🟩 Ingezonden door: Ash Vd
⚜️DIE VREEMDE JONGEN IN DE KLAS⚜️
———————
Fijne ochtend iedereen binnen OST, ik heb een ervaring die ik wil delen. Het was toen ik nog op de MULO school zat.
Ik ben inmiddels 24 jaar oud en het was dus ongeveer 6 tot 7 jaar geleden, als mijn schatting goed klopt. Maar goed, het was mijn Mulo schooltijd en ik zat in een gezellige klas. De leerlingen waren allemaal fijn in de omgang. Maar er was eentje ...hij was zeer rustig, hij trok zich altijd terug van de rest. Alsof hij zich niet thuis voelde tussen de rest van de klas, dus lieten we hem maar met rust, we spraken niet tegen hem, aangezien hij dat wilde ...tenminste dat dachten we.
Op een dag zaten we les te volgen, het was tijdens het vak wiskunde en zoals je weet snapten de meesten er geen bal van, dus ieder deed zijn best geconcentreerd op te letten... in de hoop er alsnog iets van te begrijpen. Ineens zonder reden, begon AIDEN ( dat was de naam van die stille jongen ) heel luidbte gillen “ AAAAAAARRRRGHH”. Een ieder schrok zich kapot, want het was muisstil in de klas kort ervoor. De juf was net klaar met uitleggen en wij moesten een wiskunde som oplossen, dus dit geschreeuw van aiden liet ons allemaal behoorlijk schrikken. Wij keken hem allemaal geschrokken aan....Afvragende wat er met hem aan de hand was.
De juf die ook overduidelijk de schrik te pakken had, vroeg aiden “ jongen wat bezielt je, ik kreeg bijna een hartaanval... ben je soms gek aan het worden?”. Aiden zei toen “ kkk..... k... kijkkk!!! Kijk daar.... zien jullie het?” Terwijl hij keek richting Aliena ( een mede leerling ). Wij begrepen er niks van en zagen niks achter of voor het meisje. Zelf alina begon rond te kijken als er iets achter haar was of rondom haar... niemand zag iets. We vroegen ons allemaal af, wat aiden bedoelde. Iedereen keek mekaar aan van “ huh? WATTT THE HELLL?!!!”.
De juf vroeg toen een beetje verward “ aiden, wat bedoel je jongen? Ik zie helemaal niks...ben je wel in orde?”. Een ieder in de klas begon te lachen en sommige jongens maakten grapjes ervan. Aiden had bijna tranen in zijn ogen, zijn ogen waren helemaal rood en nat van de zenuwen. Hij zei “ kijk daar, kijken jullie.... ik ben niet gek, ze hurkt daar....een oude enge vrouw, ze hurkt achter aliena in die hoek, kijken jullie goed!!!! Ze is daar en ze kijkt naar ons!!!!”. Alle kinderen in de klas barstten in luid gelach uit, ze vonden het maar al te grappig dat aiden bijna zat te huilen daar en dingen zag die wij dus niet zagen. In onze mind, was aiden gewoon gestoord. Law mang, dachten we ....
De juf wist niet wat ze met de situatie aanmoest en ze zei “ Aiden, ga uit me klas.... je zit me lessen gewoon te verstoren, je brengt de hele klas aan de gang en dit kan echt niet. Ga naar de direkteur...onmiddelijk!!”. Deze juf was van de kerk, maar ik kon zien dat ze best bang was. Ze geloofde aiden volgens mij wel dat hij iets zag, maar ze wilde het gewoon niet onder ogen zien en daarom stuurde ze hem de klas uit.
Aiden ging de klas uit, zoals hem opgedragen was door de juf. Wij hervatten de wiskunde lessen alsof er niks aan de hand was, tussendoor maakten de leerlingen nog grapjes erover. Onze klas was eenmaal een ondeugende klas.... en dit was weer een hele gebeurtenis om grapjes van te maken. Terwijl een ieder weer bezig was met zijn eigen ding, schoof Aliena haar stoel ineens een stuk naar achteren tegen de muur en haar ogen draaiden helemaal naar achteren, alleen het wit zag je van haar ogen. En ze viel meteen daarna als een lappen pop van haar stoel op de vloer, schuim kwam uit haar mond en ze kreeg stuiptrekkingen. Er kwam een zeer eng geluid uit haar mond...
Iedereen was in paniek, iereen van de klas gilde en schreeuwde. De juf rende meteen naar aliena toe en ze hield haar hoofd was en vroeg als alles in orde was met haar. Natuurlijk kwam er geen reactie van Aliena, ze ging maar door met stuiptrekkingen en draaien met haar ogen. Ook haar lichaam was helemaal verstijfd. De juf rende in paniek naar het kantoor van de direkteur en enkele leerkrachten van de omliggende klassen kwamen af op die herrie, ze probeerden aliena weer bij zinnen te krijgen. De ouders van Aliena waren intussen gebeld en die kwamen haar ophalen.
Wij mochten eerder naar huis die dag. De wiskunde juf was zo overstuur dus haar zagen we die dag niet meer. Wij hadden vernomen dat ze had zitten huilen op kantoor van de direkteur, omdat ze echt geschrokken was van dit alles. De nederlands docent, die ons daarna les zou moeten geven was ook overstuur dus vandaar dat ze ons weg gestuurd hebben.
De volgende dag kwamen een ieder weer normaal naar school. Aiden was er ook, hij zat zoals gebruikelijk stil in de klas. Aliena was er niet, misschien was ze nog ziek, dachten we! Een ieder in de klas hield aiden goed in de gaten, wat als hij weer iets vreemd zou zien? Straks zou ons ook iets overkomen, dat wilden we niet. Gelukkig zag aiden niks in de klas, hij was rustig en we waren opgelucht. Enkele dagen gingen voorbij, toen ons ineens door een huilende Engels leerkracht werd mede gedeeld dat Aliena overleden was. De hele klas was muisstil, dit nieuws hadden we niet aan zien komen. Er heerste grote shock in de klas, een paar leerlingen begonnen te huilen. Het was geen mooie tijd voor ons.
Tijdens de begrafenis van Aliena waren de leerlingen van de school/ klas daar ook aanwezig.
Er ging een poos voorbij zonder bijzonderheden, geen vreemde gebeurtenissen. Betreffende aliena werd het afgedaan alsof ze gewoon een epileptische aanval gehad heeft. Maar wij wisten allemaal dat er meer aan de hand was, want aiden had minuutjes ervoor een oude vrouw achter haar zien staan. Maar niemand durfde er meer iets over te zeggen en we deden allemaal alsof we niks wisten. Ongeveer 1 maand na de dood van Aliena, zaten we tijdens de pauze te eten op het schoolerf. Zoals gebruikelijk stonden/ zaten de meeste leerlingen van onze klas bij elkaar.......toen ineens Aiden weer luidop begon te gillen “ AAARGGHHH”, iedereen keek geschrokken naar hem en niemand lachtte deze keer. Ieder was serieus.
Aiden beefde helemaal, zijn broodje viel uit zijn hand. “ kijkk... kijk daar, kijk wat daar is!!!!” Zei hij terwijl hij richting de straat wees. Iedereen die rondom hem stond rende weg, niemand wilde weten wie/ wat hij daar zag. Enkele leerlingen renden naar de direkteur en vertelden wat er weer gebeurd was. Deze was van het hele gebeuren met alina op de hoogte en zelf de politie was op school geweest Om aiden enkele vragen te stellen kort na haar dood. Vandaar dat de leerlingen gauw naar de direktie renden om te laten weten dat aiden alweer dingen aan het zien was.
De direkteur wilde niet nog eens de hele school in rep en roer brengen, dus belden ze de ouders van aiden om aan te melden bij de school. Toen de ouders er waren, werd het hele gebeuren voorgelegd. De moeder zei “ bij ons in de familie is ook zoiets gebeurd, aiden zag achter een tante van hem ook IETS staan en kort daarna is ze overleden..... er was niks met haar aan de hand, ze was niet ziek, niks mis met haar en toch is ze overleden, wij weten niet hoe dit kan, maar hij ziet inderdaad dingen die wij niet zien”.
In overleg met de ouders Werd aiden afgeschreven van de school, omdat al de leerlingen bang geworden waren voor aiden en niemand wilde meer naast hem zitten of tegen hem praten. Dat was geen fijne situatie voor hem en daarom kwam men tot het besluit hem af te schrijven. Hoe het verder met aiden afgelopen was, wisten we niet. De school leiding wilde ons er ook geen info over geven, omdat dit soort info natuurlijk geheim is.
Wij bleven dus met de vraag, hoe het afgelopen was met aiden, ..... totdat 1 jaar geleden in de stad liep en aiden per toeval tegenkwam in een schoenenwinkel. Ik vroeg hem hoe het met hem ging en was toch wel blij hem te zien, dat liet ik hem ook weten. Ik was stukken ouder en nu niet meer zo bang als voorheen. “Hoe zit het met je probleem?”. Hij keek me vragend aan, alsof hij me niet begreep. “ je probleem... dat je aldoor vreemde dingen zag, die niemand kon zien?!!!”.
Aiden zei “ Dat is geen probleem, ik ben ook niet gek zoals een ieder altijd tegen me zei, ik heb een wonderbaarlijke gave....iets speciaals, dat ik van onze lieve heer Jezus christus daarboven gehad heb. Met deze gave kan ik vooraf dingen zien, dingen aanvoelen en ruiken. Ik kan nog heel veel wat anderen niet kunnen en ben daar erg dankbaar voor. Vroeger kon ik er niet mee omgaan, maar dat heb ik inmiddels leren begrijpen en weet nu hoe ik dingen op moet vatten”. Verder liet aiden me weten dat hij niet meer verder gegaan was met school, omdat hij begonnen was met werken.
Jullie raden het nooit.....hij is nu van beroep lijkenbewasser, en is lid van een loge gemeente, hij had zijn roeping gehad en zo kwam hij daar terecht, zo vertelde hij. Aiden voelde zich daar thuis, hij had zijn plek gevonden in de surinaamse samenleving die hem waardeerde en bewonderde voor zijn mooie gave.
Hij was daar precies op zijn plek, want de lijken wilden soms “ praten”..... als ze bijvoorbeeld nog boodschappen hadden voor hun familie, bij zelfmoord, moord of gewoon een ongelukkige dood. En aiden had dus de gave om de boodschappen aan te horen en mede te delen aan de nabestaanden.
🌺Dit was mijn waargebeurde ervaring.... leerlingen die ook op deze school ( Die ik niet bij naam zal noemen) gezeten hebben, weten over dit gebeuren en misschien willen ze ook hun kant delen, hoe zit dit ervaren hebben. Sorry voor de vele fouten, hopelijk kan de beheerder het verhaal herschrijven. Alvast bedankt!
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties