STORY 363: HET VERHAAL VAN SARA

🟪 Ingezonden door: M.T

                    ⚜️HET VERHAAL VAN SARA⚜️
——————

Goedemorgen OST Beheerders & leden, ik heb een oude ervaring te delen met jullie die mij altijd bij gebleven is. Dit was een tijd toen alles nog niet zo duur was zoals nu het geval is. Een makkelijke tijd was het ook niet, maar het was wel anders.

Sara was een meisje van 13 jaar oud, creoolse afkomst en zat op de Shri hanuman school te PARAMARIBO.

Zij kwam uit een arm gezin en haar familie had het enorm moeilijk om hun hoofd boven water te houden. De vader was van beroep security guard en haar moeder werkte niet omdat ze een wond aan haar voet had die maar niet wilde genezen. De wond bleef aldoor vochtig en ging gepaard met een zeer onaangename geur, waardoor mensen vaak genoeg een vervelende houding aan namen tegen dit gezin.

In de weg waar zij woonden waren ze niet geliefd, sma beng kar’ deng (mensen noemden het gezin) “the stinky family".

Sara was een pienter meisje met alleen maar goede cijfers op school. De leerkrachten waren erg trots op haar en ze verzuimde nooit. In de pauze zat ze meestal alleen, omdat ze een erg verlegen en onzeker was. Bovendien wilde ze geen vrienden hebben, dat durfde ze gewoon niet, omdat ze bang was dat mensen haar zouden plagen zoals al gebeurde in haar buurt. Elke dag ging Sara met 1 brood naar school, omdat haar ouders niet meer dan dat konden permitteren.

En thuis bij Sara aten ze pas s’avonds heel laat in de avond, vaak ook gewoon niet, omdat er niet altijd wat te eten was. Ze waren zo arm dat ze echt voorzichtig om moesten gaan met hun voedsel. Soms als het even meezat, bakte haar moeder “brede bong” (Surinaamse vrucht) chips voor ze. Maar dat was haast nooit omdat die boom op hun erf bijna nooit vruchten gaf.

Een ochtend liep Sara naar school en op straat zag ze een rode zakdoek liggen die gebonden was met citroengras als een soort van pakketje. Tenminste daar leek het op. Sara raapte het op, want de zakdoek leek nieuw, het zag er niet oud en vies uit. Het leek alsof het pas gevallen was door iemand. Ze wist niet wat ze moest denken en als kind van 13 jaar, weet je niet anders … uit nieuwsgierigheid heeft ze het gebonden ‘pakketje’ genomen.

Enkele stappen verder waar ze de zakdoek gevonden had. Zag ze langs een goot een kleine houten boot, een miniatuur boot met daarin allerlei soort van flessen, pimba en nog heel veel andere culturele benodigdheden. Ze begreep er niks van, wist niet wat het doel was van al deze spulletjes in die boot, dus raakte ze dat niet aan en liep gewoon verder.

Ze maakte het zakdoekje open en zag een 250 SRD erin. Er waren ook enkele muntjes ter waarde van 15 cent erbij, 5X van die 1 centjes en 2X van 5 centjes..

Ze stopte het geld in haar zak. Oh wat was ze blij en dankbaar. Ze vroeg zich af hoe ze vandaag zo een geluk had. Als kind zijnde die nauwelijks te eten kreeg thuis, ging ze na school meteen naar de winkel en kocht daar brood, boter, stroop, rijst, sardien, peper. Ze zou net de winkel uitgaan toen ze zich bedacht dat ze ook nog een pak koek voor haar broertje wilde kopen. Hij zou ontzettend blij zijn hiermee.

Thuis aangekomen vertelde ze haar moeder hoe ze aan dat geld kwam. Maar hoe die moeder ziek was, ze had andere dingen aan haar hoofd en lag met enorme pijnen. Dus ze luisterde maar met een half oor naar haar dochter. Terwijl Sara haar verhaal deed, knikte de moeder alleen maar, verder was ze afwezig. “Ow, geen vuiltje aan de lucht, het geld wat ik gevonden heb is dus eigenlijk gewoon van mij” dacht Sara. Want sara twijfelde als ze wel geld mocht houden wat ze gevonden had.

Trouwens wat moest ze anders, het weer daar leggen en dan zou iemand anders het nemen. Nee, volgens logica van een kind was dit zoals het moest en daarom nam ze het geld. Ze had niet gestolen, maar het is eerlijk gevonden, dacht zij in zichzelf. Stelen zou ze nooit doen, zo iemand was ze niet en haar moeder knikte ook, dus ze voelde zich gerust.

Die avond maakte Sara rijst met sardien klaar. Het heel gezin heeft genoten van het heerlijk eten. Zelf haar vader die uitgeput thuis kwam na het werk, genoot met volle teugen van het eten. Aangezien de vader veel te moe was, vroeg hij ook niet waar het geld voor het eten vandaan kwam. Nadat sara gegeten had, ging ze douchen en toen naar bed.

Toen zij in slaap viel droomde ze over een vrouw gekleed in wit met een bepoederd gezicht, of was het pimba? Ze wist het niet precies ..... en rondom haar, op de grond waren er 7 kleine jongens (Bakroes). Er kwam speeksel uit haar mond met wormen. Ook die kleine jongetjes zagen er behoorlijk eng uit. Ze keken kwaad en je kon zien dat dit geen goede ‘dingen’ waren. Allemaal keken haar woedend aan. Plotseling tilde die vrouw haar hand op en wees met haar kromme vingers naar Sara. "MO KIER JOE HERIE FAMIRI"( ik d00d jou hele familie) zei die mevrouw.

Sara schrok wakker!! Ze was helemaal bezweet en zenuwachtig, waarom zo een enge droom? Ze voelde zich bang en kon niet meer in slaap vallen. Ze ging toen bij haar moeder liggen, die suste haar in slaap en zo viel ze in slaap.

De volgende ochtend had haar jongere broer hevige koorts, hij kon niet naar school..... ze wilde thuis met hem blijven maar haar moeder zei “nee, jij moet naar school, je mag geen lessen missen en dat weet je heel goed. Ik zal wel op Dwayne letten”.

Op school zat Sara heel rustig in gedachten verzonken. Ze was nog stiller dan gebruikelijk het geval was. Ze kon haar aandacht nauwelijks bij de les houden want ze hield ontzettend van haar broertje Dwayne. Dat hij nu ziek was, zat haar dwars want hij was haast nooit ziek. Toen het 12:30PM was en de school uit was haastte ze zich naar huis. Maar toen ze thuis aangekomen was, zag ze haar jongere broer nergens in de woning.

Geschrokken vroeg ze aan haar moeder “Ma, waar is Dwayne?”. Mams zei zachtjes "Dwayne is met de buurman naar EHBO... hij is heel erg ziek". De vrouw was nog niet eens uitgesproken of buurman kwam aanrijden met zijn pickup. Hij stapte uit en zei teneergeslagen “buurvrouw, kong nanga mie.. kong!!" Sara en haar moeder stapten bij hem in en ze reden richting AZ- EHBO...... éénmaal daar aangekomen was het al te laat. DWAYNE was inmiddels OVERLEDEN!!! Zijn koorts was ineens zo erg geworden en de artsen hadden niks kunnen vinden wat de oorzaak was. Alles wat ze geprobeerd hadden mocht niet baten.

Het was verschikkelijk om dit nieuws te krijgen, Sara en haar moeder gilden het uit, ze huilden onbedaarlijk!! Ze hebben daar een hele tijd gezeten buiten en hebben uitgehuild terwijl buurman zijn best deed om ze te troosten.

Nog die zelfde nacht kreeg Sara weer een droom. De zelfde vrouw met pimba in haar gezicht liet zich weer zien. Ze keek Sara recht in de ogen aan met een zeer gemene duivelse look. Ze barstte in lachen uit, het klonk erg demonisch en eng. Ze was zo erg aan het lachen dat er snot uit haar neus lekte en ze bloed spuugde, het leek wel een aflevering uit een horror serie hoe eng dat mens eruit zag. “HAHA MIE TEKIE JOE PIKING BRADA, dede dhai mindrie" zei ze.

Wederom werd Sara wakker, bevend van angst. Ze begon te huilen en haar moeder trooste haar. Ze durfde toen niet meer te slapen, bang dat ze weer een enge droom zou krijgen. Tussendoor viel ze even in slaap en steeds schrok ze weer wakker. Ze was zo uitgeput om steeds wakker te blijven. Na 3 dagen werd Dwayne begraven en ze maakte dit allemaal in een waas mee omdat ze zo zwak, uitgehuild en vermoeid was door het slaaptekort.

Kort na de begrafenis werd sara’s moeder ziek. Sara was zo bezorgd en besloot thuis te blijven om voor haar moeder te zorgen. De vader kon helaas niet thuis blijven want ze hadden het geld harder dan ooit nodig. Hij moest nu een schuld afbetalen voor de gehele begrafenis van Dwayne. Sara wilde dus graag degene zijn voor haar zieke moeder. Ze legde koude doeken op haar moeders voorhoofd en ze gaf haar te eten. Tussendoor ging ze naar buiten om kleren te wassen en op te hangen, dit kon ze heel goed want haar moeder had haar altijd mee laten helpen sinds ze een klein meisje was. Dus nu kon ze de klus zelf klaren, nu daar haar mams ziek was.

Natuurlijk was het zwaar voor een meisje van 13, maar ze deed dit met liefde voor haar moeder. Dus ze klaagde niet en deed haar uiterste best.

Nadat Sara de woning weer binnen kwam, na buiten de kleren opgehangen te hebben, zag ze haar moeder languit liggen op de vloer. Sara gilde het uit, want ze schrok zodanig en allerlei gedachten schoten door haar hoofd. Wat moest ze nu? Ze wist niet wat er met haar mama aan de hand was en hoe ze moest helpen. Een buurvrouw hoorde het gegil en ze rende naar de woning. “Wat is er toch aan de hand?”vroeg buurvrouw.

“het gaat niet goed met mama, volgens mij gaat mijn mama dood!!Help haar alsjeblieft buurvrouw, ik wil mijn mama niet kwijt. Help haar!!” Smeekte Sara. De buurvrouw ving het meisje op en belde meteen de ambulance. Zoals we gewend zijn van suriname kwamen deze altijd veel te laat. Zo grandioos laat dat de moeder al 40 minuutjes overleden was, toen ze daar aan kwamen wandelen. Dit was hun eigen conclusie bij aankomst dat de mevrouw al 40 minuutjes overleden was. En de ambulance was meer dan 1.5 uur te laat aangekomen bij de woning.

De ambulance nam de vrouw niet mee, er werd een beetje uitvaart bedrijf gebeld om haar op te halen.

Tante wiesje, dus zus van Sara’s vader, hoorde van het overlijden via haar broer en ze kwam gauw naar de woning. Ze besloot haar nichtje in huis te nemen zodat haar broer een beetje ontlast kon worden van alle zorgen. Tante Wiesje woonde op welgedacht C, en had zelf geen kinderen. Ze had graag kinderen gewild maar het was haar nooit gelukt om zwanger te raken. Ze was dus blij om voor haar nichtje te zorgen in deze donkere dagen.

Na de begrafenis van de moeder, besloot Sara’s vader te gaan werken in het binnenland. Hij wilde eventjes niet in de stad blijven wonen, want hij had het er ontzettend moeilijk mee dat hij zijn vrouw kwijt was. Hij had behoefte aan een andere omgeving.

Opnieuw begonnen de enge dromen weer bij Sara. Steeds weer die zelfde enge vrouw met pimba in haar gezicht en het enge gelach. Sara smeekte in de droom “laat me toch met rust, ik ben maar een kind, waarom val je me lastig? Je hebt al bijna iedereen van me afgenomen en ik heb alleen mijn vader nog, waarom doe je mij dit aan? Laat ons met rust!!!” Gilde ze tegen de demonische vrouw. Maar a beeste vrouw no bin wan jere neks, ze zei “mo tjaar oe alla malla gwa dotie!!"

Sara werd wakker en begon te huilen, haar tante kwam in haar kamer en trooste haar. Die tante vroeg haar nog van “sampsa sara? waarom huil je? tang tierie mie tjieng!". Sara vertelde haar tante alles vanaf het begin tot eind. Haar tante schrok echt van alles wat ze hoorde.

Twee weken verstreken.

Tante Wiesje, had net brood gemaakt voor Sara en ze zaten samen te ontbijten. Het was een mooie zaterdag ochtend. De telefoon ging over en tante stond op om de telefoon te beantwoorden. Plotseling schreeuwde tante wiesje "WAAAAAI WAAAAI NOOOO ANO MIE BRADDA!!...mie bradddaaaaa!! Waaaaaii!neeeehhhhhhhh ano kang’!!!!!". Sara kwam geschrokken aangerend en vroeg wat er aan de hand was. Haar tante keek haar huilend aan en zei “PAPA IS WEG... JE PAPA IS WEG! Ai mi gado, mi las mi brada, er is een machine is op hem gevallen!".

Sara stortte in. Ze verloor bewustzijn, dit werd haar allemaal gewoon teveel. Toen ze wakker werd kon ze alleen huilen.. ze was alles kwijt!! Gewoon alles kwijt!!ze had niets van waarde meer op deze aarde!!

Die avond wilde ze niet slapen.. ze was bang. Sara wist al bij voorbaat wat ze zou dromen. Ze deed haar uiterste best wakker te blijven, maar op den duur kon ze het niet meer en viel in slaap. Je raad het al, ze kreeg weer dezelfde droom, die vreselijke vrouw kwam weer voor haar. Sara begon luids keels te gillen! Die vrouw stuurde 7 van die kleine mannen op haar af. Ze scheurden haar kleding, ze voelde hoe ze haar in haar huid aan het bijten waren. Terwijl ze dat deden, hoorde ze hoe die vrouw zei “ hahahaahaj mie kier joe!! joe ma …..joe pa, joe tjieng brada!! Now mo kier joe”.

Die duivelse vrouw haar ogen waren vuurrood, vol haat terwijl Sara gewoon voelde hoe die kleine enge wezens in haar huid beten..ze zag hoe vlees van haar lichaam werd afgebeten! Ondanks het een droom was, voelde sara gewoon de pijnlijke beten in haar lijf.

Toen sara wakker werd, merkte ze dat ze een mes in haar hand hield en 1 groot gat in haar voet had gemaakt! Het was alsof ze in een trans verkeerde, ze was compleet de kluts kwijt, wist bijna niet eens meer wie ze was en als dit een droom was of werkelijkheid. Die duivelse vrouw had Sara zichzelf laten aanvallen, zonder dat ze dat zelf doorgehad heeft. Toen sara doorhad was ze gedaan had, begon ze extra luid te schreeuwen. Haar tante vond haar huilend in de keuken met een groot mes!

De hele keukenvloer lag vol bloed, met spoed reden ze naar EHBO. Onderweg, in de auto, lag Sara op de schoot van haar tante die steeds aan het bidden was voor haar. Met tranen in haar ogen vertelde Sara opnieuw wat ze in haar dromen gezien had en dat ze daarna in een soort trans belandde. Tante Wiesje zag dat het kind steeds zachter en zachter sprak, alsof ze met de minuut zwakker werd, dus zei ze “wees maar stil schat, het komt allemaal goed, spaar je krachten. Ik ben er hier voor je en ik doe mijn best ja te beschermen. Ik weet niet welke duivelse machten dit met jou doen. Waaraan hebben wij als familie dit te danken. Één voor één gaat ieder in jullie gezin dood, ik wil jou niet kwijt raken als de rest”.

Doordat Sara zoveel bloed verloren had, was haar bloeddruk ernstig gedaald en de slagen bij haar pols waren nauwelijks meer te voelen, hadden ze het idee dat ook zij het niet zou halen. Ze werd behandeld in intensive care. De artsen hebben hun uiterste best gedaan voor het jong meisje.

Gelukkig, ging het weer de goede kant op met Sara in het ziekenhuis. Tijdens haar verblijf in het ziekenhuis waren de verpleegsters zo lief voor Sara en ze was bevriend geraakt met ze. Ze vertelde de lieve dames wat haar overkomen was. Hoe ze binnen korte tijd haar heel gezin kwijt was en dat ze het er nog elke dag moeilijk mee had. Ook over de enge dromen, die begonnen sinds ze de rode zakdoek met geld die ze gevonden had. Sindsdien ging alles bergafwaarts met alles in haar leven. De verpleegsters deden hun uiterste best het meisje te troosten en lief voor haar te zijn.

In totaal bleef Sara er 12 dagen in het ziekenhuis en de 13e dag mocht ze richting huis.

Tante Wiesje en haar man kwamen Sara ophalen in het ziekenhuis en ze waren verheugd dat alles goed met haar was. Ze reden richting huis. Maar helaas zijn ze nooit aangekomen bij hun woning, omdat ze te highway geschept werden door een DAF truck. Het voertuig werd frontaal geramd en sloeg enkele malen over de kop tot hij tot stilstand kwam tegen een stroompaal. Dit gebeurde precies voordat je die hoek krijgt van Latour.

Tante, oompie en Sara verlieten het leven.

En je zal je afvragen wie ik ben?
Ik was één van de lieve verpleegkundigen die dagelijks met Sara sprak als ik dienst had. Zo hoorde ik dus alles van haar verhaal, want ze zat er heel erg mee en ik heb haar met mijn collega’s nog uitgezwaaid toen ze richting huis ging. Niet wetende dat het de laatste groet was in dit leven …..

Ik laat hier nog vaak een traantje over, ondanks ik dit meisje maar kort gekekend heb. Één ding heb ik geleerd, dat er veel meer is tussen hemel en aarde. Wees voorzichtig wat je opraapt van de grond. Als het niet van jou is laat het mooi daar liggen. Ano alla monie naf pikie fa grong!

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton.