toen ze ‘bewusteloos’ viel in de wc van de club. Gewoon alles vanaf begin tot eind vertelde ze. Tony en Sylvia luisterden met open mond naar haar ervaring. “Ik was zo bang en tegelijkertijd zo gelukkig naast Rodney, hij liet mij een liefde en een geluk ervaren die ik nog nooit eerder gevoeld heb. Maar zonder jullie en zonder mijn familie was het een lege wereld voor mij. Er was een groot gemis, ik zou daar niet gelukkig kunnen worden. Ik wist dat mijn moeder me vooral nodig had en me intens zou missen. Ik kon haar dit niet aandoen. Het idee alleen al was een ware nachtmerrie voor me” zei Romy.
“Gelukkig kan je het nog na vertellen” zei Sylvia. Romy knikte en zei “tja, nu daar je het zegt, ik ben inderdaad één van de weinigen die dit na kan vertellen. Anders hadden jullie nooit geweten wat er precies gebeurd was met me. Ik zou er gewoon ineens niet meer zijn, niemand zou weten wat mij overkomen was. Terwijl er verdomd veel gebeurd is, maar enige wat jullie zagen was mijn lichaam die in coma was. Ik had ondertussen heel veel tijd doorgebracht met Rodney. Wat is dit toch een vreemde wereld waar wij in leven?!”.
Voordat ze bij Romy thuis gingen, stopten ze nog bij Romy’s ouders thuis. Daar bleven ze eten en hebben ze de middag doorgebracht. Hierna reden ze naar Romy’s woning, en die avond sliepen ze allemaal samen.
Romy had veel meegemaakt in een korte tijd maar ze was opgelucht dat het allemaal voorbij was. De volgende dag ging ze naar het graf van Rodney, op advies van tante Maureen zodat ze beseft, geloofd en geconfronteerd werd met het feit dat hij er echt niet meer is. Voor Romy was dit nog steeds erg verwarrend omdat ze zoveel tijd met Rodney doorgebracht had. Ze miste hem wel, ze voelde ook gewoon voor hem, ze had niet weg willen gaan. Maar ze kon haar familie dit gewoon niet aan doen, ondanks ze ook liefde verdiende. Ze stond nu voor Rodney’s graf, de memories schoten door haar gedachten, ze kreeg koude rillingen toen ze daar stond.
“kunnen jullie mij even alleen laten?”zei ze tegen de anderen. Ze ging zitten op het graf en ze veegde wat stof weg van de tegels terwijl tranen bungelden over haar wangen. “Ik weet niet als je mij kunt horen Rodney, maar het spijt me dat ik je heb moeten verlaten. Ik had geen andere keus, wij wonen in twee verschillende werelden. Ik wil je toch bedanken voor de mooie momenten die wij samen doorgebracht hebben. Je blijft speciaal, je hebt een vaste plek in mijn hartje. Je mag weten dat ik echt ontzettend veel van je hield en nog steeds. Vergeef het mij, ik kom nu afscheid van je nemen. Misschien zien we elkaar nog eens in een ander leven” zei ze zachtjes.
Ineens hoorde ze een zwoele stem en ze keek op, daar stond hij …… haar mooie Rodney, met zijn pretoogjes die leken te glinsteren. Hij had een mooie smile op zijn gezicht en hij knikte tevreden in haar richting, alsof hij zich berust had in de situatie. Romy stond op knipperde met haar ogen en deed een grote stap naar achteren, ze wist niet als ze bang van hem moest zijn of hem om de hals vliegen. Kon het trouwens wel, vroeg ze zich meteen af. Hij is tenslotte gewoon een geest.
“Wees niet bang Romy, ik kom afscheid van je nemen ..... bedankt dat je mij verlost hebt van die nare plek waar ik heel lang vast gezeten heb. Jouw liefde heeft mij veranderd, ik leefde met heel veel haat, woede en wrok in me en dat hield me gevangen in een duistere plek, ik kon de oversteek niet maken naar het hiernamaals omdat ik nog ‘gebonden’ was. Ik voelde alsof ik nog veel af te maken had. Jouw liefde heeft mij verlost van alles wat mij achter hield. De plek waar ik nu ben is waar ik dien te zijn, samen met al mijn eigen familie. Jij blijft ook altijd in mijn hart. Ik hou intens veel van je en hoop je weer tegen te komen ….. mijn Romy. Onthou, je bent altijd van mij” zei hij met een ondeugende glimlach terwijl hij langzaam vervaagde voor haar.
Ineens was hij compleet verdwenen.
Romy zat nog een poosje op het graf en ze huilde het uit. Daarna liep ze naar het afdakje waar de anderen op haar stonden te wachten.
Romy heeft Rodney na haar afscheid nog vaak in haar dromen gezien, soms vond ze dat lastig.... want ze kon zodoende moeilijk afsluiten als hij haar steeds kwam bezoeken. Tante Maureen had uiteindelijk een ‘prati wasi’ voor haar gedaan zodat ze ze band tussen haar en Rodney kon verbreken. Hierna heeft Romy nooit meer ‘last’ gehad van haar geliefde.
Inmiddels is ze met Tony in de blijde verwachting van een dochter. Ook Sylvia vond liefde en had een leuke relatie met Bas. De moeder van Rodney zoeken ze af en toe nog op, ze kon de dood van haar zoon eindelijk een plekje geven nadat tante Maureen haar ook een ‘prati wasi’ (*cultureel badje, om haar op spiritueel vlak te scheiden van haar zoon) gegeven had. Het was makkelijker voor de moeder om los te laten omdat ze nu weet dat hij eindelijk nu op de juiste plek zit en gelukkig is.
Trouwens, mensen die in coma zijn beleven vreemde dingen in de andere wereld waar ze in terecht komen, en dat is een feit, het is ook onderzocht en er zijn veel studies over gedaan. Romy is daar het levende bewijs van.
En het nachtclub leven,
Dat hebben we volledig achter ons gelaten ……
Want niet een ieder die je daar ontmoet is een mens.
🌺 Ik hoop dat jullie genoten hebben van deze waargebeurde
ervaring. Het is een ervaring van een familielid van mij, die
dit echt ervaren heeft.
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties