🟩 Ingezonden door: F.M
⚜️DE PEUTERTJES⚜️
——————————————
Hallo leden van OST, ik heb namelijk een heel goede band gehad met mijn wijlen grootmoeder. Ik heb veel van haar geleerd en had het voorrecht veel verhalen (met historische waarde) van haar overgeleverd te krijgen. Vandaag deel ik eentje daarvan.
Ik moet rond die tijd zestien of zeventien jaar oud geweest zijn. We waren pas verhuisd naar het district Saramacca. Zo nu en dan hoorde ik rond middernacht het geluid van muntjes. Hetzelfde geluid alsof iemand een muntenzakje door elkaar schudde. Het geluid bleef enkele minuuten aanhouden, de honden sloegen dan op hol en precies zoals het gerinkel kwam, verdween hij weer.
Na dit enkele keren meegemaakt te hebben, besprak ik het voorval met mijn grootmoeder. Zij vertelde me dan het lugubere verhaal van de peutertjes. Er werden vroeger kindjes van de meest arme gezinnen ontvoerd door de rijken die de wens hadden nog rijker te worden. Dit gebeurde voornamelijk in de buiten wijken en verre districten. Er werd dan een kuil gegraven waarin zo'n peutertje recht in kon zitten.
Het kindje kreeg dan rijst of snoep om te eten. In de kuil werd er ook een dia (olielampje) en een muntenzak met gouden munten of geld geplaatst. Daarna kwam er een compacte houten deksel over het gat en werd het kindje levend begraven. Als het olielampje dus uitdoofde wilde dat zeggen dat het kindje ook gestikt was vanwege zuurstofgebrek. Er werden dan spreuken uit een magisch boek (Inderdjaal) geciteerd en zo werd het kindje een zombie, bakroe, een wandelende demoon of hoe je het ook wilt noemen.
Deze peuter zou dan waken over de rijkdommen van de mensen die het ritueel met hun gedaan hebben. En zo een bakroe zou ook gaan stelen voor hun meester.
De rituelen verschilden soms van elkaar. Soms werd de tong van de peuter afgesneden zodat die nooit aan iemand kon vertellen wie hem/ haar dit had aangedaan. Stierf de "baas" van dit zombi- peutertje zonder voor een opvolger te zorgen, bleven deze bakroes rond dwalen en werden een last voor de omgeving.
Het gevolg is dat mensen met een sixth sense het geluid van de muntenzakjes nog kunnen horen, terwijl deze arme zieltjes nog steeds ronddolen. Mijn grootmoeder behoorde zo'n 60 jaar geleden ook tot de allerarmsten, maar verbood haar kinderen streng nooit eten of snoep aan te nemen van vreemden. Eerst dacht ik dat haar trots en haar ego haar in de weg stond.
Na dit verhaal aangehoord te hebben, begreep ik waarom grootmoeder dit deed. Ze was altijd als de dood voor ontvoeringen, dus ik geloof haar verhaal wel van de rinkelende muntenzakjes. Soms hoor je nog tot diep in de nacht het geluid van die rinkelende munten zakjes.
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.
Reactie plaatsen
Reacties