STORY 631: NANI, WAAR IS MAMA?

⬛️ Ingezonden door: Jerry Mohammed

                    ⚜️NANI, WAAR IS MAMA?⚜️
————————

OST leden, hier een tori van heel lang terug. Dit speelde zich af ergens op een platteland in Suriname en verteld door een zekere mevrouw, ik noem haar voor het gemak Bea. Van haar kreeg ik dit verhaal.

Deze mevrouw was toen 15 jaartjes jong, ongehuwd en ging nog naar school. Ze raakte verliefd op haar buurjongen en raakte al gauw in verwachting. Bang als ze was, durfde ze niemand te vertellen. Jong en nog schoolgaande, superstrenge ouders en opgegroeid in een strenge eeuwenoude cultuur en traditie. Stel je voor dat haar ouders dit te weten zouden komen, hoe verder? Aan wie moest ze het dan vertellen? Aan de juf? Aan een vriendin? Zal ze haar vruchtje laten verwijderen? Maar hoe? Ze had geen enkele weet hierover.

Ze had wel een vriendin met wie ze van alles kon bespreken, zo ook over die ene Rakesh op wie ze verliefd was geraakt. Hij was toen nog 17 jaar en werkte met zijn vader op de rijstvelden. Bea ging vaker stiekem met hem mee en daar tussen de polders hadden zij hun fun. Ze waren zo verliefd dat ze niet eens aan de consequenties dachten. Zal ze haar vriendin ook over haar zwangerschap vertellen dan? Of liever niet, wat als deze vriendin het rondbazuinde?

Van Rakesh kreeg ze het advies om cokoswater van een jonge vrucht te drinken. Zal het wel helpen? Nee, ze durfde het niet. Of toch wel? Bea trok haar stoutste schoenen aan en vertelde het maar aan een tante. En ja hoor, die vertelde het door aan haar ouders. Ook al vermoorden ze mij, kan mij niet schelen, dacht Bea. Je kan de klok niet meer terugdraaien.
Toen haar ouders dit schandalige nieuws vernam werd Bea zodanig in elkaar getrapt door de vader totdat ze haar bewustzijn had verloren.

Gewapend met houwer en tjap wilde de vader zich begeven naar de ouders van Rakesh, maar hij werd tegengehouden door de rest van de familie. Het was een herrie van hier tot ginder, de vader brieste als een leeuw en om zich verder te bedaren dronk hij die dag bijna een hele fles rum om dan als een dronken os in slaap te vallen.

Bea's moeder huilde tonnen vol tranen, ze jammerde, Bea haar enige dochter bracht schande in de familie. Wat zullen de buren denken hierover, het is een kleine gemeenschap en voordat je denkt wist iedereen het.

De volgende dag werd ze naar een oude vrouw gebracht, ze kreeg iets bitter te drinken. Of ze het wilde of niet, ze moest het opdrinken. Dat vruchtje moest eruit. Stel je voor, een ongehuwd meisje met baby, wat een schande voor de familie. Abortus is de beste optie voor hun. Het vruchtje kwam eruit en werd begraven, ergens ver weg op de grens met de rijstvelden en het perceel tussen de koeien en schapen achterin.

Bea werd daarna letterlijk en figuurlijk weggejaagd uit huis, haar ouders scholden haar voor vies en vuil uit, ze was een koetia, een hoer, een motjo etc. Ze werd gestuurd naar Paramaribo, ver weg van haar geliefde Rakesh en werd opgevangen door een tante, deze tante was nog erger dan een heks, maar ja, Bea had geen keus. Ze werd tenminste niet vermoord door haar vader. Zij moest haar school afronden en moest wat worden in de maatschappij.

Ongeveer 2 maanden daarna werd Bea's moeder opgenomen in een psychiatrische inrichting, ze kreeg constant dromen van een kleine jongen die naar zijn moeder vroeg. Ze werd daardoor ziek en zieker en uiteindelijk belande ze bij de dokter die haar doorverwees naar een psychiater. Uiteindelijk pleegde ze zelfmoord, ze kon de situatie niet meer aan. Kort daarna vertrok de vader naar Nederland met de rest van het gezin nadat hij zijn perceel en woning had verkocht. Of de nieuwe bewoners ook last hebben van de geest van het jongetje is niet bekend. Bea wilde het ook niet weten.

Dit zielig verhaal van Bea heeft een happy end. Toen ze jaren later ging solliciteren voor een baan bij de overheid ontmoette ze een zekere heer die afdelingshoofd was. Ze herkende hem meteen. Ja het was Rakesh. Hij studeerde intussen ook af en was nog steeds ongetrouwd.

Het was een blije ontmoeting en je raad het al. Rakesh en Bea zetten hun relatie voort, zweren elkaar trouw en zijn nu man en vrouw. Samen hebben zij drie volwassen zonen en hebben deze met heel veel liefde en geduld opgevoed en grootgebracht. Ze stappen af van dat ouderwetse gedoe en hebben hun zonen een moderne opvoeding bijgebracht, ver weg van die oude vervallen traditie.

Toeval of waren ze voor elkaar bestemd? Bea en Rakesh bedanken de Schepper nog steeds dag en nacht hiervoor dat zij toch alsnog bij elkaar zijn en samen oud kunnen worden.

Er is een oude gezegde.... Ala patu habi ing tapu, onder welke omstandigheden en situatie dan ook, wat er ook gebeurt, je zal ooit weer herenigd worden als een koppel indien twee zielen voor elkaar bestemd zijn.

⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.