STORY 589: HET VERHAAL VAN MEESTER YANG - DEEL 6

🟩 Ingezonden door: Seyi Maru

          ⚜️HET VERHAAL VAN MEESTER YANG⚜️ DEEL 6
——————————————

Hij dacht dat er daar achter op het terrein misschien vrienden/ arbeiders van Yang zaten en dat wilde hij niet. Er mochten geen betuigen zijn die dit zouden zien dat ze een moord zouden begaan. De ene agent die naar achteren rende bleef een tijdje weg. De andere agent rende toen ook naar achteren om te kijken wat zijn collega daar zo lang deed, denkende dat hij misschien versterking nodig had voor datgene wat daar gaande was.

Terwijl deze vent naar achteren rende, bedacht hij zich en rende even richting de poort. Yang zag hem een gebaar maken richting Marinus. Hij maakte een gebaar van “meer geld” en Marinus gilde dat het okay was. Hiermee zeggende dat hij akkoord ermee ging dat de agent meer betaald wilde worden, want dit werk leek ingewikkelder te worden nu daar er vrienden van Yang op het perceel waren. Als ze niet 1 man moesten vermoorden en moesten laten vermissen, maar daarvoor in de plaats misschien nog 5 of 6 werknemers, dan beloofde dit een zware nacht te gaan worden.

Marinus vond dit natuurlijk geen probleem. Iedereen moest dood! Hij zou er wel voor betalen.

Maar toen de agenten daar achter op het perceel waren, zagen ze nergens de arbeiders die ze verwacht hadden te zien. Het terrein was gewoon donker en verlaten, maar ze hoorden wel enorm luide geluiden. In de eerste instantie konden ze niet meteen zien vanwaar het geluid kwam. Maar bij nadere inspectie zagen ze tussen de enorm grote bomen, een hele grote metalen poort verschijnen….. alsof daar een portaal geopend werd naar een andere wereld.

De agenten wisten niet wat ze zagen en waren behoorlijk geschrokken.

Door de open massieve poort, kwam er ineens een verdomd groot figuur. Het was meester Lai, hij kwam met zijn glinsterende harnas met opgetrokken zwaard, gereed alsof hij klaar was om in een oorlog te gaan strijden. Hij torende uit boven de twee heren, hij was zeker 4 meter of langer. Dit tot de grote schrik van de agenten, ze wisten even niet wat te doen.

Meester lai, wees met zijn vinger naar Marinus en sprak met de luide stem, die klonk als donder door de stille nacht. “Jij, je gaat betalen voor je daden!!!”.

Hiervan schrok Marinus zodanig dat hij uit de auto stapte en haastig enkele rituelen deed. Hij riep al zijn duivelse krachten bijeen, vroeg ze hem bij te staan voor dit gevecht. Natuurlijk kon niet een ieder dit waarnemen wat er gebeurde. Want je moet er de gave voor hebben om dit allemaal te kunnen zien.

En Yang kon zien hoe er vanuit Marinus zijn kant een ongekend aantal demonische wezens het terrein op begonnen te rennen. En hoe meer Marinus verder ging met zijn rituelen en oproepen van demonen, hoe meer er het terrein binnen renden. Het leek alsof hij een ander portaal geopend had die rechtstreeks leidde naar de hel. De agenten die allerlei vreemde demonen het erf op zagen rennen in alle richting, raakten in paniek en ze stonden letterlijk bibberend tegen de woning aan te ‘schuilen’ in een hoek.

Maar toen de demonen ook hun richting op renden begonnen ze in de wilde weg te schieten. Natuurlijk kan je met een wapen niks aanrichten bij demonen, dus er gebeurde niks. Uiteindelijk renden de twee heren weg van het terrein. Ze keken niet eens meer in de richting van Marinus, enige wat ze wilden was vluchten van deze vreselijke wezens (takru sanies).

De demonen sprongen allemaal als vliegen in de richting van meester Lai, maar die sloeg ze met gemak allemaal met zijn zwaard in tweeën.

Toen meester Lai haast alle demonen afgeslacht had, raakte Marinus in paniek. Meester lai liep naar hem toe, hij zag dit en hij probeerde weg te vluchten. Marinus beefde zodanig dat hij niet eens behoorlijk kon lopen. Hij viel tijdens het rennen in het zand van de weg. Hij gilde paniekerig met een trillende stem “wat voor ding ben jij, wat moet je van me?!!!! Ga weg, laat me met rustttt!!!! Ik zal je meer betalen wat die stomme chinees je betaald, zeg me maar wat je van me wil. Ik kan je veel meer geven dan die kleine klootzak. Bespaar mij, je zal geen spijt hebben”

Meester Lai greep Marinus aan zijn hoofd, bond een stuk touw aan zijn benen en sleepte hem over de zandweg richting het perceel. Eenmaal op het terrein, sleurde Lai hem richting de grote imposante ‘poort’ die nog steeds open stond. Als je door de poort keek, kon je niks zien dan alleen maar een zwart gat …. Je kon daarbinnen alleen schreeuwende wezens horen, die klonken alsof ze heel veel pijn hadden en daar niet blij waren.

Marinus schreeuwde naar Yang “help me!!!!!! Het spijt me echt, ik ben te ver gegaan deze keer, ik weet het! Vergeef me. Ik beloof het, ik laat je met rust. help me alsjeblieft?!!!!! Doe dan Yang, helpppppp!!!!”. Schreeuwend en spartelend, terwijl lai hem sleepte als een speelgoed over het zand. Marinus huilde, jammerde en smeekte, hij had schaafwonden over zijn geheel lichaam, hij bloedde overal. Toen ze de poort bereikt hadden smeet meester Lai hem door het zwarte gat die te zien was tussen de twee pilaren van de poort.

Ineens was er een stilte, het gegil en gejammer van Marinus was voorbij. Nu was de nacht ineens angstvallig stil. Meester Lai gaf een knikje en stapte daarna zelf binnen de open poort. De deuren van de spirituele poort sloten zich met een luide knal, die Yang door merg en been kon voelen. Vlak voor zijn ogen verdween de wonderbaarlijke verschijning van deze grote poort.

Yang keek rondom zich op het perceel, overal zag hij de demonische wezens liggen van Marinus, die aan stukken gesneden waren door het zwaard van meester Lai.

Wat meester Lai precies gedaan heeft met Marinus, is niet duidelijk maar zijn lichaam werd twee dagen na dit gebeuren ineens ontdekt ergens op een verlaten plek in het bos. Hij werd gevonden in een vreselijke staat van ontbinding, het lijkt zag eruit alsof hij door een wild dier uit elkaar gescheurd was. Kort gezegd, er was niet veel meer van hem over. Men dacht dus dat hij door een wild dier aangevallen was en men zocht er niks vreemd achter.

De twee agenten die het Terrein uit renden, hadden zich van angst in enkele struiken in de straat verscholen. Toen ze zagen dat Marinus aan een touw gesleept werd aan zijn benen, durfden ze niet te voet verder te vluchten. Want als zo een groot wezen achter ze zou rennen, hadden ze geen schijn van kans. Op een onbewaakt moment, toen meester Lai weer het terrein opgegaan was, met de gillende Marinus, renden ze naar de auto die nog buiten geparkeerd stond. De sleutel zat nog gewoon in het contact.

Met de hoogste spoed scheurden ze de straat uit in Marinus zijn voertuig. Toen ze op een veilige locatie waren, hebben ze het voertuig ergens geparkeerd, en zijn daarna te voet verder gegaan naar de plek waar hun eigen auto stond. Ze wilden niet gesignaleerd wilden worden in Marinus zijn voertuig.

Maar met geen van deze politie agenten is het goed afgelopen. Eentje heeft zichzelf van het leven beroofd door zichzelf in het hoofd te schieten met een jachtgeweer. Hij was blijkbaar bang dat meester Lai achter hem aan zou komen en hem zou laten boeten voor zijn aandeel in het bedreigen en eventueel beramen/ voorbereiden van een plan om Yang te vermoorden. Het grote monster wat hij gezien had (meester Lai bedoelende), had hem behoorlijk bang gemaakt.

Hij had nog nooit een “geest” of “demoon” gezien. En sinds hij meester Lai en de demonische wezens van Marinus gezien had, was hij compleet doorgeslagen. Hij twijfelde aan alles van het leven, hij was spiritueel/ geestelijk niet sterk genoeg, hij is toen gek geworden. Soms was hij normaal, dan sprak hij over het gebeuren met een ieder die het maar wilde horen, en weer andere dagen was hij compleet onaanspreekbaar. Dan begon hij met zichzelf te praten, alsof hij geesten zag die anderen niet konden zien. Hij gilde dan, rende weg en zag er angstig uit. Op den duur kon hij het blijkbaar niet meer aan, op een onverwacht moment schoot hij zichzelf dus met het jachtgeweer.

De andere agent, idem dito, hij begon ook ‘dingen’ te zien en hij werd ook gek verklaard nadat hij steeds opgenomen werd in het gekkenhuis voor behandeling. Hoe lang hij daar gezeten is niet bekend.

Suriname is een klein land, dit alles kwam meester Yang ter ore, want mensen die hem kenden en dit verhaal van die agenten hoorden, zijn hem natuurlijk gaan vertellen. Uiteraard geloofde niemand wat die heren te vertellen hadden, want het klonk immers allemaal als wartaal, gekke-mans taal en fantasie. Maar belangrijkste is dat het nieuws meester Yang wel ter orde kwam, hoe het afgelopen is met deze agenten.

Marinus was dus uitgeschakeld,
Dus van hem had Yang geen last meer.
Maar Marinus had wel een portaal geopend kort voor zijn dood, waaruit er steeds demonen kwamen op het perceel die hij vervloekt had. Dit was ook de reden waarom meester Lai elke nacht een gevecht aanging, tot hij alle demonen verslagen had.

Lieve mensen, dit was mijn verhaal voor deze keer. Hoogstpersoonlijk verteld door meester Yang, toen hij nog in leven was. Ik heb uiterst veel bewondering gehad voor deze man, een eervolle, trotse en vooral wijze man.

Hij heeft zoveel pijn, verdriet en tegenslagen moeten doorstaan maar ondanks dit alles is hij altijd sterk gebleven en sloeg zich door alle obstakels heen die op zijn pad kwamen. Dankzij hem heb ik de waarden en normen van het gezinsleven beter leren begrijpen/ waarderen. Ik heb nog zoveel van hem mogen leren, dat mij vormde, waarvoor ik hem ontzettend dankbaar ben. Want zijn wijze lessen hebben mij gemaakt tot de man die ik vandaag aan de dag ben.

Voor degenen die denken dat er geen andere wereld bestaat buiten datgene wat wij zien, hebben nog erg veel te leren want er zijn heel veel dimensies waarover wij nog weinig over weten. 

Ik vertel een ander keer over Romenië, toen na meester Yang zijn overlijden op zoek gegaan ben naar Marinus zijn oorsprong.

Of misschien volgende keer horen jullie toen ik meester Yang zijn familie op ben gaan zoeken in Singapore, ik kijk wel welke ik als eerst zal vertellen.

🌺 Frisse ochtend verder.

⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.