STORY 325: ZIEKENHUIS: KIEKEBOE!

Gepubliceerd op 27 mei 2023 om 16:53

🟦 Ingezonden door: CMS

                      ⚜️ZIEKENHUIS: KIEKEBOE!⚜️
————————

Goedemorgen Yvanna lieverd en overige leden van Original Spuku Tori. Ik heb een groot aantal verhalen maar voor nu heb ik deze voor jullie die recent gebeurd is.

Ik was zwanger en moest bevallen, dus werd ik opgenomen in het s’lands ziekenhuis. Ik moet eerlijk toegeven dat er daar een goede sfeer was, maar alleen de hitte in de avond uren was dodelijk. Ik heb er in totaal 4 avonden gelegen. De eerste avond gebeurde er helemaal niks. Ook de tweede dag is smooth verlopen, zonder calamiteiten.

Het was de 3e avond, vlak voor middernacht …. de deuren waren al gesloten en ook de ramen. Normaliter liet ik mijn ramen open staan (wat mij eigenlijk verboden was door het personeel) vanwege de hitte. En ondanks ik vlak bij het raam lag had ik het nog steeds super warm. De ramen werden gesloten door de zuster in de avond, ik had besloten om even naar het toilet te gaan, aangezien mijn baby net in slaap gevallen was.

Haar bedje was tussen het raam en mijn bed. Ik keer terug ... 23.55 uur en zit op me bed. Ik keek naar me baby en een stemmetje in mijn hoofd zei “kijk eens naar voren!!”.

Ik deed dit ook, … ik keek naar voren en keek naar het raam. De gordijnen die net op een kiertje open waren, net genoeg om naar buiten te kunnen kijken. Ik schrok me kapot. Ik zag iets zwart, met haren alsof het geëlektrocuteerd was. Het was een dame, althans ... zo zag het eruit. Ik bleef kijken, en het leek wel alsof dat ding kiekeboe met me aan het spelen was. Ik stond gewoon verstijfd te kijken ernaar, mind you, ik zat er niet ver vanaf!

Dat ding ging steeds even uit beeld, en meteen daarna opnieuw in beeld, weer uit beeld en weer in beeld. Steeds van achteren naar voren. Ik veroerde me nog steeds niet. Ik bleef gewoon kijken wat het zou doen. In het begin was ik bang, maar nadien werd ik boos. Het was zo vrijpostig!!!!! Dit kiekeboe ding ging nog een 5 minuutjes door tot ik begon te balen ervan.

Ik ging in me tas en haalde me mala (gebedskralen) eruit en begon te bidden en zette dat bij mijn baby in haar wiegje. Toen ik weer opkeek zag ik niets... Helemaal niets.

Voor de rest van de avonden gebeurde er niet echt iets. Heb een fijne tijd daar gehad los van het eng ding. Ik heb vaker gehoord dat vreemde dingen gebeuren in de ziekenhuizen, maar maak dit voor het eerst mee. Ik kan nu bevestigen dat men niet gelogen heeft en er daar allerlei onbegrijpelijke dingen gebeuren in het ziekenhuis.

Graag me initialen plaatsen beste Yvanna. Bedankt voor het willen lezen allemaal ❤️

⭐️⭐️= Het verhaal is 70% herschreven door de OST Beheerders Yvanna Hilton

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.