⬛️ Ingezonden door: A.D
⚜️WEES NIET BANG MOOI MEISJE⚜️
—————————
Geachte OST leden, mijn verhaal dat ik hieronder met jullie zal delen berust op de waarheid.
De personen die ik zal bespreken, hebben ook familie en vrienden in de OST groep, dus ik zal fictieve namen gebruiken. Dit verhaal speelde zich af in het jaar 1987.
Ik was toen een tienermeisje van javaanse komaf. Na de dood van mijn moeder ben ik bij mijn oudste zus Shannon gaan wonen. Ik zat toen op de middelbare school. De buurt waar mijn zus bleef was een overwegend Hindoestaanse buurt, met hier en daar enkele javanen en creolen ertussen. Het was een rustige buurt aan de rand van de stad. In die tijd bezat niet een ieder een auto, het was nog een luxe om een voertuig te bezitten. De meeste mensen waren afhankelijk van de bus, dus openbaar vervoer. Zo ook ik, alhoewel mijn zwager zijn eigen auto en bromfiets had, wilde ik hem niet tot last zijn.
Shannon had twee huizen. Zij woonde in het voorste huis op hetzelfde erf en ze liet me alleen in het ander huis verblijven. Ik was tiener, geen klein meisje meer en doordat ik de kans kreeg alleen te wonen werd ik al heel vroeg zelfstandig. Om in mijn onderhoud te voorzien, werkte ik in het weekend in de warung van mijn tante en door de weeks studeerde ik. Om op tijd op school aan te komen moest ik altijd heel vroeg opstaan omdat er heel weinig bussen reden.
Om 5.45AM stond ik al bij de bushalte en om 3.15PM s’middags was ik pas weer thuis. We woonden destijds 500m verwijderd van de hoofdweg in een zandweg dus het was geen makkie om de school te bereiken.
Op een ochtend toen ik naar de hoofdweg liep reed er een auto heel langzaam naast me. Gezien de weg verlaten en slecht verlicht was, durfde ik niet te kijken wie het was, liep sneller dan normaal en liep zo dichtbij mogelijk bij de inritten van de woningen in de straat. Met de bedoeling dat als degene in de auto mij kwaad wilde aandoen, ik kon gillen of hard rennen naar de eerste en het beste erf.
…. maar Plotseling hoorde ik een lieve rustgevende zachte stem, met een Nederlands accent die zei “je mag kijken hoor, je hoeft heus niet bang voor me te zijn. Ben je nieuw in de buurt mooi meisje?”.
‘Wow, wat voor een aantrekkelijke zwoele stem is dit nou?!’ Vroeg ik me zelf af. Uit nieuwsgierigheid draaide ik mijn hoofd om richting de stem. Ik wilde weten wie zo een mooie stem had, ik kon me zelf niet meer bedwingen om niet te kijken. Ik zag dat het een lichtkleurige jongeheer was van Hindoestaanse afkomst. Ik schatte hem 19 of 20jaar oud. We raakten aan de praat, we maakten kennis, hij kwam wel betrouwbaar en aardig over. Hij bleef langzaam naast me rijden omdat ik niet durfde zomaar in zijn auto te stappen. Ik wilde hem trouwens ook niet het idee geven dat ik ‘easy’ was.
Hij bood aan me bij de bushalte af te zetten. Ook zei hij dat ik niet bang hoefde te zijn en dat iedereen van de buurt hem kende. Ik zal hem Rakesh noemen. Ik besloot toch maar in zijn auto te stappen en hem mij te laten brengen aangezien hij geen nee accepteerde. Tijdens de korte rit vertelde Rakesh dat hij niet meer naar school ging en dat hij samen met zijn broer een bedrijfje had.
Ik op mijn beurt vertelde hem dat ik bij mijn zus woonde, dat ik studeerde en des weekends werkte. Na de eerste dag zag ik Rakesh vaker in de straat . Soms kreeg ik na school een lift van hem en dan maakten we een babbeltje. In verband met Phagwa zou er een groot feest gehouden worden in de buurt en zo werd ik door Rakesh uitgenodigd. Hij liet weten dat het niet alleen een culturele happening zou worden maar dat het open was voor alle rassen en dat er flink gedanst zou worden. Ik heb zijn uitnodiging aanvaard en al gauw zag ik dat ik uitstak tussen al die mensen.
Rakesh bleef in mijn buurt en liet me kennis maken met andere buurtbewoners en ook met zijn vrienden en kennissen.Ik zei steeds tegen hem dat ik me niet op me gemak voelde. Hij bracht me waar het wat rustiger was en vertelde me dat hij smoorverliefd op mij geworden was. Ik lachte maar wat en zei “ach hou op, verliefdheid is iets dat gauw overgaat. Is gewoon iets van een moment”.
Hij gaf dan steeds aan dat dit niet het geval was bij hem. Goed, na een paar weken vroeg Rakesh me om een relatie met hem aan te gaan .
“Nee, ik denk niet dat dit zal lukken tussen ons. Jij bent hindoestaan en ik javaanse, je weet zelf hoe men hierover denkt in de omgeving” zei ik tegen hem. Maar hij wilde er niks van weten en zo begonnen we onze relatie. Ik werd al gauw als hoer gezien door buren en vrienden en alles tussen ons was in hun ogen niet goed. Steeds hoorde ik die Malai (javaanse) is om geld met hem. Ze is gewoon een koetia (teef). Een heleboel negativiteit werd naar mijn hoofd geslingerd. Ondanks dit alles bleef Rakesh geloof hebben in onze relatie.
Toen brak de dag aan waar hij me voorstelde aan zijn moeder …
Zij was een alleenstaande vrouw. Sinds de dood van haar man (vader van haar kids) heeft ze nooit meer een man in haar leven genomen. Spottend zei ze aan me “Oooo jij bent dus die meid waarmee mijn zoon scharrelt ..... Wel, leuk voor je, maar onthoudt één ding, het zal nooit zover komen dat je met hem zal trouwen”. Rakesh hoorde de uitspraak van zijn moeder en snauwde agressief tegen haar “Praat niet zo tegen mijn vriendin, hoe durf je?!! Ik kies voor haar en hou enorm veel van haar dus accepteer mijn keus!!”.
Vanaf die dag wist zijn gehele familie dat ik zijn vriendin was. We gingen sindsdien overal samen. Rakesh had een positieve kijk op de toekomst en wilde zoveel ondernemen met mij.
Ik kon gelukkig goed met zijn broers opschieten. Hij had trouwplannen met me. Maar dit alles keurde zijn moeder pertinent af. Ineens werd ik vaker ziek, het was zo regelmatig en ik verzuimde daarom vaak van school. Hierdoor werkte ik niet meer optimaal in de weekenden. Ik werd steeds magerder en gaf veel over. Rakesh en ik dachten dat ik zwanger was. Ik ben naar de dokter geweest maar ik bleek niet zwanger te zijn.
Ik werd zwakker en het mooie van alles was, dat Rakesh zijn moeder ineens aanbood om elke dag voor mij te zorgen. Ze kookte ook elke dag keurig netjes voor me. Maar er kwam maar geen verbetering.
Zodra het schemerig werd, begon ik koud aan te voelen en had het zelf ook koud. Ik at niks anders dan ei en vlees. De rest gaf ik meteen weer over. Ik sliep s’nachts niet. Was sterk vermagerd, mijn huid was dof geworden en ik was erg bleek. Dit ging zo een enkele maanden door, totdat mijn vader besloot om me weer in huis te nemen. Ik sprak heel weinig, was vaker stil, mezelf niet en afwezig. Mijn zussen en vader besloten hulp te zoeken bij een wong pienter.
Deze meneer gaf aan dat er heel veel mis was met mij. Hij zei dat iemand met “kwade krachten” op mij werkt. “Obia!!” zei hij. Rakesh was er op dat moment ook aanwezig toen de Wong pienter dit aan ons zei. Hij zei tegen Rakesh “iemand is niet zo blij met jullie relatie, degene is serieus bezig op haar te werken met demonische krachten en die zal doorgaan tot jouw vriendin dood is”.
Rakesh smeekte de wong pienter om me te helpen en zei dat hij alles zal betalen. Natuurlijk werd mijn vader erg boos toen hij dit alles hoorde. Hij zei tegen Rakesh “ik ben geen racist, maar owee het blijkt dat dit gedaan is door een familielid van je. Dan mag je mijn dochter echt vergeten!!”.
Er werd besloten dat ik wasie kreeg. Wel mensen, ….. de eerste keer dat ik werd gebaad , begon ik te sissen en te kruipen als een slang (dit werd mij naderhand verteld). Ik kroop maar in het rond als een slang die de kluts kwijt was. Die avond werd ik enkele keren gebaad en tijdens elke sessie ging ik vreselijk tekeer en maakte allerlei vreemde geluiden. Ik was totaal me zelf niet en bij zinnen. Er nam een andere entiteit bezit van mijn lijf tijdens de rituelen … of beter gezegd, het maakte zichzelf kenbaar tijdens de rituelen.
Deze entiteit vertelde alles “het is Sila, ..zij is degene die mij gestuurd heeft. Ik moest dit meisje haar leven vernietigen, haar eerst laten lijden tot ze niet meer kon en daarna moest ze een wrede pijnlijke d00d sterven”. Verder vertelde ‘het ding’ ook waar Sila (mijn schoonmoeder) geweest is om de ‘wisie’ te regelen voor mij.
De entiteit (yorka of bakroe, herinner het me niet meer welke het precies geweest was) vertelde ook dat er in mijn eten vaker een spul gemengd was door mijn schoonmoeder. Haar doel was uiteraard om haar zoon van mij te bevrijden, alsof ik een last was voor hem die even opgeruimd diende te worden. De wong pienter deed zijn ding en heeft mij toen geholpen middels al die wasie’s en rituelen om van deze vloek af te komen.
De relatie met Rakesh heb ik hierna meteen stop gezet. Hij vond dit natuurlijk vreselijk maar ik wilde niks meer horen, hij mocht het maar met zijn moeder uit gaan vechten.
Ik heb van me zelf ontdekt dat ik een paranormale gave heb. Ik zie doden, ook entiteiten, ik kan ze ook voelen, horen en ruiken. Ik communiceer niet met ze, dat is mijn bewuste keus.
Rakesh is inmiddels getrouwd met een Hindoestaanse dame, hij is niet gelukkig met haar en gaat hartstikke vreemd voor haar. Iedereen is hiervan op de hoogte dat hij haar niet trouw is. Sila, zijn moeder is aldoor ziek en sukkelt vreselijk met haar gezondheid. Ze gaat ziekenhuis in en ziekenhuis uit.
Ik heb meer dan 2 jaren nodig gehad om weer te herstellen, want die wisie van die vrouw had zodanig op me gewerkt dat ik veel healing nodig had.
Jullie geloven het of niet, ….
Kort nadat ik geholpen was door die wong pienter, ongeveer 2 weken daarna is die meneer vrijwel plotseling overleden. Van zijn familie begreep ik dat hij die hebie’s(last) van mij overgenomen heeft tijdens die wasie’s. Hij vond mij veel te jong om te sterven, dus heeft hij die 'slag' voor mij genomen. Hij was tenslotte al een hele oude man en vond zijn tijd op aarde zo zoetjes aan wel voldoende. Dus maakte hij de keus de slag voor mij te nemen.
Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe dankbaar ik deze meneer ben, ondanks wij mekaar niet eens kenden eigenlijk. Hij was wel mijn redder geweest …
Mijn tip voor alle OST lezers “accepteer nooit eten van mensen waarvan je al weet dat ze je niet niet mogen, want het kan je duur komen te staan”.
🌺Dit was mijn persoonlijke ervaring!
⭐️⭐️= Het verhaal is 80% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties