STORY 543: IK GA JE MEENEMEN - DEEL 1

🟧 Ingezonden door: L.L

                   ⚜️IK GA JE MEENEMEN⚜️ DEEL 1
————————

OST leden, hoe gaat het met jullie?

Ik heb altijd mijn ‘derde oog’ open gehad, sinds ik kind was. Ik heb dus erg veel gezien wat anderen niet konden waarnemen. Ik maak heel veel mee in mijn leven vanwege mijn gave, waardoor ik niet meer zo bang ben voor entiteiten, demonen en geesten. Op den duur gaat het ergens een beetje wennen.

Wat ik nu ga vertellen is gebaseerd op de waarheid. Ik snap dat dit soort ervaringen voor sommigen moeilijk te geloven zijn omdat ze zelf nog nooit zoiets gezien of meegemaakt hebben. Maar ik kan jullie verzekeren dat dit soort dingen zijn er en als je ze nog niet gezien hebt wees dan blij want is geen fijn iets om mee te maken..

Ik was zes jaar toen de boodschap binnenkwam dat Tante Lydia (mijn lievelingstante) overleden was. Voorheen toen ze nog in leven was, was ik haar prinsesje. Ik werd door haar verwend van top tot teen met sieraden, mooie kleren, allerlei lekker eten en zij stond altijd klaar voor mij als ik haar nodig had. Je zou dan denken dat mijn tante dit allemaal voor me deed omdat ze zelf geen kinderen had, maar niks was minder waar want ze had zelf drie kinderen die al boven de 15 jaar waren.

En toch was mijn tante Lydia zo gek op mij, ze gaf mij de liefde van een moeder. Zelf meer dan dat, ze maakte er geen geheim van dat ik haar oogappeltje was …

Logisch dat ik ook erg gesteld en dol op mijn tante was, ik ging altijd naar haar toe als ik verdriet had of iemand nodig had om mijn hartje te luchten. Kort voordat ze stierf had ze me beloofd mij mee te nemen naar Nederland. Ze was iemand die vaak op reis ging, dat was haar passie. Ik wilde dus ook een keertje met haar mee en zo beloofde ze mij dus dat we gauw samen een reis zouden maken daarheen. Maar het kwam er dus helaas niet meer van, vanwege haar plotselinge dood.

Wij kregen geruchten te horen dat tante Lydia overleden was door vergiftiging. Een collega aan het werk was jaloers op haar, omdat ze promotie gemaakt had en besloot daarom over te gaan tot deze daad. Mijn tante had voldoende geld maar ze was geen luie vrouw, ze werkte keihard voor alles wat ze had. Dit zorgde voor veel jaloezie onder haar collega’s en blijkbaar was deze jaloezie zo erg dat ze vond dat me tante niet meer moest leven. Onbegrijpelijk hoe mensen zo kunnen zijn, maar later bleek dat het gerucht dus op waarheid beruste. Tante was werkelijk vergiftigd.

Toen ik hoorde dat ze dood was, rende ik onder mijn moeders eettafel en huilde de hele avond door. Ik wilde met niemand praten en was ontroostbaar.

Bij het afscheid nemen, keek ik naar het lijk van tante Lydia en ik moest aldoor huilen. Ik was niet gewend haar zo te zien, zo stil. Geen mooie glimlach op haar gezicht zoals ik altijd gewend was, geen warme brasa’s en knuffels. Ik was nog een kind en het was extra eng voor me. Gebruikelijk was het in Suriname zo dat als er een familielid overleden is, de lijkenbewassers de kinderen die nog jong zijn heen en weer over het lijk afgeven aan elkaar. Dit is een manier van afscheid nemen voor de kinderen.

Dat werd dus ook bij mij gedaan.

Maar wat er gebeurde mensen...... toen ze mij over mijn tante heen lieten gaan, bewoog me tante haar mond eventjes en haar hoofd schudde. Ik schrok daar behoorlijk van en iedereen in de ruimte was er stil van. Je kon een spelt horen vallen, want een ieder had precies hetzelfde gezien. Men durfde nauwelijks te bewegen hoe bang en geschrokken ze waren.

Maanden gingen voorbij,
het was vrij rustig ......tot het op een avond begon.

Ik zat in mijn ouders hun kamer samen met mijn oudste zus en broer. Ik voelde me slaperig en wilde naar bed. Ik ging naar de slaapkamer en kroop in bed naast mijn jongere broer van 2 jaar. Hierna ging ik ineens in een soort van trans. Ik kon helemaal niet meer bewegen, zelf mijn ogen niet, maar ik was wel bij zinnen. Dit was extreem eng om mee te maken. Ik was helemaal bevroren, ik begon te huilen van angst en de tranen dropen langs mijn gezicht maar verder kon ik niks.

Ik deed mijn uiterste best te gillen, wat mij natuurlijk niet lukte. Alleen mijn mond of lippen bewegen was al een grote uitdaging. Hoe zou ik kenbaar maken aan iemand wat er met me aan het gebeuren was? Mijn lichaam wilde niet mee werken en was geheel uitgevallen.

Ik zag op een gegeven moment ineens mijn overleden tante naar mij toe lopen met uitgestrekte armen, zoals ze gewend was te doen toen ze nog leefde. Ik hoorde haar met een akelige stem zeggen “ik kom je halen, mi gudu!”. Ik trilde en beefde, want zo bang was ik van haar. Dit was niet haar gebruikelijke stem en het klonk zo angstwekkend. Dit moment voelde alsof ik in een horror film zat.

Rondom haar werd het extreem schemerig en donker, het voelde alsof er minder zuurstof in de omgeving was en ik had moeite met ademen. Ik zag dat tante Lydia vergezeld was van nog meer geesten, die om haar heen stonden. Ze begon mij ineens vast te pakken bij mijn nek en probeerde mij te wurgen.

De tranen rolden nu erger over mijn gezicht. Ik hoorde mijn broertje naast mij op bed ineens praten als een volwassene, hij begon razendsnel na elkaar alle landen op te noemen die er bestaan. Hij sprak in een kinderstem, maar hij articuleerde de woorden zoals een volwassen iemand dit zou doen. Een kind van twee jaar kon dit helemaal niet, mijn broertje in ieder geval niet …. En toch gebeurde dit!

Tante wurgde mij en mijn broertje bleef maar praten. Terwijl dit gaande was, zag ik een eng uitziende gedaante naar binnen kruipen via één van de shutters die kapot was.

Deze gedaante zag er ergens een beetje uit als een mens, maar het was duidelijk geen mens..... hij was abnormaal lang en mager, met lang zwart haar die hing over zijn gezicht, om zijn hoofd zat er een vies lapje gebonden, die leek op een dweil. Hij had een grote mond, veel rimpels rondom zijn ogen.... zijn gezicht leek zo oud, vies zwart en vuil, gewoon akelig om te zien. Kruipend liep hij door de slaapkamer terwijl hij me aankeek. Zijn bewegingen waren zeer vreemd, helemaal niet menselijk.

In me zelf schreeuwde ik om hulp “mama help help.... tante is bezig me te wurgen”, maar dit kon natuurlijk niemand horen.

Later hoorde ik mijn broer ineens zeggen “ma ma ....kom kijken, ze is aan het huilen met open ogen”. Mijn moeder snelde naar mij toe en schudde me door mekaar, want het was duidelijk dat er iets mis met me was. Door het schudden en mijn naam te roepen, trok mijn mams mij als het ware uit die trans toestand. Ik begon meteen luid te huilen, ik kon weer bewegen en het was een hele opluchting voor me. Ik vertelde mijn moeder wat mij overkomen was en ze troostte me, maar ik kon aan haar gezicht zien dat ze bezorgd was.

Dit was zeer traumatisch voor me dat dit me overkomen was en nog erbij dat mijn liefste tante me wilde wurgen, was een harde pil te slikken. Als klein meisje is dit zeer indrukwekkend en ik was sindsdien behoorlijk bang. Ik vroeg mijn moeder als ik die avond bij haar mocht slapen.

Enkele weken verstreken .....
Er gebeurden geen vreemde dingen meer.

Ineens na enkele weken begonnen de vreemde dingen alweer. Het was 6:00PM dus het ging richting de avonduren. “Ga douchen schat?!” Zei mijn mams tegen me. Tegen die tijd van de dag is het altijd druk bij ons in de badkamer, want mijn moeder had zeven kids en na elkaar moesten we gaan douchen. Het was nu mijn beurt om te gaan douchen, dus liep ik naar de badkamer. Terwijl ik daarheen liep, hoorde ik de wc doorspoelen. Vervolgens hoorde ik de kraan van de douche ineens uit zichzelf opendraaien.

Ik wist dat zich op dat moment niemand daar bevond. Want ik kwam uit de woonkamer waar een ieder zat. Ik rende dus zo hard ik kon naar mijn moeder en vertelde haar wat me overkomen was. Ze geloofde mij gelukkig, want ze wist van mijn gave om dingen waar te nemen. Enige wat mijn moeder deed was mij troosten en erbij staan toen ik later moest douchen. Hoogstwaarschijnlijk wist ze ook niet wat te doen met de situatie.

🌺 VOOR VERVOLG:
(LEES DEEL 2)

⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.