STORY 289: MIJN VAKANTIE IN INDONESIË

Gepubliceerd op 19 april 2023 om 15:12

⬛️ Ingezonden door: ANNA

               ⚜️MIJN VAKANTIE IN INDONESIE⚜️
——————

Goede morgen OST leden, het was altijd mijn innige wens om Indonesïe te bezoeken en vorig jaar was het eindelijk zover dat mijn man en ik daarheen zouden vliegen voor een welverdiende vakantie.

Het was echt een ontzettend mooi land, ik heb echt genoten. Heb vele plaatsen kunnen zien. Heb ook hele vreemde dingen meegemaakt, die niet te verklaren zijn. Ik was behalve vakantie houden ook met een ander doel naar indonesië gegaan, namelijk mij te verdiepen in genezingen. Ik had deze gave al 50% kunnen ontwikkelen, maar sinds ik naar indonesië geweest ben heb ik het nu voor de volle 100%.

We moesten enkele medicijnen en zonnebrandolie halen, dus zijn we naar een apotheek gegaan. Die dame die achter de balie stond, was zo vriendelijk tegen ons en we raakten aan de praat. We hebben nummers uitgewisseld en voordat je dacht waren we goede vrienden. Suwarti, zoals ze heette, nodigde ons uit bij haar thuis te gaan logeren. Ze was enorm hartelijk en liet weten dat ze graag meer tijd met ons wilde doorbrengen. Het zou haar een waar genoegen zijn voor haar om ons meer van het land te laten zien, zei ze. Wij wilden haar niet teleur stellen want ze was echt een schat van een mens, dus stemden wij ermee in daar twee dagen te gaan logeren.

Voordat we Suwarti ontmoet hadden bleven we in een apartement. Na de ontmoeting met haar, bleven we nog een dagje in ons appartement om uit te rusten en daarna gingen we naar haar toe om daar te logeren.

Mensen, ik kan jullie zeggen …. In vergelijking met Suriname zijn de paranormale activiteiten in Indonesïe veel en veel sterker. Ik voelde mij de hele tijd gewoon zwaar, maar mijn Guru die mij had geholpen, had mij meer kracht gegeven zodat ik tegenover zulke dingen sterker sta. Maar dit was pas na dit alles gebeurt. We waren in de middag bij haar aangekomen.

Suwarti verwelkomde ons hartelijk en wees ons waar we zouden blijven in het gastenverblijf. Ze had achter haar huis een ruime guesthouse, waarin wij mochten logeren. We hebben daar onze bagage gezet en zijn toen waren we direct op stap gegaan. Maar toen ik onze bagage in onze slaapkamer zette, voelde ik meteen dat ik bekeken werd. Ik keek rond in de kamer maar zag niemand en toch kon ik het gevoel niet van mij afzetten dat ik bekeken werd. Ik schonk er geen aandacht aan, want niets en niemand zou mijn dag verpesten.

We gingen verschillende plekken in het land bezoeken. We hadden een leuke dag achter de rug en was tijd om terug naar het huis te gaan.

Onderweg naar huis dacht ik weer aan wat ik eerder meegemaakt had in de slaapkamer. Ik wist gewoon niet wat me te wachten stond. Toen we thuis aankwamen, zijn we een kopje thee gaan drinken en zaten nog even te babbelen, toen plotseling ik iemand een kamer zag binnen lopen. Ik vroeg Suwarti als er iemand in huis was. “Ach nee, wij zijn er helemaal alleen hoor. Behalve ons is er niemand dus voel je vrij, mijn huis is ook jouw huis”.

Ik heb het gelaten hoe het was. We waren moe, dus zijn gaan douchen en daarna meteen naar bed geweest.

Midden in de nacht moest ik dringend naar het toilet, ik heb dit vaker dat ik gedurende de nacht moet plassen. Ik was zo bang dat iets me zou overkomen, dus heb ik mijn man wakker gemaakt om samen met mij mee te gaan. Er gebeurde gelukkig niks.

De volgende ochtend toen ik mijn kamerdeur open maakte vloog er iets met een ijskoude luchtstroom langs me heen en op hetzelfde moment sloeg één van de kamerdeuren keihard dicht. Het was een vrouwelijke gedaante, ik kon het meteen aanvoelen dat het een vrouwelijke energie was. Ook kon ik voelen dat er was niet maar 1 aanwezigheid was, maar een behoorlijk aantal. Maar die vrouwelijke gedaante liet zich gewoon duidelijk aan me zien en weet niet waarom ze dit deed.

Ik ben toen gaan opfrissen, samen met mijn man natuurlijk! Want mi bing frede. Ja mensen, Ik ben soms ook bang als ik niet weet met welke entiteiten ik te maken heb, ligt eraan wat voor signalen mijn lichaam mij geeft, daarop reageer ik dan. Waardoor ik soms bang ben en vaak ook gewoon niet. Soms zijn entiteiten goed van aard, vaak ook heel gemeen en slecht dus voorzichtigheid is dan raadzaam. Ik volg daarom mijn onderbuikgevoel als iets niet pluis aanvoelt en mij de indicatie geeft dat ik liever wegga van de plek.

Ik heb toen een reden gezocht om voorlopig uit de woning te gaan, zogenaamd wilde ik een beetje van de omgeving zien, dus zijn we een wandeling gaan maken in die buurt. Op de terugweg kwamen we enkele buren tegen en daar hebben we een babbeltje mee gemaakt omdat ze zo hartelijk waren. Ik wilde een paar foto's met ze maken, maar was mijn camera in de slaapkamer vergeten. Ik wilde mijn man niet lastig vallen om hem naar de woning te sturen om die camera te halen, dus heb ik heb gezegd om even door te babbelen met die mensen.

Ondertussen zou ik even alleen naar de woning rennen want de afstand was niet zo groot. Ergens voelde ik wel een lichte angst toen ik de woning naderde, waarom weet ik ook niet, maar het gevoel bekroop mij gewoon. Ik nam gauw de camera uit mijn handbagage en rende gauw weer naar mijn man en de buren. Toen ik mij weer bij het gezelschap gevoegd had, vroegen ze ons voorzichtig “hoe kunnen jullie daar blijven? Durven jullie dat echt?”.

“Wat is er dan aan de hand met de woning? Moeten we ergens bang voor zijn?” Vroeg ik ze. Die buurvrouw die het meest sprak zei “er zijn in het verleden twee mensen overleden in die woning, hoe dat precies gegaan is weet ik niet. Maar er hing altijd een mysterieuze waas rondom dat huis, en bezoekers die daar logeerden bleven nooit lang daar. We hebben zelf vaker meegemaakt dat mensen gillend naar buiten renden midden in de nacht. Zelf één nacht konden bezoekers het niet vol houden, ze hadden aldoor last van vreemde dingen. Vreemd genoeg heeft Suwarti nooit enige last gehad sinds ze daar woont dus als men haar dit soort ervaringen vertelde, wilde ze er niks van horen. Ze hecht geen geloof aan paranormale dingen”.

Ik had voldoende gehoord, mijn gevoelens hadden niet gelogen tegen me, nog de zelfde dag hebben wij een reden gezocht om weg te gaan. Ik heb Suwarti uiteraard niks hierover gezegd want ik wilde haar niet beledigen.

Dit gebeuren heeft mijn vakantie gelukkig niet verpest, want ik heb het hartstikke naar mijn zin gehad. Het land was prachtig, mooie cultuur en lieve mensen. Voordat je dacht was ik het vervelende voorval helemaal vergeten.

———
Heeft u hulp nodig?
Bel Anna:
☎️ +597 8500385
———

⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.