STORY 470: MAIKOE: DE WC SPOELDE DOOR

Gepubliceerd op 5 november 2023 om 15:24

🟪 Ingezonden door: karin G

             ⚜️MAIKOE: DE WC SPOELDE DOOR⚜️
—————————

Dag iedereen van OST, Ik zat nog op de middelbare school.. Het was laat in de avond..

Ik was alleen thuis, tegen die tijd woonde ik nog op Maikoe met mijn ouders. Mijn ouders waren naar een familiefeest in Nickerie, dus ze waren voor het weekend weg. Zoals altijd deed ik de deur tegen acht uur al dicht als ik alleen thuis was.

Onze huistelefoon ging over en ik nam op. Mijn vader aan de andere kant van de lijn : “Hallo Karin” Alles goed met jou? Ik bel om te kijken als alles goed met je gaat?”. Ik antwoorde toen : “ Ja pa” alles is in orde” “ Ik ga zo even studeren en dan slapen “. “ Ok Karin, je krijgt de groeten van mama” “ groet haar weer voor mij”… Nadat me vader en ik hadden gesproken werd er neergelegd.

Daarna ging de telefoon weer over, Ik zei : “hallo”, maar ik hoorde niks. Niemand sprak, Ik had toen neergelegd…...toen ging de telefoon weer over, ik nam op en weer hoorde ik niets…dat gebeurde drie keer …Ik heb toen voor de derde keer neergelegd..

Ik hoorde plotseling geklop aan de deur…Ik keek naar de tijd en zag dat het half twaalf was…ik dacht bij mezelf “wie komt zo laat op bezoek of kloppen aan de deur?”. Onze deur had een stuk glas en er was een klein gordijntje ervoor. Ik schoof het gordijntje opzij en ik zag niemand staan…Ik begon een beetje bang te worden en me hele lichaam begon koude rillingen te krijgen. Ik wist niet wat ik moest doen. Toen hoorde ik een geklop op een van de vensters van de woonkamer…

Ik bleef stil en was heel erg bang…plotseling hoorde ik onze toilet flushen, alsof iemand klaar was op toilet en ging flushen…Nou dat maakte mij echt bang, omdat ik wist dat ik alleen thuis was. Hoe zou dat kunnen gebeuren?

Plotseling hoorde ik iemand lopen op de gang, want we woonden in een houten huis en je hoorde wel alle voetstappen, ik was zo bang, ik wilde bijna plassen in mijn broek. In die gang had je de deuren van de slaapkamers…ik verzamelde alle moed en rende naar mijn kamer toe, die ook in de gang was, mijn kamer was wel voorin… Ik keek snel rond in mijn kamer, maar zag niets. Ik piepte naar buiten en zag dat het licht van de laatste kamer aan was, maar de deur stond wel op een kiertje…

Ik had dat licht niet aangemaakt, dat wist ik heel zeker! Mijn ouders nog minder, want die waren gisteren vertrokken naar Nickerie…Ik durfde niet te gaan,…Ik wist niet wat ik moest doen en wie ik om hulp moest vragen. In die laatste kamer was er een kaptafel met een Spiegel. Het was toevallig op een manier geplaatst dat je vanuit de gang kon zien in de kamer. Ik ging naar de keuken en pakte het kapmes van me moeder en liep daarna op mijn teentjes naar de laatste kamer.

Ik begon kippenvel te krijgen. Ik hoorde in de verte alsof een vrouwspersoon aan het bidden was. ik probeerde ietsje verder te lopen en ik probeerde te kijken in de Spiegel als ik iets zou zien en ja hoor …
Ik zag in die hoek van de kamer een vrouwspersoon in een lange witte sluier, met haar rug gekeerd naar de Spiegel toe… Ze was waarschijnlijk aan het bidden.

Haar gezicht kwam niet te zien… Ik was op dat moment stijf geworden en wist niet wat ik moest doen. Ik verloor alle moed en rende terug naar mijn kamer. Ik deed de deur op slot en probeerde daarna te slapen, maar ik kon niet. Ik bleef wakker tot de volgende ochtend en ging ‘s morgens naar de buurvrouw om daar te blijven totdat mijn ouders terug waren van Nickerie. Toen ik mijn ouders vertelde wat er was gebeurd, lachte mijn vader en zei : “ Er is niets “ je moet niet bang zijn ”.

Mijn moeder vertelde mij dat ons huis, de ouderlijke woning geweest is van mijn vader en dat het waarschijnlijk mijn oma is geweest wie ik heb gezien. Ze was een gelovige moslim vrouw en bad 5 keer per dag. In haar laatste dagen van leven, heeft zij in die laatste kamer geslapen totdat ze is overleden.

Ik heb daarna geen vreemde ervaringen gehad in ons huis, want me ouders zijn volgens mij wel ergens geweest om rituelen te laten doen voor ons huis. Ze wisten hoe angstig deze ervaring mij gemaakt heeft en dat wilden ze me niet nog eens mee laten maken. Dus tot nogtoe is alles rustig gebleven, ik hoop dat het ook zo zal blijven.

🌺Dit was mijn ervaring leden....

⭐️⭐️= Het verhaal is 10% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.