🟦 Ingezonden door: J.J
⚜️S’LANDS ZIEKENHUIS: BLACK BEAUTY⚜️
—————————
Goedemorgen lieve leden van OST, ik ga verder met vertellen over mijn verblijf in het s’lands ziekenhuis.
Voor geval jullie het eerste deel van dit verhaal gemist hebben, lees STORY 334 eerst en dan pas dit deel.
Hier de rest van mijn ervaring:
Ik was gewend af en toe in de avond en nachtelijke uurtjes te wandelen op de gangen. Ik deed dit uit pure verveling omdat ik niet echt veel te doen had. Het was me opgevallen dat vaker iemand (een soort silhouet van een mens) aan het begin van de gang bij die toiletten naar mij stond te kijken. Dit gebeurde echt op hele onverwachte momenten als ik alleen een wandeling maakte.
Ik kreeg meteen de indruk dat het een vrouwelijk figuur was, ik wist niet waarom en hoe ik dit wist, maar ik wist het gewoon. Blijkbaar vanwege mijn gave dat ik meteen dit soort van dingen aan kan voelen als het een vrouwelijke energie is of een mannelijke … en deze voelde duidelijk niet mannelijk. Ik had sterk het gevoel dat dit geen mens was, want vanuit de verte leek het figuur gewoon groenachtig. Het hoofd, lichaam … alles groen, beetje als een soort van reptiel!
Ik ben brildragend maar om eerlijk te zijn heb ik bijna nooit mijn bril op, soms laten deze dingen zich ineens zien wanneer ik niet voorbereid ben. Zo ook deze nacht, toen het groene figuur zich ineens liet zien aan het begin van de gang, had ik mijn bril niet op. Ik twijfelde wat precies daar stond te kijken naar me, aangezien ik alles wazig zag. Om me zelf te overtuigen dat het echt geen mens was, liep ik snel daarheen. Ik kreeg ook geen dreigende energie van dat ‘ding’ vandaar dat ik ook besloot het erop te wagen dichterbij te gaan.
Maar zodra ik te dicht van haar kwam, liep ‘zij’ met hele snelle stappen weg tot ze uit zicht was. Ik heb dit vaker gedaan en elke keer deed ze hetzelfde om gauw weg te vluchten.
Het was toen een poosje stil …..
enkele dagen gebeurden er geen vreemde dingen, tenminste niet met mij.
Maar toen was het de nacht voor mijn bevalling, toen ik ineens weer wat meemaakte. Het was middernacht en ik lag weer aan de telefoon te babbelen met mijn gezicht gericht naar die gang, toen het me opviel dat er daar aldoor iemand heen en weer zat te lopen. Eerst viel het me niet op omdat ik zo geconcentreerd was op mijn gesprek, maar je weet wanneer je vanuit je ooghoeken aldoor een beweging waarneemt? Ja, precies zo voelde ik dat ook.
Ik lette toen beter op en zag toen dat er iemand met snelle passen heen en weer ging op die gang.
Bemoei fa mi bemoei …. Besloot ik met de telefoon nog in mijn hand naar het raam te lopen om te gaan piepen. Ik twijfelde eerst als ik het wel moest doen want het was al middernacht, maar mijn bemoeizucht overwon het dus ging ik kijken. Ik zag een korte donkerkleurige dame heen en weer lopen met een zwanger buikje. Ze wreef aldoor zenuwachtig over haar buik alsof ze weeen aan het krijgen was, gezien de look op haar gezicht en trekken van pijn.
Ze liep nog enkele keren heen en weer, alsof ze over iets aan het stressen was en daarna liep zij naar het eind de doodlopende gang. Toen ze aan het eind gekomen was …. keerde ze zich ineens met een ruk om en richtte haar hoofd op en keek me met een ijzige blik recht in mijn ogen aan. Alsof ze wilde zeggen “ondanks je piept, zie ik je toch en ik weet dat je naar me kijkt!”. Wel mensen .... alla mi skieng gro direct, ik schrok me rot, ik wist dat dit geen normaal mens was. Vrijwel meteen daarna begonnen mijn weeen die er al waren alleen maar heviger op gang te komen.
Na ons oogcontact verdween ze ineens …
Vanaf haar ijzige kille blik naar mij toe waren mijn weeen out of control. Maar ik moest dringend plassen en al die andere dames sliepen al. Voelde me ook helemaal klef en bezweet, wilde een koude douche nemen zodat het koele water over mijn rug kon stromen. Maar soso frede, bleef ik rustig in mijn bed liggen en trok het laken over mijn lichaam. Ik draaide mijn rug tegen de koude metalen rand van het bed voor wat verkoeling.
Mijn hersenen draaiden op volle toeren. Ik had het koud en warm tegelijkertijd, want die blik van die dame was zodanig eng & kil dat ik voor de rest van de nacht braaf bleef liggen in mijn bed. Ik durfde letterlijk geen vin te verroeren tot de zon opkwam.
Wat wel vermeldenswaardig is, is dat die korte donkere zwangere dame sprekend leek op een andere dame die ik eerder gezien had in het ziekenhuis. Ik had haar gezien op mijn 1e dag van opname, ze lag bij het raam van één van de andere kamers vlakbij de toiletten. Omdat ze mij opgevallen was vanwege haar mooi buikje en verzorgd uiterlijk, gewoon echt een black beauty besloot ik de 2e dag om haar te bezoeken op haar kamer en een praatje aan te knopen. Maar ze was er niet. Enige wat haar kamergenoten wisten is dat ze naar de operatiekamer ging en niet meer terug kwam.
Normaliter als je bevallen bent, plaatsen ze je in een ander gedeelte/ kamer maar ook daar lag ze niet. Ik heb echt overal naar haar gezocht en ze was spoorloos..
Ik kreeg sterk het gevoel dat ze tijdens de bevalling overleden is. Maar het figuur dat op en neer liep die op haar leek was in ieder geval geen mens. Het was hoogstwaarschijnlijk haar geest die daar achter gebleven is … of gewoon ‘iets’ dat zich liet zien als die dame aan mij, omdat ‘het’ misschien wist dat ik zocht naar die dame.
Ik liet het maar voor wat het was ….
Probeerde me niet meer te focussen op het gebeuren.
Ik vroeg die dames in mijn kamer weer als ze het baby gehuil niet hoorden want dat bleef nog dagelijks doorgaan. Ze hoorden het niet, alleen ik kon dit waarnemen. Jane waarschuwde me om niet meer te gaan kijken als ik vreemde geluiden hoorde of als ik weer figuren in flitsen langs zag lopen. Want ze wist dat ik de vervelende gewoonte had om steeds te gaan kijken en onderzoeken als ik iets verdachts of vreemd zag.
“Ook al wat je ziet, ga niet kijken! Blijf rustig in je bed liggen voor je eigen veiligheid. Dat ding dat zich als een poes aan jou liet zien was gewoon een bakroe. Geloof me maar, het had zeker geen goede bedoelingen met je. Hij weet dat je van babies en poezen houdt, daarmee gaat het jou steeds proberen mee te lokken. Stop dus ermee om zomaar dingen te achtervolgen. Blijf hier in die kamer bij ons en ga nergens” zei ze.
Ik gehoorzaamde en hield me zelf echt in om niet steeds op te staan en te gaan kijken als me gevoel me iets vreemd doorgaf, anders had ik vast en zeker veel meer meegemaakt. Het broeide daar letterlijk van paranormale verschijnselen en figuren. Ik was bang maar tegelijkertijd ook erg geïntrigeerd door dit alles.
Ik was sinds het gebeuren van die poes nooit meer alleen naar de toiletten gegaan. Ik ging altijd vergezeld van iemand anders.
Maar deze laatste keer, dat ik het nog eens erop waagde om alleen te gaan zat ik op het toilet. Precies naast mij in het toilet voelde ik dat er ‘iets’ was. Het was geen mens en het liet dit ook duidelijk aan me merken dat het daar was. Het liet me horen en voelen dat het aanwezig was, het was vanaf de gang achter mij meegelopen naar de toiletten. Eerlijk gezegd, dit ding voelde wel dreigend aan en ik was echt bang.
Ik begon te bidden en deed mijn taki (zegje) zoals mijn bigi sma’s me altijd geleerd hebben.
Ik voelde een ijskoude sterke wind aan mij voorbijgaan ondanks ik alleen in de wc was. Ik zei toen luid “luku nho, ano trobie mi kong trobie yu maar dat no wan tak’ dat yu ow kong trobie mie, als ik op je pad gekomen ben is dat niet mijn bedoeling geweest, sorry daarvoor, maar laat mij me ding doen zodat ik weer veilig weg kan. Val me niet lastig!”.
Vrijwel meteen voelde ik de energie van de ruimte veranderen. Het was aangenamer en voelde niet meer kil aan. Ik heb mijn ding gedaan en ging weer naar mijn kamer.
Mijn verblijf in het ziekenhuis is vanaf dit moment vrijwel vlekkeloos verlopen. Ik heb een prachtige baby ter wereld gebracht en was weer vele ervaringen rijker. Niet een ieder kan deze paranormale dingen waarnemen, alleen mensen met de gave hiervoor, maar dat wil niet zeggen dat ze niet bestaan.
Bedankt voor het willen lezen.
Frisse ochtend verder ….
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties