🟨 Ingezonden door: Seyi Maru
⚜️HET VERHAAL VAN MEESTER YANG⚜️ DEEL 1
———————————
Hallo lieve mensen van OST, ik heb hier weer een verhaal die ik graag zou willen delen met jullie. Dit is een ervaring van meester Yang die hij mij persoonlijk verteld heeft toen hij nog leefde.
Voor de nieuwe mensen in de groep, mocht je dit verhaal beter willen begrijpen. Lees aub mijn vorige ervaringen die ik deelde met de leden in deze groep.
🔻STORY 510: het perceel met een verleden (deel 1)
🔻STORY 513: het perceel met een verleden (deel 2)
🔻STORY 517: KOM TERUG VOOR MIJ (DEEL 1)
🔻STORY 520: KOM TERUG VOOR MIJ (DEEL 2)
🔻STORY 523: KOM TERUG VOOR MIJ (DEEL 3)
🔻STORY 525: IK GING TERUG VOOR SAM (DEEL 1)
🔻STORY 528: IK GING TERUG VOOR SAM (DEEL 2)
🔻STORY 531: IK GING TERUG VOOR SAM (DEEL 3)
----------------
okay, en nu naar mijn verhaal van vandaag:
Meneer Yang woonde in zijn jonge jaren in Singapore met zijn gezin. Hij was pas getrouwd, 23 jaar oud en zijn vrouw was pas bevallen van hun zoon, beiden waren trotse ouders en hartstikke gelukkig. Het enige wat minder was, was dat ze nog geen eigen woonplek hadden. Ze woonden ondertussen met de ouders van zijn vrouw, die erg gesteld op hem waren. Dit was ook de reden dat de ouders voorstelden dat ze voorlopig daar mochten wonen tot ze een eigen woning gevonden hadden.
In feite hadden ze het liever dat meneer Yang met hun dochter bleef wonen in de ouderlijke woning als hun er op een dag niet meer waren. Die woning was dan geheel van hun en ze mochten er nieuwe memories maken, als de schoonouders er niet meer waren.
Anna, meester Yang zijn vrouw, voelde zich heel erg vereerd dat haar ouders hun woning aanboden om daar gewoon te blijven wonen tot ze er niet meer waren, zodat zij en haar gezinnetje daarna over konden nemen. Maar Anna wilde gewoon verhuizen en een eigen woning hebben, ze wilde ergens een frisse start maken met haar man en pasgeboren kindje. De woning van Anna haar ouders was best klein, maar wel huiselijk, knus en warm. Enige nadeel was dat de ruimte een beetje te weinig was voor vijf mensen in het klein huis.
Destijds werkte meester Yang op de markt als slager, dat was zijn vaste baan en tussendoor in zijn vrije tijd verdiende hij wat bij als bouwvakker omdat hij hier erg goed in was. Nu hij een kindje had, telde elk extra centje keihard mee.
Gelukkig hoefde hij geen huur te betalen aan zijn schoonouders, dat scheelde heel veel en zo kon hij redelijk goed zorgen voor zijn vrouw en zoon. Er bleef zelf wat geld over elke maand dus dat spaarde Anna netjes voor hem. Meneer Yang had wel een slechte gewoonte, hij was verslaafd aan gokken. Vooral mahjong (een chinese versie van poker en domino in één) was zijn favoriet.
Op een avond ging hij naar zijn vaste locatie, een bar/ restaurant waar er altijd mahjong gespeeld werd. De sfeer was daar altijd goed en er was ook leuke muziek. Hij voelde zich die dag extra vrolijk, hij had ergens het gevoel dat hij heel lucky was en dat hij echt diende te spelen. Hij wist niet waarom hij dat gevoel had, maar hij vertrouwde erop dat het zijn ‘lucky’ day zou worden. Hier ontmoette hij Marinus, een oudere man van 55 jaar, aan wie hij een ontzettende hekel kreeg. Elke keer dat meester Yang over deze heer vertelde, vervloekte hij deze man.
Marinus was een hele luidruchtige opdringerige man die altijd erg aanwezig overkwam in zijn doen en laten. Echt een 'haantje de voorste' type die elke kans greep om op te vallen en aandacht te zoeken. Yang irriteerde zich heel erg aan dit gedrag, omdat hij van zichzelf een hele rustige onopvallende persoon was. Dus zijn karakter botste heel erg met dat van de opschepperige luidruchtige Marinus. Alleen leek het alsof Marinus er niks van snapte, hij bleef maar praten in ieders gezicht, terwijl zijn mond naar sterke drank rook. Gilde, schreeuwde, tierde en vloekte aldoor, kortom, hij was een zeer ordinaire vent.
Marinus hoopte die avond veel geld te verdienen in korte tijd, maar meester Yang was een ervaren speler en hij had oog voor het spel, hij wist precies wanneer hij kansen diende te nemen en wanneer niet. Ook wanneer hij moest inzetten, en wanneer te stoppen met spelen, om geen geld kwijt te raken …. Niet teveel althans, want rijk was hij niet.
Marinus daarentegen ging los en speelde zonder tactiek, hij had voldoende geld, zette hoge bedragen in en hij verloor het ene spel na de andere, tot hij op een gegeven moment zoveel verloren had dat hij niks meer in kon zetten. Het geld wat hij bij zich had was geheel verbruikt, alles was hij kwijt aan meester Yang.
Hij kwam toen met het geniaal idee en zei tegen meester Yang “luister eens, ik heb nu geen geld meer, maar ik heb iets veel waardevoller wat ik in kan zetten. Ik heb een prachtig stuk land, heel groot en vruchtbaar, het is echt een juweeltje. Je kan erop bouwen, planten … noem maar op. Zelf een hele grote loods erop bouwen als je dat zou willen. Dus als jij mij kunt winnen bij het volgende spel, dan is het stuk land gewoon van jou. Je hoeft me dan maar een klein bedragje bij te betalen, maar dat is niks in vergelijking met wat je dan ervoor in de plaats krijgt. Dit is een deal die je niet wil missen, … maarrrrr, als ik jou win, dan zijn is al je gewonnen geld van de avond van mij” zei Marinus met een geheimzinnig lachje.
Meneer Yang, mocht deze luidruchtige vent helemaal niet, maar hij had een gezin te onderhouden en dit wat die vreemde man aanbood leek wel erg aantrekkelijk. Het zou zijn leven helemaal kunnen veranderen en wat zou zijn vrouw blij zijn als hij een stuk land kon ‘winnen’. Hij hoefde alleen maar een klein bedragje bij te betalen, het was allemaal echt te mooi om waar te zijn maar deze Marinus leek hartstikke serieus. Als jonge kerel een groot stuk land bezitten, wat zouden zijn schoonouders en vrouw Anna trots op hem zijn.
“Hoe groot is het stuk land?” Vroeg hij nog even aan Marinus. “Het is 1.5 hectare, geloof mij je zal het prachtig vinden” kreeg meneer Yang als antwoord.
Dit klonk zeer aanlokkelijk, dus meester Yang vroeg nog eens voor de zekerheid “maar wat wil jij dan als ik de verliezer mocht zijn?”. Er verscheen een geniepige lach op Marinus zijn gezicht, en hij zei toen “nu daar ik beter erover nadenk, wil ik niet alleen je gewonnen geld van deze avond hebben als je verliest, maar ik wil ook dat jij voor me komt werken op mijn stuk land. Hetzelfde land waarover ik je daarnet vertelde …. Je moet dan geheel gratis voor mij komen werken. Zoals ik al zei, de grond is erg vruchtbaar, vroeger hebben er Chinese migranten op die grond gewerkt en allerlei gewassen verbouwd. Ik weet dat dit stukje land veel geld op kan leveren met de producten die er verbouwd gaan worden; dus heb ik alleen nog een landbouwer nodig. Een serieuze keiharde werker, dus jij mag daar voor mij komen zwoegen. Je zal er blijven werken tot ik tevreden ben en jou zeg dat de schuld betaald is. Wat denk je ervan?”.
Meester Yang schrok wel even van deze deal, want nu stond er heel veel op het spel. Hij kon veel winnen, maar als hij zou verliezen moest hij eigenlijk als een ‘slaaf’ gaan werken voor deze irritante vent. Geen loon ontvangen en wel hard in de velle zon werken, nou … dat was toch gewoon een slaaf, dacht hij.
“Denk niet te lang na Yang, want straks verander ik nog van mening en dan heb je een prachtige kans laten gaan. Enige wat je mij hoeft te betalen is 1200 USD en dan is het land van jou als jij mij kunt winnen. Een betere deal dan dit krijg je nooit meer in je leven. Ik zie trouwens dat jij een goede speler bent, dus integendeel zou ik bang voor jou moeten zijn“ zei Marinus met een brede grijns.
“Hmmmm, dit klinkt inderdaad als een prachtige deal. Ik heb al bijna 600 USD bijeen gespaard, dus als ik mocht winnen, dan moet ik nog maar de andere 600 USD gaan aflossen. Dit zal me vast wel lukken want ik ben een harde werker. Als ik ook nog extra baantjes ga zoeken dan kan ik ook wat bijverdienen om een leuke woning te bouwen” dacht meneer Yang.
Wat meneer Yang toen niet wist, is dat Marinus toen al een smerig plannetje aan het smeden was. Hij hield zich bezig met zwarte magie, de duistere occulte wereld boeide hem altijd en de meeste mensen wisten hiervan alleen meneer Yang was daar nog niet van op de hoogte. Hij was ook een zeer goed mens die niet gauw roddels over een ander zou geloven. Hij probeerde daarom ook het goede te zien in Marinus ondanks hij hem maar een vervelend opdringerige type vond.
Marinus was van Roemenië en kwam uit een bloedlijn van zigeuners die rijk geworden zijn door demonische krachten te gebruiken om hun doel te bereiken. Dit ging nooit op de eerlijke manier, maar terwijl ze trokken door het land hebben ze vele mensen op slinkse wijze opgelicht en weer anderen zijn demonisch bewerkt, waardoor ze dan al hun bezittingen kwijt raakten aan deze zigeuners. Dit zorgde ervoor dat de familie alleen rijker en rijker werd.
De hebzucht werd ook alleen maar erger, dus trokken ze niet alleen over het land maar ook naar verschillende andere landen om daar ook te gaan scammen en mensen met duistere krachten geld afhandig te maken. Zo kwam Marinus in Zuid oost Azië terecht waar hij veel slachtoffers maakte. Zijn clan/ familie offerde mensen aan de duivelse krachten die ze aanbaden om zodoende de demonen tevreden te stellen. Hierdoor hoopten ze alleen meer geld binnen te halen.
Voordat meneer Yang die avond aangekomen was op de plek waar ze speelden, had Marinus al vele slachtoffers gemaakt door ze geld te laten verliezen. Maar natuurlijk was dit niet op eerlijke wijze gebeurd, het waren de duistere krachten waarmee hij daar gekomen was die hem altijd lieten winnen. Maar toen meneer Yang eindelijk binnen kwam en hij begon te spelen tegen hem, won Marinus niet eens één spel.
Hij verloor het ene spel na het andere, al zijn geld ging naar meneer Yang. Dit maakte Marinus echt gefrustreerd en kwaad, maar hij probeerde dit niet te laten zien. Er waren trouwens teveel mensen daar, teveel getuigen dus hij wilde niks doen om argwaan te wekken. Iedereen wist al dat Marinus een zware gevaarlijke vent was, maar hij wilde toch een ieder laten geloven dat hij een nette vent was. Hij deed daarom zijn uiterste best niemand te laten merken hoe erg hij dit vond dat Yang zo simpel al zijn geld zat te winnen. Marinus zat te koken van binnen, maar hij probeerde cool en vrolijk over te komen.
“Deze vent is veel te scherp, en mijn krachten lijken niks te doen dus hoe ga ik mijn geld terug winnen?” Dacht Marinus. Als oplossing bestelde hij veel drank en bood die gratis aan meneer Yang aan. “Ik zal hem dronken voeren, hij gaat zich dan niet meer goed kunnen focussen op het spel en ik win dan gauw mijn geld terug” was het plan van Marinus.
Meneer Yang accepteerde de drankjes, maar op één of ander manier bleef Marinus elk spel verliezen. Tot grote frustratie van Hem. Hij werd toen wel razend en schreeuwde “dit kan echt niet, iets klopt gewoon niet, Yang jij bent een valse speler. Ik ben de beste speler en ik verlies geen enkel spel. Jij komt hier zomaar ineens en je zit elk spel te winnen van mij. Dit bestaat niet, je bent een oplichter …. Geef maar toe dat je niet eerlijk speelt?!!!”.
Meneer Yang begon smakelijk te lachen en zei “wat een onzin, waarom zou ik vals spelen? Iedereen die mij hier kent weet dat ik een eerlijke man ben, denk je dat ik mijn goede naam zomaar ga verpesten? Ik maak me zelf niet belachelijk door vals te gaan spelen. Jullie buitenlanders zien ons als chinezen als domme leeghoofden en onderschatten ons altijd, maar vergis je niet, wij zijn veel intelligenter dan men denkt.
Marinus stond woest op, hij kan zijn agressie niet meer in toom houden, hij gooide zijn stoel omver.
“Ik heb hier genoeg van, ik hoef verder niet met jou te spelen!!! Dit heeft geen enkele zin, neem hier de eigendom documenten van het stuk land waar wij het over hadden. Je moet me wel 120 USD betalen, de rest hoef je mij niet te betalen … neem het land maar!!! Je hebt gewonnen, dus neem het!!!” Zei Marinus, terwijl hij ruw de papieren smeet in de richting van meneer Yang.
‘Huh?!! Vreemd, heeft hij die papieren bij zich? Wie loopt nou met de papieren van jouw land die je bezit? Das toch raar? Maar ach, dit vervelend mannetje is in alles wat hij doet gewoon erg raar, dus dit zal wel zijn gewoonte zijn om alles raar te doen’ dacht meneer Yang.
“Loop je altijd met de papieren van jouw land? Wie doet dat nu?!! Dat is toch niet slim? Straks beschadig of verlies je die documenten” vroeg meester Yang.
Er verscheen weer een geheimzinnige lach op Marinus zijn gezicht. “maak jij je daar maar geen zorgen over, ik ben een zakenman dus weet precies waarvoor dat nodig is om de papieren altijd bij me te hebben. Ik ben altijd op pad en je weet tenslotte nooit welke kansen op je pad kunnen komen. De beste deals komen altijd onverwacht. Betaal mij nu maar die 120 USD, dan mag jij je de eigenaar noemen van dit groot stuk land” antwoordde hij duidelijk geamuseerd, zijn ogen glinsterden alsof hij binnenpret had.
Meneer Yang kon niet begrijpen hoe Marinus van super kwaad en agressief ineens veranderde in iemand met een relaxte houding, die niet eens meer kwaad was over het verlies van zijn land. En vreemd genoeg wilde hij geen 600 USD meer hebben maar alleen een bedrag van 120 USD. Tegen die tijd was 120 USD ook geen klein gedrag, vooral niet in Singapore. Om zo een bedrag bij elkaar te kunnen sprokkelen, diende je je echt de naad uit te werken. Maar de sprong van 600 USD naar 120 USD was wel uiterst apart.
Meester Yang vertrouwde het zaakje niet. Hij zei “voordat ik het stuk land van je koop wil ik eerst wat onderzoek doen als alles wel in orde is met het land dat je mij nu in de schoenen wil schuiven. Straks bezit je niks en zijn deze papieren niet eens de werkelijke papieren of valse papieren. Geef me de kans dit even te onderzoeken alvorens ik definitief akkoord ga met deze deal van jou?!”.
Marinus gaf toestemming dat hij alle nodige onderzoeken mocht doen. Maar hij diende wel op te schieten “niet teveel tijd voorbij laten gaan he?! Mijn goede intenties en goed humeur komen sporadisch voor, dus maak gauw jouw beslissing. Kom over twee dagen weer terug naar deze plek, ik zal dan je beslissing afwachten als je akkoord gaat of niet” zei hij met een brede lach op zijn gezicht.
Meneer Yang besloot de papieren van het stuk land nog niet mee te nemen naar huis. Hij wilde eerst goed over alles nadenken en het laten bezinken want dit ging hem allemaal veel te snel.
🌺 VOOR VERVOLG:
(LEES DEEL 2)
⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties