STORY 548: IK DEED HET VOOR MIJN MEISJE - DEEL 3

⬛️ Ingezonden door: Seyi Maru

           ⚜️IK DEED HET VOOR MIJN MEISJE⚜️ DEEL 3
—————————

“Hij heeft m’n familie onteerd met zijn duistere praktijken op mijn perceel en in mijn woning. Ik heb als zijn persoonlijke leraar gefaald om hem te begeleiden …. Tenminste, zo voelt dat, ondanks ik hem nooit wat slecht geleerd heb. Hij moet gestraft worden, en de enige manier is om zijn zwarte magie te verbreken is om in een gevecht verslagen te worden door iemand die zwakker dan hem is. Ik weet dat het gek klinkt, maar zo is het echt. Een keer toen hij dronken was, heeft hij zelf alles uit de doeken gedaan hoe iemand hem ten gronde kan richten. Maar hij was zo arrogant en zelfverzekerd, volgens hem zou niemand hem kunnen winnen in een gevecht en al helemaal niet iemand die in rang minder dan hem was. Jij Seyi, je bent minder in rang … je bent een goede vechter, maar je bent nog lang niet op niveau van Mahinder. In vergelijking met hem ben je een zwakker qua skills, je moet het gevecht met hem aangaan en meester Lai zal je bijstaan waardoor jij toch zal winnen. En als je dit niet wil doen, begrijp ik dat. Denk maar rustig erover na als je dit wel wil, wat jouw beslissing ook mag zijn; ik neem je niks kwalijk!” zei meneer Yang.

“Dit is echt een groot verzoek, dit is erg veel informatie om te verwerken. Ik zal er echt goed over nadenken” zei ik.

De gedachte alleen al, die ene keer toen ik meester Lai gezien had door het raam deed me al bijna in mijn broek poepen, en nu wilde meneer Yang dat ik tegen ‘hem’ ging praten. Ik wist echt niet als ik dit wel wilde en als het wel een slimme stap zou zijn om voor meester Lai te gaan staan. Maar ik begreep de teleurstelling van meneer Yang, hij voelde zich onteerd en ik wilde de eer van mijn meester verdedigen. Tegelijkertijd wilde ik niet dat hij vroeg of laat mijn vriendin June iets aan zou gaan doen uit jaloezie. Alleen maar om mij pijn te doen, gezien ik zijn plek ingenomen heb.

De beslissing was dus al gauw genomen, want niks mocht met June gebeuren dus alleen voor haar was mijn beweegreden voldoende. En meneer Yang was mijn volgende reden om dit gewoon te doen! Ik liet meneer Yang ook weten dat ik mijn keuze gemaakt had en mijn besluit stond vast.

Hij knikte tevreden naar me, ik kon de trots in zijn gezicht zien. Ik was een bangerik soms, maar ik gaf nooit op … en dat bewonderde hij in me. “Whatever the case may be, i won’t ever back off!” was altijd mijn levensmotto.

Meester Yang zei “goed, ik ga hier met je mediteren tot het tijd is …. wij wachten tot meester Lai zijn goedkeuring geeft, dan gaan we naar buiten. Ondertussen tref ik de nodige voorbereidingen zodat niks met je kan gebeuren”. Zo gezegd zo gedaan. De nacht viel, we hoorden die nacht het afgrijselijke gevecht van meester Lai met de demonen. Hij leek het zo makkelijk te doen, die beesten hun geschreeuw was echt eng om te horen. Ik kende de routine intussen al, zoals elke nacht het geval was. Het gevecht, het geschreeuw/ gegil en gegrom van demonen en daarna een harde klap. Vervolgens gesleep over het gras.

Toen we dit hoorden, wisten we dat meester Lai weer gewonnen had en het demonisch wezen sleepte over de vloer.

“Laten we nu naar buiten gaan, kom snel ….!!”, hij deed de deur open en wij snelden beiden naar buiten. Met onze brandende wierook liepen we richting meester Lai die ik nu weer in vol ornaat kon zien staan. Ik bibberde en kreeg kippenvel over mijn lijf, ik was echt bang en ga niet liegen.

“Ga meester Lai begroeten. Loop naar hem en maak een nette buiging. Denk eraan, spreek niet luidop maar spreek via je gedachten. Kijk hem niet aan, luister naar m’n stem en volg mijn instructies gewoon op” zei meneer Yang. Ik zag dat de omgeving nevelig werd en ijskoud aanvoelde. Ik rook een indringende vieze geur, waarvan ik wilde overgeven, wat duidelijk aangaf dat er demonische activiteit daar geweest was.

Meester Lai stond liep daar met het onthoofd demonisch wezen in zijn handen. En in de andere hand hield hij het zwaard vast die vol zat met een vloeibaar smerig mengsel. Dat moest dus het bloed zijn van die demoon. Bij het naderen van meester Lai, stond hij ineens stil en keek ons aan. Ik ging maakte onhandig een buiging om hem mijn respect te tonen. Daarna zette ik snel de wierook in het zand met bevende handen. In mezelf was ik aan het bidden voor bescherming en dat alles goed zou verlopen.

Het feit dat meneer Yang daar met me was gaf me enigszins een geruststellend gevoel. Maar bang was ik nog steeds.

Ik keek naar de grond, zoals me opgedragen was keek in meester Lai niet in de ogen aan. Ik hoorde de zware voetstappen mij naderen, vergezeld van een luid geadem die klonk alsof een paard aan het ademen was. Dit was niet geluidloos zoals een mens dat zou doen. Ik trilde nu echt duidelijker en mijn handen en voeten voelden koud aan. Meester Yang fluisterde me toe “mi boi, je kan hem nu vragen wat je van hem wil, houd je handen op en kijk niet naar boven”. Ook meester Yang keek omlaag, terwijl hij tegen me sprak, ik keek vluchtig even naar hem en ook hij leek zenuwachtig.

“Wat er nu gebeuren zal, gaat even pijn doen maar hou gewoon vol” zei meneer Yang. ‘WTF!!! Wat zeg je mij nu? Ineens ga ik nu pijn hebben en nu pas komt deze man me dit zeggen’ dacht ik in mezelf. Ik werd koud en warm tegelijk van de zenuwen. Dit werd nog erger toen ik ineens een hele zware monsterlijke stem hoorde die tegen mij sprak. Het was zo luid en eng, klonk echt niet menselijk. Het was meester Lai die tegen me sprak, maar ik kon niet verstaan wat voor taal hij sprak.

Ineens voelde ik razendsnel iets scherps over mijn opgeheven open handen gaan. Het ging zo snel dat ik niet eens de kans kreeg mijn handen terug te trekken.

Ik voelde vervolgens een warm gevoel over mijn handen stromen, ik wist meteen dat ik hevig aan het bloeden was. Maar zoals meneer Yang gezegd had, ik moest even volhouden en doorbijten en dat deed ik. Ik kon de open wonden in mijn handen voelen en de pijn was niet normaal die daarna kwam. Ik wilde het wel uitschreeuwen van ellende, maar wist me kranig te houden.

Ik hoorde meester Lai omdraaien en weglopen. Ik hief mijn hoofd een beetje op, om te kijken wat er verder zou gebeuren. Ik zag twee grote ijzeren deuren verschijnen uit het niks tussen de bomen in het bosrijk gedeelte.

Deze deuren gingen open, daar binnen was het pikdonker en je kon heel wat gehuil, gesmeek, geschreeuw horen dat klonk als een mix was van mensen, vreemde wezens en dieren. Ze leken bang en ik voelde pure paniek in hun stemmen. Ik plaste zowat in m’n broek van angst en ik huilde bijna hoe angstig ik was. Het klonk alsof daar mensen, dieren en allerlei wezens vochten voor hun leven en verslonden werden. Het gegil, geschreeuw en gejammer ging door merg en been. Wat voor plek was dat eigenlijk? Was dat de hel?

“Niet kijken mi boi, hij brengt zijn slachtoffer terug naar de onderwereld waar het behoort te zijn” zei meester Yang fluisterend tegen me.

Ik keek naar mijn handen, ik zag de grote open wonden en al het bloed dat eruit stroomde. Ik werd meteen licht in mijn hoofd, ik voelde dat ik flauw zou vallen want het werd me allemaal even teveel. Ik hoorde ineens een luide klap van metaal, het waren de grote metalen deuren die weer dichtgeslagen waren. Meester Yang kwam toegesneld naar mij en ondersteunde mij naar zijn woning. Hij zag dat ik bleek was en zwak geworden was. “Komt goed mi boi, komt goed” zei hij.

Binnen aangekomen zette hij mijn beide handen in verband. Ik was natuurlijk helemaal in de war. “Zou ik geen zwaard moeten krijgen van meneer Lai? Waarom heb ik die niet gehad? Ik heb precies gedaan zoals u van me vroeg en toch heeft hij mij in mijn handen besneden. Ik begrijp er letterlijk niks van!” Zei ik. Meester Yang zei glimlachend “mi boi hij heeft je zijn wapen gegeven in de vorm van die snee. Het is iets spiritueel, je hebt nu zijn toestemming om zijn kracht te gebruiken voor één keer. Daarna gaat de kracht weer terug naar hem. Gebruik deze kracht dus wijs, doe geen domme dingen ermee en gebruik het alleen voor het gevecht tegen Mahinder!”.

Ik beloofde meneer Yang dit te doen zoals hij mij aanbevolen had. Ik zou echt geen domme dingen doen. Die kracht was mij tijdelijk gegeven voor een bepaald doel en als ik het verkeerd zou gebruiken zou ik er vast voor gestraft worden, dat wist ik vrijwel zeker. Zo werkt het nu eenmaal in de spirituele wereld.

Ik trainde na deze ontmoeting met meester Lai, alleen maar harder. Ik ging in de ochtend naar school en als ik van school kwam ging ik rechtstreeks naar meneer Yang. Mijn ouders wisten dat ik soms dagenlang niet thuis kwam, ze wisten van mijn passie voor de gevechtskunsten. Ook wisten ze dat ik veilig was bij meneer Yang en dat ik geen gekke dingen of kattenkwaad aan het uithalen was. Tussendoor belden ze mij wel om te zien hoe ik het maakte en andersom belde ik ze ook om even te checken hoe ze het maakten.

Maar anders dan dat, was ik altijd gefocust op mijn training want ik wilde goed voorbereid zijn op het gevecht met Mahinder. Sinds ik die ‘kracht’ ontvangen had van meester Lai voelde ik alsof ik dit gevecht echt moest doen. Ik wilde meneer Yang niet teleurstellen. Ik gaf mijn alles, ik trainde me zelf kapot en ging tot heel laat door met trainen. Mahinder mocht mij niet winnen.

Ik besloot een dag naar June te gaan, want ze klaagde aldoor dat ik verwaarloosd had de afgelopen dagen. Ze had gelijk en ik miste haar ook. Ik moest haar dus even gaan zien en geruststellen. Onverwacht kwam deze Mahinder tegen in de buurt waar June woonde. Ik weet niet als het toeval was of als hij me aan het achtervolgen was, maar ik zag hem. Hij keek me aan met een gemene spottende lach. Hij was niet zo vriendelijk als voorheen.

Zonder dat ik iets zei tegen hem, leek hij agressief te worden en bijna briesend zei hij “ik hoef je niet te zeggen wat nu gaat gebeuren, meester Yang heeft je vast al verteld ….. zo niet zal hij je nog vertellen. Ik ga je Mars breken, want je bent een vriendje …. Een zwakkeling, mijn skills zijn beter dan de jouwe, ik heb meer kracht en ben sneller dan jou. Je kan mij gegarandeerd niet aan!”.

Ik bleef kalm en vroeg hem “wanneer wil je vechten dan? Je hebt echt een probleem met je zelf, ik weet niet eens wie je bent en je wil met me vechten”.

“Praat niet stoer, want je kan me echt niet aan. Zomaar praat je groot, je zoekt dingen die je niet kan dragen. Ik ga je mars aftakelen van zo heb je me niet. Je bent geen held uit een actiefilm dat je nu geweldig moet doen. Maar aangezien je toch denkt de sterke meneer uit te hangen, kom me volgende week ontmoeten bij het grote grasveld in de buurt van meneer Yang zijn woning. Het grasveld vlak voordat je bij Yang zijn woning komt, je weet waar ….. be there, ka loser!!! 4:00u in de middag ben je daar aanwezig!”.

Eerlijk gezegd, ik wilde die grote smoel van hem meteen daar en dat moment breken, maar ik hield me in en bleef beleefd en kalm tegen hem praten. Ik gunde het hem niet, om mij van slag te brengen. Want hij wilde mij duidelijk uitlokken en ik zou hem dat echt niet geven.

“no spang, ik ben daar volgende week vrijdag. Ik neem meester Yang mee, is dat goed?!” Zei ik.

“ja doe maar, breng die kaolo LOSER meester van je mee, dan kan hij zien wat ik met je zal doen. Hij kan dan zien dat hij een Winner weggestuurd heeft. Hij werkt nu met jou, een loser als hem zelf. I am the best!!! Niemand is beter dan me … daar zal je gauw genoeg achter komen! ” zei hij en spuugde vlak voor mijn voeten. Hij liep daarna een eindje verder naar zijn auto die geparkeerd stond langs de weg. Hij startte en reed keihard weg alsof hij dacht zo indruk op mij te maken.

We hadden afgesproken de volgende week op zondag te ontmoeten om 4 uur s’middags. Hij wilde niet direct vechten omdat meneertje een kickboxing wedstrijd had in Guyana. Hij wilde fris zijn voor dat betreffende gevecht. Dit zei mahinder zelf tegen me. Zonder dat hij het doorhad, had ie dus indirect aangegeven dat hij ergens wel bang voor me was. Want als hij me niet zag als een waardige tegenstander, waarom zou je dan toch niet meteen willen vechten? Waarom zou je dan denken dat je niet meer ‘fris’ zou zijn voor je opkomende wedstrijd? Wat een idioot was deze jongen.

🌺VOOR VERVOLG:
(Lees deel 4)

⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna hilton.