STORY 572: HIJ DENKT ALS EEN STRUISVOGEL

⬛️ Ingezonden door: H.E

             ⚜️HIJ DENKT ALS EEN STRUISVOGEL⚜️
———————————

Dag lieve mensen van OST, ik wil jullie vandaag mijn persoonlijk verhaal vertellen. Aub alleen mijn initialen plaatsen. 

Het is namelijk zo dat ik bijzonder vaak paranormale ervaringen gehad heb. En als ik zeg vaak, dan bedoel ik echt heel vaak. Ik weet nu dat ik de gave heb om dit soort dingen waar te kunnen nemen. Sommige mensen met verstand van het culturele zeggen mij altijd dat ik mijn derde oog open heb, ik ben dus paranormaal begaafd.

Vorig jaar tijdens Ramadhan stond er ineens een jongetje achter me, terwijl ik aan het koken was. Ik keerde me om en zag hem daar staan. Hij had een soort van helm-achtig kapsel, en was lichtbruin van kleur. Hij heeft mij niks aangedaan hoor, maar ik ben wel behoorlijk geschrokken. Ik deed een stap achteruit en heb meteen mijn gebedje opgezegd, in een mum van tijd was hij weer weg. Mijn hart bonkte als een bezetene na die verschijning.

Het jongetje z’n gezicht was zo schoon en gaaf en hij had een vriendelijke glimlach op zijn gezicht. Hij was even kort als ik, maar hij was duidelijk veel jonger. Ik vroeg me af waarom hij mij speciaal was komen bezoeken of zich aan mij liet zien. Was het misschien omdat hij wist dat ik de gave had hem waar te nemen? Het is namelijk zo dat geesten en entiteiten meestal aangetrokken worden door mensen met een gave, wij zijn als een soort magneet voor hun. Ze weten dat wij ze kunnen zien, horen en voelen dus willen ze soms een boodschap doorgeven. In dit geval zei die jongen niks, enige wat ik kreeg te zien was een vriendelijke glimlach.

Ik heb elke ochtend m’n youtube aan met Qur’an recitatie. Misschien was hij mee komen luisteren. Ik wist echt niet wat ik ervan moest denken. Want ik heb ook veel vaker meegemaakt dat wanneer ik aan het koken ben, m’n kookgerei plotseling verdwijnt van de plek waar ik die neergezet had. Soms m’n busje parmezaanse kaas, of een grote lepel die ik kort ervoor gebruikt heb … steeds weer wat anders.

Het voelde alsof er een speelse entiteit of geest mij bezig was te plagen of lastig vallen. Dan zeg ik gewoon “luister, ik heb geen tijd om te spelen hoor, ik ben aan het werk en moet snel mijn bestellingen afmaken want de klanten wachten. Dus houd mij niet op. Ga iets anders doen en val mij niet lastig!“. Believe me, voor ik het wist stond dat busje parmezaanse kaas vlak voor m’n neus. Echt heel weird.

Maar deze dingen zijn er. En ik denk dat ze me vaak komen hinderen, omdat ik veel bezig ben met mijn geloof. Ik praat gewoon tot ze hoor. Ben niet bang. Sommige zijn onschuldige geesten/ entiteiten, maar weer anderen zijn niet zo goed van aard en daarom komen ze mij lastig vallen.

Een keer had mijn zoon een nachtmerrie, hij werd wakker en hij huilde, hij beefde helemaal. Hij zei dat een vrouw in de deuropening stond en tegen hem zei dat ze hem zou doodmaken.... Zoiets vertelde hij toen. Weer een andere dag, zat mijn ex man op het balkon en hij zei dat hij vaak het gevoel krijgt dat er iemand vanuit de woonkamer naar hem zit te kijken.

Hij probeerde het gevoel van zich af te schudden, hopende dat hij zich vergist, maar hij zei dat hij dit op den duur echt niet meer kon ontkennen omdat het gevoel zo sterk werd dat hij bekeken werd. Ik geloofde hem meteen, want ook ik heb vaak het gevoel dat wij niet alleen waren in die woning. Ik heb een oudere zus, zij heeft ook dezelfde gave als ik, alleen verdiept zij zich echt in alles rondom het paranormale. Ik sprak er met haar over wat wij allemaal mee maakten.

“Jouw huis moet werkelijk een hele spirituele reiniging krijgen, want ik voel aan dat er iets van jaloezie speelt. Iemand die jaloers is op het leven van jou en je man, heeft iets gestuurd naar jullie woning. Die dingen vallen jullie daarom lastig” zei ze.

De laatste ervaring die ik mee maakte was de engste! Ik werd aangevallen en gehinderd tijdens mijn slaap. Ik was in diepe rust, toen ik ineens voelde hoe er iets heel zwaar op mij kwam zitten, het was zo erg dat ik niet eens kon ademen. Uit paniek sperde ik meteen mijn ogen open, snakkend naar adem. Ik deed mijn best te ademen maar het ging uiterst moeizaam en het was alsof ik zou stikken. Ik kon mij niet verroeren, dit is altijd zo als er slechte entiteiten in de buurt zijn, maar ik kon gelukkig wel nog praten. Meestal als dit soort dingen gebeuren kan ik zelf niet eens praten.

Aangezien ik nu nog wel kon praten, begon ik met luide stem mijn gebeden op te zeggen. Dat ding wat op mij zat begon met een hele enge stem alles te herhalen wat ik zei. Ik wist dat hij hiermee als doel had om mij in de war te laten raken, waardoor ik zou stoppen met mijn gebed. Ik liet me niet van stuk brengen en ging door met bidden. Op een gegeven moment begon het ‘ding’ heel hysterisch te lachen alsof iets heel grappig voor ‘hem’ was. Ontzettend eng was dit, ik trilde helemaal ervan hoe bang dit wezen mij maakte.

Uiteindelijk veranderde die hysterische lach van dat ding in een soort van angstige uitdrukking toen hij doorhad dat ik door bleef bidden. Zijn afleidingsmanoeuvre had niet gewerkt, dus voelde ik ineens zijn greep verslappen en stond hij op van mijn lijf. Ik voelde me weer bevrijd, ik kon weer goed ademhalen en mij bewegen. Het ding was ineens verdwenen uit mijn slaapkamer en de atmosfeer voelde gelijk lichter en minder beladen.

Intussen wonen we gelukkig niet meer daar in die woning. M’n ex man woont nog in die zelfde woning. Hij is nederlander en gelooft niet in deze Bullshit, zoals hij het noemt. Tja, hij moet maar zelf weten. Hij was tenslotte degene die vond dat hij steeds bekeken werd vanuit de woonkamer door iets onzichtbaar, een beetje tegenstrijdig naar mijn mening.

Ik denk dat hij denkt, dat als je ontkent dat dit soort dingen bestaan, ze ook werkelijk niet bestaan. Echt een struisvogel mentaliteit heeft hij, hij ontkent de feiten want het huis voelde helemaal niet goed aan en dat wist hij ook bliksemsgoed. Ik ben blij dat ik daar weg ben. 

Zelf iemand zonder een gave zou dit aan kunnen voelen. Het huis voelde altijd somber, extreem koud en je voelde je bekeken. Maar goed, ik wens hem het beste, laten we hopen dat hij ook werkelijk niks extreems daar mee maakt.

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton