🟨 Ingezonden door: Sandra
⚜️REPUBLIEK: NERGENS MEER TE ZIEN⚜️
———————————
Geachte leden van OST, dit is mijn allereerste ervaring die ik met jullie zal delen vandaag. Deze ervaring die ik delen zal is een vrij recente, het gebeurde op donderdag 6 April 2023.
Mijn naam is Sandra, ik ben werkzaam bij de overheid maar daarnaast werk ik ook als schoonmaakster op verschillende plekken om aan extra centjes te komen. Op de bovengenoemde datum, kreeg ik dus een telefoontje van Helga, een nieuwe klant, dat ik één van haar woningen schoon moest maken te Republiek (district Para) in de ochtend uren. Aangezien ik in de ochtend uren niet vrij was daarheen te gaan, vroeg ik als ik het ook mogelijk was om in de middag uren het werk te doen.
Ze vond dit geen probleem en ik vertrok met mijn man (op de brom) tegen 3:30PM uit de stad en kwam tegen over 5 op de bestemming aan.
Helga, had op het terrein nog een ander vakantiehuis. Ik moest maar één woning schoon maken, aangezien de andere woning nog bezoekers had. Ik begon meteen bij aankomst mijn werk te doen om alles schoon te maken. Tijdens het schoon maken, kreeg ik tegen 6:15PM een sms’je binnen van Helga “die bezoekers van mijn andere woning zijn net vertrokken en aangezien je al eenmaal daar bent, kun je ook meteen het andere huis schoonmaken?”.
Ze legde me verder ook uit waar ik de sleutel van de andere woning kon vinden. Ik ging akkoord want ik zou natuurlijk extra ervoor betaald krijgen en daar ik éénmaal daar aanwezig was, was dit geen probleem. Ik ben geen lui persoon en werk graag dus dit was een leuke bezigheid voor me.
U weet hoe de vakantiewoningen op Republiek zijn, ze zijn vrijwel altijd gelegen langs een kreek, zodat de vakantiegangers kunnen zwemmen naar hartelust. Ook deze 2 huizen waren precies langs een kreek, het was wel prachtig om te zien. Nadat ik klaar met de eerste woning was, ging ik naar de tweede woning en begon daar tegen ongeveer 7:20PM schoon te maken.
Maar het vreemde was dat ik tijdens het uitvoeren van mijn werk in woning 2, ik aldoor het gevoel kreeg alsof ik bekeken werd. Vreemd natuurlijk, omdat ik wist dat ik alleen in de woning aanwezig was. Mijn man zat buiten op het terras van de woning een sigaretje te roken. Ik keek over de kreek heen, denkende dat ik daar misschien iemand zou ontdekken die aan de andere kant naar me zat te gluren.
Gelukkig zag ik niemand, en toch liet het gevoel mij niet los dat ik aldoor bekeken werd. Ik probeerde mij er niet aan te storen en ging vlot door met mijn werk.
Mijn man kwam me later nog even helpen om af te ronden binnen in de woning. Tegen 8:30PM was alles schoon, gedesinfecteerd, geveegd, gedweild en opgeruimd. Mijn man en ik liepen naar zijn bromfiets om te vertrekken, toen wij zagen dat de poort ineens wagenwijd openstond. Dit vonden we beiden vreemd en ik was eerlijk gezegd meteen bang. Ik wilde niet eens die poort dicht maken toen we vertrokken, maar mijn man zei ‘Nee, dit kan je toch niet maken om die poort zo open te laten. Wat zal die vrouw van ons denken als ze die woning zo aantreft, dat je niet netjes afgesloten hebt?!! zo laat je geen goede indruk achter’.
Hij had gewoon gelijk, onder normale omstandigheden zou ik dit ook niet doen, maar ik was gewoon enorm bang. Hij stapte van zijn brom af en liep zelf naar die poort toe en heeft alles netjes op slot gedaan.
Daarna liep hij weer naar die bromfiets, maar net toen we weg zouden rijden zagen we een vrouw voorbij lopen in het straatje. Naast haar liep een kleine jongen van ongeveer 8-9jaar oud. De dame had een witte bloes aan en die jongen had een witte shirt aan met zijn capuchon over zijn hoofd getrokken. Ik probeerde onbewust en eigenlijk meer uit automatisme naar die jongen zijn gezicht te kijken, aangezien zijn capuchon zijn geheel gezicht bedekte. Maar ookal hoe ik mijn best deed en keek, het lukte me niet om ook maar een glimp op te vangen van zijn gezicht.
Zijn hoofd was een beetje gezakt naar beneden, alsof hij met opzet zijn gezicht aan het bedekken was. En doordat het ook al donker was, met enorm slechte belichting in het donker weggetje, was het nog veel moeilijker om iets te zien. Ik kreeg die jongen zijn gezicht dus niet te zien maar van die vrouw daarentegen zag ik wel. Ze keek me aan met haar abnormale grote zwarte ogen, ronde wijd gesperde ogen waren ze … en dan bedoel ik echt heel onmenselijk groot. Ze had een eng lijkbleek gezicht (waar ik op dat moment ijskoude rillingen van kreeg) waarmee ze me recht in de ogen kwaad aankeek, ik schrok me dood. Ik raakte helemaal in paniek, was sprakeloos en wist niet wat ik hiervan moest denken.
Mijn man zag dit ook, maar we zeiden beiden niks en vertrokken haastig van de plek. De hele weg naar de stad hebben we in stilte gereden, geen van ons durfde wat te zeggen over het voorval. Zelf toen we thuis aangekomen waren hebben er niet over gesproken. Na dit gezien te hebben, heb ik drie avonden niet kunnen slapen. Ik was letterlijk gewoon wakker en slapen lukte me echt niet. Ik was gewoon doodop, maar als ik ging liggen hopende eindelijk in slaap te vallen lukte dit mij toch steeds niet.
Uiteindelijk is het me wel weer gelukt normaal te slapen maar ik wist niet wat ik van dit hele gebeuren moest denken.
Ik heb Helga later wel gevraagd als die mensen daar wonen in de omgeving. Ze gaf aan niemand te kennen die daar woont die aan zo een beschrijving voldeed. Ik loop nog steeds met de vraag wat/ wie ik die avond precies gezien heb, want ik weet wel zeker dat dit geen normale mensen geweest zijn. Ook mijn man deelt deze mening, dat dit geen mensen waren die we gezien hebben, de sfeer veranderde meteen toen ze in onze omgeving waren.
Ouderen zeggen altijd ‘te joe sjie takroe sanie no draai loekoe’ (als je slechte entiteiten ziet, draai nooit jouw hoofd om terug te kijken). Ik wilde dit juist doen toen ik die ‘vrouw’ en die ‘jongen’ ons zag passeren, maar heb dit gelukkig toch maar niet gedaan. Want had ik dit wel gedaan, was dit verhaal misschien anders afgelopen. Ik zou dit niet na kunnen vertellen omdat ik er hoogstwaarschijnlijk niet meer zou zijn op deze aarde. Het is immers bekend in de surinaamse samenleving dat deze entiteiten in de meeste gevallen je nek kunnen breken als je omdraait om naar ze te kijken.
En nog even dit ….
Voor geval jullie twijfelen als dit misschien gewoon mensen geweest waren?! Mijn man had in zijn zijspiegels gekeken toen ze voorbij ons gelopen waren, en je gelooft het of niet …. NIEMAND was daar!!!! Gewoon letterlijk niemand, die hele straat was leeg! Zelf in het donker zou hij ze gezien hebben met hun witte kleding als ze daar nog geweest waren.
⭐️⭐️= Het verhaal is 95% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties