STORY 607: MIJN GEWETENLOZE SCHOONMOEDER

⬛️ Ingezonden door: Tasha

           ⚜️MIJN GEWETENLOZE SCHOONMOEDER⚜️
————————————

Hallo leden van OST, ik zal me zelf voor dit verhaal Tasha noemen. Ik was 20 jaar oud toen ik in een relatie stapte, ik ben een Afro Surinamer en hij een mohamedaan, zijn moeder creool en zijn vader javaan. Ik ontmoette SAÏD toen ik op het SPI zat.

Voordat ik verder vertel over mijn relatie, wil ik even een beetje info geven over me zelf. Mijn moeder is overleden voordat ik in deze relatie gestapt ben. Ik was destijds 18 jaar.

We woonden op een erf met 3 huizen "een prasi osso djari" (een erf met daarop meerdere huizen gebouwd) & die middag waren wij niet thuis. Mijn moeder was bij die kraan op het erf toen ze een enorme slag voelde net alsof ‘iets’ onzichtbaar haar geslagen heeft. Toen ze geschrokken rondom zich keek, zag niks/niemand, dus had ze geen idee wie haar geslagen had. Ze had enorm veel pijn, dus met moeite wist ze haar weg te banen naar de buurman, klopte op zijn deur. Hij schoot haar te hulp, hij heeft haar in alle haast gebracht naar het AZ, want hij kon aan haar zien dat het echt niet goed met haar ging.

Daar heeft mijn mams een week en 3 dagen gelegen. Het leek alsof alles beter met haar ging na die periode, maar vrijwel plotseling is ze ineens overleden. Uiterst vreemd, het was wel opvallend dat mijn moeder sinds aankomst in het ziekenhuis niet meer wilde eten en drinken.

Een oma die in die zelfde kamer lag als mijn moeder, vertelde mij dat mijn moeder elke nacht door iets onzichtbaar van haar bed gesmeten werd. Het waren altijd de verpleegkundigen die haar dan kwamen helpen en weer in bed moesten leggen. Als wij op bezoektijd daar waren, kon mijn moeder ons niks vertellen omdat ze dan moe, toegetakeld en er slecht aantoe was. Ze had een zuurstofmasker om en men had haar medicatie gegeven tegen de pijn, waardoor ze meer slapend dan wakker was.

Die woensdag toen ze zou sterven moest ik een boodschap voor haar doen. Het regende heel hard die dag, dat herinner ik mij nog. Ik was toen met de fiets bij AZ aangekomen in die zware regen, ik heb mijn fiets gegooid en rende naar boven. Mijn moeder vroeg met zwakke stem aan mijn pa “ Marius waar ga ik naar toe?....doe die shutters open, let goed op mijn kinderen. Didibri no wani mi sjie fa mi tjieng e gro kong. Let goed op ze en geeft ze aan Niemand”.
(*De duivel wil niet dat ik lang genoeg leef om mijn kinderen op te zien groeien. Let goed op mijn kinderen, geef ze aan niemand).

Mijn lieve moeder blies toen haar laatste adem uit, en daar lag haar levenloos lichaam. Libi sma kiri mi ma nanga takroe sani. ( *Mijn moeder is niet zomaar gestorven, het zijn mensen die mijn moeder hebben doen sterven middels duivelse krachten ).

Okay en nu weer naar de rest van mijn verhaal;
Ik was letterlijk helemaal verliefd en SAÏD ook op mij. Nadat wij mekaar een poosje kenden vertelde ik mijn vader over hem. Mijn vader zei tegen mij dat ik hem dan moest brengen om kennis te maken. Zo gezegd, zo gedaan.

Ik liet hem een dag kennis maken met mijn vader. Daarna liet Saïd mij kennis maken met zijn moeder (Vrouw Corrie) en ook met zijn zussen. Ik was vanaf die kennismaking welkom bij elk van ze. Na een aantal bezoekjes thuis bij die moeder zei ze “meisje als ik jouw lijn had zou ik echt dingen doen in de wereld”. Ik lachte ff maar zei niks. We gingen een andere dag weer op bezoek bij Corrie en ze zei plotseling tegen mij “Je moet geen straps bloesjes dragen wanneer je hier op bezoek komt, ik heb een man en a sa abi lostoe” (*ik heb een man hier in huis en je zal verlangens bij hem opwekken).

Ik zei “okay tante, het is prima, ik zal erop letten!”.

Toen ik in de auto zat met Saïd vertelde ik hem wat zijn moeder gezegd had en liet hem weten dat ik liever niet meer op bezoek bij zijn moeder wilde gaan. Ik wilde problemen voorkomen en dat leek me het beste om afstand te houden. Ik werd er behoorlijk ongemakkelijk van dat die vrouw dacht dat ik haar man wilde hebben. Of tenminste zo kwam dat bij mij over.

Niet lang daarna, op mijn 22ste, werd ik zwanger en Saïd vertelde zijn moeder hierover. Wel mensen....Vrouw Corrie werd zo kwaad, ze ging tekeer en zei “nee, dat kan niet!!! Ik heb mijn zoon nog niet losgelaten. Wel nu, now a oorlog o bigin’”. Ik begreep niet wat ze daarmee wilde zeggen, maar ik probeerde mij er niet al te druk over te maken. Misschien reageerde ze alleen zo vanwege de schrik van het moment.

Enkele weken verstreken ….

Saïd was voor het werk in het buitenland en ik was alleen in de slaapkamer, streelde mijn zwangere buik. Ik lag op bed, op mijn rug met gesloten ogen, mijn lichten doe ik altijd uit zodat mijn ogen kunnen rusten. Maar vanuit de ramen kwam er voldoende licht naar binnen, van de lampen buiten. In de schemering zag ik plotseling een figuur die naar mij stond te kijken.

Het was een zwarte vrouw met een bob kapsel, met een gezicht zo zwart als roet. Ik weet niet als ze ogen had, want ik kon geen ogen zien in haar gezicht.

Ik schreeuwde toen “Jezus christus!!” en rende de kamer uit naar mijn broer. Hij had wintie’s en hij raakte gelijk in trans en hij zei “dit is werk van jouw schoonmoeder, zij heeft deze takru sanie hierheen gestuurd!!!”. Toen gaf hij mij één of ander culturele ‘medicijn’ en daarmee moest ik baden ter bescherming van mijn kind en ik. Ik voelde me daarna een stuk beter en was minder bang.

Later toen ik weer ben gaan slapen, droomde ik dat ik een vreselijke aanrijding gemaakt had met de auto van mijn vriend. Geen kleine aanrijding hoor, het was echt een enorm serieuze aanrijding. Ik probeerde mij geen zorgen te maken over deze droom, maar de volgende dag belde Saïd me op en vertelde mij dat hij een vreemde droom gehad heeft de nacht ervoor. In die droom was hij betrokken bij een vreselijke aanrijding. Ik schrok, liet hem weten dat ik ook zo een droom gehad heb maar dat ik degene was die betrokken was in die aanrijding.

Toen zei Saïd bedenkelijk “hmmmm....iets klopt echt niet”.

Gelooft u mij, ik wist niet veel over het culturele dus liet ik het maar voor wat het was. Maar ik sprak er wel met mijn bigi sma’s (oudere broers) over en deed bepaalde rituelen die ze mij adviseerden te doen.

De volgende ochtend liep ik voorbij een huis, in een soort van boro pasi (*zij weggetje). Ik zag een oude vrouw zitten voor haar woning. Ik groette haar netjes aangezien ze mij aankeek, maar verder kende ik haar niet. Ze riep me, ik liep naar haar toe. Het eerste wat ze tegen me zei was “Joe no moes rij a wagi foe joe masra moro. Teh’ joe kies’ a ptjieng ie mag rij a wagie baka”
(*Rij die auto van jou vriend voorlopig niet meer, pas wanneer je bevallen bent mag je dat weer doen).

Ondanks dit een volslagen vreemde vrouw was, geloofde ik haar meteen en wist dat ze niet zomaar iets zei. Het liet mij weer meteen aan de dromen van mijn vriend en ik denken. Ik beloofde de vrouw vanaf nu geen auto meer te rijden tot de baby geboren was. Ze knikte en keek mij bezorgd aan “wisie de tap’ a wagie en joe ow las’ joe libi ef’ joe neh arkie. Joe nanga a tjieng ow dede. No rij a wagie mi pikin!”.
(* Iemand heeft die auto met zwarte magie bewerkt, je zal je leven kwijt raken als je die auto toch zal gaan rijden. Niet alleen jij maar ook je kind zullen het leven verliezen. Mijn kind, rij die auto niet!).

Ik bedankte haar en ging toen verder. Het hield me wel behoorlijk bezig wat ik gehoord had van die vrouw.

Ik ben vervolgens voor wat afleiding op bezoek geweest bij een paar (veel oudere) nichten van mij en die zeiden “Tasha, Jouw schoonmoeder is hier langs geweest en ze sprak een hoop vreemde dingen. Ze is op haar knieën gezakt en heeft toen gezegd, tasha zal zien hoe ze haar kinderen ter wereld zal brengen, want het zal niet makkelijk voor haar worden. Het zal niet op de normale/ natuurlijke wijze geschieden. A sa tjari ala deng pikin’ sa ow kisi kong’ nanga pijn”. (* ze zal al haar kinderen met pijn op deze aarde brengen).

Ik schrok toen ik dit hoorde, maar probeerde er niet teveel aan te denken want mijn kind moest geen last van mijn stress krijgen. Ik ging naar controle en de dokter zei “mevrouw, uw baby ligt helemaal niet goed. Als jouw baby niet keert gaan we haar via keizersnee eruit moeten halen, want de kans is anders groot dat ze anders verstikt in haar navelstreng”.

Ik ben toen geweest bij oma dapleng, een oude Javaanse vrouw die bekend stond om haar goede massages en cultureel werk. Zij stelde me gerust “komt goed mijn schat, na mijn massage zal die baby weer goed gaan liggen zodat je een makkelijke bevalling zal hebben”. Na de massage leek het inderdaad alsof alles goed was met de ligging. De week daarop ging ik weer voor controle. De dokter zei opnieuw tegen mij “ziet er niet zo goed uit, ik zie een stuit ligging met de benen wijd open”.

Iemand in het ziekenhuis zei tegen mij “ga bij zuster Pengel, zij helpt ook kinderen draaien voor de geboorte”.

Ik heb deze mevrouw opgezocht in het s'lands hospitaal, ze zei tegen mij dat het te laat was om nog wat te betekenen voor me. Ik was al veel te ver in mijn zwangerschap, ik moest al bijna bevallen. De week daarop ben ik geweest voor controle en de dokter zei “je moet opgenomen worden, je mag niet meer naar huis”. Ik zei “Nee ik ga eerst naar huis en kom terug”. Hij zei “kom wel terug voor 2 uur”. Ik ben daarna opgenomen en die arts zei “praat met je baby, vraag haar eruit te komen, meestal helpt dat wel. Als ze niet voor maandag komt gaan we haar via keizersnee ter wereld brengen”.

Wel mensen, ik heb gebeden en gebeden. Heb veel gesproken met de baby. Tevergeefs, nooit is die baby uit zichzelf gekomen en maandag morgen hebben ze mij geholpen. Saïd heeft zijn moeder het blijde nieuws vertelt, uiteraard was ze helemaal niet blij toen ze dit te horen kreeg. Vrouw Corrie gaf als antwoordt “dat kind is mijn kleinkind niet!”.

Ondanks ik wist hoe gemeen Corrie was, kwamen haar woorden toch heel erg hard aan bij mij. Ik had gehoopt dat ze bij de geboorte tot inkeer zou komen. Maar nee hoor, die vrouw bleef wreed, ze heeft mijn kindje ook nooit geaccepteerd. Na 3 jaren raakte ik opnieuw zwanger. Ik had wat beweging nodig, ik moest veel lopen, dus ben een eindje gaan wandelen. Bij aankomst in de buurt waar ik ben opgegroeid, zag ik Meneer Sjaak (een voormalige buurman van mij ), een oude man die aan “koeltoeroe”(culturele) zaken deed.

Hij was Engels sprekend, maar ik zal alles vertalen naar het nederlands.

Meneer Sjaak vroeg mij “wie heeft dat met je gedaan?”, terwijl hij met zijn vinger wees naar mijn zwanger buikje. Hij wilde weten wie mij zwanger gemaakt had. Ik legde hem uit, de zoon van die vrouw Corrie die op de hoek van de XXX straat en de XXX straat woont. Toen meneer Sjaak dit hoorde, werden zijn ogen groot van de schrik. Ik zag paniek in zijn ogen, jammerend zei hij “mijn god toch, wat wilde deze vrouw mij toch laten doen!!!? Ze wil zeker dat jouw moeder mij af zou komen slachten”.

Ik begreep er natuurlijk niks van en zei “welke vrouw?!”.
Hij zei “vrouw Corrie, jouw schoonmoeder ..... zij is bij mij geweest eens, niet zo lang geleden en ze vroeg mij om iemand voor haar te doden. Iemand die haar iets pijnlijks aangedaan heeft en slecht is. Nu is mij duidelijk, jij was degene die ze dood wilde maken. Maar ik weigerde iemand te doden en toen is ze ontzettend kwaad op me geworden. Ze bleef mij smeken het werk te doen, maar ik heb niet gevraagd wie ik diende te doden en bleef weigeren. Ik maak mijn handen niet vuil aan dit soort werkjes. Gelukkig dat ik mij niet heb laten overhalen, want ik ken jou sinds je een klein meisje was. Ik weet dat je van goede huize komt, ik heb je zien opgroeien en weet dat je geen moeder meer hebt. Als ik jou met wisie bewerkt zou hebben, wat jouw dood zou worden, weet ik zeker dat jouw moeder mij zeker iets aan zou komen doen. Ook al leeft ze niet meer, geloof mij maar, ze zou mijn nek voor me komen breken”.

Ik keek angstig en dat zag meneer Sjaak ook. Hij zei “maak je geen zorgen, ik ga Corrie een lesje leren”.

Mensen, vrouw Corrie ging maar door met haar ‘wisie’ (zwarte magie) praktijken. Ze had duidelijk iemand anders gevonden die haar hielp met haar demonische werkzaamheden.

Wanneer ze mij zag over straat schold ze mij vies en vuil uit. Ik probeerde me er niet aan te storen, want ik was zwanger en wilde zo min mogelijk stressen. Toen het tijd was om te bevallen van mijn tweede kind, wilde de baby niet dalen. In tegendeel zei de arts dat het leek alsof de baby aan het ‘stijgen’ was. “Ik begrijp hier niks van, waarom gaat alles zo moeilijk om dit kind eruit te halen. Ook al wat wij doen, de baby ligt steeds verkeerd en je hebt geen smalle bekken, dus de baby zou eigenlijk makkelijk eruit moeten komen. Maar het lukt gewoon niet” hoorde ik de arts moedeloos zeggen tegen de anderen in de verloskamer.

Ik werd opgenomen en er werd weer tegen me gezegd “als het kindje binnen 2 dagen nog niet ingedaald is, dan gaan we een kiezersnee moeten toepassen”.

Zondag laat in de avond kreeg ik weeën zonder resultaat, mijn kindje was heel veel gaan ‘stijgen’ en het was enorm gevaarlijk voor mijn hart. Maandagochtend heel vroeg ben ik geholpen. Mijn baby was gelukkig gezond toen die geboren was, maar de baby kreeg na een paar uurtjes plotseling enorm hoge koorts, ongeveer 40 graden. Mijn baby is toen geplaatst in een bekken met koud water om af te koelen. Later daalde de koorts beetje bij beetje en ik was toen weer gerust.

Saïd vertelde Corrie over de geboorte van haar tweede kleinkind. Opnieuw herhaalde ze “ik wil helemaal niks horen, het kan me niks boeien! Deze kinderen zijn geen familie van mij, ze bestaan voor mij niet! Onthou het .....Jouw kinderen met haar zijn niet mijn kleinkinderen!”.

Deze keer werd Saïd behoorlijk kwaad en schold zijn moeder uit, hij zette haar flink op haar plek. Want hij wist ook dat ik niks met zijn moeder gedaan heb dat ze zo een gloed hekel aan mij had. Saïd heeft besloten om verder te gaan met zijn kinderen en zijn gezin. Het besluit van Saïd om zijn moeder op afstand te houden, was zijn eigen besluit en niet de mijne. Ondanks dat mens zo slecht is, zou ik haar nooit weghouden van haar zoon. Maar ja, ze heeft het zelf verpest en het was Saïd zijn eigen besluit te kappen met haar.

Maar Gado no e sribi (God slaapt niet), want Corrie kreeg haar verdiende straf. Zij wilde mijn leven en dat van mijn kinderen nemen, zij wilde ons dood maken zonder reden. Maar God heeft anders beslist, want vrouw Corrie werd op een of andere dag met een 4 bij 4 geslagen door een buurman te leiding 7b. Ze was toen voor 99% al dood, want ze lag daarna voor korte tijd in coma in het ziekenhuis. Ik weet niet wat deze buurman ertoe gedreven heeft, als ze ruzie met elkaar hadden ofso, maar Corrie kreeg zo haar straf.

Met mij gaat het prima, mijn kinderen zijn nu 15 en 12jaar. Mijn slechte schoonmoeder is intussen al twaalf jaren overleden en begraven. Ik begrijp tot de dag van vandaag niet waarom die vrouw zo intens veel haat voor mij had dat ze mij zelf dood wilde hebben.

Amar (Corrie’s oudste zoon) kwam mij beschuldigen, dat ik zeker ergens een vinger in de pap heb, aan zijn moeder’s dood. Ik zei toen “Ik laat jou en die misplaatste beschuldigende woorden van jouw voor de lieve heer daar boven. Hij kent de waarheid en hij zal afrekenen met je”.

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna hilton.