🟫 Ingezonden door: C.M
⚜️OP VAKANTIE BIJ MILTON EN GEORGINA⚜️
————————
Frisse ochtend OST familie, zoals ik beloofde zou ik mijn ervaring met jullie delen, die ik meegemaakt heb in Nederland.
Voor degenen die even niet meer weten wie ik ben, ik ben die dame die enkele dagen geleden STORY: 570 met jullie deelde.
In februari 2019 ging ik met mijn dochter van 2 jaar op vakantie naar Nederland. Ik ben mijn broer Milton daar gaan bezoeken, die al een poos samenwoonde met zijn nieuwe vriendin Georgina. Uiteraard zou ik bij hun thuis logeren. Intussen zijn mijn broer en die dame niet meer met elkaar, maar destijds waren ze nog hartstikke verliefd. Het koppeltje woonde in Rotterdam, Capelle aan den ijsel in een hele mooie grote woning.
Georgina was veel ouder dan mijn broer, ik kon haar zelf mama noemen want het leeftijdsverschil was echt groot. Mijn broer was trouwens altijd dol geweest op oudere dames, hij vond ze veel volwassener en vooruitstrevender dan de jongere dames. Rijpere dames, dat was echt Milton zijn ding. Ik had er natuurlijk geen problemen mee, en begreep zijn beredenering wel. Hij was trouwens geen kleine jongen meer dus moest ie maar zelf weten wat hij deed.
De woning van mijn broer en Georgina had 6 verdiepingen, er waren dus behoorlijk veel trappen om op en af te gaan maar het was echt een prachtige moderne woning die van alle gemakken voorzien was. Ik mocht op zolder logeren, daar was de logeerkamer. Er was daar voldoende ruimte voor mijn dochter en ik.
Maar vanaf het begin voelde ik me op één of ander manier enorm bang in die woning. Ik was altijd bang als ik moest gaan douchen in mijn eentje en kon zelf niet verklaren waarom ik zo bang was. Het gevoel dat ik bekeken werd en daar niet alleen was kon mij niet loslaten. Je weet wanneer iemand je bekijkt en vanuit je zij hoeken krijg je een sterke ingeving bekeken te worden …. Nou, precies zo voelde het aldoor voor mij. Alleen kon ik niemand waarnemen en ik wist dat er niemand in mijn omgeving was.
Mijn broer Milton sliep met zijn vrouwtje op de 4e verdieping. S’nachts was het altijd eng stil, dus bekroop het akelig gevoel me steeds dat er iets niet pluis was daar in die woning. Maar ik kon er mijn vinger niet op leggen wat het precies was dus ik probeerde me zelf wijs te maken dat er niks aan de hand was. ‘Dit is een vreemde woning voor mij, ik moet alleen nog maar wennen en dan zal ik me stukken meer op mijn gemak voelen’ zei ik tegen me zelf.
In de woonkamer stond er een ouderwets dressoir van hout, afkomstig uit de oude tijd en je kon eraan zien dat het antiek was. Er waren ook ouderwetse houten poppen, beeldjes, souvenirs en een antiek geweer uit Suriname daar te zien. De woning was zodanig gebouwd, dat ik vanuit de zolder een inkijk had in de woonkamer op de begane vloer. Het was ongeveer alsof de zolder een binnen balkonnetje was, want ik kon dan naar beneden kijken in de woonkamer.
Mijn broer had speciaal voor mij een hele grote spiegel geplaatst op de zolder, zodat ik mezelf goed kon bekijken tijdens het aankleden. Er was geen andere spiegel op zolder dus ik vond die grote spiegel wel handig in de slaapkamer.
Het was de derde avond, het was middernacht en ik droomde over die grote spiegel. Er kwam een vrouwelijke gedaante uit die spiegel die gekleed was in een wit gewaad. Haar lange haren waren over haar gezicht dus kon ik geen gezicht zien. Ik was in shock en raakte in paniek, probeerde weg te komen en te gillen, maar dit lukte mij wederom niet. Ik kon gewoon niet bewegen, was helemaal bevroren en lag met open ogen op het bed.
Die ‘vrouw’ kwam naar mij toe, ze strekte haar handen naar mij uit en ze kwam dichterbij. Ik wilde het liefst zo hard mogelijk weg rennen maar dit lukte mij niet. In plaats daarvan kwam die geest bij me en raakte mij aan. Voordat je dacht, gebeurde er iets vreemd. Mijn geest sprong ineens uit mijn lijf en ik zag mijn lichaam op het bed liggen. Dit was dus geen normale droom meer, want ik had een spontane astrale projectie. Ik, mijn geest, zweefde nu vlak boven mijn ‘slapende ‘ lichaam die daar met open ogen lag. In mijn ooghoeken zag ik die gedaante ook nog staan in de slaapkamer.
Ik raakte in paniek, wat moest ik nu? Hoe was dit in hemelsnaam mogelijk? Niks was enger dan wakker te zijn en je lijf daar op het bed te zien liggen. Alsof dat niet erg genoeg was, stond er een enge gedaante vlakbij mijn lichaam. Geen idee wat voor vreselijks het mij aan zou doen, ik ben nog nooit zo bang geweest.
De eerste gedachte die in mijn hoofd sprong was “begin te bidden!” en dat deed ik ook. Ik heb een hele tijd staan bidden in me zelf. Uiteindelijk hielp dit, want die gedaante ging weg en mijn geest ging weer in mijn lichaam. Ik was ergens een klein beetje opgelucht, ondanks ik mijn lijf eerst niet meer kon voelen. Het was alsof ik verlamd was, niks lukte … mijn lichaam wilde niet mee werken. Ik kon niet opstaan van het bed. Ik wilde roepen naar mijn broer, maar ook dit scheen niet te lukken want er kwam geen geluid uit mijn mond.
Wederom besloot ik te bidden in me zelf, want bleek dat ik dus nog niet af was van die gedaante. Het was volgens mij nog steeds in de buurt en daarom kon ik mij niet verroeren.
“soema na joe?!! sori’ srefi, laat je zelf nu eens zien aan me, ik niet bang voor je, dat mag he wel weten!!! Ik ben hier met vakantie om een beetje ontspanning te hebben. Ik val je niet lastig en verwacht hetzelfde van je. Laat mij in rust genieten met mijn dochter van deze tijd. Stoor me niet!!” Zei ik in me zelf! Ik was natuurlijk wel bang, maar durfde dat niet te laten zien. Ik hoopte dat die gedaante die me lastig viel dit ook kon horen wat ik tegen ‘haar’ zei. Alleen kon ik niet praten, om de woorden luid uit te spreken.
Ik voelde mijn hoofd ineens opzwellen en ik kreeg het extreem koud. Kippenvel had ik over mijn geheel lijf. Ik weet niet als het ding niet blij met me was of als het alleen kwam door ‘haar’ aanwezigheid, maar het voelde gewoon echt niet fijn aan.!
Ik bleef bidden en bestraffen, ik riep aldoor Jezus Christus zijn naam aan. En toen …… verdween ineens het eng gevoel, het was duidelijk te merken dat de entiteit de ruimte op dat moment verlaten had. Ik plaatste me bijbel onder mijn kussen, de kamer voelde ineens heel aangenaam en anders aan. Vreemd genoeg heb ik verder heerlijk geslapen nadat dit gebeurd was. Ik werd deze nacht niet meer lastig gevallen.
De volgende ochtend werd ik wakker en ik was alleen thuis met mijn dochtertje. Mijn broer en zijn vriendin moesten natuurlijk werken. Ik wist vooraf dat Milton niet vaak thuis zou zijn, want hij ging naar school en hij werkte daarnaast ook. Dus alleen in de weekenden zou hij altijd thuis te vinden zijn. Anyway, ik was nu alleen thuis en moest gaan douchen maar was bang om alleen naar beneden te gaan. Na lang wikken en wegen, besloot ik toch de durf te nemen en naar beneden te gaan. Ik pakte mijn dochter en daalde de trappen af naar de begane vloer. Ik had echt een vrees in me en stiekem beefde ik een beetje maar hield me kranig.
Ik heb snel kunnen douchen en heb ook mijn dochter een badje kunnen geven. Daarna klom ik weer de trap op om naar boven te gaan met mijn dochter op de arm.
Mensen, jullie gaan mij niet willen geloven ….. ik voelde letterlijk hoe iemand me met kracht een duw gaf van achteren. Ik viel vanwege de kracht van die duw, gelukkig kon ik zodanig mijn val breken dat mijn dochtertje niks overkwam. Wel die mi opo toe, a snelheid sang mi teki toe …. mi no luku baka! Ik snelde als een bezetene naar boven zonder om te kijken wat daar achter mij was. Ik deed de deur op slot en ik bleef boven totdat mijn broer thuis kwam.
Toen hij er eindelijk was heb ik hem niks gezegd over het gebeuren. Ik durfde het gewoon niet, bang dat hij zich dan vervelend of beledigd zou voelen dat ik me niet op mijn gemak voelde in zijn woning. Ik besloot dus gewoon mijn mond te houden en hoopte dat er verder niks meer zou gebeuren.
Als je in de keuken stond, kon je in die studiekamer (een soort kantoortje) kijken, maar dan moet je een trap zakken.
Het was weekend, we waren een serie op Netflix aan het kijken en ik moest wat te drinken halen uit de koelkast en hiervoor moest ik weer één trap naar beneden. Maar je kon wel in de voorzaal zien hoor, zo ook in de studiekamer als je in de keuken was. Ik stond daar en voelde mij opnieuw bekeken, vanuit een bepaalde donkere hoek wist ik dat iets daar naar me stond te kijken.
Nederlanders zijn zuinig met stroom, begrijpelijk omdat electriciteit daar ook ontzettend duur is, dus de lichten waren alleen aan waar je op dat moment aanwezig was. De keuken was dus op dat moment best donker omdat niet veel lichten daar aan waren. En juist in het donkere stukje van de keuken, daar wist ik heel zeker dat er ‘iets’ was die me in de gaten hield. Ik voelde dat meteen aan. Ik keerde me om en keek in die richting maar ik zag niemand. En toch stonden alle haartjes op mijn lijf, zelf op mijn rug, wat aanwees dat er een aanwezigheid daar was.
Ik nam snel wat te drinken uit de koelkast en haastte mij naar de voorzaal waar de anderen zaten.
Ik zei tegen Milton dat ik me elke keer vervelend voelde als ik zijn keuken betrad. “Ook vanuit de studiekamer voel ik dat er iemand naar me kijkt, als ik in die keuken ben. Ik krijg er echt de kriebels van en voel me bang!”voegde ik eraan toe. Hij zei “echt? Om eerlijk te zijn heb ik precies hetzelfde gevoel”. Maar verder zei hij er niet echt veel over. Ik was wel blij dat hij aangegeven had hetzelfde gevoel te hebben.
In de tweede week van mijn vakantie, zijn mijn broer Milton en ik op visite gegaan bij zijn ex echtgenote Mirjam met wie hij jarenlang getrouwd was. Hij had nog een redelijk goede band met haar en daarom gingen we even groeten te Krimpen aan den ijsel. Ik had vanuit Suriname een grote handdoek (met de Surinaamse vlag erop afgebeeld) meegenomen voor haar als presentje. Deze handdoek heb ik gekocht bij ReadyTex, zodat ze iets Surinaams had in huis. Mirjam was erg blij met mijn presentje.
Om eerlijk te zijn, had ik ook precies zo een handdoek meegenomen voor Milton zijn huidige vriendin Georgina als presentje. Ik denk niet dat ze het mij in dank af zou nemen als ze wist dat ik Milton’s ex vrouw ook zo eentje Kado gegeven had. Maar goed, we hebben een fijne tijd gehad toen we op visite waren bij Mirjam. Wij hebben gezellig kunnen babbelen en toen wij richting huis reden, zei ik tegen Milton “ik heb sterk het gevoel dat jij en Georgette ruzie zullen krijgen, want we zijn behoorlijk lang gebleven bij Mirjam”.
Warempel, we kwamen thuis aan en er volgde meteen een slaande ruzie van zo heb je me niet. Georgina en Milton gingen tekeer beneden. Ik wist meteen dat die ruzie te maken had met het bezoek aan die ex vrouw die naar haar mening veel te lang geduurd had. Begrijpelijk ook, niemand zou het leuk vinden dat jouw partner gaat lullen bij een ex thuis. Die tak’ taki beneden klonk echt heftig en ik zat stil in mijn kamer maar ik kon niet echt alles goed verstaan wat er gaande was.
Ineens stormde Milton met grote luide stappen de trap op en kwam naar mijn kamer op zolder.
Hij zei “zusje, pak gauw je spullen in, we gaan nu weg van hier!”. Ik schrok, ik raakte lichtelijk in paniek. Waar moesten wij nu heen?! We hebben toch nergens te gaan, dacht ik. Maar ik deed wat Milton zei en deed mijn uiterste best zo snel mogelijk alles in te pakken zodat we konden vertrekken. Hoe en waar we gingen, was mij een groot raadsel. Toch was ik blij dat we zouden vertrekken uit dit grote enge spookhuis, dat was mijn eerste gedachte.
Tijdens het inpakken kwam Georgina ineens mijn kamer binnen en ze had tranen in haar ogen. Ze smeekte mij met mijn broer te praten. “Ik hou van hem, kan je aub met hem praten voor me, misschien zal hij naar jou luisteren want jij bent zijn zus. Ik wil echt niet dat hij vertrekt, hij hoort hier thuis bij mij. Ik snap niet waarom hij ineens zo reageert en bij me weg wil. Het ging nou net zo goed tussen ons en nu dit …” jammerde ze.
Ik kreeg medelijden met Georgina, want ze was echt een schat van een vrouw. Ze had mij ook altijd hartelijk ontvangen en was heel aardig voor mij geweest. Ik had niks slecht over haar te zeggen, want dan zou ik liegen. Ik wilde dus echt wel voor haar praten om mijn broer tot andere gedachten te brengen, want ik wilde haar geen pijn doen. Maar anderzijds was ik het spookhuis al behoorlijk zat, ik wilde daar gewoon weg want was aldoor angstig in dat huis.
Ik had voor 3 maanden visum gehad, dus was nog een hele poos in Nederland en was niet van plan om zo lang te blijven in dat huis die me bang maakte. Maar waar moest ik anders gaan? Ik wist het zelf niet, hoe verder …. Dus besloot ik met Milton te gaan praten en deed mijn uiterste best om hem en Georgina weer bij elkaar te brengen. Het was echter tevergeefs geweest, want mijn broer wilde niks meer horen. Hij was altijd al een koppig iemand en hij had het besluit al genomen dat hij daar weg wilde.
Wij zijn nog die zelfde avond vertrokken uit de woning en Georgina bleef huilend achter. Ik had echt met haar te doen, want ze was niks dan aardig tegen mij geweest. Echt een liefdevol mens, en ik kon zien dat ze zielsveel van mijn broer hield. Maar ik kon mijn broer niet dwingen van haar te houden. Ik wist ook niet wat de oorzaak was van hun problemen, er zal vast meer aan de hand geweest zijn dan alleen die ene ruzie.
Uiteindelijk gingen wij terug bij Mirjam, die ex vrouw. Ze heeft ons met open armen ontvangen.
Ik moet eerlijk zeggen, in Mirjam's woning voelde ik geen vreemde sfeer of paranormale aanwezigheid. Integendeel voelde het aangenaam en warm, dus heb ik hier in alle rust de rest van mijn vakantie door kunnen brengen. Ik heb verder niks raars meer meegemaakt.
Ik weet tot de dag van vandaag niet wat er precies gaande was in die woning van Georgina. Wat wel vast staat is dat er paranormale dingen daar gaande waren.
🌺 Dit was mijn ervaring voor deze keer, fijne ochtend verder.
⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties