🟪 Ingezonden door: S.K
⚜️DIJKVELD: DAT DING VAN DE PLEK⚜️
—————————
Hoi OST leden, velen van jullie weten dat Dijkveld een slavenplantage is geweest. Ik meen dat er daar riet en kantoen werd geplant, hou mij het ten goede weet het niet meer zeker ( nu twijfel ik ). Ik woonde daar en heb een paar enge dingen meegemaakt.
Kanhaiproject heeft aan weerskanten een smalle goot met vies zwart water, waarin je altijd van die kikkers en kleine todo beres zag zwemmen. Wat we ook zagen was een hele grote krokodil die er in die goot leefde. Hij deed niemand kwaad en at hondjes als die te dicht bij kwamen en onze kippen op. Voor zover ik weet kwam hij nooit uit die goot en de mensen hadden ook geen last van hem. (behalve de kippen die hij bijtijds op at.)Ze zagen hem heel zelden. Dan hoorde je de volwassen mensen zeggen dat iemand de buurt vuil had gemaakt of heel vervelend was geweest. als het klopt weet ik niet.
Dat beest leefde er al tig jaren en zo als ik al zei zag je hem af en toe. Op een bbewuste middag speelde ik buiten op het erf. In een keer was het druk op straat en heel rumoerig. Mensen renden heen en weer. Ik werd nieuwsgierig en ging dus ook kijken. Ik schrok me wezenloos en rende naar binnen mijn moeder roepend. DAT GROOT BEEST LAG OP STRAAT. Die krokodil dus. De javaanse buur en een andere donkere man die getrouwd was met een javaanse vrouw probeerden dat beest te stroppen.
Mijn moeder kwam naar buiten en zag het ook. Ze zei nog tegen onze naaste buur, om dat beest met rust te laten, hij wilde niet luisteren en ging rustig door. Hij zei nog tegen mijn moeder dat ze zich niet met afgodische rotzooi moest bezig houden. uiteindelijk werd dat arm beest gedood. Het was dat ding van de plaats. Na lekker van de krokodil genoten te hebben begonnen al de problemen te komen. Na 3 dagen werd de Javaanse vrouw door haar man vermoord.
Hij kwam in de gevangenis terecht. De buurman had zijn vrouw verschrikkelijk afgetakeld dat ze naakt het huis was gerend en door al die slagen die ze had moeten incasseren, was ze in het ziekenhuis beland. Ze is nu ook ter ziele. Hun dochter werd kort daarna aochter van die aangereden, het had een haartje gescheeld of ze was ook overleden. Die vader is op den duur gevlucht uit Dijkveld, kon daar niet blijven wonen. Alleen de dochter van die wijlen vrouw woont er nog. Waar de zoon nu is weet niemand.
Daarna gingen heel veel gezinnen uit elkaar waaronder ook mijn ouders, die javaanse vrouw is dus nog steeds niet gaan rusten, we zijn al jaren verder en nog steeds hoor je haar in de avond uren zuchten. Zelf zie ik haar niet, maar haar schaduw en het geluid van het zuchten is heel dichtbij. Steeds zeg ik haar om alles te laten voor wat het is en dat ze moet gaan rusten. Maar het gaat niet zo. Soms blijft ze maanden weg en dan hoor je haar plotseling weer. Ik vind het zielig, want het is duidelijk dat ze geen rust kan vinden. Het kan zijn dat het komt omdat ze nog hulp kon krijgen, maar ik weet er het fijne niet van dus zwijg daarover.
🌺Hopenlijk vind ze ooit eens haar eeuwige rust. Haar man is al lang weer op vrije voeten en heeft een ander gezin. Zijn leven gaat door en haar geest loopt nog steeds rond...
⭐️= Het verhaal is geplaatst zoals die ontvangen is
Reactie plaatsen
Reacties