STORY 469: BERSABA: ONEERLIJKE BEHEERDER

Gepubliceerd op 4 november 2023 om 15:03

🟥 Ingezonden door: Tammy O

          ⚜️BERSABA: ONEERLIJKE BEHEERDER⚜️
———————

Hallo OST Lezers, ik ben leerkracht van beroep. Toen ik pas leerkracht was geworden, gaf ik les op een lagere school.

Het zou vakantie zijn en wij leerkrachten onderling hadden ook een schoolreisje gepland. Wij zouden buiten de stad gaan. Alles was gepland. Wij waren ongeveer met vijftien collega’s samen. Uiteindelijk hadden we besloten naar Bersaba te gaan. Wij hadden alles al geregeld en ook dat huis waar we zouden slapen op Bersaba hadden we bezet gehouden voor het weekend. Het beloofde een leuk weekend te worden met de collega’s onderling.

Op Bersaba aangekomen hadden we toen de beheerder van een van de huizen waar we zouden slapen ontmoet. Hij bracht ons naar het huis waar we zouden slapen. Het huis had drie kamers, keuken en een woonkamer en bad + toilet. Wij allemaal deuren aan het opendoen en kijken wie waar zou slapen. Opmerkelijk was, dat de middelste kamer op slot zat. We vroegen aan de man die bezig was verder een kleine rondleiding te geven, waarom die kamer op slot was.

Die man zei toen dat die kamer niet open mocht gaan. Hij zei : Die kamer was bewust op slot gedaan en mocht niet open gemaakt worden. Toen vroegen we waarom dat niet mocht. Aan zijn gezichtsuitdrukking zagen we date r iets niet goed was, maar hij verbloemde het door te zeggen dat er spullen van de eigenaar daar zaten en nog een paar andere belangrijke spullen.

Dus we mochten in de eerste en derde kamer slapen en in de woonkamer. We zochten tegen die tijd werkelijk niets erachter en we begonnen het leuk te maken met ons allen. Het werd ‘s avonds. Na een lange dag zwemmen en stoeien met de collega’s waren we nu in huis. Wij allemaal spelletjes aan het spelen, zoals kaarten, dammen, schaken etc…anderen waren tori aan het praten.

Plotseling hoorden we geklopt op de deur van de kamer die op slot was. We hoorden geluiden in de kamer. Net alsof er een paar mensen daar waren. Geluiden alsof mensen dingen lieten vallen op de vloer. Alsof mensen bezig waren zacht te praten of te mopperen in die kamer. Iedereen was bang geworden. Die anderen die in die twee andere kamers zouden slapen, sliepen uiteindelijk niet meer in de kamer. We sliepen allemaal in de woonkamer. De geluiden werden steeds duidelijker hoe later het werd. Uiteindelijk viel een ieder in een diepe sluimer in de woonkamer.

En nu komt het : Ik werd middernacht wakker gemaakt. Ik deed mijn ogen open en zag een inheemse mevrouw die mij wakker had gemaakt. Een vrouw die ik niet kende. Ze maakt me wakker en wees naar de kamer die op slot was, maar nu wel open stond. Ik schrok, maar kon niet bewegen. Ik kon niet eens schreeuwen. Die inheemse vrouw had een lichaam, die tot de helft was.....Zeg maar, vanaf haar hoofd tot naar haar romp was er normaal, maar alles daar beneden had ze niet. Haar boven lichaam zweefde als het ware.

Er rolden tranen uit mijn ogen, ik was zo angstig want Ik kon niets doen. Bewegen zelf lukte me niet en schreeuwen nog minder. Ik keek rond met mijn ogen en een ieder was in diepe slaap. Die inheemse vrouw wees naar die kamer die op slot was, maar nu wel open stond. Ik weet niet wat ze me wilde vertellen. Ik heb toen gebeden en gebeden, totdat dat ding was verdwenen. Ik ben opgestaan en lag helemaal nat van het zweet. Ik schreeuwde in de woonkamer en een ieder schrok wakker.

Ze deden het licht aan en zagen zelf dat de deur die niet open mocht, nu wel open staat. Een paar van me collega’s begonnen te schreeuwen. We renden allemaal uit dat huis en durfden niet meer erin te gaan. Ik had ze intussen verteld wat ik had meegemaakt. Het was intussen half vier ‘s ochtends. We liepen allemaal naar de beheerder thuis om hem te reopen en te vertellen wat er gebeurd was. We gingen terug om onze spullen te pakken, om vervolgens terug te rijden naar de stad.

De man had zich verontschuldigd en besloot ons ons geld terug te geven van dat huis waar we hadden gelogeerd. Hij wilde niet in details vertellen wat er precies daar zat of was, maar hij vertelde wel dat die kamer vanwege een paar redenen niet open mocht. Hij kon zich niet voorstellen wat ik had meegemaakt en zij dat hij er werk van zou maken om daar veilig te maken.

Wij zijn toen terug gegaan naar de stad, jammer dat ons leuk uitstapje verpest is door deze beheerder die niet vanaf begin eerlijk tegen ons geweest is. Deze dag zal ik nooit vergeten. Ik ben tot de dag van vandaag nooit meer naar Bersaba gegaan, want de plek trekt me niet meer aan.

⭐️⭐️= Het verhaal is 20% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb