🟫 Ingezonden door: ANNA
⚜️NOG VIJF TAKEN⚜️
———————————
Hi OST lezers, dit verhaal gaat weer over mijn dochter, Kailey. In het vorig verhaal heeft zij zich zelf al voorgesteld aan jullie. Indien jullie het nog niet gelezen hebben, kunnen jullie het alsnog lezen.
Mijn dochter zal jullie het verhaal verder vertellen want zij is degene die alle verhalen voor mij typt.
Kailey hier, wederom is dit verhaal geschreven vanuit mijn perspectief en niet die van mijn moeder.
Dit verhaal speelde zich af, ongeveer 3 maanden terug. Ik ben iemand die niet echt van wandelen houdt, ik ben meer een huismuis. Thuis vermaak ik me altijd prima met de televisie of mijn telefoon. Soms ga ik wel voor ontspanning uit huis en dan ga ik meestal naar plekken waar er lekker eten te halen is. Mijn moeder (mevrouw Anna) was uitgenodigd op een feestje, zoals vaak het geval is, en ik besloot deze keer eindelijk eens mee te gaan. Gebruikelijk weiger ik altijd haar te vergezellen, maar ik had dit echt even nodig om het huis uit te gaan.
Wij kwamen ongeveer 9:00PM op het feest aan en zoals bij de meeste javaanse feesten is het altijd een hoofdpijn om parkeerplaats te vinden. De feestjes zijn altijd groot en drukbezocht, dus je kon alleen een parkeerplek vinden die een heel eind van het feest verwijderd was. We moesten een heel stuk lopen, zo ook deze keer vonden wij een plek die een heel eind verwijderd van het feest was.
Meteen bij het uitstappen uit de auto, zei mijn moeder dat er iets niet goed aanvoelde. Zoals altijd wilde ze niet teveel kwijt waarom ze dat zei, omdat ze me niet bang wilde maken. Ik zag haar onderzoekend rondom zich kijken, maar veel zei ze niet. Ik liep en stoorde mij niet aan mijn moeder. We kwamen voorbij een grote boom waar het erg donker was en ik kreeg spontaan kippenvel over mijn geheel lijf. Ik keek om me heen maar kon niks verdachts zien. Ok, Niks aan de hand, dacht ik en liep verder.
Ik keek even naar mijn moeder en zag dat ze met een vreemde blik naar die boom keek. Het maakte me een beetje ongemakkelijk en bang hoe ze deed.
Ik hield mijn nichtje steviger vast die ook met ons meegekomen was, want wilde niet openlijk laten zien dat ik bang was. We liepen vlot verder tot we het feest bereikt hadden. Mijn moeder heeft mij altijd geleerd in zulke gevallen van angst mezelf moed in te spreken, niet bang te zijn, jezelf vertellen dat je sterk bent en dat je geen slechte bedoelingen hebt dus niks hoeft je lastig vallen. En dit heb ik ook gedaan toen ik angstig werd.
Maar toen we het feest bereikt hadden, was het zo druk, gezellig, vol leven en luide muziek dat ik dat onbehaaglijk gevoel van de straat al gauw vergeten was. Ik was gauw afgeleid op een positieve manier.
Ongeveer een half uur nadat we daar gearriveerd waren, begon ik weer een vervelend gevoel te krijgen. Ik voelde me niet op mijn gemak, had het ineens ijskoud en dit gevoel had ik sinds ik langs die grote donkere boom gelopen was. Het leek alsof iets met me meegekomen was, het voelde alsof iets zich strak vastgeklampt had tegen mijn lijf, waardoor ik moeilijk kon ademhalen. Ik wist niet als ik me dit zat te verbeelden dus probeerde het gevoel gewoon te negeren.
Het werd pas erger na het eten. Ik dacht eerst dat ik gewoon teveel gegeten had, dat ik daarom niet zo goed kon ademen. Ik was me zelf gewoon moed aan het inpraten en wilde niet zomaar in paniek laten raken want misschien was er wel niks aan de hand. Maar neemt niet weg dat Ik mij echt oncomfortabel voelde. Ik zei alleen tegen mijn nichtje dat ik me raar en vervelend voelde. Ik kreeg het kort daarna benauwd en begon zwaarder te ademen.
Ik werd toen behoorlijk paniekerig en zei tegen mijn moeder dat ik niet goed kon ademen. Ze begon mijn rug te masseren zodat ik wat beter kon ademen.
Maar het leek alsof het gewoon alleen maar erger werd. Bij het aanraken van mijn rug voelde mijn moeder ook meteen dat er ‘iets’ negatiefs bezit van mijn lichaam wilde nemen. Ik wist kort hierna niks meer, ik wist niet wie ik was en wat ik allemaal gezegd heb. Ik was compleet alle controle over mijn lijf kwijt, ik was daar aanwezig maar toch niet. Mijn mond bewoog, ik hoorde geluid uit mijn mond komen, maar verstond niet wat ik zei. Ik was helemaal niet bewust van mijn handelingen en doen.
Mijn moeder gaf mij toen water om te drinken en begon te bidden. Ik begon te behoorlijk luid te schreeuwen en te huilen.
Maar gelukkig was muziek van de band die speelde luid en niemand hoorde mij gillen en huilen. Mijn moeder en vader brachten me uit zicht van de bezoekers. Ik was in trans en als een lappen pop konden ze me ondersteunen terwijl ze me weg dragen uit de buurt van de drukte. Toen ik in trance was waaiden al die bladeren van die bomen die daar in de omgeving waren, maar het vreemde was dat er compleet geen wind was. En toch wiegden de bomen heen en weer alsof er sterke wind was. Dit werd me achteraf verteld.
Ik hoorde iemand (hij zag wat er met me gebeurde) die ook op het feest was mee bidden met mijn moeder en langzaam kwam ik weer bij zinnen. “Ik wil niet meer hier zijn, kom naar huis!” waren de eerste woorden die uit mijn mond kwamen.
Ik durfde niet terug te lopen naar de auto, want durfde niet opnieuw langs die boom te gaan. Mijn stiefvader ging toen alleen om die auto te halen en kwam ons bij de inrit van het feest halen.
Éénmaal in de auto vertelde hij “toen ik naar die auto liep ben ik even gestopt bij die boom om te praten, want ik wist dat er daar iets was. Die boom begon te sidderen en te bewegen alsof een hevige wind tekeer ging, alleen was er geen wind. En toen … ineens was het opgehouden en muisstil. Ik ben toen door gelopen naar die auto en heb die auto genomen om jullie op te halen”.
Toen we voorbij die boom reden, schudde die boom hevig. Onderweg naar huis voelde ik me vele malen beter, omdat ik weg van die plek was. Toen we thuis aangekomen zijn, ben ik op advies van mijn moeder met blauwsel en nog enkele benodigdheden gaan baden.
De volgende dag vertelden mijn moeder en mijn nichtje me wat mij overkomen was. Shelissa, mijn nichtje zei dat ik eerst vreemde gedragingen begon te vertonen. Het was zo opvallend hoe ik deed en toen ik mijn moeder haar water weigerde en begon te schreeuwen als een gek, wisten ze dat er echt iets mis met me was. Op dat moment wist ik natuurlijk niet dat ik dit gedaan had en nu daar ik het hoorde schaamde ik me kapot.
Niet veel mensen hebben gezien wat er gebeurde, zeiden ze. Maar het was een druk feest en er moeten genoeg mensen gezien hebben hoe ik me gedragen heb. Ik denk dat mijn nichtje en moeder me gewoon gerust wilden stellen aangezien ze weten hoe verlegen ik ben. Als ik nu aan moest horen dat ik me misdragen heb voor een ieder op een druk feest zou ik er teveel mee zitten en dat wisten ze heel goed. Dus ze bleven volhouden dat bijna niemand iets gezien had. Ik herinnerde me compleet niks, dus ik nam hun woord maar ervoor.
Voordat ik in trans ging, zei mijn nichtje dat ze een vrouwelijke stem had horen zingen. Mijn moeder bevestigde dit en ze vertelde dat die vrouw in die grote boom bleef. “Ze zag je langslopen en ze maakte gelijk gebruik van de situatie om je lijf binnen te dringen, aangezien je lichaam ‘open’ was om één of ander reden. Ze wilde mijn hulp, via jou probeerde ze met me te praten” zei mijn moeder.
“Ja zou kunnen, dat ik geestelijk open stond, … ik was die dag gestrest, ik had veel aan mijn hoofd en behoorlijk moe, had daarom een beetje afleiding nodig, dit was ook de reden dat ik besloten had mee te komen naar het feest” zei ik.
Ik ben sinds dit gebeuren nooit meer naar die tante geweest waar het feest gehouden werd.
Enkele dagen na het feest is mijn moeder naar die plek geweest waar die enorme boom stond. Ze kon het die avond niet doen, omdat ze niet al haar culturele spullen bij zich had. Mijn moeder is haar ‘werk’ daar bij die boom gaan doen om ervoor te zorgen dat die vrouw in die boom niemand meer tot last kan zijn.
Ze heeft mijn moeder beloofd dat ze nog vijf taken op aarde te vervullen heeft en dat ze daarna voorgoed naar het licht gaat. Ze kan niet rusten als ze die taken niet volbracht heeft, dus heeft ze mijn moeder gesmeekt haar niet weg te sturen anders bleef ze voor altijd rondwalen en dat wilde ze niet. In ruil daarvoor zou ze niemand meer lastig vallen.
Ze vertelde dat ze mijn lijf binnen gekomen was om via mijn lichaam aandacht te vragen voor haar probleem. Ze wist dat mijn moeder paranormaal begaafd was en probeerde zodoende hulp te vragen van mijn moeder.
Mijn moeder is na een aantal maanden terug gegaan naar de grote boom en zag dat ze niet meer bij die boom is.
———
Heeft u hulp nodig?
Bel Anna:
☎️ +597 8500385
———
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties