🟨 Ingezonden door: Seyi Maru
⚜️IK DEED HET VOOR MIJN MEISJE⚜️ DEEL 1
—————————
Goedemorgen mensen van OST, hier weer een ervaring over mijn tijd met meester Yang.
Voor de mensen die mijn vorige verhalen nog niet gelezen hebben, lees de onderstaande verhalen EERST om alles beter te kunnen begrijpen:
🔻STORY 510: het perceel met een verleden (deel 1)
🔻STORY 513: het perceel met een verleden (deel 2)
🔻STORY 517: KOM TERUG VOOR MIJ - DEEL 1
🔻STORY 520: KOM TERUG VOOR MIJ - DEEL 2
🔻STORY 523: KOM TERUG VOOR MIJ - DEEL 3
🔻525: IK GING TERUG VOOR SAM - DEEL 1
🔻528: IK GING TERUG VOOR SAM - DEEL 2
🔻531: IK GING TERUG VOOR SAM - DEEL 3
------------------
Ik was al een hele poos in de leer bij meester Yang, en na de hele gebeurtenis met mijn twee vrienden dacht ik dat het eindelijk wat rustiger zou worden in mijn leven. Ik wilde mij meer storten op de gevechtskunsten en mij niet richten op het spirituele aspect. Datgene wat ik meegemaakt had, die demonische gedoe waarover ik in mijn eerdere verhalen over vertelde, heeft mij zodanig bang gemaakt dat ik liever nooit meer in contact zou willen komen met het spirituele leven.
Maar hoe meer ik dit soort dingen uit de weg probeerde te gaan en me niet verdiepte erin. Hoe meer ik merkte dat deze vreemde ‘dingen’ juist op mijn pad kwamen. Ik begon me af te vragen als ik een soort magneet was voor de paranormale entiteiten, want ze wisten nu wel dat ik de gave had ze te zien en waar te nemen.
Maar goed, tegen de tijd dat dit zich voltrok was ik net enkele maanden een relatie aangegaan met June.
Ik wist niet dat er in June’s leven heel veel afspeelde en dat er eigenlijk geen ruimte was voor mij. Ik ging vaak na mijn training bij meester Yang nog even langs bij haar om wat tijd met haar door te brengen. Ik wist dat ze van aandacht hield, zoals alle dames en ik had er geen problemen mee. Ze was mijn eerste liefde, dus ik viel ook keihard voor haar en enige dat telde op deze wereld was mijn mooie June.
Ik ben altijd al iemand geweest die zo was, als ik mijn hart aan iemand geef dan ga ik met volle vaart en geef mijn hele ziel aan degene. Ik bezocht June dus zodra ik even de vrije tijd daarvoor had, zo niet maakte ik de tijd vrij voor haar.
Zo ook deze keer, ging ik naar June nadat ik van meester Yang kwam. Ik moest daar vertrekken voordat het donker werd, de reden kennen jullie al (zie vorige verhalen van mij). Ik moest dus fietsen vanuit Blauwgrond naar June’s huis en dit was enorm zwaar voor me deze betreffende dag, omdat meester Yang me echt kapot gemaakt had met trainen. Ik kon van vermoeidheid nauwelijks functioneren, dus met mijn overgebleven kracht fietste ik richting mijn meisje.
Halverwege June's adres kreeg ik weer wat energie, met in gedachten dat ik straks weer naast June zou zitten, haar in de ogen aan zou kunnen kijken, aanraken en ruiken. Dat gaf me weer een een beetje kracht en liet mijn hartje een sprong maken van blijdschap.
Ik moest nog een klein stukje rijden, het was even volhouden en door blijven trappen. Het begon al donker te worden en toen het me opviel was ik al aangekomen voor June’s poort. Ik stond even bij te komen van de lange afstand fietsen en zag in de verte, in June’s straat, een lange jongen naar me toe lopen. Naarmate hij dichterbij kwam, kon ik hem beter zien en het bleek een hele charmante goed uitziende Hindoestaanse jongeman te zijn. Hij had een wit hemd hemd aan, waardoor hij nog blanker eruit zag. De bovenste 2 of 3 knopen van zijn hem waren los.
Hij zag mij net de poort open maken en het erf betreden, toen hij bij het inrit aan kwam. Hij keek mij met een brede glimlach aan, groette me beleefd en vroeg mij als June toevallig thuis was. Ik groette terug, maar voelde de jaloezie in mij opwellen, waarom zocht deze goed uitziende jongen mijn vriendin? “Wie ben je? Waarvoor heb je haar nodig?” Vroeg ik lichtelijk geïrriteerd. Ik wist dat deze jongen vele malen knapper dan mij was qua uiterlijk en het liet mij ongemakkelijk voelen.
Een vleugje dure parfum sloeg langs mijn neus. 'Shitttt, ruikt ie ook nog beter dan mij? Ik sta hier helemaal bezweet en niet gedoucht, hiermee kan ik niet concurreren. Deze jongen lijkt op een model; ik kon niks mis zien aan hem. June zal hem vast aantrekkelijker vinden' dacht ik meteen. Moed zonk mij in de schoenen. Ik werd meteen onzeker en was bang dat June al stiekem iets met deze jongen had of hem tenminste erg leuk vond. Wat kwam hij anders hier doen?
“Ik ben Mahinder, ik heb June even nodig want ik moet wat met haar bespreken” zei hij nog even vriendelijk als voorheen en stak zijn hand naar me uit om kennis te maken.
“Ik ben Seyi, ik ben June’s vriend, aangenaam kennis te maken. Ik zal even kijken waar ze is want ik kom ook net pas aan” zei ik. Ik deed mijn uiterste best super vriendelijk en aardig te klinken, om mijn jaloezie niet te laten blijken, maar volgens mij deed ik een hele shitty job dit te verbergen want die jongen keek me een beetje vreemd aan, alsof hij mij doorhad.
Tja, wat moest ik anders, een andere mooiere jongen is mijn vriendin komen bezoeken, terwijl ik er niks van weet. Natuurlijk ga ik van slag, onzeker, achterdochtig en behoorlijk jaloers zijn.
Ik probeerde kalm te blijven en niet te snel iets verkeerds te denken. Alsof hij mijn gedachten kon lezen, zei hij ineens “ik kom niks verkeerds doen hier hoor, no spang. June heeft me heel veel over je verteld, alleen goede dingen natuurlijk”. Ik wist niet wie deze jongen precies was, maar mijn nieuwsgierigheid was alleen maar erger geworden. Wat kwam deze jongen hier bij mijn vriendin doen?
June kwam op het balkon staan en ze keek naar ons, waarschijnlijk had ze de poort open horen gaan.
Ze keek een beetje geïrriteerd, ze zei niks en ging weer naar binnen, ik dacht bij mezelf “okay, WTF gebeurd er hier? In welke situatie ben ik terecht gekomen?”.
Mahinder zei tegen me “Seyi, je traint toch bij meester Yang? Ik heb daar ook een hele tijd getraind en ik was zijn eerste leerling die daar veel van zijn gevechtskunsten heb mogen leren. Ik heb enorm veel respect voor die man, want hij is een wijs mens die veel over het leven weet. Jij traint daar niet zo lang he, dus eigenlijk ben ik jouw meerdere in rang. Weet je ook over het bestaan van meester Lai?”.
Ik kreeg meteen kippenvel over mijn geheel lijf, ik had niet verwacht dat iemand anders dit ook zou weten. Ik knikte en bevestigde dit. “Ik heb daar een tijdje gewoond bij meester Yang en zo wist ik natuurlijk ook dat ik s’nachts de woning niet uit moest, vanwege meester Lai” zei Mahinder. “Hoe lang woonde je dan daar?”vroeg ik, aangezien dit allemaal nieuwe informatie voor mij was.
“Dat is nu niet echt relevant, ik ga je eerlijk vertellen, ik ben hier eigenlijk niet voor June maar eerder voor jou” waren zijn woorden. Ik keek hem bevreemd aan en snapte dit gesprek nu helemaal niet meer. Tegelijkertijd was ik ook benieuwd naar de reden waarom hij daar gekomen was voor mij.
“Je hebt toch al seksuele omgang met je vriendin, wil je dit in het vervolg niet zo vaak doen want dit kan gevolgen hebben voor je” zei hij ineens op een strenge toon. Het was alsof een vader met een kleine jongen praat, een soort van neerbuigende toon die me niet beviel. Waarom dacht deze vreemde jongen de vrijheid te hebben om te praten over mijn seks leven met mijn vriendin. Ik wilde toen echt onbeschoft reageren en hem flink op zijn plek zetten.
Vreemd genoeg kon ik die agressieve en onbeschofte toon, waarmee ik hem aan wilde spreken niet over mijn lippen krijgen. In plaats daarvan kwamen er nederige fluisterende woorden uit mijn mond “ja, Sihing!”.
* Sihing = oudere broer in het Chinees, bij de gevechtskunst Kung Fu wordt deze term vaak gebruikt uit respect voor je broeders.
Toen sprak hij ineens weer vriendelijk en zei tegen me “ga maar gauw naar June, ze wacht op je. Maar vergeet niet wat ik je gezegd heb, laat je niet te makkelijk verleiden door lust. Ik weet dat je nog jong bent en de hormonen zorgen voor veel opwinding en geilheid, maar probeer je een beetje in te houden en gebruik je verstand”. Ik wist niet wat ik met dit advies moest, want was een beetje in de war van de gang van zaken en waarom ik ineens zo onderdanig reageerde.
Tegelijkertijd voelde ik een opluchting in mij, want ergens begreep ik dat er niks was tussen mijn vriendin en deze jongen. Tenminste, dat hoopte ik ..want hij had me verzekerd dat er niks was om mij zorgen over te maken. Hij klonk zelfverzekerd, dus ja … ik zou hem maar geloven. Terwijl ik een innerlijk strijd aan het voeren was, wat te geloven en wat niet, groette Mahinder mij en zei dat ie er weer vandoor moest omdat hij nog enkele andere dingen te doen had.
“Ik spreek June een andere keer, doe haar de groeten voor mij. Vergeet niet wat ik je gezegd heb he?!” zei hij nog, terwijl hij met een brede glimlach verder liep.
Ik ging naar binnen en groete June “hey schat, sorry hoor, heb je lang op me gewacht? Ik stond even te praten met jouw matie Mahinder”. Ze keek me vreemd aan. “Wie is dat?” vroeg ze verbaasd. “Die jongen met wie ik daarnet bij de poort stond te praten” zei ik. Opnieuw keek ze me vreemd aan, alsof ze er niks van begreep. “Hij zei dat je hem kent en dat je vaak over mij sprak, daarom wist hij veel van me. Dat ik train bij meester Yang en zelf van meester Lai wist ie alles” zei ik nog, om haar geheugen op te frissen.
“Huh? Jongen waarover heb je het? Ik ken die jongen helemaal niet, ik dacht dat het een vriend van jou was met wie je stond te praten. Dat jij hem juist meegenomen had naar hier” Zei ze. Ik begreep er nu nog minder wat van.
Voordat ik iets kon zeggen, zei ze weer “je weet dat mijn grootouders moeilijk zijn, je moet niet zomaar jongens meenemen naar hier, meld me tenminste, zodat ik van tevoren toestemming kan vragen. Want ik wil geen gezeur met mijn mensen hebben, ze willen niet zomaar vreemde mensen hier over de vloer hebben. Daarom was ik ook geïrriteerd toen ik je zomaar zag aankomen met iemand, zonder mij netjes te melden”.
Ik keek haar aan met een verwarde blik “WTF, is dit nu weer?”, zij kent die jongen niet en ik kende hem ook totaal niet.
Ik zag aan June haar hele houding en gezicht dat ze kwaad en geïrriteerd was, dus ik hield maar erover op. Ik was ook verdomd moe en wilde geen ruzie met haar maken. “Misschien heb ik hem gewoon verkeerd begrepen, dat hij je kende, want ik ben echt moe” zei ik. Ik liet het onderwerp voor dat moment even rusten, probeerde over andere dingen te praten om het gesprek luchtig te houden.
Ik bleef niet lang bij haar, want ik wilde thuis gaan douchen, relaxen voor de tv en gaan slapen.
Anderzijds voelde ik ook alsof iets niet juist was, ik had zo een onderbuik gevoel alsof iets mis was. Maar ik kon mijn vinger er niet op leggen wat er nou eigenlijk aan de hand was.
🌺 VOOR VERVOLG:
(LEES DEEL 2)
⭐️⭐️= het verhaal is 90% herschreven door de OST beheerder Yvanna hilton.
Reactie plaatsen
Reacties