STORY 544: BEZOEK VANUIT DE ZORGINSTELLING

Gepubliceerd op 31 januari 2024 om 14:44

🟥 Ingezonden door: R.D

              ⚜️BEZOEK VANUIT DE ZORGINSTELLING ⚜️
————————

Frisse ochtend lieve OST leden, hier mijn persoonlijke ervaring.

Ik heb een paar avonden na elkaar meegemaakt dat ik wakker geschud werd uit mijn slaap. Toen ik mijn ogen open deed, zag ik nog net dat er iets vluchtig wegrende uit mijn slaapkamer. Het zag eruit als een zwarte schim en ik kon niet uitmaken wat dit precies was. Ik wilde me zelf niet bang maken en maakte me zelf wijs dat dit niet gebeurd was en dat ik misschien nog slaperig was, ondanks ik bliksems goed wist wat ik gezien had.

De volgende ochtend werd ik wakker met duidelijke afdrukken van tanden op mijn rechter dijbeen. Alsof iemand mij heel hard gebeten had en het bewijs was er op mijn lichaam. Ik wilde nog steeds niet toegeven dat er wat mis was, ik denk dat ik door de angst gewoon in een ontkennende fase terecht kwam. I know, heel dom van me, maar sommige mensen doen nu eenmaal domme dingen als ze bang zijn. Zo ook in mijn geval.

De 2e nacht weer hetzelfde, iemand schudde mij heftig wakker. Ik schrok wakker, zie op de wekker op mijn nachtkastje dat het klokslag 3:00AM was. Weer zie ik een schim die vlak bij het voeteneind van mijn bed naar me staat te kijken. Ik weet niet eens als ik het een schim moet noemen, want is gewoon een soort donker figuur, dat me maar aan staat te kijken. Ontzettend eng en ik wist gewoon niet wat te doen. Ik ben niet kerkelijk aangelegd maar begon automatisch ‘onze vader’ te bidden. Het vreemde figuur ging toen gelukkig weg.

Ik heb een hele poos wakker gelegen, bang dat dit figuur weer terug zou komen. Van vermoeidheid en de emoties viel ik uiteindelijk weer in slaap. De volgende ochtend werd ik ontzettend moe en zwak wakker. Toen ik naar de wc ging om te urineren, zag ik op mijn linker dijbeen ook zo'n afdruk dat iemand me gebeten had, zelfde als de andere op mn rechter dijbeen. Het werd later helemaal blauw van kleur. Opnieuw ontkende ik, maakte me zelf wijs dat misschien mijn hoofd geintjes met me aan het spelen was.

Ik dacht ik woon nu in tata, en zoals ik geleerd heb, die bakras zijn geen asema's.... of dat klopt weet ik weet niet. Ik heb de nacht daarna gelukkig rustig kunnen slapen, maar na een paar nachten werd ik opnieuw door mekaar geschud tot ik wakker was. Ik dus weer wakker, bang en bevend natuurlijk want ik ben dit soort dingen niet gewend. Deze keer zag ik drie kleine kindertjes rennen en stoeien op mijn bed.

Ik heb geen kinderen en woon alleen dus wist dat dit geen zuivere koffie was. Opnieuw begon ik te bidden, want niemand was zo bang als ik. Uiteindelijk na een tijdje gebeden te hebben gingen die kinderen weg uit mijn kamer, alsof er niks aan de hand was.

Elke keer na zo'n nacht ervaren te hebben werd ik steeds moe en futloos wakker, heel depressief, kon mijn werk in de zorg niet naar behoren doen. Ik kreeg steeds huilbuien tijdens het werk. Ik wist niet wat er met me aan de hand was en waarom deze dingen zich voordeden in mijn woning. Ik heb hierna 3 weken vakantie gehad, en nergens meer last van gehad. Ik weet niet als er ‘takroe sanies’ ongevraagd met mij meekwamen vanuit mijn werkplek en mij tot last waren. Want die vervelende ervaringen begonnen ineens en zijn ook uit zichzelf weer gestopt. Waarom? Ik weet het zelf niet.

Ik start binnenkort op een ander werkplek, wel van dezelfde organisatie.

Meeste mensen die ik mijn ervaring vertelde, zeggen dat er dingen van mijn werkplek meegekomen zijn als ik naar huis ging. Hun werken zelf ook in de zorg als ik en hebben vaak wisselende diensten, sommige van ze hebben ook vreemde ervaringen gehad tijdens en na hun diensttijd.

🌺 bedankt voor het willen lezen.
Fijne ochtend verder

Graag anoniem.
Dank alvast.

⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.