STORY 271: UIT ONVERWACHTE HOEK

🟩 Ingezonden door: Sadé Partomo

                ⚜️UIT ONVERWACHTE HOEK⚜️
————————

Geachte OST familie, allereerst wil ik een ieder een fijne avond toewensen. Ik wil een ervaring met jullie delen over me zelf. Ik was iemand die nooit in vreemde dingen, wisie of paranormale zaken geloofde, totdat dit, wat ik nu vertellen zal mij overkwam.

Het was 6 Oktober 2022, toen ik aan mijn werk was en pijn aan mijn voet voelde. Het was die dag ontzettend druk aan het werk en ik was aldoor druk in de weer. Ik liep heen en weer en ik dacht dat de pijn die ik voelde daardoor kwam. Maar toen de pijn aan bleef houden en zelf erger leek te worden, besloot ik pas te onderzoeken wat de oorzaak van mijn pijn was.

Ik zag toen aan de onderkant van mijn voet, tussen mijn grote teen en de teen ernaast, een puist met een soort van wit puntje waar pus in leek te zitten. Zoals wij dat in suriname noemen, had het een gelijkenis van een “zika”. Ik had zo een verschrikkelijke pijn die ik niet in woorden kan beschrijven, en deze pijn leek met de tijd erger en erger te worden. Ik kon op den duur niet meer normaal lopen en werken op deze manier was echt niet meer mogelijk.

Gelukkig was het rond sluitingstijd toen ik deze puist ontdekt had, dus kon ik naar huis ….

Ik heb mij de volgende dag ziek moeten melden aan mijn werk, maar mijn werkgeefster weigerde mij ziekteverlof te geven dus MOEST ik noodgedwongen TOCH aan mijn werk verschijnen. Ze stelde voor een arts te bellen zodat die mijn voet na kon kijken. De arts gaf aan dat ik de dag daarna langs mocht gaan. Uiteindelijk is er niet veel werk verricht op mijn werkplek, omdat ik gewoon veel teveel pijn had.

Ik ben de volgende ochtend meteen naar de huisarts geweest en ze hebben de puist behandeld. De puist hebben ze uitgeperst nadat er tot tweemaal toe verdoving ingespoten was. Toen de verdoving ingewerkt was, hebben ze met een nieuw scheermes de opgezette puist opengesneden. Vanwege tekort aan medische benodigdheden gezien de situatie in het land, hadden ze geen scalpel om mijn puist open te snijden.

Ik weigerde daar weg te gaan zonder dat er drastische maatregelen genomen zouden worden om al het vuil uit de puisy te halen. Ik was ook degene die kwam met het idee de puist met scheermes open te snijden. Ik was niet van plan daar weer een andere dag terug te gaan met dezelfde klachten, dus ik wilde ik dat dit snel voorbij/ opgelost was, zodat ik naar mijn huis kon …

De arts heeft na het opensnijden, de wond van binnen schoongemaakt en mij enkele medicijnen voorgeschreven. Vlak voordat ik zijn praktijk verliet zei hij nog “Na drie dagen bent u weer de oude en kunt u normaal lopen alsof er nooit iets gebeurd is”. Ik was uiterst tevreden en ging super vrolijk richting mijn huis.

Dagen gingen voorbij, weken …maanden….
De puist was een wond geworden en bleef maar vochtig, ook al wat ik deed lukte het me niet de wond te laten drogen. Het bleef ongezond eruit zien, rood, gezwollen en vochtig. Ik werd behoorlijk radeloos, want ik had gedacht dat dit een piepklein puistje was en gauw weer over zou gaan, maar dit bleek helemaal niet het geval te zijn. Alles wat je je maar kunt bedenken probeerde ik om de wond te laten genezen en alles mislukte. De wond werd maar erger en erger, de pijn was ondraaglijk.

Ik werd depressief, ik huilde elke dag om mijn voet, me zelf afvragend wanneer dit alles over zou gaan. Twee maanden gingen voorbij en mijn “zus” (mijn bestie) vroeg me een keer als ze mij mocht helpen met haar eigen medicijn. Ik wist niet wat ze precies bedoelde, welke medicatie ze in gedachten had, maar ik was ten einde raad en ik wilde alles proberen wat verlossing kon brengen. Ik zei op alles “ja!”, mind you .. ik wilde beter worden! Ik was dit alles alles behoorlijk zat!

Die ‘zus’ van me kwam een avond bij me op visite. Ze heeft voor mijn voet gebeden. Ze maakte een soort badje klaar voor me bestaande uit water, Palm, blauwsel en nog enkele benodigdheden die mij onbekend zijn. Tijdens het bidden had ze een kalebas in haar hand, die ineens uit zichzelf omver viel. Ik vond dit wel vreemd maar begreep niet wat dit betekende.

Na het baden, vroeg ik haar wat er nu gebeuren zou en ze zei “na 3 dagen zal je voet beter moeten zijn. Ik weet heel zeker dat het probleem wat je nu hebt geen dokter ziekte is”. Ik wist niet wat ik hoorde en vroeg op mijn beurt “wie zou me dan iets kwaad aan willen doen?”. Ze legde me uit dat ze tijdens die “wasie”gevraagd had om de schuldige in een droom aan haar kenbaar te maken.

Meteen de volgende ochtend belde ik haar vol zenuwen om te vragen als ze de betreffende droom gehad heeft. Ze zei “ja, ik kreeg een droom met een donkere dame erin, ze had lang glad haar en zij had een bano op”. Deze beschrijving gaf me meteen kippenvel over mijn geheel lijf, omdat ik vrijwel meteen wist over wie dit ging. De omschrijving kwam tot in de fijnste puntjes overeen met “Olivia”(niet haar werkelijke naam).

Voordat ik mijn wond aan mijn voet kreeg, heb ik samen met een dame gewerkt die onzettend jaloers op mij was. Alles wat ik deed, … deed ze kort daarna ook, ze hield me aldoor in de gaten en ze leek een obsessie te hebben met mij. Het viel een ieder op dat ze dit deed en het voelde niet fijn voor me. Het was gewoon heel creepy als iemand alles van je in de gaten zit te houden en vervolgens alles precies op de zelfde wijze na doet. En deze dame was dus “Olivia”.

Mijn ‘zus’ (ik zal haar Melissa noemen in dit verhaal) kende Olivia helemaal niet, dus ze had dit ook niet kunnen weten en nog minder hoe mijn vroegere collega eruit zag. Ik vroeg Melissa meteen wat ik nu precies moest doen met deze informatie. “Laat me even een tante van me whatsappen die meer weet heeft van deze dingen. Ik zal haar vragen wat je kunt doen in deze situatie en dan meld ik je zodra ik meer weet” zei ze.

Melissa stuurde foto’s van mijn voet voor die tante Susiantie (haar tante). “DIS NA WISI, AU LAS ING FOETOE!!”(Dit is zwarte magie, ze zal haar voet kwijt raken!) was haar antwoord.
Ik las het bericht die Melissa doorstuurde voor me en barstte in tranen uit. Ik vroeg me echt af waarom dit me moest overkomen want ik verdien dit niet. Ik ben altijd aardig tegen anderen, zorgde er altijd voor een ieder correct te behandelen en tot zover ik wist had ik nergens vijanden. Ik ben gewoon geen moeilijk mens … en ik wist dat degene die me dit aangedaan had, dit gewoon uit pure jaloezie gedaan had.

Fast forward…..
Melissa en ik zijn naar tante Susiantie geweest, van haar moest ik 3 wasie’s nemen. Ik heb SRD3000,- uitgegeven hieraan, alles erop en eraan. Ik gaf het geld met alle plezier uit want ik deed het voor mijn gezondheid en hoopte dat dit gauw voorbij zou zijn. Helaas was dit allemaal tevergeefs, want alles bleef gewoon precies hetzelfde.

Ik appte Melissa en zei tegen haar “boi, zoveel dagen zijn al verstreken en nog steeds is mijn voet even erg, het is geen beetje verbeterd. Het ziet er ongezond uit en doet me nog ontzettend pijn. Soms droogt het eventjes en niet lang daarna is het gewoon weer vochtig. Het is zo erg dat het vocht eruit sijpelt, plus komt er nu bij kijken dat mijn voet helemaal opgezwollen is. Ik ben echt helemaal in paniek”. Ze zei “no spang, ik breng een medicijn voor je. Drink het en zet een beetje voor die wond. Je zal zien dat de wond na 7 dagen echt zal drogen”

Zo gezegd, zo gedaan ….. ze bracht de “medicijn”voor me. En geloof mij maar, dat ding wat ik moest drinken smaakte VIESS VIESS!! Maar ik dronk het, want ik moest en zou beter worden. IK MOEST GEWOON EINDELIJKKK beter worden!!!! Dagen gingen voorbij, weken, …. Maanden …. en nog steeds was het ‘t zelfde liedje met mijn voet. Ik deed mijn uiterste best de wond te verzorgen. Maakte de wond schoon met alcohol, zette elke dag palm ervoor. Ook deed ik de medicijnen erop die Melissa voor me bracht.

Helaas bleef alles exactly the same ….
Ik liep maanden (sinds begin van die wond) hinkend … en het duurde zo lang alvorens er genezing kwam, dat ik zelfs al gewend was om zo met een gebrek te lopen.

Ik was ten einde raad en had eerlijk geen hoop meer dat er een verandering zou komen in mijn gezondheidssituatie.

Een dag kregen die Melissa en ik een heftige ruzie.
Ik werd bang want zij en die tante van haar hadden me cultureel gebaad en ze kenden nu me hele “ien bere torie” (mijn persoonlijke zaken). En ik wilde dat ze helemaal NIKS meer van me moesten weten omdat dit gewoon niet meer okay voor me aanvoelde.

Ik benaderde toen een tante van mij, Tante Brichitte. Zij nam mijn probleem gelukkig erg serieus & ze bracht me op haar beurt meteen naar iemand die me misschien zou kunnen helpen.

Het was een oude meneer waar ze me bracht. Ik vertelde die opa waarvoor ik daar was en hij was bereid me meteen te helpen. Hij zag gelukkig de ernst van de zaak in. Hij zei “ga liggen op die bank”, ik gaf hieraan gevolg en hij bekeek de wond aan mijn voet. Hij zoog daarna met zijn mond aan de wond. Jaaahhhh!!!! Met zijn mond zoog hij aan mijn vieze vuile stinkende wond ….. (zie foto’s).

Hij bleef eraan zuigen tot er uit de wond een behoorlijk grote splinter (tenminste daarop lijkt het) of scherp stuk hout uit de wond kwam. (Zie LAATSTE FOTO).

Dit was precies de reden waarom de wond niet kon genezen, want er was een behoorlijk groot voorwerp in mijn voet. Hoe dit daar terecht gekomen is, is ook voor mij een groot raadsel. In ieder geval is dit geen normaal gebeuren, want ik heb me tegen niks gestoten en dit zou ik uiteraard ook gevoeld hebben mocht ik me voet op normale wijze ertegen gestoten hebben. Het voorwerp is op onnatuurlijke duivelse wijze bewerkt en zodoende in mijn voet terecht gekomen. Het was duidelijk de bedoeling om mij kwaad aan te doen of zelf uit de weg te ruimen.

Ik heb zoveel maanden met dat ding in mijn voet moeten lopen en heb zoveel pijn, vrees en verdriet gehad, omdat ik dacht mijn voet kwijt te zullen raken. Ik heb doodsangsten uitgestaan en dit was iets dat je niemand toewenst. En toch waren er mensen die mij gewoon het daglicht niet gunden en dit wel met me gedaan hebben.

Die opa wist me precies te vertellen voor wie ik op moest passen, wie het allemaal niet met mij meenden en dat ik het beste afstand van ze kon nemen. Ik heb hier meteen gehoor aan gegeven en heb mijn contact met Melissa per direct verbroken. En met Olivia, met wie ik nog gewoontjes deed alsof er niks aan de hand was ondanks haar creepy gedrag, heb ik ook alle banden stop gezet. Want beide mensen waren met mij bezig met hun wisie, ondanks hiertoe geen enkele reden was. Ik had geen van deze twee mensen in vijandschap gehouden. Ik snap er echt niks van.

Die oude man heeft gebeden voor me en gaf mij daarna een olie die ik elke dag diende te smeren over mijn wond.

Geloof het of niet mensen …
Mijn wond werd na 1 dag al helemaal droog, ik kon gewoon zien hoe gezond het er uit begon te zien. Ik ben nog nooit zo blij geweest en vol emoties schrijf ik dit nu voor jullie. Ik kan gewoon weer normaal lopen, ik heb nu ook geen pijn meer. Ik kan weer ALLES!!!

Er is een God en hij is groter dan ALLES!!!

En nog steeds ben ik mijn tante Brichitte, haar man en die opa ontzettend DANKBAAR.

⚠️ Moral of the story:
Denk nooit dat dit soort gebeurtenissen ver van je bed af staan en het je niet kan overkomen. Het zijn juist de mensen waarmee je eet en drinkt, die je compleet vertrouwd, waarvan je niks slecht verwacht, die je dit soort dingen flikken.

⚠️ DE FOTO'S ZIJN DE WERKELIJKE FOTO'S VAN DIT GEBEUREN. 

🌸P.S:
Ik mocht dit verhaal van mijn ervaring eigenlijk niet delen van mijn partner. Het is een zeer persoonlijke, traumatische en vooral pijnlijke tijd in mijn/ ons leven geweest en dat weet hij ook en daarom wilde hij dit niet nog eens herbeleven. Maar ik moest dit gewoon delen omdat het een wijze les kan zijn voor anderen, zodat men weet dat niet een ieder die met je lacht en naast je is ook werkelijk je vriendin/ vriend is.

⭐️⭐️= Het verhaal is 95% herschreven door de OST Beheerder Yvanna Hilton.