⬛️ Ingezonden door: K.R
⚜️DIE TORIE VAN PA JIM⚜️
————————
Hallo leden van OST, zo een 40 jaren geleden gingen mijn ouders scheiden. Ze hadden in totaal 7 kinderen, mijn vader nam de jongens en mijn moeder de meisjes.
Ik ben Roberto en ik heb 2 broers en 4 zusjes, mijn vader was enigst kind in Suriname van zijn ouders dus gingen wij inwonen in zijn ouderlijk huis. Het huis was echt verlaten, vervallen en moest dringend gerenoveerd worden. Wij hadden dus meer dan een maand nodig om alles weer op zijn plaats te zetten en een beetje leefbaar te maken. Vroeger was het bij bepaalde gezinnen niet zo erg als jongens niet naar school gingen, toch konden we jagen en planten. Dus mijn broers en ik gingen na de verhuizing gewoon niet meer naar school.
Verder in de straat was er een man, hij was enorm vriendelijk. Hij woonde in een oude houten woning in de koloniale stijl. Bijna altijd zat hij bij de deuropening van zijn woning te roken uit een tabak pijp. Hij bracht ons altijd in het bos om te vissen en om vruchten te plukken, maar hij sprak nauwelijks of nooit. Me vader zei altijd dat die man een beetje vreemd is en dat hij hem niet vertrouwde, maar wij zagen er geen vuiltje aan. We vonden het juist altijd gezellig met hem. Ondanks hij niet veel sprak was hij een hele aardig mens.
Het was een zondag ochtend dat ik naar zijn huis liep, me broers zouden niet komen. Ik kwam op zijn erf en zag in een flits achter zijn huis, alsof hij van boven naar beneden zakte, ik rende snel naar achteren..... “ ie sab frey noh?” ( je weet hoe je vliegen moet? ) Vroeg ik hem. Zoals normaal gaf hij mij totaal geen antwoord. Ik stelde bijzonder veel vragen en ik sprak erg veel, maar hij zei weinig of wenkte me stil te zijn als het even teveel werd.
“Fa dé kari ning ?” (Hoe heet je eigenlijk?) vroeg ik en hij zei eindelijk een paar woorden “PA JIM”.
Hij zou vandaag niet naar het bos gaan, dus ik keerde terug naar huis, mijn vader stond voorop met een vrouw. Het was de buurvrouw die naast ons huis verbleef. “Vanwaar kom je Roberto?”. Vroeg mijn vader. “Ik kom van Pa Jim” zei ik. Wel mensen, die buurvrouw haar ogen puilden uit van de schrik. Ik begreep er niks van “pa pa pa ...wat??”, want ik zag de buurvrouw zo geschrokken kijken.
Toen de buurvrouw zichzelf hervonden had, zei ze “Pa Jim is al 10 jaren verdwaald in het bos en hij is nooit meer terug gekomen, men blijft vertellen dat ze hem zien maar ik zelf heb hem nooit gezien”.
⭐️⭐️= Het verhaal is 40% herschreven door de OST beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties