🟨 Ingezonden door: Len D
⚜️TAXI : DAAR ZAT ZE INEENS⚜️
———————————
Lieve OST leden, deze ervaring die ik nu vertellen zal, is er eentje van ongeveer 8 jaren geleden.
Het was een dinsdag, dat herinner ik me nog....
Ik was werkzaam als taxi chauffeur en ik reed met een klant richting kwatta, komende vanuit Noord koos ik ervoor via de Ringweg te rijden omdat ik zodoende makkelijker op het adres van de klant kon komen die op kwatta woonde. Het was 1:30 AM en de rit verliep voorspoedig, ik zette degene netjes op het aangegeven adres. Alles liep gesmeerd en toen ik de klant afgezet had op plaats van bestemming, reed ik de zelfde route terug naar Noord via de Ringweg.
Toen ik bij het gedeelte van Munder reed, voelde ik ineens een koude wind in de auto. Dat was erg vreemd, aangezien ik de ruiten dicht had en de airco was uit stond.
Ik kreeg meteen rillingen over mijn heel lijf, kippenvel voelde ik op me rug en armen. De haren in mijn nek stonden recht overeind.... ik was best wel geschrokken van die koude lucht, het was alsof de airco hoog aanstond. Zo koud was die wind die ineens langs gewaaid was in de auto. Ik voelde me meteen ongemakkelijk en keek rond in de auto als ik misschien toch een raampje open had laten staan, waardoor er frisse lucht naar binnen gekomen kon zijn. Maar nee hoor... alles was potdicht, want het was een koele nacht.
Ik reed een stukje verder en dacht dat er verder niks over na, misschien was ik gewoon een beetje gevoelig voor het weer. Want het had die dag aldoor zo hinderlijk zitten regenen en het was best koeltjes. Alsof iets me ineens zei “kijk in je achteruit spiegel”........ dus ik keek, wel mensennnnnn....ik kon me ogen niet geloven, er zat gewoon een vrouw daar. Ze had een lichtkleurige jurk aan. Ik weet niet als het licht grijs, lichtblauw of licht roze was ofzo... maar wat ik goed herinner is dat het een hele lichte kleur had.
Ik wist meteen dat dit niet goed was en durfde nauwelijks een vin te verroeren.
Die vrouw zag er nat uit, alsof ze pas uit een zwembad geklommen was. Haar jurk was nat, haar haren ook, die vielen halfjes over haar gezicht waardoor ik haar gelaat niet zo goed kon zien. Ik zat letterlijk te bibberen, want er was kort ervoor niemand in mijn auto en nu zat er ineens IETS daar... gewoon ineens op mijn achterbank in mijn auto. Ze was geen klant, dat wist ik 100% zeker. Dit was geen mens...
Damn, terwijl ik dit schrijf voor jullie krijg ik gewoon weer de rillingen over mijn lijf. Ik was verstijfd van de schrik en ik wilde eigenlijk gewoon keihard remmen en uit de auto rennen. Maar durfde dat gewoon niet, wat als dat “ding” achter me aan zou rennen of me juist iets aan zou doen iets aan zou doen als ik wilde vluchten uit de auto!!? Er speelden allerlei gedachtes door mijn hoofd, ik wist niet wat ik moest doen. Ik deed het van de zenuwen zowat bijna in me broek, ik had het koud en warm tegelijkertijd.....
Enige wat ik kon doen was door rijden, ik reed en begreep zelf niet waar ik heen ging. Het was alsof dat “ding” mijn mind bestuurde en mij het voertuig liet besturen. Verder zou ik ook niks anders durven, zelf wegrennen al helemaal niet .... mijn benen zouden me in de steek laten, dat wist ik zeker... kijkende naar mijn trillende handen op het stuur, zou het nog erger met mijn benen aantoe zijn, dacht ik.
Ik zei enkele Surats (gebedjes in het Arabisch) in me zelf op en die bleef ik maar herhalen na elkaar.
Wij reden intussen het gedeelte waar je Charlesburg over moest steken, nog steeds richting noord. Ik keek af en toe even snel in mijn achteruitkijkspiegel en hoopte dat ik me verbeeld had, maar ik zag dat ding nog gewoon daar zitten.
Ik durfde niet teveel te kijken, maar wilde wel weten als “ding” niet dichterbij kwam om mij iets aan te doen. Straks gaat het me nog wurgen ofzo, dus dwong ik me zelf steeds te kijken.
En zo reed ik een hele poos met 'dat ding' vlak achter me. Ik was helemaal bleek van angst, ik heb me nooit zo bang gevoeld in me leven als dat betreffende moment.
Ik zat allerlei oplossingen te bedenken in me hoofd, hoe ik van dit enge “ding” af moest komen, toen ik ineens voelde alsof de lucht minder beladen was... ik keek in de spiegel..... niemand, ik geloofde het niet, dus keek ik weer. Die vrouw was ineens weg, ze was nergens op mijn achterbank te zien. Op dat moment waren we aan het eind van de Ringweg, toen ze ineens spoorloos verdwenen was. Ik sloeg even af bij de parkeerplaats van maretraite mall, om de auto te doorzoeken.
Want ik was zo gespannen, in shock en zenuwachtig... dat het was alsof ik me zelf wilde overtuigen dat ik me vergist had.
Maar voor me zelf wist ik heel goed dat ik me niet vergist had. Ik kon dat ding duidelijk daar achter zien zitten. Het was gewoon eng om te zien, des te meer ik wist dat het geen mens was. Want niemand was in mijn auto kort ervoor,.... tijdens rijden kan niet zomaar ineens iemand in die auto gekomen zijn, want die deuren waren gelocked en het is onmogelijk in een rijdende auto te komen.
Ik had iets bovennatuurlijks in mijn auto, dit had ik nooit eerder in mijn leven meegemaakt. Ik was ook sober en had niks gedronken, dus was hartstikke sober.
Bij navraag, hoorde ik van mijn collega’s dat er daar op die hoek kort voor mijn ervaring (enkele dagen ervoor) een vreselijke aanrijding plaats gevonden had en een dame had daar haar leven gelaten. Men vermoed dat ze in slaap gevallen was achter het stuur en zo ontstond die aanrijding, want ze sloeg met een grote vaart tegen een andere auto. Uiteindelijk was het voertuig van deze dame in het water beland, ze was bewusteloos en zo is ze verdronken.
Volgens mijn taxi collega’s moet dit de geest van die dame geweest zijn, want anders kunnen ze niet bedenken wie/ wat het anders geweest kan zijn.
Ik hoor van familie leden die op Noord wonen, dat de Ringweg gewoon vol met dit soort “dingen” zit. Zoveel mensen hebben op die straat hun leven verloren en de geesten van deze slachtoffers hangen nog daar rond.
⭐️⭐️= Het verhaal is 85% herschreven door de OST Beheerder yvanna hilton
Reactie plaatsen
Reacties