🟪 Ingezonden door: ANNA
⚜️COMMEWIJNE: DE AFSPRAAK⚜️
———————
Hi allemaal binnen OST, ik heb weer een waargebeurde ervaring voor jullie.
Dit verhaal speelde zich een heel veel jaren geleden af. Mijn man en ik besloten een dag om naar Commewijne te gaan, waar mijn biologische ouders woonachtig zijn. Mijn nicht Marlene woont daar ook dus we belden haar vooraf om te informeren dat wij daar 2 dagen kwamen logeren. Dat vond ze hartstikke gezellig om ons daar te hebben. De plek is rustig, je kan daar echt genieten van de natuur, de rustgevende geluiden van de omgeving en ver weg van alle beslommeringen van de stad. Uitstekend voor ontspanning, ik had dit echt even nodig.
Wij kwamen daar vroeg aan, omdat we met het veer over moesten steken.
Marlene had al gekookt voor ons en we zagen dat ze al haar spullen klaargezet had om naar haar kostgrondje te vertrekken. Ze zou wat gewassen gaan oogsten voor de verkoop. Op Commewijne zijn er niet veel mogelijkheden om aan je centjes te komen, er is een dringend tekort aan opties voor werk. Landbouw en de gewassen daarna ter verkoop aanbieden, was voor Marlene dus haar vorm van inkomen genereren voor haar gezin.
Natuurlijk doet ze het niet helemaal alleen, want ze is al een beetje op leeftijd. Haar zoon Joël helpt haar met alles.
Wij bleven achter en gingen wat eten wat ze gekookt had voor ons. Samen met haar zoon vertrok ze tegen 9:00AM richting hun kostgrondje. Ze beloofde ons tegen 3:00PM terug te keren. Ze kwam werkelijk rond die tijd terug, maar ze was zonder haar zoon. “Joël moest nog enkele werkzaamheden daar verrichten dus hij wilde nog even daar blijven om alles af te maken en tegen 6:00PM is komt hij terug” zei ze.
Maar toen het 7:00PM was, kwam Joël nog niet naar huis en dit maakte Marlene zeer ongerust. Ze besloot naar hem te gaan zoeken op het kostgrondje, maar daar bleek hij niet te zijn.
Het lastige van de situatie was dat hij zijn mobieltje gewoon thuis had laten liggen, omdat de planning niet was dat hij daar achter zou blijven om door te werken. Mijn nicht begon paniekerig te worden naarmate de tijd verstreek en het later werd. Haar buren werden op de hoogste gesteld zodat ze mee konden helpen zoeken.
Mijn jongere broer die ook daar in de omgeving woonde besloot ook mee te helpen zoeken. Toen hij verschillende plekken was gaan zoeken kwam hij terug en zei “vreemd, maar ik kwam bij een paar bamboe struiken en kreeg sterk het gevoel alsof ik Joël daar zou vinden. Ik begrijp niet waarom dat zo voelde, want hij was helemaal niet daar. Ik kon hem nergens vinden”. Ondertussen was een ieder uit de omgeving in rep en roer.
Ik vond dit helemaal geen fijne situatie en nog erbij kort na onze aankomst dat dit moest gebeuren. Ik besloot te gaan mediteren om te kijken als ik meer klaarheid in de situatie kon brengen in de situatie. Ik kreeg meteen door terwijl ik in trans was dat mijn broertje gelijk had, Joël moest zich bevinden ergens rondom de bamboe struiken. “Hoogstwaarschijnlijk heeft mijn broertje niet goed gekeken of het was veel te donker en daarom zag hij Joël niet” dacht ik.
Ik ben samen met mijn jongere broer terug naar de plek geweest waar vol stond met bamboe struiken. Maar na rond gekeken te hebben zagen we daar niemand. Ik begon weer te mediteren en ik zag een vaag verschijnsel van een mens .. of tenminste daarop leek het. Er verscheen op den duur wel ineens een vrouw niet ver bij me vandaan, met enorm lang haar die reikte tot haar enkels. Ze zag er lelijk uit, had bleke huid alsof ze niet levend was, donkere cirkels rondom haar ogen. Ze had kromme zwart bruine tanden, een angstaanjagende grijns op haar gezicht en haar ogen waren gitzwart. Ze was gekleed in witte japon die slordig om haar lijf zat.
Ik kreeg rillingen over mijn geheel lijf. Zelf nu daar ik dit vertel krijg ik weer de kriebels door me geheel lijf. Ik begon te bidden, dit ging zo een uur door …. na enige tijd zagen we plotseling iemand vanachter die struiken verschijnen.
Het leek een bleek iemand die al een aantal uren dood was. Ik schrok me kapot, in de eerste instantie… maar al gauw besefte ik, toen hij wat dichterbij kwam, dat het Joël was. Hij was zo bleek, muskieten beten overal, zijn haar in de war, hij stonk, hij was gewoon niet te herkennen. Hij leek in de war en sprak niet, alsof hij nog in een andere wereld verkeerde. We hebben hem toen gauw naar huis gebracht omdat zijn moeder hartstikke ongerust was. Éénmaal thuis aangekomen sprak hij nog steeds niet.
We hebben gezamelijk gebeden voor hem en na enkele uren bidden, werd hij beetje hij beetje weer de oude. Hij begon toen te vertellen wat hij meegemaakt had. Toen Joël onderweg naar huis was (met de brom), zag hij een mooie dame langs de weg staan, die hem een lift vroeg. Natuurlijk kon hij niet weigeren en hij bood aan haar die lift te geven.
Op dat moment leek alles rondom hem te veranderen in een prachtige zonnige wereld, een paradijs, mooie kleuren en je kon de vogels horen fluiten, vlindertjes in allerlei kleuren. Het was gewoon heel erg mooi en de sfeer voelde geweldig aan. “Hier woon ik, kom je in mijn huis”vroeg het mooi meisje. Joël wilde dit wel, hij wilde graag bij deze dame naar binnen.
“Moet je wat te eten?”vroeg ze. “Nee, ik heb geen honger want heb niet zo lang geleden gegeten”was zijn antwoord. Hij had kort voor het vertrek van zijn moeder’s kostgrondje gegeten wat zijn moeder gekookt had, dus hij had gelukkig geen trek meer. Daarom weigerde hij het meisje haar eten. Achteraf bekeken is dit zijn redding geweest, want als hij het eten gegeten zou hebben zou hij er nu niet meer zijn. Hij zou nu niet meer geleefd hebben.
Je zal je nu afvragen, hoe kan dit?
En wie is die vrouw?
Die oude lelijke vrouw die zich liet zien als mooi meisje aan Joël, is een bosgeest die erom bekend staat mensen te laten vermissen in het bos. Meestal zijn het heren die ze laat vermissen, het is alsof zij ze bedekt met een onzichtbare deken. Degenen die kwijt zijn, zijn soms vlak daar waar je zoekt en toch zie je ze niet. Deze bosgeest noemt men in de javaanse cultuur Wéwé. Ze is een erg geslepen en vooral gemene entiteit, ze kan zich voordoen/ veranderen/ wisselen van uiterlijk, van mooie vrouw tot dier … etc!
Zo heeft zij de kans gevonden om Joël te verleiden. Als hij van haar voedsel gegeten had, zou hij haar eigendom zijn. Zij had een sluier, waarmee ze hem bedekte. Zodoende konden we hem niet zien terwijl hij precies daar was waar we zochten. Ik had met haar gesproken toen ze zich aan me toonde, ze zei dat ze niet weg gaat totdat ze een man gevonden heeft.
Ik probeerde haar uit te leggen dat ze Joël terug moest geven omdat zijn moeder hem nodig had en dat ook zijn familie niet zonder hem kon. Ze diende hem dus terug te geven. Ze weigerde naar mij te luisteren en bleef zeggen dat ze een man wilde en dat ze Joël vast zou houden. Ik maakte toen een deal met haar en gaf haar iets anders ervoor in de plaats. Ik kan jullie niet vertellen wat precies, maar in ruil daarvoor moest ze verdwijnen en nooit meer hier moest komen naar deze omgeving om anderen tot last te zijn. “Ga terug naar de plek waar je vandaan komt, anders geldt onze deal niet meer” zei ik.
Ze zei helemaal niks terug, dus ik wist ik niet als ze mijn deal geaccepteerd had of niet. Daarom schrok ik toen Joël ineens tevoorschijn kwam, … ik had door het bleke en warrige uiterlijk gedacht dat het weer een andere entiteit geweest was. Het feit dat ze Joël had laten gaan en zij zelf ineens verdween voor mijn ogen wees erop dat ze mijn deal geaccepteerd had.
Die avond hebben we niet meer geslapen. Joël was die zelfde avond nog naar de winkel op de hoek gegaan, hij was niet meer bang.
Die wéwé heb ik de volgende ochtend niet kunnen localiseren, ik voelde haar aanwezigheid daar niet meer. Ze heeft zich dus aan haar afspraak gehouden. Met Joël gaat het weer uitstekend, hij gaat nog dagelijks met zijn mama naar het kostgrondje zonder problemen. Hij heeft die mooie dame sinds die dag nooit meer gezien.
———
Heeft u hulp nodig?
Bel Anna:
☎️ +597 8500385
———
⭐️⭐️= Het verhaal is 90% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton.
Reactie plaatsen
Reacties