STORY 515: HIGHWAY: EEN TOEVAL MISSCHIEN?

⬛️ Ingezonden door: K.L

              ⚜️HIGHWAY: EEN TOEVAL MISSCHIEN?⚜️
————————

Goedemorgen lieve OST familie, bedankt voor het accepteren van mijn vriendenverzoek. Ik heb ook iets vreemd meegemaakt. Het gebeurde 10 jaren geleden maar ik denk er nog steeds aan.

Het was een zaterdagavond ik ging met 3 kennissen van me naar een dansavond op Highway. We zouden tegen 3.00 uur in de ochtend door de taxi chauffeur opgehaald worden, die ons daar ook afgezet had, maar helaas was die nergens te bekennen. Wij zijn toen richting de stad gelopen in de hoop dat er een taxi voorbij zou rijden of dat wij ergens een taxibedrijf tegen zouden komen.

Tijdens het lopen te Highway, hoorden we de hele tijd een luid gefluit achter ons, voor ons, en bepaalde momenten zelf naast ons ...... maar we zagen niemand en het gefluit kwam van alle kanten, wij bleven doorlopen en keken af en toe mekaar aan, want we wisten dat het niet goed was. Op een bepaald moment hoorden we zelf het geluid van hoge hakken, alsof een dame op naaldhakken achter ons aanliep. Wij keken steeds om, maar we zagen steeds niets. Na een tijdje stopje dit en was het weer alleen het gefluit.

Toen liepen we verder en daarna hoorden heel duidelijk zware mannen voetstappen. Tenminste zo klonk het, alsof een hele zware stevige man met grote stappen achter ons aan liep. Het was zeer eng, we konden van angst bijna poepen in ons broek. We bleven dicht bij elkaar, bijna rennend van de zenuwen.

Wij keken nog een keer om, maar zagen niemand. Automatisch begonnen we steeds sneller en sneller te lopen. En hoe sneller wij liepen, hoe sneller de stappen achter ons ook te horen waren. Liepen we rustiger, dan deed het ‘ding’ achter ons dat ook. Op een gegeven moment zagen wij in een zijstraat onder een lantaarnpaal een vrouw met witte kleding staan en wij vroegen ons af ‘wat doet een vrouw zo laat op straat, nog erbij helemaal alleen?!’. Ze zag dat wij naar haar keken en ze zwaaide vrolijk naar ons alsof ze ons kende.

Toen zei Randell, één van de jongens “ dit is niet goed, want die vrouw zweeft”. Dit was geen van ons nog opgevallen, maar toen hij het zei keken we beter en inderdaad, wij zagen geen benen. In de eerste instantie viel dat echt niet op, want op highway is het vaak mistig in de nacht. En dit was het ook deze nacht … maar het zicht was niet al te slecht, moet ik eerlijk bekennen. Alleen bij deze vrouw, was het ons echt niet opgevallen dat er gewoon geen voeten waren onder haar lange rok. Randell liet ons behoorlijk schrikken met zijn observatie.

Randell zei “jongens, laten we sneller lopen want dit is echt niet goed. Ik heb er echt een slecht gevoel over!”. We deden wat hij zei, we waren allemaal nat van ze angst en zenuwen, want we liepen al niet langzaam en nu moesten we alleen nog veel sneller lopen. Highway is al geen korte weg om te voet af te leggen, dus kan je je indenken hoe moe we al waren. Maar goed, als je bang bent dan schiet de adrenaline door je lijf en voel je ineens de moeheid niet meer.

Het viel ons op, dat die vrouw naar ons toe leek te komen, maar wij deden alsof we dit niet door hadden en we begonnen te rennen. Wij wilden niet dat ze dichtbij van ons kwam. Nadat we een tijd gerend hadden, zagen we dat ze niet verder kwam. Ze bleef op een hoek van een andere zijstraat stil en ze keek naar ons. Voor ons geluk, kwamen wij een taxibedrijf tegen een eindje verderop. Enkele Hindoestaanse chauffeurs stonden voor de poort torie te praten terwijl ze een biertje dronken.

Wij voelden ons eindelijk een beetje veilig. We vroegen welke taxi ons ritje wilde accepteren. Al gauw hadden we een heer gevonden die ons richting huis reed. Toen we in de auto zaten, waren we eerst stil ... maar, toen we in de buurt van het centrum waren hebben we die taxi chauffeur verteld wat er gebeurd was.

Hij zei “Jullie mogen dan echt van geluk spreken, want voor de meeste mensen die diep in de nacht op highway lopen, is het niet zo mooi afgelopen hoor. Sommigen maakten hele gekke dingen mee, zagen hele vreemde gedaanten. Hierna werden ze heel ziek met de dood tot gevolg. Als zo iemand tijdig hulp zocht, dan kan degene nog geholpen worden. Maar vaak als men zo ziek is dan herkent de familie niet dat ze ‘buiten’ op cultureel gebied hulp moeten gaan zoeken, bijvoorbeeld bij een lukuman, Maulana of bonuman. Het is geen doktersziekte, en als je dat dit niet weet dan krijg je ook geen oplossing en zo zijn veel mensen overleden. Andere mensen die s’nachts op highway liepen, vermisten zelf en zijn nooit meer terug gevonden. Zo kan ik nog een boek erover schrijven wat er allemaal gebeurd is met mensen van Highway en niet een ieder durft erover te praten. Anderen ontkennen het, omdat ze anderen niet af willen schrikken of omdat hun zelf niks meegemaakt hebben. Maar deze dingen zijn er wel, als taxichauffeur ben ik laat op straat en zo ook mijn collega’s. Bij deze functie als chauffeur zie je heel veel onverklaarbare dingen. Maar niet alles is goed om te vertellen. Ik kan jullie wel zeggen dat heel veel aanrijdingen niet zomaar gebeuren, het komt vaak door die slechte entiteiten die om de zoveel tijd levens eisen en hun zorgen dan voor die aanrijdingen. Het zijn meestal geen ongelukken zoals men denkt, dat lijkt alleen maar zo”.

Zo vertelde de aardige meneer ons ook dat er heel veel zielen daar rond dwalen, omdat de familie ze na aanrijdingen niet weg van de plek is gaan halen. En natuurlijk heb je daar te highway ook veel andere slechte entiteiten van de plek zelf, net zoals je bijvoorbeeld buiten de stad ook bepaalde entiteiten hebt die van de omgeving zelf zijn. Daarom altijd voorzichtig zijn als je op een onbekende plek gaat, dat je geen foute handelingen daar doet. Bijvoorbeeld niet zomaar overal plassen, poepen of zeep gebruiken. Informeer bij de mensen die daar wonen wat de trefu’s zijn van de plek, wat wel en niet mag.

Maar goed, terugkomend op onze ervaring, wij zijn netjes thuis gezet door de taxichauffeur. Wij hebben hierna nooit meer een taxi genomen als we uitgingen in de nacht, want wij wilden dit niet nog eens mee maken dat we geen vervoer hadden als we naar huis moesten. Dus we gingen uitsluitend met ons eigen vervoer, zodat we verzekerd waren dat het ons niet nog eens zou overkomen dat we op die enge lange weg van highway moesten lopen.

Met Randell, die jongen die de zwevende vrouw als eerst gezien had en zei dat er iets niet goed was, was ons contact een beetje gaan verwateren door de tijd heen. Niet vanwege ruzie hoor, maar gewoon omdat hij het zo druk had aldoor.

Wel, wij kwamen te weten via zijn familie dat hij kort na dit gebeuren overleden is wegens ziekte. Wat eraan scheelde kon de dokter niet vinden. Er zijn verscheidene testen gedaan en niks kon vastgesteld worden. Hij werd ineens ziek en is ook snel daarna overleden. Wij weten niet als het te maken heeft met het geval van highway of als het toeval is …..

🌺 fijne ochtend verder.

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna hilton.