🟫 Ingezonden door: ANNA
⚜️BUITEN DE STAD: HET PRIVÉ TERREIN⚜️
————————
Lezers van OST, het was vrijdag 17 Maart 2017 en mijn telefoon ging over.
"Tante Ann, hoe gaat het met u? Wilt u morgen mee buiten de stad om er te overnachten? Mijn man en ik en een paar vrienden gaan een beetje buiten de stad en het zou gezelliger zijn als u ook mee komt” vroeg mijn nichtje Mariska vrolijk aan de andere kant van de lijn. Ik moest even nadenken, maar gaf daarna aan dat ik haar uitnodiging graag accepteerde.
Ik ben iemand die dol is op natuur, avontuur, gezelligheid, goed gezelschap en uitstapjes. Bovendien had ik na zoveel hard werk echt een beetje frisse lucht en rust nodig. Ik had een extreem drukke week achter de rug en dit uitstapje kwam als een geschenk uit de hemel.
Nog dezelfde avond begon ik voorbereidingen te treffen voor het uitstapje, want wij zouden rond 7.00AM uit de stad vertrekken. Nadat alles geregeld was, ben ik naar bed gegaan, omdat ik wist dat het een lange trip zou worden en ik had mijn rust nodig.
Zaterdag 18 maart 2017.
Mijn alarm ging 5.30AM over. Ik ben een enorm diepe slaper en mijn man weet dat ook, dus schudde hij me wakker om ons klaar te gaan maken. We gingen beiden douchen, aankleden en alles klaarzetten voor vertrek. Voordat we ons huis verlieten heb ik nog even uitgebreid gebeden en gevraagd voor veiligheid van ons allen en een goed verloop van het gehele uitje. Dit doe ik altijd voordat ik mijn woning verlaat en ergens heen ga. Onderweg naar de plek, zijn we hier en daar nog bij een paar winkels gestopt, voor enkele spullen die we nog nodig hadden. Verder verliep de trip vlekkeloos en voordat je dacht, waren we al aangekomen op de eind bestemming.
Mariska en haar man hadden een kennis waarmee ze goed bevriend waren en de plek waar we heen gingen buiten de stad behoorde aan hem toe.
Persoonlijk had ik gedacht dat wij daar alleen met ons groepje mensen aanwezig zouden zijn, aangezien het privé terrein was. Maar dit bleek niet het geval te zijn, omdat er al een aantal buitenlanders daar aanwezig waren in de andere hutjes. Een probleem was het niet omdat er nog vrije hutjes waren en gelukkig stonden al de hutten ver uit elkaar dus privacy was er gelukkig wel.
Kort na aankomst, begonnen wij meteen met koken omdat een ieder uitgehongerd was. We hebben daarna gegeten met zijn allen. Voordat we zijn gaan zwemmen, heb ik met de plaats gesproken, dat we daar niet gekomen zijn met slechte bedoelingen en dat we ook geen last wensen te hebben van niks en niemand. Ik dit deed zodat wij verzekerd ervan waren dat er geen kwade entiteiten ongevraagd mee met ons naar huis kwamen.
We hebben gezwommen, torie gesproken, gelachen, gedronken, gezongen, gedanst, spelletjes gespeeld en nog heel veel leuke dingen gedaan met zijn allen ..etc. Tegen 6:00PM in de vooravond, hebben de mannen de tenten opgezet waarin de dames zouden slapen. Het was toen al best donker en omdat de verlichting ook niet echt geweldig was, was het echt te merken. Ik was al gedouched dus lag te relaxen in een hangmat.
Ineens zag ik vanuit mijn ooghoeken iets bewegen achter de bomen niet zover bij me vandaan. Ik kon niet zo goed zien wat/ wie het was, omdat het al behoorlijk donker was, maar het had wel een soort van menselijk figuur. Ik wist wel zeker dat dit geen mens was en dat voelde ik ook gelijk aan de energie die het uitstraalde. Ik zei niks tegen de anderen omdat ik wist dat ze bangerikken zijn en het zou de hele sfeer verpesten en misschien zou een ieder meteen naar huis willen.
Uiteindelijk gingen de dames naar bed, wij sliepen in de tenten en de heren bleven buiten slapen in hun hangmatten. Tegen 4:00AM in de ochtend was het muisstil, je kon een speld horen vallen. Een ieder was in diepe rust en tussendoor kon je enkelen van ze horen snurken, omdat ze allemaal uitgeput waren. Ik werd wakker omdat ik dringend moest plassen, maar alvorens ik opstond om naar de WC te gaan, lag ik eerst een beetje bij te komen. Na 2 of 3 minuutjes stond ik op en probeerde zo voorzichtig mogelijk de tent uit te komen omdat ik niemand wakker wilde maken.
Het toilet was ongeveer 50 meter verwijdert van de tent. Ik deed mijn flashlight aan, liep vervolgens in mijn eentje daarheen. Terwijl ik liep hoorde ik duidelijk voetstappen achter mij. Iemand achtervolgde mij ….
Ik keerde me vlug om en scheen met mijn flashlight in de richting waar de stappen vandaan kwamen. Maar er was gewoon niemand daar, ondanks ik rond scheen met de flashlight. Ik stond nog zeker 30 seconden te schijnen maar zag gewoon niemand. Ik voelde wel dat ik door iets bekeken werd en dat gaf mij kippenvel over mijn geheel lijf. Ik haastte mij naar de Wc en deed mijn behoefte zo gauw als ik kon. Het voelde echt heel eng aan en niet prettig.
Daarna rende ik snel terug naar de tent zonder rondom mij te kijken. Wederom voelde ik dat ik bekeken werd. Bij de hut aangekomen scheen ik mijn flashlight naar iedereen die aan het slapen was, om me zelf te verzekeren dat alles in orde was. Tot mijn verbazing zag ik dat net buiten onze tent één van die hangmatten aan één kant los gemaakt was, terwijl er nog gewoon 1 van de heren erin lag.
Het was Henry, de vriend van mariska's man, die daar lag op de grond. Hoe voelde hij niet dat hij op de grond lag te slapen? Ik heb hem toen wakker gemaakt en vroeg hem waarom hij daar lag. Hij schrok en wist niet wat hem overkomen was. Hij begreep nog minder hoe hij daar terecht gekomen was en hoe hij niet wakker geworden is als iemand de hangmat aan 1 zijde losgemaakt had, … nog erbij zo een val zou een ieder wel gevoeld hebben. Doordat Henry een zware en luide stem heeft, hoorden ze ons praten en enkelen werden wakker. Henry ging langs bij een ieder om te vragen als hun dit geintje uitgehaald hadden met hem. Niemand wist er wat van.
Toen hij weer richting zijn hangmat liep en die weer wilde vastbinden aan de boom, zag hij dat het touw recht getrokken was en de hangmat weer netjes opgehangen en geregeld was alsof er niks aan de hand was. Hij schrok en vroeg wederom aan een ieder die wakker was als ze echt niks ervan wisten. Ook deze keer verzekerden ze hem dit echt niet gedaan te hebben.
Inmiddels was een ieder klaarwakker, dus zaten ze een beetje met mekaar te babbelen. Het was inmiddels al 5:00AM. Plotseling hoorde wij geritsel van bladeren en beweging achteren de bomen. Wij keken allemaal die richting op en zagen vluchtig een heel kort vrouwtje, ongeveer 1.35m, op abnormaal snelle manier langs rennen. Dit was geen normaal oud vrouwtje, het was een entiteit die de vorm van een oude vrouw aangenomen had.
We schrokken natuurlijk allemaal en niemand durfde meer te gaan slapen, ondanks er niet echt iets vreemd gebeurde daarna.
In de ochtend uren toen een ieder weer aan het zwemmen en druk in de weer was met de buitenstandse activiteiten, ben ik in mijn eentje rond gaan lopen op het terrein. Ik wilde onderzoeken wat er precies gaande was …. Waarom kreeg ik vreemde gevoelens en trillingen van deze plek? Wat is het verhaal hierachter? Ik voelde mij geroepen dit te onderzoeken want ik wilde dat een ieder veilig naar huis zou gaan zoals ze gekomen waren. Ik wilde niet vertrekken en later bleek dat er kwade entiteiten één van ons tot last zouden zijn met nadelige gevolgen.
Ik kon de energie nog niet goed oppikken wat er gaande was terwijl ik rond liep op het terrein. Uiteindelijk haalde ik mijn man erbij om wat dieper met me het bos in te lopen. Toen we een eindje gelopen hadden zagen wij ineens het oude vrouwtje daar staan. Het was alsof ze op mij gewacht had, de manier hoe ze stond te kijken naar me. Ook wist ze dat ik haar kon zien en haar aan kon voelen. Ik vroeg haar meteen waarom ze Henry lastig zat te vallen.
Ze zei “ik ben hier altijd al geweest, sinds ik klein ben. Dit gebied, deze plek en de gehele omgeving is erg heilig voor me en dient schoon en netjes gehouden te worden. Dat is het enige dat ik eis, want mensen komen hier en vervuilen de plek en daar ben ik niet blij mee. Ik ben hier om de plek te beschermen en te bewaken. Henry is gewoon de plek komen vervuilen, hij heeft geplast in het water zonder enige toestemming te vragen en heeft daarna ook niet eens sorry gezegd toen hij éénmaal geplast had. Ik was hier enorm gebelgd over omdat er overal bordjes staan die aangeven dat je hier niet mag plassen omdat het de trefoe is van deze plaats. Hij had er lak aan heeft toch gedaan wat hij wilde”.
Mijn man en ik zijn daarna terug gekeerd. Ik heb Henry apart geroepen en heb hem gevraagd om alsnog zijn verontschuldigingen aan te bieden aan de plek. Dit heeft hij toen gedaan.
Later heb ik wel uitgelegd wat er gaande was en het gezelschap besloot toen dat we maar liever meteen vertrekken. Niemand voelde zich nog op hun gemak en dat begreep ik ook, want je kon tenslotte nooit weten wat er nog meer fout kon gaan. Alvorens het echt uit de hand zou lopen zijn we haastig richting huis gereden.
Wij hebben toch een leuke tijd gehad, alleen had het beter kunnen zijn als deze gebeurtenis het niet verpest had.
🌺Tip aan jullie;
Elk plek heeft een trefu, dus wees voorzichtig!
Als je op een onbekende plek komt, praat met de
plek en vraag om toestemming daar te vertoeven,
geef aan dat je geen slechte bedoelingen hebt en
niet lastig gevallen wenst te worden.
———
Heeft u hulp nodig?
Bel Anna:
☎️ +597 8500385
———
⭐️⭐️= Het verhaal is 95% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton
Reactie plaatsen
Reacties